1876 resultaten.
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
261 u kijkt met grote ogen door het raam
terwijl u geniet van mijn Poëzie
het venster is van glas, spiegelend
ben ik dat, denkt u, het is een loser, die ik zie
met onkunde waarvoor ik me welllicht schaam
gelukkig weet u beter, uw ego is groot
dus aan geslepenheid geen gebrek
u geraakt niet snel uit het lood
maar wat de dichter in alle vroegte…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Een gevluchte dictator
schrijft poëzie
over zijn eigen lijden.
Hij wil zich dichter
bij het volk voelen.
Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.…
Statige poetisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
358 (voor Salomé Ureña Diaz de Henríquez)
Zij ging ten onder door tuberculose,
de koningin van de Dominicaanse poëzie,
een Waterschapsheuvelkonijn met myxomatose,
maar elegant tot de laatste melodie.…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik loop door de verzen van Ferdowsi,
en rust daarna
in de schaduw
van de poëzie van Forough Farrokhzad.
Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Eva 10 jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Ik ga weg
weg van mijn land
weg van de oorlog
weg van het geweld
ik ga naar de vrede…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Vlucht je weg van je eigen ik?
vlucht je weg van je eigen thuis?
Ren je weg over de zee?
Doe dat dat ook, of doe je niet mee?
over de zee, ren
spring over kogels, vlieg
ben weg
van de aarde af-geschooten
De tijd trekt door.
maar jij bent alleen.
geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Elke 10 jaar 2005
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Niets
Ik voel mij niet thuis
Heb geen speelgoed
Niets
Moet vrienden zoeken
Ben alleen
Alles wat mijn droom is
Komt niet uit
Niets…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Dat is wat nu nog van hem overblijft:
ik heb de poëzie aan hem te danken,
en dat ik bij een versje soms moet janken.…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren
Machteloos zoek ik naar nieuwe grenzen
Ver voorbij gesproken woord en utopie
Ik sta voor ontelbaar heter vuren
Machtwoorden en beeldende tendenzen
‘t Koninkrijk van luisterrijke poëzie…
Vermoorde zinnen .....
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.296 schuift het laatste teken achter
de punt naar binnen, het vraagteken
valt, maar ze stapt er blind overheen
taal laat zij achter in mooie zinnen,
waren ze echter zinvol geweest, dan
had het alfabet niet gebraakt op de
regels van dat uitgelezen onderwerp,
daar waar het gezegde zwijgt, spreekt
het lijdend voorwerp al snel over
poëzie…
...verder ben ik dichter
hartenkreet
3.3 met 36 stemmen
6.894 je ’t gevoel dat door je kamers waart
niet vrij met vlekjes kan betichten
van welgemeende poëzie
immers, zonder sproetjes op zijn bekje
is de giraf maar licht vervormd paard
met een wel
h
e
e
e
e
e
e
l
lang nekje…
Nieuwe kracht in mijn liefdeslied....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.727 Dromen draaien rond mij
in een wereld van zachte poëzie
als de letters mijn pen vinden;
mijn woorden zullen
ge- en herschreven worden
Maar enkel door mij
De wind zweeft mee met mij
langs de laatste zee van
talloze emoties - waarin wij
duizend dromen zullen beleven-
en neemt mij naar de mooiste
zonsondergang van mijn leven
Maar toch…
DE FRANCTIREURS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.167 De poëzie blijft, naakt en ongekromd,
Een tijdverdrijf voor enkle fijne luiden.…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegd het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen bloot in
poëzie als dolfijnen.
die nimmer zwegen.…
Titanic
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.441 Zij was ooit mijn toverdraad, ik was jong,
een halve meter literatuur verder
ben ik al jarenlang niet meer de herder
van schaap poëzie. Men zegt dat ik echt zong.
Het zingen is mij goed vergaan door niets;
louter dagtaken, scheren, ouder worden.
De blauwe stad hangt als een baard aan iets
dat ik 'ik' noem. Ben half-veertig geworden.…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse vruchten in
de warme holte van mijn hand
voel ik jou en
ben jij mijn ruimte
in herkennende poëzie…
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 hoe zou het zijn om zonder woorden
verhalen te vertellen
er was dan niemand die ze hoorde
dus enkel lege vellen
geen prachtige gedichten
gebrek aan poezie
en sms-berichten
ook die bestonden niet
een kast zonder boeken
chatrooms bleven leeg
geen huwelijksaanzoeken
en vragen waar je bleef
behoorden ook tot het verleden
net als ruzie…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
het luchtruim zoeken als een ongebonden vogel
de plek vinden voor poëzie waarvan de diepte mij ontgaat?
Waar niets voor altijd is?…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 men heelt er bloemkooloor of voetbalknie
versleten voeten, blafhoest, eksterogen
verstuikte enkels, tennisellebogen
verlatingsangst, eczeem of difterie
de zwaarste ajaksitis, allergie
vermoeide borsten na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet…
heer Aubrey over God
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
668 'hoewel ik hem persoonlijk niet mis
omdat toen ik voor hem open stond
niemand zei dat hij ook echt bestond
ben ik thans reuze blij dat hij er is
met regelmaat te gast in mijn poëzie
staat hij continu gereed voor het geval
ik serieus aan het werk in een gat val
of in mijn cryptogram geen heil meer zie
ook op reis vertrouw ik hem ten volle…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken
Zoals ik zelf al zie
Vormen woorden op mijn blaadje
Zich tot fraaie poëzie…
Serena streepje voor
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
940 Hoe machtig Venus Safina
ook tot dood vogeltje heeft geserveerd
Wat de wereld van poëzie echt imponeert
is de vlinder van Serena
Ace brood nodig breakpunt tegen
de bal reeds knalklaar in daalvlucht
Dementieva werd wel degelijk geducht
liet zij leven zwaarder wegen
In de weet ik bejaag geen effect
de meute volgt de bal geen insect
en zeker…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 verloren dragen de bomen hun takken,
deze dagen die bloeden als wonden
en de wind waait hartstochtelijk
over alles heen: de straten huizen
pleinen en door de bomen dus,
ze staan verwilderd wezenloos
in de vruchteloze kou, blauw-
bekkend, bibberend als bange
dieren, al kun je het niet bewijzen,
daarom is poëzie ook: om te laten…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 een pril seizoen is aan het ontluiken
de lente ontwaakt uit haar winterslaap
bloesem omrankt het malse groen vlekkeloos
kleine vogelkelen kwelen
o zo zoet verleidend
dit beroert, ontroert en verblijdt
deze luister aanstroomt naar m’n hart
ik sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
Feest
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.272 de stoelen verzamelen zich rond een tafel
die ernaar verlangt gedekt te zijn
er is sterrengefonkel in de boom
in de keuken wachten de glazen
ongeduldig om gevuld te worden
de oven staat zich al te warmen
de hapjes barsten de koelkast uit
als de gasten binnenstromen
vult gezellig rumoer de kamer
parelt de poëzie in de keel
de glazen en…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans van het verleden
hield ons bijeen in de denkbeeldige poëzie…