4084 resultaten.
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
kindsoldaat
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
940 Kleine soldaat met je hartje van steen,
Het is niet jouw schuld, ze lieten je alleen.
Is er nog hoop, een pleister voor je pijn,
Of zal je dood de enige troost voor je zijn.…
Niet tegendraads, wel buiten mijn wil
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.422 Of ben ik mij
kwijt geraakt aan de landtong
waar ik me in stilte bekwaamde
en wolken telde van achter naar voor
Een helse vuistenregen
maakte me murw en legde
hete stenen in mijn gelaat
toch regent het zijdeglans
en ken ik geen haat
Mijn kleding draagt
geen namen meer
zoals het geschrift mij
eens beval om de letter van de tijd
te gaan…
Handwerkman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
804 Stapel opnieuw met mij die stenen
de ondersten bovenal
en kijk hoe ik blijf graven, pa
zolang er aarde is in mij;
draag me als ik val.…
Grondvest al eonenlang
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
768 ik rotspartij
blokkeer het pad
met mijn gevallen stenen
ze graven gaten
in mijn lijf de mier
met staart tussen de benen
ik grondvest al eonenlang
zij gronden veel te snel
mijn meer dan vorstelijke kam
splijt in overdwarsheid
zonder onderscheid en raak
zo mijn frustraties kwijt
onneembaar is de laatste code
en godzijdank kostte mijn…
ritme
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.059 in een eeuwige beweging
verpulvert mars de lente
slaat de slinger van de tijd
in hersens en weke lijven
stille velden beplant met witte kruisen
verschijnen na gas en massale dood
stenen doodsbloemen met namen
de hete tranen van hun geliefden
druipen langs koud kil marmer
in de beschaamde aarde…
Neuschwanstein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.200 Een geestesschim onaards
wordt middels tonnen steen
door arbeiders getorst
in vuil en gruis en zweet,
vermetseld tot materie.
Wie nu de berg opgaat
is als een oude pelgrim:
de weg is lang en zwaar,
maar 't loon na moeizaam zwoegen
is een hemels visioen!…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben op stenen…
Stil water
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
988 Zie hoe elke steen ook
jouw gelaat veranderd.
Laten we zwijgen,
laten we zwijgen liefste
en het stille water van dit leven
met zachte vingers strelen.…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Er is iets niet in orde met het geluid
dat uit de stenen komt.
Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.…
appartementsterras
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
635 blaadjes op het terras
liggen daar gevallen
de bovenbuur weet het
zegt de glimlach
die daar altijd op-staat
hij veegt onderaan
de stenen rondom en
laat wat kleur brengt
zijn leven sieren
tot later de herfst
alles heeft verdord
hij geniet ook en
lacht zijn zorgen weg
de wereld op straat
ziet er vaak anders uit
maar hier is hij thuis…
Als je lach
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
898 zag je
de lamellen
langzaam sluiten
zo denk jij
de wereld buiten
maar ik ben
in je hart
voor samen uiten
geen zee
gaat ons te hoog
nooit buigen
we voor stormen
we dijken
onze normen
met stenen van
geloof en hoop
gooi je huis
weer open dan kan
ik binnenlopen als
je lach me weer ontvangt…
kinderkoppen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
622 het is warm de fontein spuit
haar zilveren stadse sappen
uit over de kinderkoppen
een kind huilt in een wagen
een fanfare sproeit noten
platanen verwachten lente
een bruiloft verandert levens
het gemeentehuis uit roze
bakstenen opgetrokken
waakt over dit bruisend plein
als een stenen mensenwaker
een kind huilt in een wagen
het weet…
Verjaardagschristen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
710 Hollands gedoog, ik begraaf in
Ontwikkelde waarheid
Op wetenschaps klaarheid
Heerlijke stenen verslaving
Poëzie is wat ik wil
Wie geeft ontvangt
Energie ontspant
En ik ben stil.
Zowaar, ik laat mij niks kisten
Weg met de verjaardagschristen.…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Uiterste grens
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
522 Is het enige wat gebeurde
wat bedacht, werd geschapen
kwam uit missen en beloven,
maar als stenen gaan ontdooien,
schrijft de wereld geschiedenis,
zal het gebeuren, dat as zich
baant een weg naar boven,het
warme zaad de harten breekt
van lang versteende graven,
wie zal daaruit opstaan, tot de
uiterste grens te durven gaan
tot het pad…
Gebed van een vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
Dagmenu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 klauwen grauwen in het denken
katrollen worden aangetrokken
hersenspinsels rafelen uiteen
wilde spinazie wordt geserveerd
met dwarsgebakken frietknispers
het vuur brandt eeuwenlang
in het zwartgeblakerd fornuis
knekels en schedels glanzen
op het vierkante aanrechtkastje
de tijd verpulvert mensenlevens
perst heldere woorden uit een steen…
Klaaglied der Julia Telezjko
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Keer op keer
Laag op laag
As tot as keert
Aard tot aard
Gouden licht
Luistert
In de hemel
En
Donker op aarde
Dood
Erft
Rijkdommen
Jezus,
Uwer
Lam
Is
Aanstoots steen der
Tehuis sancti spiritus
Echter
Looflied
Zijner wijsheid
Jezus
Kon ik maar…
O God….…
in mijn huisje lag een kluisje
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.547 in mijn huisje lag een kluisje
groot maar toch weer klein
in mijn huisje lag een kleisje
nu gestolen uit mijn domein
zo ging het ook
met mijn hartje eerst van steen
tot die jongen kwam
en vroeg,, hey meis , waar ga je heen?
mijn antwoord was snel
natuurlijk erg verrast
een jongen praat tegen me
jij bent mijn eregast…
Een dag van nood en vis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
745 paardenhoeven kletteren op de stenen
water valt met bakken
op de aangespoelde lading
bijeengesjord met lijkentouw
onder zeil in jute zakken
ergens wordt een klok geluid
uit nooddruft slaat hij zijn slag
de jutter, hij fluit
zet een zuidwester op, voor hem
is het zo’n dag van brood en vis
zijn bedreven oog
zeeft de vloedlijn op bot en…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 het zal zo niet blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…
Beschuitkruimels (voor Jeannet)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.057 Als een mooi beschuitje, besmeerd met boter, plakje kaas,
plots van tafel valt - net misgegrepen- dat al verkruimelend
wordt platgetrapt op de stenen vloer, oneetbaar verandert,
zo verpulveren vele levens, ongekend, stil en onbegrepen,
vervuild, besmeurd, gevallen, vastgeplakt en kapot getrapt,
in duizenden onbekende, intelligente kruimeltjes…
Cocktailparty
gedicht
3.6 met 23 stemmen
26.388 En al die echte stenen zijn
de schuldgevoelens van haar man,
allemaal stukjes schuldgevoel
heeft zij an.
En als hij thuiskomt krijgt ze weer
een bloedrobijn, of iets van bont,
nog meer briljanten om haar hals
meer verdriet om haar mond.
---------------------
uit: Tot hier toe…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Maar daar…
haast onzichtbaar
onwerkelijk, onder een steen.
Vecht zich een plantje
groen met geel
kleur breekt door
de betonnen blokkendozen
zijn niet het einde.
Natuur komt terug.…