Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Witte doeken spreken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
rolde stenen weg voor het graf waar in de witte doeken lagen was tijdelijk begraven op het linnen dat een afdruk van jouw wereld schreef hebt gegeven om in drie-eenheid weer te leven vader zoon en geest de witte doeken spreken in tal van preken met pasen heb ik al jouw verrijzenis gevierd…

kindsoldaat

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 940
Kleine soldaat met je hartje van steen, Het is niet jouw schuld, ze lieten je alleen. Is er nog hoop, een pleister voor je pijn, Of zal je dood de enige troost voor je zijn.…
Lindsay Arts11 augustus 2008Lees meer >

Niet tegendraads, wel buiten mijn wil

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.422
Of ben ik mij kwijt geraakt aan de landtong waar ik me in stilte bekwaamde en wolken telde van achter naar voor Een helse vuistenregen maakte me murw en legde hete stenen in mijn gelaat toch regent het zijdeglans en ken ik geen haat Mijn kleding draagt geen namen meer zoals het geschrift mij eens beval om de letter van de tijd te gaan…
elze17 augustus 2008Lees meer >

Handwerkman

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
Stapel opnieuw met mij die stenen de ondersten bovenal en kijk hoe ik blijf graven, pa zolang er aarde is in mij; draag me als ik val.…
Ada Besselink27 november 2006Lees meer >

Grondvest al eonenlang

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 768
ik rotspartij blokkeer het pad met mijn gevallen stenen ze graven gaten in mijn lijf de mier met staart tussen de benen ik grondvest al eonenlang zij gronden veel te snel mijn meer dan vorstelijke kam splijt in overdwarsheid zonder onderscheid en raak zo mijn frustraties kwijt onneembaar is de laatste code en godzijdank kostte mijn…
wil melker7 december 2006Lees meer >

ritme

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.059
in een eeuwige beweging verpulvert mars de lente slaat de slinger van de tijd in hersens en weke lijven stille velden beplant met witte kruisen verschijnen na gas en massale dood stenen doodsbloemen met namen de hete tranen van hun geliefden druipen langs koud kil marmer in de beschaamde aarde…

Neuschwanstein

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Een geestesschim onaards wordt middels tonnen steen door arbeiders getorst in vuil en gruis en zweet, vermetseld tot materie. Wie nu de berg opgaat is als een oude pelgrim: de weg is lang en zwaar, maar 't loon na moeizaam zwoegen is een hemels visioen!…

Bezinning

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.172
hij is in schril contrast naast een boom de zware steen in zijn trillende handen. de vleugel vliegt tegen de wachtende maan verliest zich later stervend op het trottoir. hij die met gebogen tranen knielt kent kwelling en geluk in gelijke mate…
Irmgard3 februari 2006Lees meer >

Rozenschrift

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
hoe mijn jurk versmalde samen met het uitzicht van een zwart omrande boord ik keek naar rood gekraste ogen kleedde me met schaduwen en verborg zo mijn magere lijf bloemen waren er in overvloed die dag dat ik mijn mond bedekte met een marmeren rozenblad jij hebt me begraven gezien toen alles zwijgend werd en ik het liefhebben op stenen…

Stil water

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 988
Zie hoe elke steen ook jouw gelaat veranderd. Laten we zwijgen, laten we zwijgen liefste en het stille water van dit leven met zachte vingers strelen.…

Something Rotten

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.290
Er is iets niet in orde met het geluid dat uit de stenen komt. Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin: de stap van de vertwijfelde wandelaar of eindeloze regen op verandaruiten. Er is iets onbekends aan de hand, denken wij, een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.…

appartementsterras

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
blaadjes op het terras liggen daar gevallen de bovenbuur weet het zegt de glimlach die daar altijd op-staat hij veegt onderaan de stenen rondom en laat wat kleur brengt zijn leven sieren tot later de herfst alles heeft verdord hij geniet ook en lacht zijn zorgen weg de wereld op straat ziet er vaak anders uit maar hier is hij thuis…

Als je lach

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
zag je de lamellen langzaam sluiten zo denk jij de wereld buiten maar ik ben in je hart voor samen uiten geen zee gaat ons te hoog nooit buigen we voor stormen we dijken onze normen met stenen van geloof en hoop gooi je huis weer open dan kan ik binnenlopen als je lach me weer ontvangt…
wil melker19 september 2008Lees meer >

kinderkoppen

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 622
het is warm de fontein spuit haar zilveren stadse sappen uit over de kinderkoppen een kind huilt in een wagen een fanfare sproeit noten platanen verwachten lente een bruiloft verandert levens het gemeentehuis uit roze bakstenen opgetrokken waakt over dit bruisend plein als een stenen mensenwaker een kind huilt in een wagen het weet…

Verjaardagschristen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Hollands gedoog, ik begraaf in Ontwikkelde waarheid Op wetenschaps klaarheid Heerlijke stenen verslaving Poëzie is wat ik wil Wie geeft ontvangt Energie ontspant En ik ben stil. Zowaar, ik laat mij niks kisten Weg met de verjaardagschristen.…

Onopgemerkt

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 811
de put te midden van heuvelland in strelende wind echoot zacht de klacht van het ongeziene langs stenen met mos gesmoord drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid waar een poort de kleuren dempt in droefenis stemt een gevangenis van verdriet diepte die doorboort zolang de glooiingen niet strijken zucht het verborgene voort…
Ludy Bührs26 september 2009Lees meer >

Het fijn penseel

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
er is geen tijd meer voor het fijn penseel gejaagd meng ik de kleuren tot aanwakkerende wind het dreigend zwart dat grijs ontlaadt in wit vertraagt en stenen hagelt op het doek nog zijn er gouden wolkenranden die licht van zon ontvangen schitteren door de regenboog ik schraap de verf bijeen tot lichte mist die in onweersgeur verdampt…
wil melker19 november 2009Lees meer >

Uiterste grens

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 522
Is het enige wat gebeurde wat bedacht, werd geschapen kwam uit missen en beloven, maar als stenen gaan ontdooien, schrijft de wereld geschiedenis, zal het gebeuren, dat as zich baant een weg naar boven,het warme zaad de harten breekt van lang versteende graven, wie zal daaruit opstaan, tot de uiterste grens te durven gaan tot het pad…
pama1 december 2009Lees meer >

Gebed van een vader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
mijn kind, verstrikt geraakt in het zwarte loverwoud kale armen omklemmen haar het hoofd leeg, de ogen koud mooie woordenfluisteraar hij heeft haar meegezogen met takken haar huid gekerfd vilein zijn zinnen gelogen help mij Heer, het pad te vinden waarlangs zij is verdwenen laat mij haar tranen drogen stervend op de koude stenen…
Hanny22 januari 2010Lees meer >

Gebed van een vader

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 871
mijn kind, verstrikt geraakt in het zwarte loverwoud kale armen omklemmen haar het hoofd leeg, de ogen koud mooie woordenfluisteraar hij heeft haar meegezogen met takken haar huid gekerfd vilein zijn zinnen gelogen help mij Heer, het pad te vinden waarlangs zij is verdwenen laat mij haar tranen drogen stervend op de koude stenen…
Hanny22 januari 2010Lees meer >

Geen nood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
de wind speelt in het zand tot aan de kade van steen het licht lacht gelig in een schaduwloze lucht mijn hoofd zit alweer vol van ongenode gedachten mijn hartslag stort zich in de diepte van de zee komt terug als een vochtige golfslag met het aanstromende water maar geen nood mijn onrustige gemoed volgt gewoon de weg die het volgen…
Nadine26 maart 2010Lees meer >

Dagmenu

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
klauwen grauwen in het denken katrollen worden aangetrokken hersenspinsels rafelen uiteen wilde spinazie wordt geserveerd met dwarsgebakken frietknispers het vuur brandt eeuwenlang in het zwartgeblakerd fornuis knekels en schedels glanzen op het vierkante aanrechtkastje de tijd verpulvert mensenlevens perst heldere woorden uit een steen…

Klaaglied der Julia Telezjko

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Keer op keer Laag op laag As tot as keert Aard tot aard Gouden licht Luistert In de hemel En Donker op aarde Dood Erft Rijkdommen Jezus, Uwer Lam Is Aanstoots steen der Tehuis sancti spiritus Echter Looflied Zijner wijsheid Jezus Kon ik maar… O God….…

in mijn huisje lag een kluisje

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.547
in mijn huisje lag een kluisje groot maar toch weer klein in mijn huisje lag een kleisje nu gestolen uit mijn domein zo ging het ook met mijn hartje eerst van steen tot die jongen kwam en vroeg,, hey meis , waar ga je heen? mijn antwoord was snel natuurlijk erg verrast een jongen praat tegen me jij bent mijn eregast…
kayleigh1 augustus 2010Lees meer >

Een dag van nood en vis

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 745
paardenhoeven kletteren op de stenen water valt met bakken op de aangespoelde lading bijeengesjord met lijkentouw onder zeil in jute zakken ergens wordt een klok geluid uit nooddruft slaat hij zijn slag de jutter, hij fluit zet een zuidwester op, voor hem is het zo’n dag van brood en vis zijn bedreven oog zeeft de vloedlijn op bot en…
Hanny23 augustus 2010Lees meer >

Ik heb de weg

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik heb de weg alleen gelopen vol met hobbels en kuilen met stenen in elke vorm en kleur. Ik zocht er naar antwoorden uit mijn verleden die mij weer nieuwe kracht zouden moeten geven, voor nu en in het heden.…

het treurlied van een decemberroos

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 697
het zal zo niet blijven het donkere oog van winter dat mij het argeloze ontneemt en alles doet vervagen alsof ik je nog nauwelijks ken; de belofte die je gaf tussen zwaluwen en de twee stenen waarop het vervolg te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom als een zachte blos op de mijne op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…

Beschuitkruimels (voor Jeannet)

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Als een mooi beschuitje, besmeerd met boter, plakje kaas, plots van tafel valt - net misgegrepen- dat al verkruimelend wordt platgetrapt op de stenen vloer, oneetbaar verandert, zo verpulveren vele levens, ongekend, stil en onbegrepen, vervuild, besmeurd, gevallen, vastgeplakt en kapot getrapt, in duizenden onbekende, intelligente kruimeltjes…
Tjoke8 maart 2011Lees meer >

Cocktailparty

gedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 26.388
En al die echte stenen zijn de schuldgevoelens van haar man, allemaal stukjes schuldgevoel heeft zij an. En als hij thuiskomt krijgt ze weer een bloedrobijn, of iets van bont, nog meer briljanten om haar hals meer verdriet om haar mond. --------------------- uit: Tot hier toe…

Stadsmilieu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Maar daar… haast onzichtbaar onwerkelijk, onder een steen. Vecht zich een plantje groen met geel kleur breekt door de betonnen blokkendozen zijn niet het einde. Natuur komt terug.…