3967 resultaten.
Zwart op wit
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
665 had ik maar één taal op sporen
dat wasemt over de zilveren zee
die geen vragen stelt in vergaarde schemer
op tranen van lang gelee
dat ik jou kan ademen
met het vinden van waarheid
om de dingen zwart op wit te hebben
wat troost schenkt bij "het oor van mijn hart"
zo diep, kalm en helder zicht
en ik zacht wordt gewiegd op eindeloze golven…
gloort de zon
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.257 En in de schemer op de bosgrond waar het eens begon
vleit hij zich neer en spint want morgen gloort de zon.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
In vreemde buitens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
422 kom de laatste tijd
in vreemde buitens
waar bloemen hun hart
niet meer sluiten
dag en nacht
niet meer strijden
schemering vermijden
in het licht van samen zijn
vogels het vliegen
zijn verleerd
omdat zij zweven
in leven met lucht
eten uit de hand
in een land dat
geen contrasten kent
het geven is gewend
waar overvloed
ieder als…
De maandans
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.384 Kom, doe de maandans met mij
in de spiegel van mijn dromen
voel mijn handen op je zij
en laat je hart tot rust komen
Laat het licht van liefde sprankelen
voel mijn lippen op je zachte wangen
laat onzekerheid even wankelen
en door hoop worden vervangen
Kom, doe de maandans met mij
laat ons in de schemering zweven
straks is deze nacht weer…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Om mij heen lauwe schemering.
Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.
Kunnen we iets vertellen over ons?
Kunnen we iets verzwijgen?
Weten we wie we zullen zijn
in hun ogen?…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 indrukken zoeken een bed
willen met een geheel
worden verweven
daar de schemering
op mij heeft gewed…
het gemarteld vlees
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart
het beest getemd tot aan de schouders, door
god verketterd en gestenigd door de in dit
leven bezochte graven – er is niet meer
dan de lengte van mijn adem, het geruis
kermt en kronkelt door het rot van herfst
bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer
krast aan het licht
wie draagt die verzwaart…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Blijvend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Wie kent niet de schemering en bankjes in 't plantsoen
het meisje dat je daar als eerste hebt gekust en
beiden nippend uit het glas van lust.
Op vleugels zijn we uit elkaar gegaan en spraken af
weer naar de zelfde plaats te gaan,
daar is het bij gebleven.…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.959 Op het verwoeste landschap van mijn ziel
bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat…
Zomerse kornuit
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
440 Een voelbare melancholie
tussen mijn gevoelige oren
nu de zomer in de avond
is gaan dansen met de weemoed
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
in de schemering van boekenkasten
kan ik aan jouw tederheid wennen
in mijn oude lichaam bij de rivier
waarin ik een duik neem
om de zomer te vieren
alleen met de dieren…
After hours
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
163 In een diepe late-night mix
van oerwoudstammen jazz
dreunen dreigend de tam-tams
hypnotiseren wajangspelers
bedwelmend als de gamelan
dan laaien vlammen uit de lava
van java's halfdode vulkanen
in de voorouderlijke ritmes
schemerend in een verzwegen
raadselachtig en obscuur
halfduister en zwartwit enigma
weliswaar verborgen…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Wanneer de wouden hun takken stil houden
en de wolken gedachten dragen van vergetelheid
wandel ik langs paden van tuinen,
langs bosschages jeneverbes en dolle kervel,
over heuvels met hyacinten
waarvan de blaadjes gouden randen hebben
in het vallen van het avondlicht,
waar weelderig groeien de duizendguldenkruiden.…
Julianapark te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 In 1903 ontstond in opdracht van
de bankier Jan Kol een Engels geïnspireerde
tuin naar hem vernoemd de 'Tuin van Kol'.
Zo werd een particulier initiatief bij
de Utrechtse bevolking beroemd; had het de
plaats voor verpozing innig lief na een
bezoek zo vaak geroemd.…
Kat bij de vijver
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.167 Mijn kat vist in de vijver
bij mijn buurman in zijn tuin
en als hij dan een vissie heeft
dan ligt dat gauw in puin.
Zo zit ik dan te sissen
naar mijn eigen kat
die staat dan stom te kijken
aan het randje van het nat.
Toch kan het haast niet anders
als hij nog even vist
dan moet de tijd gaan komen
dat mijn buur zijn vissen mist.…
Eigen huis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.514 Zij ontmantelen met geestdrift
en dromen hun paleis glorieus tot in de hemel
Hoe en wat en waar en wanneer zal alles klaar
Het groot geworden kind dat nimmer terugkeert
beukt in tomeloze razernij met beitel, hamer
en houweel al te oude ballast in elkaar
Dit is van ons, van mij,
Sneeuwklokjes en krokussen in de tuin
staan er weerloos bij…
krokus
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
918 Lieve krokus,
je bent de voorjaarsstempel
in mijn tuin,
met kleurige kelken in je kruin.
Je vervangt de wintertinten,
in levendige slierten en linten.
Een palet van lichtblauw
en fel geel in de ochtenddauw.
Je nestelt je
tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…
R.O.M.P.S.L.O.M.P.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Rechts van het groene weiland
Onder de stedelijke rook
Maait een man de stenen en
Plukt de lantaarnpalen
Sinds woensdag is hij stadstuinman
Lopend en kijkend over zijn gebied
Organiseert hij het leven in zijn tuin
Met een heggeschaar en een hark
Ploegt hij z'n land, knipt hij de dode takken…
Tranen
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.182 Tranen laat ik om jou
die mij achterliet
in de eenzaamheid
van mijn bestaan
Tranen laat ik om jou
toen je gisteren zei
dat je leven niets meer
voorstelde, het einde
kwam naderbij
Tranen laat ik om jou
Sinds ik je gisteren
in je tuin vond
Rustig en vredig
liggend, op het tuinpad
zonder tranen…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…
Wayang Kulit
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.337 Het ijle goud
van de tempelbel
dwarrelt op
uit wierookstokjes
en de eenzame bidsprinkhaan
in mijn tuin
murmelt het gebed
van vele schedelblanke monniken.
Hoe kan mijn hart
zoveel schoonheid en verdriet
bevatten
en niet breken?…
Verdriet verhuist mee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.586 Ze gaat verhuizen
zegt ze
Ze gaat buiten
wonen
Ik vind het
een gek idee
Ze loopt er al
op vooruit
met haar
rode konen
Ze wil een tuin
met kruiden
Ze heeft horen
verluiden
dat de lucht
er zoveel schoner is
Ze zegt dat
het zal lonen
Er is m.i.natuurlijk
niets mis met verhuizen
maar haar verdriet
verhuist mee.…
Stroming
netgedicht
3.8 met 56 stemmen
1.198 Tranen van `t leven
in trance stroom ik mee
sloom langs ramen
vloeibaar
los van lichaam
bewust van geest
volg het kozijn
voegen van gestapelde stenen
over grijze tegels
zo naar `t achter van een tuin
om vervolgens
willoos
de afvoer te bereiken.…
April
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.764 Vermoeden begint te schitteren
narcissen als paukenslagen,
tulpen als vurige tongen
oorverdovende lente,
Wij roepen de mensen
naar plein en tuin,
om een zelden geziene bloem
te helpen openbarsten,
Je zwijgt en kijkt
ik smelt tot puur geluk,
een seconde tijdeloos
altijd april.…
Herfstei
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.386 'ome let' er wel op
moet beseffen
't zal mislukken
TOCH
prachtig nest
dertien eieren
dertien
ongeluk
TOCH
gisteren
dertien kleine koddige kuikens
in mijn tuin
trotse moeder
"Zie je wel!"…