4313 resultaten.
ik vond woorden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.247 ik vond woorden
kermend in het gras
verlaten door jan en alleman
door de wind verwaait
uit stoffige gedichten
overwoekert door onkruid
verterend tussen brandnetels
maar als drenkeling red ik je
en geef je een droog boek
onwennig schrijf ik
jouw oude woorden verder
glanzend over de nieuwe bladzij
het gezicht van de nieuwe toekomst…
Sonnet voor K
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.271 Zo moeilijk is het om te zien
dat we bijna niet meer praten
zelfs bij het lokaal verlaten
ik jouw aandacht niet meer verdien.
Het is moeilijk te geloven
dat na die prachtige avond
mijn hart dodelijk is gewond
maar ik kon niet meer beloven.
Kan jij je herinneren
hoe ik die avond naar je keek
omdat jij op een engel leek.…
Tussen het dwalende stof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
687 Ik loop
door verlaten land
op zoek naar een
tastbaar gebaar
maar vind slechts
fluistering
tussen dwalend stof
stilte verzwijgt
hier vele jaren
geduldig
in dozen van karton
nacht verraadt
een kinderstem
lachend, huilend
wachtend tussen muren
in deze laatste uren
raap ik herinnering
van duizend kinderdromen…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Het gemis
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.929 Het gemis, dat nooit mijn hart verlaat.…
lieve maan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 wachter
van intieme dromen
gedachten
als drijvers van poëzie
glijden heen
op zoek naar jou
in eb en vloed
tranen wil ik kussen
op je wang
angstzweet laten rusten
op 't verlaten strand
waar ik zal stromen
als je op me wacht
laat me bruisen
smelten tot rivieren
streel me zacht
als ik één ben
met de golven
van de zee…
Altijd met jou
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.979 Nooit verlaat ik jou,
Of jij mij.
Dat is meer dan liefde,
Meer dan vriendschap.
Het is anders dan slavernij.
Als ik loop, word jij mijn schaduw,
Als ik naast het meer zit,
Kijk jij mij aan.
Wij zijn voor eeuwig verbonden.
De meesten noemen jou mijn spiegelbeeld.
Maar misschien ben jij het oorspronkelijke beeld
En ik de weerspiegeling?……
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Incontinente ogen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
819 ~~~
meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet
een verfrissend heldere vervaging van het stof dat
al dwarrelend tot breinstorm was aangewakkerd
een herkristallisatie van verlaten omwegen
in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol
wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies
de verlossende kijk van het incontinente oog
tekent met…
Draagster
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
585 op drift langs paden
van een verlaten stadsplantsoen
doorprikt zij kil het zwervend gillen
van resten consumentenleven
in gedrukte schetterwoorden
met halfgeschoeide vuile handen
vouwt zij scherpe kerven
als sporen van berouw
voor kassabanden vol bederf
in zwaar gevulde plasticzakken
draagt zij ons nog vragend na
de lasten en de stank…
Kleurt rood
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.376 Ik wil je beminnen
liefde laten groeien
Gevoelens koesteren
vechten en stoeien
Ik wil in je kruipen
in jouw warmte leven
Je huid zacht strelen
steeds blijven zweven
Ik wil jou verlaten
om terug te komen
Warm in je armen
samen wegdromen
Ik wil enkel nog jou
mijn liefde is zo groot
Meer kan er niet zijn
mijn hart kleurt rood…
Genadeloos gelukkig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
956 het was als een droom
die doorheen de slaap
komt duiden
waar verlangen
en onderbewuste
je brengen
naar momenten
waar je nooit dacht te komen
die je geluk doen ervaren
diep in een verlaten hart
signalen uit je jeugd
zo innig te worden omarmd
door een vergeten liefde
zo plotseling gekend
en toen dat een feit was
je toch los moest…
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
De gordel van granaten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
962 korenschoven als wigwams
op het kortgeschoren veld
wij speelden indiaantje
ik was winnetou
jij old shatterhand
getooid met kippenveren
galmde onze strijdkreet
tussen mond en handen
op stokpaarden galopperend
het kinderhart verlaten
stuif je nu door ‘t zand
getooid met dorre takken
een gordel van granaten
in dat godvergeten land…
De vogelverschrikker
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
622 In dit open veld, tussen knollen en kraaien
heeft wereldse wijsheid de vogelverschrikker
voorgoed verlaten, zijn geheugen is
niet al te best, niet alles is blijven hangen
door al het negatieve, dat hij uit de stad
heeft meegenomen, dat niet dromen
nooit meer kunnen voelen,
het proportionele, unieke, niet herhaalbare handelen
ontkleedt…
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
Zonder Traan
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
2.381 Hopeloos verlaten
Doelloos in het rond
Een traan van verdriet
Medelijden, hoopvol
Grote twijfel
Laatste hoop
Weggevaagd door de woorden
Hij blijft niet bij ons
Alles weg
Leegte blijft
Door verdriet vervuld
Verscheurd, ontdaan
Vind de kracht
Houd moed
Heb lief en vertrouw
Ook al zal dit
Nooit meer hetzelfde zijn
Geen dag, geen…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.566 Je staat daar ontroostbaar na zo'n moment
en je voelt je of je verlaten bent
er was iets moois dat is beëindigd
dat constant je gedachten pijnigt.
Maar dan opeens glijdt zacht en warm
om je schouders heen een arm
die je troost biedt en voelen doet
dat je toch ook weer verder moet.…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Franjes maanlichten,
als wormen zich boren
door stilten van kastanjes
Verlaten is het hier,
geen gelaten kinderziel
in de schuilhut van het bos.…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
Nomade
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.151 Voor mijn reis naar verre oorden
heb ik elk huis verlaten
dingen die mij toebehoorden
staan scharrig langs de straten
weg van de gesteven boorden
heb ik alles afgedankt
uit verstorven slotakkoorden
is mijn stem opnieuw verklankt
dansend in een jas van jade
span ik mijn strakke koorden
vrijuit zwervend als nomade
woon ik in eigen woorden…
duizend
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.417 laat
laat mij
dan ben ik
kan ik zijn
wie ik ben
zonder verdriet
niemand die bedriegt
me verlaat
laat wachten
met duizend gedachten
in mijn hoofd
ik heb nooit geloofd
in de woorden
van de maan
woorden
die zo ver weg
van mij staan
ik ken ze niet
wil ze niet verstaan
ik laat ze gaan
kom
kom maar niet
dichterbij
laat
laat mij…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.557 Hopend, dat een vrouw, wier onvervulde leven,
aan het mijne korten tijd zou zijn verwant,
tot het wéér een sleur werd, bij mij was gebleven,
mij dan gaan zou verlaten, schijnbaar nonchalant.…
In confronteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 heb de wegen verlaten
om voor even
het patina van kerkdeur
en jezusbeeld
niet donkerder te maken
het kaarslicht
niet te zien in
gelijkgestemde ogen
gedrogeerde vroomheid
van tijdelijk gedogen
ben op bedevaart
wil voelen waar
de schoenen wringen
de pijn vervloeken
van mijn zere voeten
in confronteren
zonder anderen
te bezeren…
Inbraak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.394 Ik denk nog steeds aan jou
al heb jij mijn hart verlaten
de muur waaraan ik bouw
vertoont denkbeeldige gaten
Jij breekt soms zomaar in
en bespeelt mijn gedachten
mijn gevoel leeft dan in onmin
hier zit ik niet op te wachten
Ik zou jou willen verbieden
om zomaar binnen te dringen
om mijn ziel te bespieden
en mij met twijfel te omringen…
Geen sprankeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 wij spreken
maar de woorden
fladderen in het rond
rusten nu eens
in de ene dan weer
in de andere mond
er is geen sprankeling
nooit stokt het oeverloos
geneuzel dat onze tijd verbeuzelt
ik kijk haar aan
voel trage stromen
informatie langs mij gaan
ben doodgebloed
in de niet aflatende vloed
van wetenswaardigheden
heb haar verlaten…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 ik vlocht herinneringen
in woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…