3362 resultaten.
Naderend front
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Luchten verhalen van de tijd
Wolken die altijd bewegen willen
Om plaats te maken, zonder respijt
Tot de dag waarop zij voorgoed verstillen
Is het versteende pijn
Die niemand ooit zal zien
Als er geen ogen zijn
Om te aanschouwen
Geen bewegende luchten
En geen hemel bovendien
Om naar te vluchten
Luchten verhalen zonder respijt
Wolken die…
Intieme dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 met hun
opgeschuimd
wit tapijt
hoorde de
lokale tonen
van muziek
nog in lange
uithalen
gevangen
in een speels
en sensueel
ritme dat in
meebewegen
snel en soepel
antwoord gaf
nog stond de
zon te hoog
was het zand
te heet om
heerlijk vrijuit te
kunnen dansen
maar in de
donkere ogen
had het sjansen
al een grote
vlucht…
OUDE MAN
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
861 De oude man staat aan de waterkant
starend voor zich uit te kijken
zijn vier honden zitten aan zijn voeten
twee eenden gaan in hun vlucht aan hem voorbij
de herfst bekijkt hij met een weemoedige blik in zijn ogen
terugdenkend aan de vele jaren die voorbij zijn gegaan
goede maar ook mindere jaren
flitst het even door hem heen
hoeveel jaren…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
mijn droom vannacht uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
651 warm waait de wind
langs je lichaam dat ik aanbid
ik zie je in het zweet
ons leven lijkt een eindeloze rit
een rilling langs je rug
is liefde dan voor ons op de vlucht?…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
Eindigt ook de goot
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 gele vogels
blauwe luchten
vluchten in een
pandemonium van geluid
de hoogste tonen
ijlen zo voorbij
wij modderen in de
middelmoot van leven en of dood
waar as en graven
in de diepste
regionen klagen
eindigt ook de goot
ik paletteer en orkestreer
de chaos in mijn kop
daar vliegt de gele vogel
zich ooit in het blauw kapot…
Leven doet zo'n pijn
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
479 mag ik
in je sprookje spelen
op luchtkastelen bij je zijn
het echte leven doet zo’n pijn
nee het is
geen vluchten maar
mijn hart even luchten
geen scherpe kanten meer voelen
zonder woorden
weten wat we bedoelen
samen op drift gaan
en de plicht laten staan
uit alles ontsnappen
de kansen weer pakken
die vrijheid en liefde ons geven…
De Grote Oorlog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 ze vluchtten voor gezapigheid
dachten roem en eer te halen
voor volk en vaderland
niets was minder waar
misleid door mooie woorden
wachtte slechts dood en verderf
loopgraven raakten verzadigd van bloed
te jong gilden jongens om moeder
een eeuw na die vreselijke strijd
graaft men rond Ieper nog botten op
klaprozen buigen stil…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Vurige hemel, zwarte lucht,
bange mensen op de vlucht.
Gewonden, tekort aan medicijnen,
zullen deze beelden ooit verdwijnen.
Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Bent mijn magistraal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.025 iets magistraals
wil ik je laten zien
nee niet de dubaytoren
die gaat in mist verloren
geen bruggen die
onmetelijk hangen aan
kabels in betonnen torens
het wegdek strakgespannen
treinen die razen
auto's die in de file dwazen
als airoplaines hun
miljoenen dragen in de vlucht
jij spiegelt in mijn ogen
jouw blik gaat elk wereldwonder…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer
dan de v-vlucht…
Sta stil en kijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
667 Ren niet weg,
Ontspan je spieren
In armen en benen,
Sla niet op de vlucht -
Vandaag hoef je geen
Kilometers te vreten,
Sta stil en kijk
Gewoon naar de lucht
Waar de zilveren tortel
Zich zachtjes wiegt
In de kruin van
Je eigen dennenboom
Zij gaat niet weg
Zo lang jij er bent
En in stilte naar haar kijkt,
Zij gaat niet weg…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen met die luchten
in deze herfst kan ik nog vluchten…
bedoekt met lagen pijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 je springt
zonder landen
val is vlucht
brekend uit banden
ongewis
de diepte voorbij
nooit meer morgen
niet weer keert het tij
haat vloekt krijsend
zijn beschuldiging
schreeuwend ijlt
bestorven lucht
van rottend leed
het onbestorven
leven langs
voorbij
en valt en valt
je lijf bedoekt
met lagen pijn
rood in doodgebloed
verdriet…
Hannelore heengegaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
761 De horizon stralend toelachend, maar
Uit de wereld gerukt zonder verre vlucht.
Wij staren in het luchtledige door het plotse.
Een vrolijke vrouw zal je nooit zijn,
Jij blijft ons nabij in gestokte wording.
Dit overstijgen werkt verscheurend,
Wij staan genageld aan de grond …
Jij vertrok, en de troost kwam niet!…
sla de luchten lam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
855 soms breek ik
voor even je vleugels
sla de luchten lam
waarin je wilde vluchten
er is geen liegen
maar de waarheid
die geen draagvlak krijgt
lijkt op onze werkelijkheid
jouw vliegen is weer
vrij en ik ben blij je
te zien zwieren boven
zeeën zonder pieren
nooit meer de
stroomversnelling van
het moeten, golf eindelijk vrijuit…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Als de stilte van het gesprek me overvalt
vlucht ik in mijn herinnering.
Daar, in dat idioot grote spiegelpaleis,
sta je in iedere deuropening en
zit je overal precies tegenover me.
In het trappenhuis van
een lang vergeten wolkenwereld
raakt je hand eventjes de mijne.…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
zoveel vogels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
422 hij was nooit in de Dodentoren
waar opgeslagen doden lagen
noch zag hij de vlucht van engelen
voortgestuwd door stormen
ooit dwaalde hij af van het broze
het zuivere blauw van de stilte
lang keek hij weg van het ene oog
dat verdrietig de wereld inkeek
nu is het tijd voor zijn pennenproef
hij scherpt de punt van de ganzenveer…
Rond de rode tafel zongen zij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Rond de rode tafel zongen zij
van heden en een toekomst,
door hun menselijk verleden verblind,
onder deze omstandigheden
een laatste vlucht.
Rond de rode tafel zongen zij
van hoop en de kilte van het hart
dat aan de gifbeker begint;
de stilte rilt
in ‘n sinistere laatste zucht…
VURIGE OPSTAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Rijken, bedelaars vluchten in eendracht
naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken
heil beloven; gevecht doet hoop verbleken.
Plots voelen duizenden slaven wonderkracht.
Een lijfeigene grijpt naar speer of zwaard,
steekt zijn harde meester genadeloos neer.
Vrije roofmoord is meer dan alles waard.…
De gekroonde arend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.308 Een gekroonde arend
cirkelt boven de stad en het bos,
haar standvastigheid ligt aan vleugels
steeds vaker stilt zij haar honger
dichter bij huis en zweeft niet verder
met de wind mee rond het gebergte
maakt dan een stille ommekeer
naar wat wij in hogere sferen
niet beheersen
wendbaar toont zij haar veren.…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?
Rombom, de zon zal kom
Zirkonium schittert, kleurt
verwachting overal…
RUUD SONTAG...laat de zon weer schijnen boven Aalsmeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Ruud Sontag, Topman bij het, ons
zo internationale vliegveld Schiphol
Zou het in z’n naam zitten: Sondag
Zondag, Sunday, Sontag
Dat de zon gaat schijnen boven Aalsmeer
veel minder strepen aan de lucht overdag
en een flinke streep door de nachtvluchten
Het zit in de naam en het zit in de persoon
Zoals ook ik met mijn naam Krediet: vertrouwen…
De gele kam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 IJl glijden donkergazen wolken
in een eindeloze vlucht,
naar niet gedroomde verten
langs een zilvergrijze lucht.
De warme adem van het huis
uitwaaiend, licht en grijs gevlekt.
Onder een vleug van poedersneeuw
nieuw leven, wachtend tot het wordt gewekt.…