5060 resultaten.
voorstelling geschorst
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
621 is een boom dan niet genoeg
om de tijd te tonen
het onbeschrijflijke wachten
op oneindigheid
zoals de schaduw
in woorden van een dichter
die in zijn stilste zinnen huid lostrekt
schrijft dat wijzers
op zonnebloemen wonden helen
van vroeg tot later
en dat cirkelrond, het voorbijgaan
de bestemming is
onbegrepen
op het moment van…
De tragedie van Mont Ventoux
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 Op de Mont Ventoux was het snel bekeken,
vroeg of laat zou Mollema gaan breken.
Toen wat dan ook hard had toegeslagen,
was het leed niet langer te dragen.
Ja, Mollema kreeg het voor z'n kiezen,
je zag Mart Smeets' glimlach bevriezen;
er was niets meer, geen greintje hoop.
Waar zijn de dagen van Jan Jansen, Joop?…
Benevelde brieven
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.927 Het geblaf van honden
weerklinkt tussen houten huizen
in het gebergte
brieven slingeren in zwaarbeladen vrachtwagens
over de wegen
in de bittere geur van het lange lijden
groeide je schoonheid
we verwachten je vroeg in de middag
de stilte in de nacht
is een voortzetting van de dagelijkse muziek.
--------------------…
ogen van zand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
713 ik herinner me woorden
als nerven
in hun groei
er waren kinderen
en kastanjebomen
vogelpootjes
'n kopje groter
en niets vroeg naar schaduw
we speelden met elkander
in een lichaam zonder honger
wisselden van leven, nooit om te vergeten
ik was moeder en dan weer meisje
ik was cowboy en indiaan
en ik werd zand
schuilend voor…
van gedicht tot poëzie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
759 Ja, maar wat maakt een gedicht
tot poëzie, vroeg ze
terwijl ze tegen me aanhing,
haar knieën ongemakkelijk
tegen elkaar.…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Anne
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
745 morgen kom jij
zo vroeg al
in mijn huidige dagen
je armpjes zijn dan
wijd geopend
alsof jij mij zegt
zal ik jou dragen
dat doen je ogen ook
van nature, zo onbevangen
wie is nu bij wie te gast
of delen wij elkaar
voel je misschien
ook mijn verlangen
wie kan dan later
echt zeggen
heb ik op jou
of jij op mij gepast…
Nooit geweest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 vergeef mij dat ik anders naar jou kijk
vergeten ben hoe je lief te hebben
mijn hart klopt allang
niet meer jouw naam
soms zoek ik nog de vrouw
die mij droeg
tussen woorden en gebaren
de haat en het verdriet
maar jij bent er niet
slechts een vreemde vol bezwaren
die al vroeg de zorg
aan een ander liet…
Lente revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 toen hield de regen op met bloeden
maar schuurde de droogte
een front van geblakerde wolken trok voorbij
over bos met bomen van alleen hout
en louter dichtbij
dan weer bleef adem stijgen
naar te ijle hoogten
vluchtten zwaluwen naar een vroege dood
totdat, alsnog
ik vast kon houden…
Wandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Ik vroeg haar of de wens al was vervuld,
maar kon de hint niet vatten.
Je bloemen spreken over; niet vergeten.
Dat alles zou nog blijken
het lag nog in 't verschiet.
Ik zag met spijt, de bloempjes plots verkwijnen,
één kleine troost;
want ik, vergeet dit niet.…
reeën
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.792 ik vroeg of je nog van me hield
en je zweeg lange tijd
tot je 'kijk', zei, 'beneden'
daar stonden in langzaam
en laaghangend licht
twee reeën een ogenblik stil,
toen vluchtten zij snel en gewichtloos
het struikgewas in
hier en daar werden bladeren geel
dat was wat je daarna zou zeggen
'september, de herfst komt er aan'…
ballentent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
624 we dachten met de feestdagen
een potje te gaan bowlen
maar het enige wat we zagen
was een rokende hoop kolen
wij vroegen ons daar samen af
wat er was misgegaan
een ongeluk of een soort straf
of misschien een pyromaan
maar lang zullen we niet treuren
en gaan nu naar de concurrent
er niet meer over zeuren
het was toch maar een ballentent…
dichter op de camping
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
718 hij zet z'n stoeltje neer
in het vroege zonnetje
kijkt naar de mensen
die ontwaken
groet hen die zoal
aan hem voorbijgaan
op weg naar het sanitair
sommige groeten terug
anderen zeggen niets
moeten wellicht warmlopen
zo krijgt de dichter
een goed beeld van de mens
op zijn vakantiebestemming…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
Vriend van de wolf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
512 Vrijmoedige wandelaars slenteren
over het slingerende zandpad
vol bont gekleurde bladeren
in vroege verte zien zij het herfstkind
alleen met zijn onvoltooide schoonheid
de wildernis op zijn jonge gezicht
op zoek is hij naar zijn enige vriend
de onvolwassen wolf die met hem speelt
en alle nare kinderdromen deelt in stilte.…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
Dromend overdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Dromend vanaf vroege morgen.…
EENS EVEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Het gebed tot God
zegent de vroege ochtend
evenals de late avond
en menig verstrooid uur
bij
het drukke middag van de dag
eens kort en krachtig
blije woorden of vragen
naar de hoogste Heer zenden
is een onkwetsbaar schild
sterk en steeds te gebruiken
onder voortgaan vol geloof.…
Roos
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
659 Ik nam een roos
van mijn struik mee
waarvan ik haar
al zoveel had gegeven
Legde die op de tafel
Er zou iemand psychometrie
met bloemen doen
Ze pakte mijn roos, beschreef me
Daarna vroeg ik haar over haar
die nu in een hospice
op was genomen
Ze zei dat ze rustig en vredig was
dat ze contact
met me opnemen zou,
zodra z’overgegaan…
Zon en regen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.312 Vroeg op -
liefde wil op tijd
naar bed.
Dansen -
ik voel haar haren langs
mijn gezicht strijken.
Zon en regen -
samen schuilen onder
zeven kleuren.
Stuur me je viool
of alleen een snaar
- de gevoelige.
Een merel
poetst zijn veren
- first date.
Twee geliefden
onder een paraplu
- geen regen.…
Even een glimach
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
291 Daarnet een buurvrouw ontmoet in de straat,
wat praatjes en nieuwtjes nog vroeg in de morgen,
een delen van vreugde en ook kleine zorgen
en wat er weldra gebeuren gaat.
Zo simpel maar hoopvol bij alle kwaad
dat in onze wereld nu overal klinkt,
dat ondanks ellende in harten toch zingt,
daarvoor is het nooit te laat.…
Meneer Geluk…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
31 Daarna vroeg ik: ‘Waar komt u vandaan?’
toen bleef hij even staan
hij kuchte nadrukkelijk
en antwoordde, krabbelend aan zijn oor:
‘Vanwaar ik kom en ik moet gaan…’…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Alleen heen
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.802 Toen magere Hein
bij de kapitein
aan het bed kwam zitten,
vroeg z’n lieve vrouw
oft’íe toch nog effe gauw
een plafonnetje kon witten.
Hoewel blij verrast
met de nieuwe schilderskwast,
duldde Petrus geen verweer.
“Je blijft ten allen tijde
hier aan gene zijde
ook al werk je bij het veer”.…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
Alles is weg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.188 Ontploffende granaten
De wereld vergaat
Kinderen alleen gelaten
Allen gestorven
Vroeg of laat
Geschiet van geweren
Iedereen rent
Het tij zal niet keren
Ik leef in een wereld
Die niemand meer kent
Overal waar geen
Regel meer geldt
Voel jij je alleen
Word je door
De eenzaamheid geveld…