3038 resultaten.
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…
Dag pen,
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.126 Van kleine lettertjes, lieve woordjes
en volle zinnen
Dag pen,
wat wil je schrijven vandaag?…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 je spitzen trapten
op het koord
je stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je…
vingers voelden dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
772 slaap maar
doe je ogen dicht
de maan is vol
en bolt verveeld
zijn menselijke trekken
ogen hebben
je geraakt op plaatsen
waar geen handen komen
ze woelden in je bloed
vingers voelden dromen
was je laten gaan
het enige dat telde
je ogen dicht
remmen los
zinnen laten gelden
de wrange smaak
van feest
druist nog in je geest
het…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 vreemde droefheid
bouwt muren
rond woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw…
heb de parel zien glanzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in oppervlakkig bekoren
heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je weer zon…
de weg
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
2.043 Ik tik mijn zinnen in het
late avonduur
dat al naar enen loopt
met zekere gelatenheid
De weg die mij altijd voor ogen stond
die weg die zeggen ze die ben ik kwijt
Mijn trots kan mij niet veel meer schelen
Hij wordt langzaam door hen gesloopt
Stond hij nog recht en fier
voor wat ik dacht dat ik presteerde
nu is hij slechts een vage…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Resten in mijn hoofd de beelden,
eer zij toen woorden, zinnen werden
onuitwisbaar ingeprent.
Al blijft van deze oude tekst
ook als ik die zou herschrijven
de eerste versie onbekend.…
Crea
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
736 geluk meegesleept
word in toekijken van pronken
in gebloemde stilte van overleving
puntig scherp met zielskracht
wervelend om iets tot uitdrukking te brengen
in trance wentel ik door mijn creativiteit
voedend mijn verbeelding in schoonheid
van gebaren uit het hart gegraven
in ritseling van papier ontluiken zinnen…
Ik dacht altijd
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
5.138 Ik dacht altijd, dichten brengt nader
Te kunnen zeggen wat ik bedoel
Maar weer is de wens de vader
Van gedachten en niet van wat ik voel
Hoe kan ik liefde in regels rijmen
Als woorden buiten zinnen raken
Wanneer letters niet meer dan tekens zijn
En de gevoelens enkel minder maken
Maar liefste, iedereen kan toch merken
Hoe sterk en zwak…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
Literalis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Ik heb de bladzijdes gekoesterd en gestreeld,
gewandeld op de ritmisering van de zinnen
en de woorden geproefd als zuiver goud.
Eén betekenisvol woord was genoeg
om de kilte van de belevenis te verstommen,
hoewel zij strelend kan zijn en verleidend
kent zij geen waarheid die mij paait.…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
HET TROMMELVLIES DER MENS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Hij schildert met zijn tong
gevoeliger penseel kan niet bestaan
Ieder woord en iedere klank
hebben een heel eigen kleur
Zijn gevoel straalt door de zinnen heen
heel langzaam of zeer snel
Een achtergrond wordt soms geschetst
een oordeel wordt geveld
En als je al die kleuren ziet
op het palet der geest
dan is een schilderij maar heel…
op herhaling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.035 Van kop tot teen ons liefdespel
gaven toe aan onze lusten
dreven weg op onze zinnen
smolten ineen, als jij me kuste.
De kus, een aai 't wordt routine
vergeten de passie, er is geen tijd
het spel ervoor, het spel erna
het is verleden tijd.…
Ik vond elan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.832 hoe mooi het blad kon zwieren
hoe ze telkens door de wind
weer verder werd gedragen
ik worstelde in stilte
onder een mistdeken
als in een web
van gesponnen vragen
ik hoorde en zag wel de vogel
ze zong zover bij mij vandaan
ik liep en liep, maar wist nog niet
waarheen mijn stappen zouden gaan
maar,
ik las een lentedroom in zinnen…
Woordenzon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
780 laatste
adem uit, eisen hun tol op
als de dag de nacht doormidden
breekt, als het duister zich
verslaapt in greppels, beroering
van ruimte in de morgen,zich
te bruskeren met beelden,die ik
reeds al zo lang verzon, me te
voegen naar de dynamiek van
vrije forellen, voorwaartse
sprong in hun beweging, een
opwaartse stroom van zinnen…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
Veillsonnaz
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
873 ze zich eerst in nevels verstoppen
vertonen ze zich na enkele uren
bergen van ongepolijste helderheid
de stappers aangetrokken ondervinden we
geloften van wolken, zon en wind
murmelende beekjes, fladderende vlinders
onopgesmukte beelden omringen ons
de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid
schenkt ons zuivere lucht en zinnige zinnen…
Ongeïnspireerd
hartenkreet
1.3 met 27 stemmen
2.997 Academische zinnen
zonder enige literaire waarde
worden doelgericht afgeschoten
op de deelnemers
van het overleg.
Het is allemaal ingewikkeld,
of toch ook niet?
maar zijn losse flodders,
treffen hun doel,
doen de vergadering
alweer verzanden,
in de patronen
die er, in de jaren,
zo storend zijn ingeslopen.…
Proefwerkweek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.167 o nee, inspiratie in mijn hoofd
ik zal het proberen te negeren
want ik had mijn ouders zo beloofd
om alleen te denken aan het leren
o nee, een duo zinnen in gedachten
een aantal woorden, alleen voor mij
maar ze zullen even moeten wachten
over een week is de pww voorbij
o nee, zo'n grote drang om nu te schrijven
terwijl ik met wiskunde…
rookt nog na
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 verpulver het potlood
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
likken warm het slijk
de letters branden
aan rokende zinnen
de woorden knetteren
een zwevende waas
verzilver de katapult
het elastiek stil de spil
springt en velt tong
flarden mompelmoed
o nicotine o alcohol
o wierook o waanzin
dat alle heerlijkheid
genoegen vindt…
Tegenspraak
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Van buiten naar binnen
zweven zoete zinnen
als begoochelingen in het gemoed.
Maar soms worden woorden
ineens disaccoorden,
vervangt galbitter plotseling suikerzoet.…
Vamp.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 mijn hart gaat sneller kloppen
in het ritme van jouw spel
je vingervlugge tong
danst over heel mijn vel
een rilling ,een trilling
ik houd van je spel
mijn hart wil niets anders
die begrijpt het wel
de lust van schone zinnen
die jou willen beminnen
verdampen in mijn mond
het woordenspel verstomt
ik sluit mijn gelukkige ogen
en voel…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten…