404 resultaten.
NOOIT MEER LICHT......
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
895 Ach, hoe is toch je diepste verdriet,
wat je niet ziet, wat je niet kan horen
in bodemloze afgrond verloren?
Hoe eenzaam is je arme ziel
de peilloze diepte waarin je viel en je pijn
verbeet, hoe moet dat zijn?
Maar hoe koud is nu je arme hart
vervuld van smart en schreeuwend zeer
Het wordt nooit meer licht.......niet meer.…
de val
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.154 ik val
weer diep,
recht in
die donkere
afgrond
mijn laatste hoop
op beterschap
werd mij gisteren
ontnomen,
in één seconde,
in één zin,
een klap
recht in mijn
gezicht
het beeld van mijn toekomst
niet bepaald rooskleurig
is dit voortaan mijn leven?
hoe moet ik hiermee omgaan?…
Een drempelloos ontmoeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 laat mij de idylle
dromen van een wereld
vol schonen als
mensen zonder oordeel zijn
waar ogen spreken
en de lach een
drempelloos ontmoeten is
omdat iedereen je mag
in krachten bundelen
kunnen talenten groeien
zal de grond in duurzaam zijn
gewas en bloemen laten bloeien
geef mij nog even tijd
voordat de wereld in de afgrond
van…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 vroeger was alles vlak
maar waar wij nu lopen
zie ik vaak een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen…
Als het niveau zakt
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.224 Hem kennende zegt ze:
‘Zie je de vogel van verf en
zie je hoe verlegen de afgrond wel zwijgt?’
Terwijl het geluid wordt geregeld,
blijven ze hangen
tussen bewogen worden en bewegen.
-----------------------------------
Uit: Tirade nr. 53, blz. 104, 2009.…
aandoening
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 zo op het oog
niets aan de hand
ze was blij
een glimlach
tussen haar verhalen
op een aangezicht vol
zachtheid
in verwondering
nabij
drie dagen later
opgebaard in rauw verdriet
mijn liefde liet niets
te wensen over
slechts een afgrond
boven
stilstaand water
pas na jaren bleek
een leek als ik
meer dan artsen te begrijpen
het…
moorddadig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 wanneer licht geluidloos
over een bloedrode einder klimt
is de nacht verslagen
en het hoofd ligt eenzaam
in een lijkbleek bed
ogen houden het duister vast
koesteren nog
de zoete draaikolk van de droom
maar het hoofd herkent het lichaam
dat zich strekt
en haar nacht tuimelt
in de afgrond van de tijd
en de mond hervindt de woorden…
Recessie Partij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
149 Kijk niet naar het verleden
niet naar de statistieken
die dienen te stijgen
en zo de afgrond verdiepen
waarin je niet durft te vallen
Draai je liever om, stap terug
en leef zoals oude mensen
eenvoudig, zonder illusies
over wat je nodig hebt
Zet zoveel stappen terug
dat je weer tijd hebt
om niets te doen
Kies als geuzenlid
van de splinterpartij…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Naast mij ligt afgrond,
een deuk in de peluw.
Ik tast naar haar
zoete geur.…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
als horige lerend
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
638 en aldus alles herhalend, als horige lerend
in het gesmoorde vallen van het gelukzalige
waarin de liefde werd begraven
en in het zwijgen van de verlorene
was het de zoete jager die overwon
soms is het de adem, soms is het de afgrond
die liefde vergelijkt met een verlossend vuur.…
Vrouw zijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.311 Zij draagt haar
vrouw zijn fier
zij torst het soms
als Hercules de aarde
langs smalle paden
en diepe afgronden
haar vereelte voeten
stevig op de
aarde plantend
bij de zilverberk
waar verdriet haar
herinnert verwijlt zij,
het besluit
haar eigen weg
te gaan
hernieuwend
over putrand
staart zij naar
dat geheimzinnig wezen
meisje…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Er is geen poëzie in een te helder leven,
in zuivere spiegels is geen gat
waardoor men in de afgrond stapt
en in het woord valt, woest en ledig.
-------------------------------------
uit: 'In inkt gewassen' (2006)…
Onbezield en zonder boodschap...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 Kleurloos
toont zich de zang
bij bedachte posen
De muziek
ontstemt door haar hedonisme
in alle toonaarden
en clichés te over
om slechte smaak duur
te verkopen
Geen ware kunst
die de geschiedenis
voorkauwt
waarbij
ijdelheid en roem
als een sloffend beest
hun hersenspinsels
onbezield en zonder boodschap
richting afgrond…
fata obstant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 door omstandigheden aangekomen
waar je niet wilt zijn en vertrekken
naar waar je nooit zult terugkeren
een richting kiezen die door duizend
anderen eerder is gelopen
te denken aan die ene kant maar
tegen beter weten in rechtsaf
waar de afgrond en links de vluchtweg
om te landen voor het hek met keus
er onderdoor of te klimmen, te verkolen…
Recessie Partij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Kijk niet naar het verleden
met statistieken die dienen
te stijgen, de afgrond verdiepen
waarin we niet durven te vallen
Draai je liever om, stap terug
leef zoals de oudste mensen
eenvoudig, zonder illusies
over wat je nodig hebt
Zet zoveel stappen terug
dat je weer tijd hebt
om niets te doen en meer
kunt betalen aan anderen
Word lid…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Sapiens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Bevroedde er iemand de wijdse afgrond
De ongebreidelde uitgebreidheid
Van een ruimte die alsmaar uitdijt
En ondoorgrondelijk nonstop bestond?…
regenbui
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Druppels vallen neerslachtig uit de grijze lucht
Een voor een spatten ze dood op het koude glas
Overlevers rollen zachtjes weg van de dodenplas
Beneden komen ze samen na hun vreselijke vlucht
Achter het koude glas zit ik, de pen in de hand
Zonder inspiratie, het blad nog altijd leeg
De ziel gedood na de brief die ik van je kreeg
Voor mij is de afgrond…
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 Jij hebt mijn diepte
vaak verloren
in het zadel geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn…
De donkere kant
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.838 Een vijand is vergeven
We wachten wel
De nachtwachters
Op een waardige vijand
Oog om oog
Tand op tand
We lopen samen op de rand
Van een afgrond,diep en zwart
Dat is het lot van de vijand
Oog om oog
tand op tand
Er is wel degelijk iets aan de hand.…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 Hou mij vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond…
Gevangen en geraakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Pijn herinnert
de afgrond die momenten kan bedwingen
met dromen die ze met haar lippen leest.
Waar momenten en ogen dromen laten vloeien zoals ze
verteren en wederkeren.…
"Bij jou"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.069 als door een stormwind gedragen
valt de regen in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet het zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer…
elke nieuwe dag doet zeer
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
777 als door een stormwind gedragen
vallen gedachten in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer val
het…
Kleine drama's
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
834 de caleidoscoop
gaf kleine drama’s
van de afgrond waarin jij dook
totaal euforisch
verkende jij de hemel
brandde in een stervenskoude hel
baadde goddelijk
in ezelinnenmelk
na een aangegaan duel
ontweek de scherpe messen
die zij naar jou gooiden
vastgeprikt op het draaiend rad
vocht met tijgerinnen
wie het eerste recht
op paren…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden
op de donkerste dag
werd je wereld afgrondelijk…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 (Op de pianola*)
Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk
Lichtjes, met op de pianolamuziek
Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek
Boven afgrond van onzekerheid dronk
Wij wisten toen weer wie wij waren geweest
Zonken in mangrovebossen van het feest
*
Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…