3465 resultaten.
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 en begin te glimlachen
nog steeds is er ruimte,
ruimte om te gaan:
in de zon,
in de wind,
in de regen…
Aanpassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Mij aanpassen
Daar ben ik
Altijd
Goed in geweest
Ik geef
De ander
De vrijheid
De ruimte
En pas
Me daar
Bij aan
Nu aan het leren
Zelf ook vrijheid en ruimte
In te nemen…
Trip Control
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Moeder Aarde, vaarwel
ik moet nu gaan, voorbij
is mijn tijd, mijn leven
is geleefd, vaarwel, vaarwel
.....De aardbol is prachtig
.....klein en kostbaar
.....het heelal is groot
.....Ik zweef erin weg
Beste mensen, vaarwel
jullie kunnen nu wel gaan
jullie moeten eten
jullie hebben werk te doen
.....Ik houd van jullie
.....het meest…
licht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
745 de ruimte om mij heen
vraagt alleen
alleen maar vragen
vragen in de ruimte
ruimte om vragen
de dag en nacht
slapen op m`n schoot
met haar hoofd
waar wat speeksel uit loopt
wat is de dood
in een zomer
waar genoeg licht leeft…
Angst
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.676 Laat me los
Houd me niet langer tegen
Laat me vrij
Geef me de ruimte
Ruimte om te leven
Om te vertrouwen
op mijzelf
Om te ontdekken wie ik ben
en wat ik wil zijn…
MONOLOOG
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
885 als ze weg zijn
heb ik de
ruimte
zegt ze
als ze weg zijn
heb ik de
stilte
zegt ze zacht
als ze weg zijn
zal de stilte
de ruimte
vullen
zegt ze wijs…
Over ruimtereizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 In de ruimte
Heeft u nog de ruimte.…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
logica failliet
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.073 er is geen tijd
geen tijd nu
voor verdriet
er is geen plaats
geen plaats nu
voor paniek
had ik
kunnen weten
had ik
het willen weten
er is geen ruimte
geen ruimte
voor een klaaglied
alles lijkt opgelost
maar blijft een raadsel
de logica failliet…
amore con brio
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
2.982 liefde denkt niet
gelukkig maar
niets met iets verbinden
men neme ´niets´
trekke er de ´n´ van af
en houdt wat over
als het verveelt
doet men de omgekeerde bewerking
niets ruimt makkelijk op
neemt weinig ruimte in beslag…
Bovennatuurlijk.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Wil je geest maximale ruimte
Of draag je het stempel schizofreen.
Ga dan op zoek zou ik haast zeggen
Om eigen grenzen te verleggen
In de ruimte om je heen.
Het bovennatuurlijk
Vind je boven, natuurlijk.…
ambitie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 ik wil de wereld
geef me de ruimte…
Dat wordt lachen
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
2.303 Van Basten wil weer humor op het veld.
Dus als je slechts tegen een bal kunt trappen
En nooit een leuke voetbalmop kunt tappen
Dan word je door hem niet meer opgesteld.
En als we dan verliezen met tien-nul
Dan lachen de supporters toch nog gul.…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Ik deed de deur open.
De gang was warm
tegen mijn rug,
alsof de wereld nog bestond.
Binnen,
een kamer
die niets teruggeeft.
Jij lag er al.
Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw…
de deur
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.161 een deur is open
of dicht
een deur die open is
is een gat in de ruimte
een deur die dicht is
deel van de muur
begrenst de ruimte
als ie beweegt
is ie een deur
zo ben ik
een deur
--------------------------
uit: De deur (1972)…
Het smalle pad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
497 Ik ga van de hak op de tak
Maar als sneeuw voor de zon
Ruim ik op
Ruimt mijn huis op
Ruimt mijn kop op
Gooi ik weg
Geef ik weg
Ga ik wandelen
En bewandel dan graag
Het smalle pad!…
ACHTERUIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 alle kanten
achteruit denken
is dat je iets herinneren
of over iets na gaan denken
nu op leef-tijd neem je de tijd
achteruit gaan financieel
daar kan je mee leren leven
zonder jalousie kom je heel ver
en verwonderlijk genoeg
je hebt minder zorgen
jouw geluk neemt zelfs toe
achteruit bekeken en achteraf bezien
als ik alles zo beredeneer…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
Paradox van de banaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
772 De bananenschil is leeg,
toch neemt hij ruimte in.…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 van het ego dat
belangen verstrengeld
spiritualiteit in de kiem
wil smoren
de ruimte
in mijn hoofd geeft
volheid aan
in en uitzicht…
Cassini-Huygens
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.292 Poëzie is altijd in emotie
je zinnen, een zoektocht
tot in elke verloren hoek
van een gestrekte ruimte
ik dicht wie ik ben
of worden wil
en schrijf daarom
ook de witte regels
waar het denken zich
niet door woorden
kluisteren laat
misschien vul ik wel
die lege ruimtes
als ik afdwaal
naar het ijswater
rond de kale keien
waar lang geleden…
Vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
687 de tijd
waar ik oversprong
viel dwarrelend naar beneden
de ruimte
waar ik in doordrong
versplinterde tot plaatselijkheden
vastgeklampt
aan de adem van mijn mond
heb ik al het bestaande uitgedampt
tot aarde, tot grond
in sterrenzeeën
heb ik gezwommen
zag de schepen één voor één zinken
heb alle melkwegen beklommen
om me uiteindelijk…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 De wind voert mij mee
naar de rustigste plek.
Ik zet mijn fiets tegen een boom
en beklim een heuvel.
Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.
Ik ben met de rust niet langer alleen
en hoor…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 de golven en de vissen
In het heldere water
De man aan de kant zie je beter
Ogen maken contact
Bij elke stap zie je meer details
Je bouwt bruggen van woorden
De andere kant komt menselijk dichtbij
Kom
Welkom ben je
Al kan ik je niet helpen
En ben je nat en koud
Hier kun je je warmen aan jezelf
Onvoorwaardelijk zul je zijn
Hier is ruimte…
de zee
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 golvende eindeloosheid
ruimte en licht
weerkaatst
in de eeuwigheid…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
930 Tijd is geen snelweg
tussen geboorte en sterven,
Maar ruimte om in de zon te parkeren
Tijd is geen kast
Om je leven in op te bergen,
Maar een vitrine om het tentoon te stellen
Tijd is geen typmachine
Om alles te beschrijven,
Maar een harde schijf om alles op te slaan
Tijd is geen kalender
Waar alles voorgeschreven staat,
Maar een boek…
Afgesneden astronaut
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
717 Houston we have-
aardse achtergrondspoken en fantasmes
zingen zijn helm vol impressies, de schaterlach
van landelijke pastoors in dorpen zonder huizen.
voldoende; regen afgewisseld met wat zon
en eens in het jaar kermis, hoogmis, kerstmis
dingen waar hij niet meer aan toe is:
holocausten genociden zwarte gaten
het flitst aan hem voorbij…
Elaines flow
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
787 Binnen innige diepzinnigheid
Speelt haar uitbundig vuur
Waar anderen zwoegend levenszuur
Zwaar ademend verzuchten
Buiten gewogen grammatica
Vallen haar stergedichten
Binnen structuur van alle cultuur
Huppelen de lichtgewichten
Haar ruimte wordt haar schilderij
En zij zei tot mij:
Ook de fraaiste vergezichten
Zijn lelijk van dichtbij…
Afstand
gedicht
3.6 met 58 stemmen
14.319 straks als ik wegga
reis ik door tot aan
de einder van
het allerlaatste land
verbonden door zo’n
sterke band
dat het zou knellen
als ik bleef
wacht ik bij bruisende
fonteinen
in het licht
van zon en maan
tot het kraaien
van de haan
mij laat voelen
hoe ik terug verlang
naar jou.
--------------------------
uit: 'Gaandeweg…
Het wonderkind
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.962 Van doden kende hij de naam,
hij noemde die en maakte hem opmerkzaam
op zijn bestaan.
Hij sprak soms uren met de grond.
Zijn ouders lazen hem uit sprookjesboeken voor.
Hij schreeuwde naar de maan, hij sloeg
zijn vuist stuk op de muur;
het hielp niets:
ze trokken met miljoenen handen
aan zijn naam.
--------------------------------…