374 resultaten.
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo…
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfenzeventig jaar geleden.…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
Zonder blad
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
461 het strak
buiten beton
zag grijswitte tinten
wind striemde
iele bomen
zonder blad
in de beweging
van het graf de
seizoenen voorbij
jij had je al
gehuld in de nog
volle herfstkleur
rijpte in een
eerst zoetig
fermenteren
jij blikte mijn
entree ik ging als
een kind blij mee
mocht ik dan
toch het eerste
stapje proberen…
Blaastest overbodig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
800 U dronk uit een alcoholbron
en nu ligt u hier op het beton.
O, wat stuurde u raar,
want u slingerde maar.
Daarom slinger ik u op de bon.'
De mobilofoon komt van pas
en de EHBO is er ras.
Deze vindt op de grond
weinig bloed van d'r wond,
maar enorm is de alcoholplas.…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfentachtig jaar geleden.…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar
van asfalt en beton…
zonnelied
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.017 Je hart lijkt wel van beton.
Je hebt heel veel verdriet,
Mensen praten tegen jou,
Maar jij hoort ze niet.
Rondom je is alles koud,
Omdat hij je achter liet.
Men klopt troostend op je schouder,
Maar je merkt het niet.
Je voelt je jaren ouder,
Omdat je nu geen toekomst ziet.…
De troubadour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.307 Ritmisch verschoof de troubadour
het contragewicht van het leven
zijn zinnen schoten soms vuur
horizon scheen lichter voor even
Hij brandde woorden in neon
van binnen bedekt met velours
het leven werd minder beton
door contrast van zacht parelmoer
Zwaartekracht trok minder zwaar
vreugde nam plaats van verdriet
toekomst leek weer wat…
WORDING
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
854 Beton stort zich neer
ijzer buigt en verdraait
vormen keren zich tegen je
wereldwijd verdwijnt in het niets
kolommen staan verbeten recht
resten van verdorven generaties
uitgeproduceerde verwanten
wachtend op een reis in het niets
opgegraven toont alles zich
in realiteit van de wording
niet hier alleen, ook ginds
samengaan in een episode…
de incisie van oktober
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
533 ik weet nog hoe zij daar stond
met beton in haar handen
hoogzwanger
het snauwen van hem
was geen vergissing
zij staarde voorbij gebalde vuisten
’n gescheurde jurk, stevig
vastgebonden
aan de brokstukken van ’t onmenselijke
tussen modderpoelen en het gehavend huis
gekromd bouwde zij een muur, het gewicht
vol gesis onder geweld
van…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 opbouw bloei beton
geur van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam…
Transparant?
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
849 De transparante inkt uiteengespat
de druppels gevangen in een autonoom
web en tot vrijstaat gesponnen
een baken in een opgedroogde bron
maar toch sterker dan beton.
Ideeën, als makke schapen afgedwaald
van kuddes, in een eindig verlangen
geschapen te worden in het oneindig
prisma van een transparante druppel.…
Schijn en wezen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
667 maar het gebed was begonnen
het wil wel eens verlichting geven
als de dood voorspelt en zich sleept
door de straten willen doden leven
en tussen bevroren vingers en beton
kijkt de gezant van de paus
naar de gele geleiachtige vloeistof
die wegglijdt langs de gleuven van de tegels.…
De schachttoren van Winterslag
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.305 De kabel losgelaten
in ontwapenend beton
en afbraakapparaten
zonder saluutkanon.
Een gouden tijdperk
en het zwarte zweet
door het labeurwerk
beiden uitgekleed.
Rechtopstaand, overeind
in 'couleur metallic'
altijddurend weekeind;
Wat blijft is fotogeniek.…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 mijn woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van…
dagdieven onder de brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 het is fantastisch dromen
in de pijp van een brug
intrigerende takken
bevroede bomen op grasgroene bermen
ze leunen als een beschutting
op de schaduwwand
een schuilplaats, hol maar warm
waar ik stille dromen koester
in de schutting van beton
omsloten en onbeduidend
knieën onder mijn kin
gesteund in de rug
ik zou hier kunnen zingen
de…
Herinnering
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.233 En als het moet dan maar gewapend als beton,
met droge ogen, jij er niet bij.
Herinnering. Zonder tranen gaat het niet.
Maar door de tranen heen blijft liefde levend,
vind jij jezelf terug.
Herinnering. Alleen wie om kan kijken,
kan vooruit zien.
Wie tranen zaait, zal licht en toekomst oogsten.…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Je overschaduwde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 je overschaduwde
het blond waarin
zon en wind hun
zomers speelden
in de krullen
van onze haren en
het wit van golven
het blonde open
waar wij vroeger
zo vaak hadden
gelopen werd
parkeren in beton
duinen verdwenen
voor recreatie rondom
de vette baklucht
van patat en snelle hap
maakte het strand nog
viezer dan ooit gedacht…
gevangenissen voor de zachte criminelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.135 Het menselijk zwerfvuil van onze maatschappij
Afgeschud tussen spijlen van beton en staal
Die het laatste greintje lieflijk tikken
Van de reeds verdorde harten bijten
Staal en papier in één kooi gemalen
En in de benzine van pis en wanhygiëne
Kan één grijze vonk van een gebaar
de geest tot de explosie drijven
En moeders kunnen enkel…
Hou niet van je
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.388 Je stond daar en je brak
ik zag je breken
Kon twee woorden zeggen
en je zou kapot zijn
Als ik ooit zou vallen
kun jij me niet vangen
zonder zelf stuk te gaan
En wanneer jij valt
zou je in duizend stukjes
kapot slaan op paarse stenen
Modern vrij en ongewapend glas
kan niet op tegen zwaar bewapend ruw beton
Ergens heeft je onschuld…
Door vingers aangewezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 nog voel ik
het machtige graniet
de basalten wering
straalt zijn kering
in geordende structuur
ook het beton
oogt lief in kleur
gerankt met stalen tuien
om water naar zee
te kunnen spuien
de grote werken
van weleer
grondvesten vertrouwen
wij tunnelen nu liever
dan dat we bouwen
de nieuwe maatschappij
flitst in blauw licht
langs…
Politiek van geld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
845 De gestaalde slurven
braken bulkend beton,
hokjesgeesten tekenen
voor het heersende echelon,
Die kostprijs van het groen
versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen
alleen voor de allerlaagste prijs?…
Stervend ijzer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
641 er is geen ruis of regen
geen raam om tegen te leunen
het zou ook vreemd zijn
mezelf te horen liggen
in het geblazen zand
zonder te bewegen
een beetje dood beoefenen
ruiken aan het bederf, geen wierook
of wat afgeschaafd dennenhout
dat mij omgeeft in de dagelijkse
kledij van gewapend beton
schuifelend kent de dag mijn tijd
leert me…
Vooruitgang, God, Diepgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 routine, vieze lucht, extinctie
positief geduid
geloof in eigen kunnen
ondanks alles rust
God
Het eerste denken
roept nog vragen op
overtuiging van de twijfel
kerk, gebod, valse vrijheid
staat losjes op een voetstuk
Diepgang
Als op drooggevallen
rottend boven grondwater
palen, zwak en niet meer zeker
barsten scheuren in het beton…
Klose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
660 Miroslav Klose, sieraad voor de sport,
Wordt door de maffia mooi in beton gestort.…
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.
En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond
boog zich half open neer, ik richtte
mijn gezicht omhoog, de zekerheid
van kussen en omhelzen was er toen
ik wakker werd en is er nog altijd.
---------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…