539 resultaten.
Het bankje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 bij de vijver
een bankje
wat verweerd
een rugleuning
met de letters J en A
een hartje
een pijl
nauwelijks leesbaar
een man en een vrouw
op het bankje
bejaard en broos
vandaag zestig jaar
bij elkaar
hij pakt het mesje
en kerft
een J en een A
een hartje
een pijl
goed leesbaar
ze glimlacht
naar hem…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
510 De bomen broos van ijs
hoe verdragen zij het diepe
geweld van de aarde?
Onder de ijsvelden trillen
weidevelden van een
vergeten diep verlangen.
De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.…
De gestreden strijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.851 Een strijd zonder winnaar
Een breuk zonder aanwijsbare reden
In gelukkige tijden ondenkbaar
De strijd is gestreden
Het is nu eindelijk welletjes
Tijd om de horizon te verbreden
Een einde aan psychologische spelletjes
De strijd is gestreden
Het afscheid kort en emotieloos
De tranen reeds verspeeld in het verleden
De liefde bleek te broos…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
mijn hartje
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.826 Wees wel voorzichtig,
het is nogal broos.
niet iedereen was even voorzichtig,
maar speelde ermee, schaamteloos.
Toch bij jou durf ik het aan,
en leg mijn hartje in je handen.
Ik kan niet in de toekomst kijken,
dus maar zien waar we belanden.…
strix aluco
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.972 donder in het groene hout
geeft een zomer nat en koud
plus onrust op roestplekken
laat bij brosse braakballen
nu Pasen vroeg gaat vallen
ronde eieren verstopt rusten
februari gebaltst en gepaard
gebroed in de windmaand maart
werk je niet in de nesten
voor in april uilskuikens…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
Crackers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Een cracker moet krakken,
bros, en gebakken met vlijt.
Wanneer je hem eet,
bij het ontbijt.
Hij is het lekkerst...
heel crunch,
besmeerd met wat boter
bij de lunch.
Maar houdt hem bedekt,
hij houdt niet van bloot.
Want doe je dat niet,
dan schaamt hij zich dood.
Want stel je hem bloot,
dan voelt hij zich slof.…
Deinen in broos water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.000 Kwetsbaar
dun als een kristallen
glas
niet laten vallen
ik was
niet daar
om je te vangen
breekbaar
en broos
niet bestand
tegen een sfeer
vijandig en boos
inkeer
keer op keer
gevoel
versus verstand
je doel
heeft de overhand
je gevoel
heeft je overmand
mijn vingers strijken
over het glas
indien ik de juiste toon…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Alle angst voorbij…
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 Zodat het soms gaat wringen,
mijn tijd is kort en broos.
Dan kan mijn bloed gaan zingen,
zeilend langs een regenboog.
Geen grenzen en geen dwingen,
door golven naar omhoog.
Het leven lacht en schittert weer,
geen gisteren en geen morgen meer.
En alle angst voorbij……
herinnering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
697 het is koud
zelfs de vogels zwijgen
lintje op de revers
rood de klaproos
lichter dan het bloed
van hen die nooit
oud werden
zoals hij, nu broos
ogen vol trots
en verlies
het saluut weerklinkt
de muziek zwelt aan
de tijd versmelt
in de ogen van
gevallen kameraden
het wieken
van witte vleugels…
silhouette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De handen broos
gevouwen in haar moederschoot
Een tere roos
voor laatste adem uitgeloot
Een open raam
met slechts uitzicht op het heden
Enkel nog naam
't geheugen al overleden
Een twinkeling
in haar vermoeide pretogen
Als herinnering
aan eens uitstekend vermogen
Een krimpend net
dat haar vangt in vergetelheid
Een silhouette
in…
kwetsbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.176 Wat zit zij daar te dromen,
kijkend door een raam,
kwetsbaar zo broos,
te overdenken tijden van voorheen,
destijds een vrouw van sterkte,
de spil voor haar gezin,
zie haar nu zo kwetsbaar,
denkend aan die tijd,
van zorgen en bestieren,
door druk van haar gezin,
nu gekomen door de jaren,
in die rust een oude dame,
kwetsbaar en fragiel,…
moeilijke tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.154 Jij was zo groot
Jij bent nu zo klein
Zo broos en teer
maar elke keer weer
open je toch je ogen
Ik wacht op de dag
elke keer
en dan droom je weer
je knokt je rot
je hebt het zwaar
en keer op keer
dan probeer je het weer
en dan droom je weer
ik gun je zo jouw droom
keer op keer…
twijfel
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.442 Het hart werd nooit gesloten
De liefde draaide op volle toeren
Maar broos door zware lasten
Onmogelijk om alleen te dragen
Steun was er
Alleen voor een tijdje
Het verzwakte
Werd niet meer naar voor geschoven
Hulp kon niet meer baten
Alles gaat nu zijn gang
En wordt nu… zo gelaten.…
ontilbaar
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
585 een nerf wikkelt zich
rond de avond
ik regen mij in het kussen;
bemost
het land waar ik zijn wil
en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven
staan
misschien heb ik een uur of meer
ook jij hebt het nodig
toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang
ik nader het web, zo broos als
het woord zelf
een tak breekt de vergetelheid
van…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
684 ik zoek
verdwaalde woorden in
verborgen hoeken van mijn geest
waar zij huizen
onder stof en tussen muizen
in schatkamers van eens geweest
ik poets ze op
ontdek nog andere rekwisieten
zo maak ik het verhaal compleet
niet uit de oude doos
maar jeugdig broos
weer klaar voor een nieuw leven
hun bestaan heeft
generaties goed gedaan…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Vrees goed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 Als je bang bent
Wees dan bang
Alsjeblieft en
Vrees het heus
Sta ook weer op
Met heel je hart
En leef de dagen
Als geen ander
Zwart en wit,
Kleurig of humeurig
Broos of hard
Zonnig en nat
Alsjeblieft,
wees bang
vrees goed
voel hoe het
hart klopt
De eerste stap
in nieuwe kracht…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…
Onderweg.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Valt er nog iets uit te leren,
blijf ik dan voor altijd broos ?
Bij valavond vliegjes happen,
de zon gaat baden in de vaart
De avond is moe en wil ontsnappen
Maar ‘k grijp hem even bij zijn staart.
Trappen langs de grazige weiden
Tot er niets meer is dat stremt
Zie hem daar die bocht aansnijden,
de man die voor geen onheil remt.…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Broos en klein ben ik.
De weidsheid van het landschap
op de heide is zo mooi dat ik
de kunst van de Schepper niet snap.
Deze stille schoonheid; die ik
niet bevat maar ik geniet ervan…
Plots hoor ik het gakken van
een zwerm ganzen en kijk ik
omhoog, naar de blauwe lucht.…