3063 resultaten.
Doorgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Inspiratieloos achtend
door de dagen heen
Ik kan niet lachen
zonder besluit
Ik Luister naar het
gefluister in
het duister
Het wordt nimmer
stiller als
dingen doorgaan
Stop de trein
Houd hem tegen
Want voor je het weet
is hij niet meer te stoppen…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 's Avonds de slaap vatten kan soms moeilijk zijn
door
een hoofd waarin allerlei slagwerk speelt
armen en benen vol dikke zware stroop
dansende naaldjes over heel de huid
kinderlijke gedachten van eens helpen
wazige monsters sluipen loerend - afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met…
Eenheid
poëzie
1.8 met 4 stemmen
1.517 Hoe helderder licht, hoe duisterder.
Hoe duisterder hoe meer sterren.
Hoe meer sterren hoe groter heelal.
Hoe groter heelal, hoe leger.
Hoe leger, hoe stiller.
Hoe stiller, hoe nader het midden.
Hoe nader het midden, hoe meer leven.
Hoe meer leven, hoe sterker hart.
Hoe sterker hart, hoe aardser.
Hoe aardser, hoe verder van het midden.
Hoe…
Licht
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
972 er is geen duisternis
die niet wordt verdreven
door een licht
van hoop en leven…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Het was zo duister hier, van bange dromen
verviel mijn moede geest in doffe rust,
Goddank! de fee des lichts is weergekomen
en heeft mij uit die droeve slaap gekust.
Haar gloed vervult mijn hart, mijn ganse wezen,
en dubbel schoon lacht mij het leven aan.
Het is mij of ik uit de dood herrezen
een ander, beter leven in mag gaan.…
NACHTELIJK DUIN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Begeleid door verre, ruisende zeezang
danst het duister met zachtzoute passen
in het zanddal, waar droge gewassen
losjes wiegend, de grond houden als een tang.
De taaie stengels zijn vol klein gedrang:
kevers strijken neer, op zoek naar woongrassen.
Zal nieuw tehuis de diertjes verrassen?
Opeens staan ze stil, afwachtend en bang...…
Ben slangenvrouw in jouw circus van prikkeldraad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
682 Monsterlijke pusbuis uit de hel.
Zwarter dan de nacht, een weerwolf, tegen een stralende maan.
Onze rollen zijn zo snel verdeeld.
Jij bent altijd de slechterik, en ik de kapotte leliebloem.
Alle pracht uit mijn diepste
beoordeel jij verveeld.
Jij bent de stier in mijn porseleinwinkel.
Je bent Satan.
Wij zijn het plaatje.
Satan wakend over…
Uil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 we schuilen in het duister
een uil duikt geruisloos
na jaren en jaren wachten
en gaat op, in het zwart…
VLIEGREIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Vanuit het vliegtuig
neerzien op bergen en bos...
Verlangen ontwaakt
om naar beneden te gaan,
dit gauw even verkennen!
Bij avond vliegen
van Tel-Aviv naar Eilat;
steden lichten warm:
een leger vuurvliegjes
glijdt gemoedelijk voorbij.
Traag daalt het vliegtuig,
volgt de vuurrode einder,
avondgloed, die dooft...…
VERGEZICHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
378 Wolken zijn diep zwart:
de einder vol avondrood
glanst des te sterker.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 Het duister brengt me vrees,
ben angstig en alleen.
Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.
Ik weet wel wat je mij zou zeggen:
“Ik ben er nu niet meer.
Je moet nu verder zonder mij.”
Stil maar… ik weet het wel.
Maar het doet nog steeds zo zeer!…
Tastbaar onzichtbare
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 Langs sporen van wind
lijnen van staal
trekt gelijk het web
van zwak evenwicht
banen van onwetendheid
in stralen van licht
tot aan de zekerheid
liefde die over
horizon schijnt.…
GRILLIG UITZICHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 (tanka)
Bliksems verlichten
telkens de stormende nacht:
populieren gaan
als grote zeewieren,
door sterke stromen beroerd.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Dageraad, morgenstond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 Dageraad, morgenstond,
hoe glorieus jouw verschijnen
als de zon het nachtelijk duister
van de hemel wast!
Wat avond en nacht brengen
is vaak ongewis
maar jij brengt nieuwe hoop
na bange dromen.
Ik weet je te schatten
dageraad, morgenstond.
Jij wilt mij
en ik wil jou omvatten.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Kon met mijn hartbloed ik u 't leven
hergeven, u de zonnige ogen
weer op doen slaan,
of in mijn armen door het duister
der stille dodengangen dragen,
en met u gaan...…
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Voor allen die leven en sterven in de
schemertijd, en verbeelding hebben tot
dat de ochtend het duistere hart open
splijt.…
Als een wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Kijkend naar de maan,
in het duister van de nacht.
Denk ik aan dit grote wonder.
De maan, die trouwe wachter,
houdt over mij de wacht.…
liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
621 begrijp de waarde
van het duister
ontdek hoe wij
ermee vergroeiend
stilte ingaan
er ontdekken waar
onze verlangens wonen
zo volmaakt naakt
voor elkaar
liefde verheerlijken…
Om echt te lezen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.102 Om echt te lezen
moet je alle lichten uit doen,
woorden houden van duisterheid
zoals het beeld houdt van de donkere kamer.
Onder hen beiden zouden ze zonder geluid
te maken de wereld kunnen vervangen.
----------------------------
uit: 'De gedichten',1998.…
Zonsverbleking
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
597 Wat kijken al die mensen toch omhoog
Wat kan in godsnaam zo belangrijk wezen
Wat er toe doet is in mijn tweets te lezen
Wat zoekt men dan toch aan de hemelboog
Nieuwsgierig heb ik toen omhoog gekeken
En met mijn blik liet ik de zon verbleken…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 Eens is het diepste duister
van de nacht
hopelijk verfrissend als de regen
na een snikhete dag
heb je helemaal niets op haar tegen
Voelt het beklemmend zwarte donker
behaaglijk zacht
behaaglijker zelfs nog dan die regen
Afhankelijk van de omstandigheden
is het niet eng niet echt vervelend
maar is het soms onverwacht
zoals gezegd juist…
Kerstig Twente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
873 het duister onherroepelijk
mensen haasten zich huiswaarts
ginds klinkt de midwinterhoorn
binnen branden kaarsjes
en krijgt de tijd iets van weleer
twee kerstdagen lang sluiten wij
de ogen voor al het zeer
warmen ons aan het haardvuur
en hopen op zoveel meer
zoals vrede bijvoorbeeld
de opperste vorm
van welbehagen kan zijn…
Falie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 Het riekt naar falie sanne en
naar walles
En naar de achterbakse zwadderneel
Wiens huid bruin, zwartgeblakerd is en geel
Voor wie zijn weg staand in
het duister baant
Wordt anoniem de sjeu verdonkremaand…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
PRESTIGE
snelsonnet
2.9 met 49 stemmen
4.166 Als schipbreuk weer een olieramp veroorzaakt
En alle vogels en de vissen sterven.
Als tankers weer het leefmilieu bederven
En telkens weer de Spaanse kust vervuild raakt.
Als tankvaart weer eens geldzucht is gebleken
Wie kan er dán nog van Prestige spreken?…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Ik hoef de namen niet te kennen,
van hetgeen wonderlijk groeit.
Hoef de boeken niet te lezen,
die over illusies gaan.
Zelf ervaren wil ik.
Bewustworden.
Bestaan.
Al die kennis en al die weetjes,
brengen ons echt niet nader,
tot wat ieder mens heilig is.
Heilig als wij dieren zijn.
Onze wereld is heilig.
Stralend als de zon.
Wie heiligheid…
Lentefeest
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
571 doorheen het duister kwam het Licht te zweven
de dood was niet echt werkelijkheid geweest
in de ontluistering ontwaakte het nieuwe leven
doorheen het duister kwam het Licht te zweven
waaraan wij onze pijn en smarten mogen geven
de Japanse kerselaar bloesemt tot een lentefeest
doorheen het duister kwam het Licht te zweven
de…
Vleug'len
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.558 Dring maar door het duister
tot de zon je sterkt.
Vlieg maar naar de hemel
met een forse slag,
waar je 't aards gewemel
even missen mag.
Geef jezelf eens vleug'len
in je moeizaam lot
en stijg boven heuv'len
naar het licht van God.
Daar ontdek je waarden
die je naast je leed,
weer terug op aarde,
nimmermeer vergeet.…