327 resultaten.
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 Ik woon niet waar ik meen te wonen
als in het donker van deze venster-
loze kamers de letters van jouw gele
naam op elke muur mijn eigen zwak-
heid tonen. Het is laat. Ik heb me-
zelf ontdekt. Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomers.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen.
Hier vertoeven is een lust.
Vacantie hier in drenthe.
Geheimvol en met een eigen taal.
Hier is bos en gesteente.…
WIE HEEFT DE KLOK GELUID?
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.545 Diep in mijn wezen leeft
liefde, die liefde geeft,
wie riep mij welkom hier,
heide vol zonnevier?
Wie heeft de klok geluid,
wachter in ’t heidekruid,
zeg mij, ik weifel nog,
Zeg het mij toch!…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten
langzaam valt de zwoele duisternis
over de heide…
GEBOORTEDAG 54
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
604 Ze rees op vanuit de zee
Bruisend; Aphrodite
Ik doe er mijn voordeel mee
Dank, dank aan de mythe
Zacht neurie ik het ne me quitte
Pas van Brel en kirt ze mee
Weggeëbd; de laatste wee
Leidend tot een rite
Het golft en vlokt rond beiden
Dit kerstent elke heiden
Preek ik die juist beviel
Nee, niemand kan ons scheiden
Nu we op de baren…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 We hadden leuke tijden
Fietsten over de heide
Liepen door het bos
En zongen er op los
Maar opeens was je weg...
Opeens verdwenen uit mijn leven
Je hebt me zoveel gegeven
Ik mis je nog steeds
Onze gesprekken
Mensen zeiden wel eens:
Daar heb je een stel gekken
Ik had je nog zoveel willen vragen...…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.
Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te vechten, te vluchten,
te paren, te jagen, als hij kijkt.
Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras.…
Mijn moederland
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.334 Op duin en heide zwerf ik hier,
Mijn liedren stijgen trots en fier.
Hier drong zich de liefde in het harte mij
En de hoop in mij zingt zacht en blij!
Mijn moederland, het land van de wijn,
Mijn moederland, graag wou ik bij U zijn.…
Altijd het laatste woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Op de vlakte is
Vogelgeluid het enige
Dat hoorbaar is,
Van de vroege ochtend
Tot de late avond in mei
Wordt er uit volle borst
Gezongen - dan stopt het,
Stoffige banden rijden
De verlaten heide op
Er wordt gelost en geladen,
Vogels houden hun mond
In deze ordeverstoring -
Vijftien knallen later
Is het stil, oorverdovend stil…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
Bloemen geuren
gedicht
2.9 met 10 stemmen
6.630 De roos, tulp, margriet,
narcis, leeuwebekje, heide,
lelietje van dalen, klaproos,
anjer, madeliefjes krokussen,
de korenbloem. Niet allemaal
ruiken ze lekker. Bij voorbeeld
de anjer ruikt niet zo
lekker als de roos. De lelie
van dalen ruikt erg lekker.
Veel en veel lekkerder dan de
anjer.…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de heide zeurde ik,
Zo zonder gedachte,
Een oud liedje neurde ik,
Het zonneke lachte.
Over de hei ging ik,
- Een luierend feestje -
Uit de hemel ontving ik
Een lievenheersbeestje.
Over de hei sloofde ik,
Om mij gonsde een bietje,
Voor 'n wijfje, geloof ik,
Zong een leeuw'rik zijn liedje.…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
Sparrencolonnade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Solitaire nomaden
nu honkvast geworteld
klimmen hoog zonder gêne
en voorbehoud
Hoogvliegers tussen
de planken van wambuis
en heide van 't Hoog
Veluwse Deelerwoud
Aangevreten door
zwermen muskieten
waaiend met winden
in de stratosfeer
Door jachtige wolken
verjaagd door de hitte
van bosbrandenvuren
van mediterraan hout…
Megaliet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 In Dwingelo's hemelrijk
Wijds firmament
Zijn hoogveen en heide
Al heel vroeg getemd
De bedden der Huynen
Van reuzen uit Juinen
Door Wodan en Donar
Verdreven uit 't hof
Van de eeuwige tuinen
En staat daar Procrustes niet
Menhir van steen
Eén brok megaliet
Tussen Havelte Borger
En Exloërveen?…
BEWAARPLAATS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Het is een plaats
om te bewaren,
op te slaan, niet weg
te gooien, nog niet
definitief afscheid van
te nemen, een locatie
van uitstel tot ooit,
een keuze voor her-
overweging, een gelegen-
heid om te kunnen
terugkomen op de aan-
zet tot nooit meer
kunnen bezitten of een
nooit meer terug, een
overbrugging naar
een einde,
wellicht voorlopig…
Dromen over echte vrijheid!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.143 Lekker op de heide.
Slapen in een hol.
Geen mensen die nog zeuren.
Niemand maakt je meer dol.
Kun jij van je kinderen genieten?
Heb je tijd genoeg voor je gezin?
Welke zot heeft dit toch verzonnen?
We rennen allemaal door.
Zonder ons doel te kennen.
Later, ja later als............
En als het maandag is?…
LENTE
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.138 Aan strakke lucht een helle ster gaat lopen,
De heide legt een blad van purper open, .. .
De lente, lente...
Wanneer het lente worden zal?
Hoort gij de nacht? de schemering wordt klare
Uit de zee-diepte rijst een blijde mare...
De lente, lente...
Wanneer het lente worden zal?…
het vrije woord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
633 van huis ter heide tot in gilze-rijen
van gilze-rijen tot in berg en dal
In berg en dal laat men de postkoets rijen
de postkoets met de brief van
't vrije woord
de laatste, want de koets zal
nooit meer rijen
de laatste brief wordt afgedaan
per mail…
viering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
841 een nieuwe dag van het leven
glanst statig boven de horizon
de stilte is voelbaar in geur
van benevelde aarde en heide
parelende dauw in spinrag
bomen in grijze sluiers
de eerste kleuren van verval
de herfst zit in de lucht
na een verzadigde zomer
de eeuwige kringloop
op mijn kleine stukje aarde
onder hemelse oneindigheid
alleen…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 om stilte toe te laten
pen te voeren
voor verzwegen komedianten
piloten herdershonden
muren die de tijd uitademen
vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.
Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een bekend gegeven
Dat goede in Nederland opgeleiden
Wat aanzien wachtte en enig gewicht
En keerde men weer dan was men verheven
Dus meer dan koelie en inlandse heiden…
(geen, in geval van een haiku overbodig)
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
194 het sneeuwt een beetje
de wereld krijgt een verfje
de winterschilder…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde
voor mij steeds aandoenlijker
voor mij alleen
zit je eeuwig glimlachend
achter de wolken
boven mijn bossen en heide…
liefde
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
2.209 opluchtenden zuchtende wind
die langs mijn wangen streek woelde
om de donkere stilte te verjagen
met een boog om me heen
ogen die niet zien wilde
de sluier van de ogen die
roerloos lach
zong de klok zijn sonet opgelucht
van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken
m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende gevoel van frisheid puur heid…
Aan hen die vielen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.041 De vlag halfstok
de klok die klinkt
over de heide
voor hen die vielen,
voor hen die sneuvelden.
Het enige wat er nog
gedaan kan worden,
voor hen die vielen
voor hen die sneuvelden.
Voor ons land
Voor onze vrijheid…