11632 resultaten.
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
153 Onder de blauwe hemel
waden een jongen en een meisje
hand in hand door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 de wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht…
Texel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
950 Texel met je mooie brede stranden
je geeft me een lekker leeg gevoel
ik loop hier nu met koude handen
eindelijk weer eens zonder doel
Wind waait wilde golven in het water
stuivend zand kruipt in mijn oren
ik denk aan nu en niet aan later
alleen de zeewind wil ik horen
Duinen, strand en zilte moddergrond
de Muy, de Slufter, de grijze wadden…
Denk ook ik
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.170 denk ook ik
net als jij na
zo gek nog niet
dat over en weer missen
van dat evenwicht
zal ik zwichten,
voorop gesproken
vrij uit gaan
hoofdzaken
thuis laten
gewoon wat zijn
wad lopen
tussen meeuwen
met gele snavels
samen gloeien
die ene sigaret
delen
natte wangen rauw
van kou drogen
met jouw haren
herfstdraden…
OPGEFOKT
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.728 Begrijp je niet
Als ik mij rot voel
De wereld mij ontgaat
Ik niets meer wil beseffen
Ben opgefokt en kwaad
Zonder zelf te weten
Irriteert mij elk moment
Voel ik mij aangeschoten
Vernederd en miskend
Begrijp je niet
Als mijn dag slecht is
Ik niet in rede waad
Mijn hoofd een stukje tekst mist
Ik dingen zomaar laat
Zonder…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 De krachtige paarse gloed
die de hemel met het avondrood kleurt
raakt zijdezacht de mondjes van mijn wad
en voert ze met het leven dat
ik iedere dag een beetje los mag laten
niet dat ik mijn dood voorspoedig
maar de lessen die ik krijg
zijn schoner dan de rozenprinsessen
in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen
dansen ofschoon ik in het…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 Er is geen noodzaak om de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Ga dan
zoals je gekomen bent
naakt
de zee in, de nacht in, het niks in,
waad door het water, schreeuw, ween
en loop heen.…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
Victoria Martin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 de zee deed, toen ik een jongen was
waarom flirt je met mij
lieve punkmadam uit Parijs
terwijl je weet dat ik onschuldig ben
nauwelijks droog achter de oren
een enthousiaste scholier
mag ik het schip op jouw oceaan zijn
je schilderen, omdat het leven eindig is
met de twinkeling van jouw ogen
nu je weet waar ik te vinden ben
zal ik waden…
Het behouden huis (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 muziek achterna
die hen bracht naar het strijdtoneel
al werd er niet gestreden
maar er werd poëzie gevierd
het behouden huis de leidraad
welke op velerlei manieren
de passie had aangewakkerd
evenals het opgestookte vuur
één voor één namen ze de vloer
en lazen hun pennenstreken voor
over liefde, intens gemis
zandkastelen op het wad…
Achter tralies
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.935 Zaterdag zondag maandag trage week en weke dagen
Een stilleven een landschap een portret
De wenkbrauwen van een vrouw
Die zich sluiten als ik nader
Het landschap waarin blonde kalveren waden
Waar het weder van erbarmen
In het Pruisisch blauw der weiden ligt gebrand
Toen heb ik nog een stilleven geschilderd
Met onherkenbare wenkbrauwen…
vlakvulling à la e.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
339 door vervormende spiegels
kijken naar wiegende wanen
waden door ganse illusies
van compleet symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden
refererende tegendraadse
beelden door strofen heen
verweven ongevoeglijk…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 sterven, me verdrinken
in haar nood, me bevredigen aan elke golf
zolang ze op mijn wijdse blik van liefde graast
me voedt met het wier dat aan mijn handen kleeft
ze ligt gelegen aan de voet van oorsprong maar
ook aan het tuig van vergankelijkheid, zij is het oog
van samenhang waar scheepse boegdelen
haar splijten met het mennend ijzer van het Wad…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
Islamitisch gewaad
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
920 Dit daar de taal het zo verklaren laat:
voltooide tijd van waden is gewaad.
------------------------------------------------------------------
PIACENZA - In een openbaar zwembad in de Italiaanse stad Piacenza hoeven moslimvrouwen zich niet eerst in een badpak te hijsen: ze kunnen gewoon in hun traditionele islamitische kledij een frisse duik nemen…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 ‘op een verjaardag’
over kluiten aarde waadden we
het zwarte water tegemoet
als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de nek legt
terwijl ze in het water stapt
en je eindelijk het besluit neemt
in de onmogelijkheid
van die blauwig oplichtende herinnering
op haar af te waden…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te dunne werkelijkheid
laat hem maar waden…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 De weg bereidt zich voor
waar mooie ogen kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 rafels
aan je leven waarop
een ander trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om daar de rust te vinden
die jij op het wad…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken verdeeld
en neigen slechts tot kortstondige
huiveringen en draderig lichaamsvocht
steeds staat zij in het licht
van alles wat de nacht kan noemen
en waadt mijn Wad…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.
Boven ons hoofd speelden gierende
vliegers, we vreesden hun val.
-------------------------------------------
uit: 'Waterpas'. Helderse gedichten, 2010.…
Oogappel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
496 Of zijn de broedkolonies
op het Wad
Het leggen van een eitje
soms al zat?…
Vervooroordeel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.121 De dam-doorbrekende klaagserenade
vreet hysterisch aan mijn monter hoofd
Likt in striemen en verdiept de façade,
totdat het geenszins meer word geloofd
Want door deze verwante taalblokkade
voel ik het schrijnen, niet meer verdoofd
Laat me door het walgingwekkende waden
als ik ruik wat er word bekokstoofd
Het kwaad maakt zulke rare…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Donkerte drukt op het doodse land
onder een kille witte wade;
het leven speelt zich binnen af,
in wortels en in zaden.
Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.…
Jansum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De Dollard vrat
zich een weg
het land in
alles zilt en nat
werd geul en wad
eb en vloed
kwam
uiteindelijk
helemaal tot
Onderdendam.…