6134 resultaten.
Huis vol hemellichaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Voor geradbraakten
is er een opgaande lijn
als de dag aanvangt..
Ik reis in die trein
met één voet op het perron
waar de vraag rest, hoe..
geketende jongens
die gebroken hoofdbrekens
dragen zonder zin.
Zeg je kinderen
dat zonde erg jammer lijkt
als ze is begaan..
gevuld met leven
gokken, spijkerbroek breien
en bezonnenheid .…
verlaten huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 je liet het licht
branden toen je
de deur dichttrok
op de bank lag
een deken klaar
misschien om
mijn koude lijf
te verwarmen
de zielenpijn
te smoren?…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 last man standing
je belicht met zorg het
huis zo roerloos zo stil
legde je alles vast
in je ziel en met je hart…
denken aan toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik heb mijn denken in het huis gelaten
wat ik wil doen is een ontastbaar feit
bij wat ik deed krijg ik amper respijt
hier op het erf voel ik me verlaten
de beiden paden ernaast en de tuin
zijn voor mij in gebreke gebleven
ik wil er naar toe en er weer leven
en brokstukken opduiken uit het puin
of ik daar nog iets terug kan vinden
dat mij…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…
Als de torenklok slaat...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
436 als de torenklok zes uren slaat
is het tijd om te gaan eten
zal je daaraan denken
en het niet vergeten
dat zei mijn moeder elke dag
als ik ging voetballen op straat
ik vergat weleens te luisteren
u weet wel hoe dat gaat
veel later een kleinzoon op bezoek
hij wilde voetballen op straat
en oma zei: maar snel naar huis
als de torenklok…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 stof op de namen
Scheuren in muren kennen hun eigen verhaal
Ze luisteren naar wat je niet hardop durft te zeggen
Er is geen haast in de gangen
Geen stemmen die duwen
De trap verbindt wat je was
en nog niet hoeft te zijn
Elke trede is een pauze
Elke stap een bewust besluit
De leuning kent je hand
zoals adem je ritme kent
In dit huis…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…
Jan Steen in ere gehouden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.391 de buren klagen
steen en been
getverderrie
rotzooi troep en herrie
huishouden van jan steen
groenten staan te rotten
peuters doen het niet in potten
de muizen lopen over
wat wilt u zei de heer des huizes
hoge kunst staat hier onbetwist nummer één
wij zijn ingericht naar een echte Jan Steen…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Onvoorstelbaar
Nooit gedacht dat
een virus de ronde wereld
zo plat zou leggen.
Eenzaam lenteland
Het is nog april
vogels zingen uitzinnig
desolate stad.
Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar…
Mijn eigen huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.839 Ik denk
aan verhuizen
Voel me
ver van huis
Eerst
maar
eens
mijn eigen
huisje
binnen
bekijken…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 De man haast zich naar ’t stille huis,
De nachtegaal zwijgt,
In zijn stille huis is niemand thuis.…
Het oude huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
399 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Het ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Het beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…
eigen huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
344 hij kan vrij bewegen
in zijn eigen huis
waar hij niet stil hoeft te zijn
voor wie daar nooit komen zal
hier gelden zijn regels
niet de tegeltjesonwijsheden
aan de binnenwand
van zijn hersenen geramd
en het spijkerbed
kan er door de voordeur uit
het laatste laagje water
aandachtig opgedweild
alle naklingelende kopjes
kapotgekeild…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 De kamers leeg,
de muren kaal,
de foto's weg,
het hol geluid,
de scheurtjes scherp,
de mankementen bloot:
de oude thuis wordt huis.
Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u. Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 er in de winter juist
onze hoogtij gezinsdagen…
kinderen, pa en ma
rond het smyrna
waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…
waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Zomergenoegens uit het verleden
Even een terugblik in mijn oude versleten fotoalbum.
Een blik naar het ververleden van mijn zomergenot.
Waar mijn strakke lijf langs de kust lijn paradeert, en waar de mannen blikken lonken. En mijn neus de geur van de zee tot zich neemt, en waar de roep der meeuwen nog steeds hoorbaar is. En wat zich in…
Arme Schepselen
snelsonnet
3.9 met 15 stemmen
1.257 Creationisten springen in de bres.
Ze willen dat de mensen gaan geloven,
dat zonder evolutie God daar boven
de wereld schiep en klaar was op dag zes.
Bewijzen doen ze niks, ja toch, één ding:
dat er iets schort aan hùn ontwikkeling.…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Mijsea
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Hier woonden reuzen, hun botten hebben we
verzameld in musea, hun geesten in mijsea
van status en macht, trots en begeerte
Wij zijn de blinkende olielampen
waarin de geesten leven van wensen
die we soms niet in de hand hebben
Dan ontsnapt er een
en waart hij rond over de aarde
die hem gewicht geeft en zwaar maakt
een reus die veel te…
Toverbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zolang de verf nat is
schrijft mijn vinger
bont overvloeiend
mijn dagboek
Onuitgesproken vragen
tint na tint en krul in krul
op het topje van mijn vinger
gedoopt, laag op laag
een toverbal van herinneringen
die ik langzaam aflik, elke keer
dat ik hun smaken wil proeven
en mijn leven herlees…
Open eindes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Niet uit elkaar
gegroeid
nog even vertrouwd, veranderd
/door elkaars aandacht
Meegegroeid
in de ander
in wie we zijn
Voor alles
kan er een tijd zijn
Voor langzame dagen
/Voor dichter bij huis
Voor steeds weer orde scheppen
Voor nieuwe projecten
en oude vrienden
Af en toe
een bericht
zonder houvast
/of het past
in het moment
en…
Het Kantelkind (De herfst begint)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
453 Het waait nauwelijks, toch
dwarrelen er al bladeren
voor mijn voeten, en zo
vergaat het me vaak
Wat ik niet vasthoud, waait weg
en kan zomaar in stukken vallen
dus spring ik met lange armen
heen en weer als een jongleur
Zal ik alles maar laten
gebeuren en toekijken
met prikkeldraad
om mijn gedachten?
Zonder einde
aan veranderingen…
Het Droomkind (De zomer begint)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
169 Ik hoef niet te dromen
van keizers en draken
ik ben zelf zo
een brandpunt
van energie
die banen vindt waarheen
ze verlangt te stromen
of van weg te stromen
Ik droom ervan
om te vernieuwen
wat is vastgelopen
of ontspoord, orde
door te geven
aan het vuur
het water, de aarde
en de lucht van het leven…
In jouw huis.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.324 In jouw huis
voelde ik het,
de warmte.
In jouw huis
sprak jij het,
mijn taal.
In jouw huis
zag ik het,
het begrip.
In jouw huis
proefde ik het,
jouw liefde.
In jouw huis
vond ik het,
mijn thuis.…
Huis omringd door bomen..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Een huis omringd door bomen...
Van dat huis lig ik soms stilletjes te dromen...
In dat huis zou ik met jou samen willen wonen...
Maar dat huis zal dat er ooit komen...
Of blijft het alleen bij dromen...
Van dat huis omringd door bomen...…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Het wijde raam toont dierlijk leven
van Huis ter Heides veld- en boskringen.
Vrije begraafplaats blijft naar vreugde streven.…
zonder titel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 de merel die fluit op het huis
is veel meer dan het huis
de merel wereld
het huis hok…