245 resultaten.
een pijnlijk ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 muziek uit vele kanalen mengen
zich tot een band die vol
overtuiging mij in banale
dromen vind
geshockeerd door wonderen
verlaat de slaap mijn verfijnd
geweten dat door alle mazen
van een normaal bestaan mij
als een enkeling plaatst
in het kader van een vreemd individu
vaak prijs ik me dat ik geen
standaard belofte van mijn ouders…
wetenschap versus voodoo
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.109 uit het Caribisch gebied
Jamaica Trinidad Tobago de Antillen
zijn zo snel dat hoe graag we ook willen
experts zeggen boys probeer het maar niet
ik zat voor de tv en zag ze vliegen
en bedacht dit is niet echt dit is magie
het zijn schimmen die ik voor vol aanzie
zodat ze mij kijker niet bedriegen
chirurg gebeld mij bekend buiten de kanalen…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 Als 't ijs op het kanaal was te vertrouwen
Bond hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant
Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen
Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk en slib besmeurd verleden
vol roemruchte overvaarten
het Kanaal…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen ook
met slijk en slib besmeurd verleden
vol roemruchte overvaarten
het Kanaal…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 slangen
de wind waait door mijn huis
de vochtige warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon
de wilde honden huilen
in de maanloze nacht
zij domineren de straten
en blaffen de tamtam
je trotse ziekenhuis
met je grootse plannen
je unieke palmen kanaal…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 Mocht jij
je ongelukkig uitdrukken
een lach waar een traan
meer op zijn plaats is
het is je al vergeven
jij bent een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
De overkant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
230 Als kind had ik naar de overkant
kunnen lopen, het ijs was dik genoeg
maar ik hoorde hier
op deze oever, nog steeds
kijk ik naar de ganzen en
's zomers naar de plank-
peddelaars en de bommetjes
van schreeuwende kinderen
Ik ken de jongen met groene ogen
de anderen die bij de boom bier
drinken, in het kanaal plassen
pizza halen en kussen…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Zij is aan èèn stuk blauw
Toch steken de kastanjes
hun kaarsen aan zo langzaamaan
De witte meeuwen met hun zwarte kop
spelen met de glinstering
en de sterren in het kanaal…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 In het lange en vooral rechte, kalme kanaal,
rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit,
soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal
het water in de lengte doormidden, zonder geluid.…
IJl rijzen blanke berken
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.784 En over 't klaar kanaal, dat drijvend houdt
Der berken beeldjes in onzichtb're netten,
Deint, zonder de ogen 't vérzien te beletten,
Een bevend-teedre nevel avondgoud.
En even rilt de herfstwind door de bomen
En, als een lentesneeuw van bloemen rein,
Vlindert het zilver op de waterzomen.…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 in jassen, handschoenen en sjaals
Ze spreken allen een soort koeterwaals
En houden alle lichtjes in de gaten
Ze drinken glühwein, raken uitgelaten
Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals
Het stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht, binnen en buiten
Het water is het in kanaal…
albino blijft door zuippartij
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.636 sandwich jos voor casino
ik ging aan de schoffel meteen al aangebrand
pa wilde sparen voor een heentje Harwichboot
Maid Marian was ook al sproet voor Robin Hood
ma huilde zette in de kerk een collecteschaal
ze bad Heer geef mijn kleine toch meer kleur
met Pastoor ging ze toen aan de troostlikeur
van al mijn ferry money voor over het Kanaal…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 Er was licht die nacht
de maan vol, er koerden duiven
er was sprake van een onstuitbaar beven
Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein
verstoorde een gondel het trage golven
de gondelier roerde zich vooruit
Het opende een rij van vragen
van waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker…
rimpeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 De tranen van de wereld,
vullen groeven als kanalen,
zij spreken wereldtalen,
tot de evenaar en voorbij.
De pijn van de wereld,
herinnering aan hun zware last,
het verdriet, de tranen en de pijn van de wereld,
dat is waar vandaag alleen het diepe zwijgen past.…
Zonder afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 was ze vertrokken
maar in het portiek
waar ze altijd afspraken
stond een schoenendoos
met zijn naam erop
gevuld met kleurrijke kaarsen
weliswaar half opgebrand
maar elk met standaard
ook een stapeltje nostalgische
ansichtkaarten met dorpstaferelen
zoals een paard-en-wagen
op een bijna verlaten kruispunt
en een ruiter langs een kanaal…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Fietsen met een trailer door het Belgisch platteland,
langs weiden en kanalen is er altijd weer een band.
Het water en de koeien zie ik nooit alleen
en bij de steile helling is er altijd weer een extra been (of hand).
Fietsend is er altijd weer dat extra commentaar:
Papa waarom waarom staat die oude molen daar?…
Wat ik tegenkwam 6
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 Kerstsfeer
Bijzonder stil
en grijsgrauw
verlichting om koepels
de vogel op www.vliegles.nl blijkt nep
wel zwarte vogels in kale takken
hardloopster met kerstmuts
bomen vol schimmels aan basten
zie zachte oranje op grond
de man met kamerjas
aan kanaal
blijkt gekleed eronder
terug in onze straten
zegt me iemand dat het
zo mooi…
Wat ik tegenkwam 8
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
460 Een zwaan op een steiger
een meerkoet spiegelt zich bij haar
Kaarsen in bomen
Bloeiend groot hoefblad
Een meerkoet met lange tak in bek
een V achterlatend
dwars in het kanaal
Vrouw die wit brood
over brugrand,
zonder liefhebbers
eindelijk komen er wat meeuwen
Gele bloesembloemen aan onderkant
van doornige heggetakken
Kersen-…
Trechter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 De smalle sluis waarin ik word geschut
is het kanaal waardoor ik word herboren.…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 Gelukkig voor u bewoon ik
Hier een waterdicht lokaal,
Waar ik versche lucht kan krijgen
Door een onderzeesch kanaal.
Nog even bijtijds ontdekte ik,
Hoe gij spartelde op de stoep ....
Doch al praatjes genoeg! Gij hebt honger,
Eet dus eerst een dit bordje soep.
Dat zal u goed doen, mijn jongen!
Ik zelf heb ze klaargemaakt.…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 M’n dorp zonder tv en telefoon
zondagmorgen naar de kerk
‘s middags naar de bioscoop
en tollen op de dorpsweg
de dood in ‘t dorp is zeldzaam
gevoelsmatig leven we er eeuwig
maandag de was, zaterdag in bad
en knikkeren op het zandpad
de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de sloten,
de vaarten, het kanaal,
het water waarin de polder drijft.
Ik denk aan de schapen,
de koeien, de paarden,
het land dat altijd groen blijft.
Ik denk aan de vogels,
de bloemen, het wuivende riet,
rechte rijen van populieren.
Ik denk aan de tuinen,
de bootjes, de vrijheid,
het uitzicht tot aan De Rijp.…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Het held’re water bij ‘t kanaal,
dat wiegelt,
kabbelt zachtjes haar verhaal,
beschermd door ‘t riet,
dat zich roerloos spiegelt.
Een hond loopt blij al kwispelend naar mij,
als wil hij even groeten.
Een kind, slent’rend langs de struiken, zegt:
“Hoi!”, al kent ‘t me niet.…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 De tjalken schieten aan tussen de strakke dijken
en vullen 't glad kanaal met driftig schuimgedruis,
totdat zij met een vaart hun lange zeilen strijken
en glijdend binnengaan in 't veilig vak der sluis.…
Waar alles zich aan hecht?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 De tijd komt mij nader toe
laat me in mijn nadenkendheid,
gelijke taal ruist door alles heen
kruist z’n degens in het kanaal
van tegenstrijdigheid,
we zijn doorzichtig, het geheim
ligt tussen aarde en de zon,
hoop lijkt hol, geeft de honing
soms de smaak van azijn, de
hemel rijkt maar tot mijn kruin
anderen vlochten wortels om
uit…