Alle inzendingen over leven, droevig

35722 resultaten.

Sorteren op:

Het niet meer weten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 580
Zoekende handen met droevig vragende ogen. Een mond die wil spreken het niet kunnen verwoorden. Steeds maar weer herhalen van dezelfde verhalen. Een hart dat heel langzaam verdwijnt in vergetelheid.…

Mijn gister-ik

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
Een beetje trots want zij-ik mocht er best wel wezen, een beetje droevig ook want ik ben haar niet meer en vraag me af die gister-haar die ik zag lopen, zal zij ook ooit haar gister-ik voorbij zien gaan ?…

DESPERAAT GEBED

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Toen mijn klok twee had geslagen gleed uit mijn mond een stille zucht De diepe stilte kon ik niet verjagen voor het leven was ik op de vlucht In het duister, in het kille eenzaam weerklonk stervend verkeersgeluid Mijn oog zag naar ’t beslagen raam en als vanzelf stapte ik het bed uit Uit mijn mond fluisterden woorden iets als een droevig…
Ton Rijkers18 december 2011Lees meer >

AFSCHEIDSZAAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood. Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen rondom mijmering en klank van tongen, over wat het leven, dat heen gaat, bood. Gezeten in sierlijke halve ringen peinzen mensen, wier ziel wordt gedreven door wijze spraak en opbeurend zingen.…
Han Messie22 oktober 2026Lees meer >

il pleut - het pleurt

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.997
aan de wandel droop de hemel alles duister verwaaide luister zong stil verdriet een droevig lied onophoudlijk in coupletten soms hield ik stil dan hield het even op het was te kil om te blijven staan pas na een sanitaire stop een poep een scheet te Petten met in de hand een bakkie pleur kreeg het bestaan weer kleur in het voorbijgaan…

droevig in de donkere tonen

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.929
je schikt wat woorden naar hun klank, droevig in de donkere tonen de kleinsten klinken vaak het langst, ijlen in de hoogste regionen je componeert de stemming met muziek, de inhoud is een mozaïek gelegd in kleuren die je spreidt tot strofen die een mooi gedicht beloven dat is het gezicht waarmee je naar de lezer kijkt, hem een…
wil melker23 januari 2003Lees meer >

't regent

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.110
de bomen druipen van verdriet ellende moddert tussen wortels tussen tenen sompig riet, ween niet ween niet wolken zwelgen van de tranen en het regent open kranen van een somber droevig lied dat geheel geen uitkomst biedt waarom niet jij wiens wil geschiedt…

druilerige dag

hartenkreet
2.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 5.979
Dit tengere dingetje beleefde pijnlijke zaken Mijn hart voelt zalig warm aan, die regen kan me niet droevig maken! Een kluis of dikke bankrekening, bezit ik niet. De Liefde voor de medemens primeert, niets doet dit teniet!…

herfstige regens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 640
Soppende en sompende regen, druilige driezelige regen, mottige, mistige, muizenissende regen, striemende en stromende regen, vuig vlagende regen, harde, hevig huilende regen, koude en kleumende regen, droevig doordringende regen: allemaal zo vreselijk nat.…
Lisa Leyten26 oktober 2015Lees meer >

Haiku plus #2

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Droevig is het najaar je voelt het aan je oogwater tranen zullen vallen. Onzichtbare sporen genoeg stof om in te bijten adders onder het gras. Bomen worden gekapt plastic in de buik van de zee mondvol kiezelstenen.…
Joepondro19 oktober 2021Lees meer >

Een krachtig medicijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan en de branding aan de vloedlijn grenst Waar koude het nachtelijk uur passeert en honger mijn droevig hart vermoeit Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels en schone kunsten in frivole tekens Daar hervind ik het leven in warm stromende beekjes in tuinen van smaragd Gedistilleerd tot een…

Gedicht om over te schrijven

gedicht
2.6 met 134 stemmen aantal keer bekeken 59.785
Stil was je als tijdens een lange droevige reis en ik hield van je als van mijn dood en het zaad van pijnbomen. Vrouw met de duizend lippen die danst met een luid lachend lichaam tot je achterover stort in de nacht. Je bent een nieuw begin. ------------------------------------------------ Uit: 'Sneeuwblindheid', 1974.…

Leven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Droevig en neerslachtig van sobere gestalte zoals ook zijn vrienden de ezels die door de vijanden van Hemelse genade met hun lasten op de schouders worden beladen op aarde onderweg als een vreemdeling moet zwerven och zoete leliebloem van 't leven op al mijn wegen kom ik u tegen buig mij voor u neder al het vergeefse worstelen leg ik…

Ik wilde....

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
Dat ik kon zeggen waar het om was dat de ene mens mag leven de ander in een eenzaamheid niets van zichzelf kan geven..... Ik wilde dat ik het al begreep de liefde en de lach dat mensen goed en lelijk zijn in kruipen en gezag.…

REGENDAG

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven. Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans.…

De Liefde

poëzie
3.9 met 49 stemmen aantal keer bekeken 9.875
Dan geeft het droevig denkbeeld: Wij hebben reeds genoten! Der ziele een matte houding. Maar, geeft een blik der hope Weer leven aan 't verlangen, Dan leeft de ziel, en schept zich, Uit loutre hersenschimmen, Wel duizend vreugdebeelden. -------------------------------------------- uit: Gezangen Mijner Jeugd (1782)…

Een vertroebeld einde

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 934
Vertroebeld blijf ik droevig in mijn ogen staren, waar tekens van leven de einders verlaten.…

Begrafenis

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 809
Het blijft een droevige aangelegenheid Wanneer wij bij een open graf staan In alle eerbied en bescheidenheid Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan. Moeilijk, iemand te moeten achterlaten Het geeft zo veel verdriet en pijn Om je beminde te moeten loslaten Te weten nooit meer samen te kunnen zijn.…

De muur

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.435
je leven komt als film voorbijgeraasd van wieg tot graf in amper twee seconden de man met zeis heeft jou al snel gevonden daar sta je dan, verloren en verdwaasd de vijand haalt nu uit om af te ronden dan kijk je om en zucht … de bal ging naast…

Eindeloos lijnen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
EINDELOOS LIJNEN Tranen stroomden allang niet meer enkel pijn hing om het droevig hart Lichter was ze dan een donzen veer haar wereld zag zwarter..dan zwart Afslanken, mocht allang niet meer de artsen vreesden voor haar leven Haar bestaan deed haar echter zeer leed en pijn bleven aan haar kleven Vermageren mocht lang niet meer…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De vijver van het verlaten landgoed ligt eenzaam en donker, streng omgeven door oude, kale bomen, die triest leven onder een grijze, gerafelde hoed. Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

Begrafenis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Het blijft een droevige aangelegenheid Wanneer wij bij een open graf staan In alle eerbied en bescheidenheid Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan. Moeilijk, iemand te moeten achterlaten Het geeft zo veel verdriet en pijn Om je beminde te moeten loslaten Te weten nooit meer samen te kunnen zijn.…
Fedde Nicolai16 september 2016Lees meer >

Teer liedeke

poëzie
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.620
Dan, zo het regent om ons huis, Wij zien het stromen En droevig dromen Van bloesemleed in dropgeruis. Doch morgen zullen wij misschien, Juist om het droppen, Wat schone knoppen Gelijk ons hart half open zien.…

inhoud is een mozaïek

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
je schikt wat woorden naar hun klank droevig in de donkere tonen de kleinste klinken vaak het langst in de hoogste regionen je componeert stemming met muziek inhoud is een mozaïek gelegd in kleuren die je spreidt tot strofen die een mooi gedicht beloven dat is het gezicht waarmee je naar de lezer kijkt en haar en…

Te snel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Bevroren ogen blijven me tergen Droevig ijs van vergane tijd Hij kijkt me aan en lacht wel Maar hij kan het niet verbergen Ik kom te snel dichterbij En houd mijn hart vast Gedachten vol van hem Maar vervreemd van mij Kussen wordt strelen Denken maakt dromen Durven doet hopen Maar kiezen is delen…
Femke3 januari 2016Lees meer >

Waarheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
In woorden als water omwentelt de waarheid de slordige prater zijn niet weten tot feit de werkelijkheid wordt gewelddadig verdraaid zijn waarheid een fort zo vol leugens gezaaid Zijn woorden zijn daden die ons openbaren ze zijn zwaar beladen vervormen het ware hij belijdt zijn moraal en ethiek van de tijd in een droevig verhaal…

Teer Liedeken.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 864
Dan, zo het regent om ons huis,  Wij zien het stromen  En droevig dromen  Van bloesemleed in dropgeruis.   Doch morgen zullen wij misschien,  Juist om het droppen,  Wat schone knoppen  Gelijk ons hart half open zien.…

Toneel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Op de bühne voel ik mij thuis daar speel ik een rol en iedereen applaudisseert dien mijn tegenspeler van repliek laat hem droevig of blij en buig netjes voor het publiek daar voel ik mij geëerd alleen omdat ik de tekst volgens verwachting heb geleerd daarbuiten ben ik naakt kwetsbaar onvolmaakt ik ken de regels niet en niemand…

ouderdom

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
er zit een oude man op een bank in het park hij kijkt rond hij ziet jeugd heel veel jeugd jeugd, dat was hij eens ook hij zong, sprong en genoot van die zekere onbezorgdheid die jeugd heette maar nu… telt hij niet meer mee hij is immers oud zijn wilde haren kwijt droevig is zijn blik hij denkt: waarom wordt men eigenlijk…