10502 resultaten.
Europe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
985 They sailed on Europe
the Truly Greatest Unsinkable Ship Ever Built
and this ship was so hot
all icebergs melted
within a range of 12 nautical miles
That's all I recall, the old man said
He remained silent and I knew he was lying
and his eyes glazed
so close at the waves
the waves of time and tide…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 In Singapoer is zij aan boord gekomen
Vlak voor 't vertrek, met dertig stuks bagage;
De eerste nacht doorspookte ze al de dromen
Van een matroos, gemonsterd onder gage.
Hij stond des morgens 't wandeldek te wassen
Nog half versuft, toen zij hem kwam verrassen
En raaklings langs hem in pyjama ging
Die strak en soepel om haar heupen sloot,…
Somalische piraten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
859 ‘U wilt’, vroeg een man uit Borgharen,
‘uw schip voor een kaping bewaren?’
Hij wacht even, dan:
Het onder (goed plan!)
de IJslandse vlag laten varen.’…
Schipbreuk ?
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
683 "Covers"op triomfantelijke gelaat
en op de boeg van tijdschriften, en
op het verdeelde schip van staat,
om de bestemming te kiezen op
het kompas van kiezersbedrog,
laverend door de platte landen
in z'n zog een vertrouwd model
laat zinken, in een kleur die
naar polarisatie overgaat, zal
een nieuwe wind de zeilen van
het vaartuig…
De hoorn hoort erbij
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
848 Een cruiseschip vaart bevrijd van alle boeien
De haven in of juist het zeegat uit
Dat vraagt om begeleiding van de fluit
De toeter mag dan graag een tijdje loeien
‘Ik vraag mij af of dat nu werkelijk moet
Die herrie aan mijn hoofd gee’//TOETOETOEOEOEOEOET!!…
Lek
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
710 Boord op het kantje:
Gestrand passagiersstoomschip,
Lek als een mandje.…
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 beukt het dond’rend zeil;
De stuurman wenkt – de man verwint zijn schrik,
Hij denkt aan zijne vriend,
en stapt gerust in ‘t worstelende schip,
En steekt naar de and’re zij!…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Op 't schip waarin geen vuren troostend branden,
Nestelt de kou zich voor een lange reis;
Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden
Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Het schip vaart trots met volle zeilen over elke zee
en de wind die luistert en neemt haar uitbundig mee.
Elke haven is onveilig, in elke haven wordt verkracht.
Hij heeft zijn orders en versnelt bij windkracht acht
en gaat niet voorbij aan wie zoekt en wacht.…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 leven langs de kalender
waarop de jongste dag ontbreekt
we koesteren de graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend op schip…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 topduinend sta ik windvangend te kijken
schipgestrand ligt daar een stalen kolos
Scheepsbel klanken als een droevige roep
S.O.S. wie redt mij toch, wie trekt me vlot
een zeemeeuw kantelt scheef in mijn oogblik
zijn schreeuw van sarcasme, windgedragen
lijkt een triomfantelijke uiting van vogelvrijheid
Kijk, ik vlieg, ‘k kan gaan waar ik wil…
Het bijltje erbij neer
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
850 Het oorlogschip De Delft blijft onvoltooid
De bouw ervan is amper opgeschoten
Zodat na vijftien jaren is besloten
Dat men spreekwoordelijk de handdoek gooit
Maar ach, er wordt wel vaker iets gestaakt
Zo is dit snelsonnet niet afg…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 Ik wend de kijker; het gezicht
zwenkt uit naar eigen kind,
dat eens zijn schip teloor ziet gaan
als dat zijn stranding vindt.…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag henenvaren!
- Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend op de ruiten.
- Och! ons hindert nacht noch wind;
Maar hij is op zee, mijn kind,
In den stor daarbuiten.…
ONZE LEVENSZEE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
504 als wij de hoop in het leven opgeven
kan alleen het gebed ons nog troost geven
God hoort ons gebed, Hij kent onze nood
blijft op ons levensschip immer aan boord
zelfs als ons schip dreigt onder te gaan
blijft de hoop op redding met Hem bestaan
Hij zal de storm met Zijn handen bedaren
en wij kunnen onze levenszee rustig bevaren…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 Gezichten en namen verdwijnen
Gedichten en boeken gaan mee
Zacht laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Ook al maakt het schip water
deze kapitein verlaat het roer niet…
Quarantaineblues
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
776 Eerst luidde het:
Al op het schip was ik het wachten moe
Vijf dagen lang werd mijn geduld getest
Vervolgens kreeg ik nog hotelarrest
Met een vertraagde vlucht naar Schiphol, toe…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 De oversteek
Witte schuimkoppen
achter een schip dat uitvaart
krijsende meeuwen.
Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.…
Koude pompoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 De oude duif landt
op de koude pompoen
naast rotten appels in loof
Raven melden winterweer
die kale velden vult
turf brandt naast hout
Landt de duif elders weer…
wad'n zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.388 ons schip lag in west-west-terschelling
niet ver van een vrij stijle helling
in prachtige steil
ging ik onder zeil
maar ik struikelde over de spelling…
Een zee-liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.295 Daarom vergat ik jou en je schip.
Nu hou ik van de zee-duivel -
Hem heb ik liever lief!…
alles goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
640 Woorden voeren geen schip
als het aan
het paard licht
Diamanten
blijven
ongelezen
als het rond middernacht
regent
of niet
we waren hier
allemaal
samen
Peace…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Voortgang
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 geest,
doch in overleven bedreven
geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten
al lang voor het einde
heeft zij zich voor dode ruiten
in eenzaamheid
uitzichtloos moeten bewegen;
van oud…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Op de vloedlijn stop ik
en kijk uit over zee,
kies de richting waarin ik vertrok
op een reis waarvan mijn schip
niet terugkeerde...
Nog altijd veroordeel ik mijn oordeel
dat ik met de bomen voor het schip velde,
ik zou gaan, de wereld in,
maar een deel bleef graslander.…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…
Vrije Vogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 In het Hoge Noorden vliegen vogels nog als vrije vogels rond.
Puffins, Noordse sterns en Jan van Genten.
Zij zijn levenskunstenaars.
Zij zijn de beste artiesten die ik ken.
Kunstenaars houden van vrije vogels.
Dat is de reden dat ik vóór artiesten,
en tégen vogelverschrikkers van ben.…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Kon ik maar drijven,
aan wrakhout van woorden
rustig dobberen naar de kust
Mijn gedachten laten blijven,
als fluisterende akkoorden,
In stilte, in diepe rust.
Maar er is geen koers om te bewaren.
geen wind die de richting nog wijst.
Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…