534 resultaten.
berusting van de dichter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
653 Erato, Euterpe, Kalliope,
Klio, Melpomene, Ourania,
Polyhymnia, Terpsichore, Thalia
hoeveel Muzen wil ik hebben
zoveel kunsten kan ik doen
inspiratie wil ik putten
iedere dag in elk seizoen
veel gedichten zal ik schrijven
zo nu en dan zelfs een haiku
maar of die verzen ooit beklijven
ach wat doet het er ook toe…
een vogeltje van verf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 voor een witgekalkte muur
het vogeltje van verf
een kettinkje aan zijn pootje
de witte muur leidt
onze ogen naar het puttertje
vogeltje op de voorgrond
distelvinkje in losse zichtbare
penseelstreken vastgelegd
vogeltje met een verhaal
het put zowat zijn eigen water
bijna kwetterend tinkelend
ook in vlucht…
Koninklijke Doping
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.438 we gingen speciaal
naar de Elandsgracht
en putten water
de hele nacht
en de dominee sprak:
“mij is niet bekend
of jullie dochter straks gaat bidden
met een Amsterdams accent”…
Zie je wel: het kan best!
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 De regel is dus wel degelijk:
als het kalf verdronken is,
dempt men de put.
Bron: Doelstellingen coalitieakkoord bereikt-
Zuid- Holland bespaart € 25 miljoen
met minder taken en personeel!…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.881 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Verkocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 Moe gestreden is mijn wereld me gaan dromen
afgemat vlijde mijn hoofd tegen je aan
zat van steeds dezelfde wegen gaan
uitgeput niet uit de put te komen
Leeg door het verleden van mijn bestaan
amper door het verzet van…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
696 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
weerslag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 daar is het licht
dat steen voor steen de straat beklimt
water beschijnt en druppel na druppel
verdwijnt het zicht op de put
elk hoofd weerspiegelt
als een gerimpelde Narcissus
voordat zij steels verdrinken in zichzelf
en sleets gezichten omranden
daar verliezen wapperende bladeren
hun kleuren in handen
die het venster bestieren…
Ik geef je te eten
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
943 ik geef je te eten
toch blijf je vol honger
te drinken
maar dorstig zoek je
aldoor
in diepe putten
als de ziel
en het lijf
naakt zijn geschuurd
doet iedere
bevruchting zeer
het spiegelt
de liefde als
onhaalbaar
maar is ook vaak
vertekend door
verwachting
alleen zijn
wil zeggen:
ik ben
de brug naar buiten
kent dan…
Onbewoond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
750 (voor Harry)
Mijn eiland onbewoond
is vruchteloze woestenij,
geen ander die mij loont,
gevangen en onvrij
bezie ik mijn planeet,
verlang een reddend touw,
na alles wat ik leed,
geen God, geen vrouw
die ik beminnen kan,
zo diep is deze put,
als leef ik in de ban,
een kluizenaarshut
gebouwen op de kust
en zoveel wat mij griefde,…
lippenbalsem
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
750 hoe kan ik de wereld spreken
als mijn woord gespleten klinkt, ik praat wel maar
de zinnen slippen weg
in heel mijn kleine mens-zijn
vraag ik niet meer dan de schat
die zacht mijn ziel verbindt met wat
ik uit wil dragen
vooral later, als ik groot ben
en geleerd heb dat er banden zijn
rond mijn gedichte put met stomme klanken
ooit zal…
Van nu en iconen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Betrapt
Steekt de vinger op
Het ergste voorbeeld
Tijd voor wat er ook gebeurt
De kleine prins van piekeren en valleien
Sommige dingen werken
Het zijn de waarden
Een druppel op een hete plaat
Dat kan, nu ook met denken
Beschaamd en verlaten
In de put, in de open lucht
Met dank aan gewone mensen
En perverte intellectuelen
Als joker
Zonder…
Tijdsbeeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ja, wij dichters putten uit een eigen bron
zonder heffing of belasting.
In Den Haag staan dromen lozen klaar
ons, ook dat nog, op te kunnen leggen.
De Moraal:
Stel in leiders maar geen blind vertrouwen.…
Veertien lentes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
762 zij die veertien lentes telde
had nog maar net
haar entree gemaakt
en dartelde vrolijk door het leven
midden in de groei
van tiener worden onderging ze
vele lessen waarvan de één
moeilijker dan de ander
haar schaduwleven drukte zwaar
langzaam aan verdronk ze
in een onmetelijk diepe put
waar licht haar nooit meer vinden zou…
De dag dat ik verhoutte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 de nerven van dit lijf
laten geen sap meer door,
de levensstroom stagneert,
de wortels in de gortdroge
grond tasten wanhopig naar
water, maar vinden ze niet meer -
geen sloot, geen put, geen wel
meer in de buurt, alles is
droog, droger dan droog,
armen en benen verworden
tot dode bomen, zijn helemaal
van hout,
voorgoed opgedroogd…
Ik droomde je...
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.108 Wensen deed ik, reeds zoveel,
in putten en aan fonteinen,
maar nooit kwam jij in mijn buurt,
of maakte ik jou de mijne.
Misschien eens ooit, wie weet,
breek jij die betovering,
want tot vandaag blijf jij steeds,
mijn allermooiste herinnering.…
het doet zo`n pijn..
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.867 Ik val in de put,
Iedere keer weer.
Ben niet sterk genoeg om klimmen,
Ik wil er niet eens meer aan beginnen.
Want steeds als ik het probeer
Val ik als een baksteen neer.
Alleen lukt het gewoon niet,
Ik kan er niet meer tegen
En word gek van mijn verdriet.
Waarom moest mij dit overkomen,
Al mijn verdriet en pijn.…
midlife
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 ik word opgejaagd
een niet bestaand iets
zit mij na
ontastbaar maar zichtbaar
hij jaagt mij op, de tijd
laat mij geen rust
ik moet op jacht
het put me uit
hoe ouder hoe vermoeider
de oude gekkin
het eind is in zicht
ik heb nog geen zin
ik wil respijt
alsnog in trek zijn
ooit alles gemist
nu te laat om in te halen
een verloren…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de wintertijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te meer helend het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
Ik wens
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.229 Ik wens
Geen jaar zonder zorgen
Zonder angst, zonder traan
Want zo zal het niet gaan
Ik wens
Geen jaar zonder vragen
Zonder zucht of verdriet
Geen jaar zonder twijfels
Want zo is het leven niet
Ik wens
Een bron om uit te putten
Als de zon of de wind
Een woord of een lied
Of de lach van een kind
Wat moed en vertrouwen
Voor het…
Afwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
852 Soms voel ik me ellendig
Soms zit ik in de put
Soms voel ik me geweldig
Maar dan al gauw weer kut
Soms voel ik me niet begrepen
Soms snap ik het zelf ook niet
Want ik weet niet waarom,
Maar heb soms zo'n verdriet
Soms kan ik er om janken
Maar vaak huil ik van geluk
Het leven is wel moeilijk
Maar mij krijg je niet stuk…
Traditie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.892 De winst bedraagt geen kwart
van wisselwerking en chagrijn,
en onverminderd dient het brein
te putten uit het hart.
Welk plankton heeft zich ooit
een zeevaarder genoemd?
------------------------------------------------------------------------
uit: Verspreide gedichten (Verzamelde gedichten (1988)…
Als ik…
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
391 Als ik mij ogen
opensla,
badend in het licht
zie ik
mijn helderste
ster, de hemel
heeft haar
ingericht, de
Venus met
een eigen
gezicht, tapt
haar liefde
uit de waterput
van duizend zinnen
elk woord een wolk
om te beminnen
ongeremd, om
nooit te vergeten
zo niet, dan wordt
de hemelse put
alsnog gedempt,
tussen de dag en nacht…
neem me mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 neem me mee
maar breek me niet
mijn hart sombert
als een winterse dag
de tijd draait
traag als een tol
mijn hoofd stapelt
steen op steen
geen glimp vangt het op
van wie ik ooit ben geweest
neem me mee
maar breek me niet
haal de deksel af
van de grote put
alles valt op een
onbereikbare plaats
neem me mee
maar breek me niet…
De herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
780 Bladeren van de bomen
Buiten is het fris
Als de zomer na verloop van tijd weg is
Regendruppels aan de takken
Straten vol met rondvliegende bladeren
Steden met volgelopen putten
Auto’s rijdend in plassen
Kinderen zie je niet meer op straat spelen
Die zitten zich binnen te vervelen
Ze wachten op de winter
Sneeuwballen maken en tegen ruiten…
verlossing?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.153 Ik ben niet meer bang voor moordenaars
Nu ik het water heb gezien
Waanbeelden en illusies
Zwevende gezichten, vriendelijke schilderijen
Schoonheid als ruilwaarde
Als één schaap over de dam springt
Valt de rest in het water
Demp de putten, red het kalf
Verwarrende gedachten
Lopen we doelloos rond?…
Onvolmaakt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.458 Een gedicht is veel te kort
dat is wat ik zeker weet
wat aan poëzie nog schort
is hetgeen men weer vergeet
Een gedicht is veel te lang
dat is algemeen bekend
woorden zijn als geldingsdrang
eigen waan is inherent
Zelden wordt het hart geraakt
door een woord vanuit de put
ook al wordt een zin van nut
Een gedicht is pas volmaakt
als het…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…