310 resultaten.
samen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.101 ik tover
hartjes
op mijn scherm,
en jij tekent
honderd zoenen.
voor altijd samen.
je bent zo dichtbij
maar onbereikbaar ver....…
KREEFT OF LEEUW
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.120 tengere lichaam vast
Terwijl ik naar ‘t verleden tast
Waarin aan haar werd vormgegeven
Met grote, donkere bezieling
Trad ze een wereld tegemoet
Waarin een lange, bonte stoet
Van wederopbouw en vernieling
Maar ook- van warme veiligheid
Tot aan beschadiging en breuk
Vanaf die tijd leek ze verdeeld
Tussen profaans en heiligheid
Tussen tover…
Tovertijd
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
592 al ren ik voor mijn leven
alles haalt mij steeds weer in
en wat ik onderweg verloor
kan niemand mij meer geven
wat heeft het nog voor zin
dat jachten en dat jagen
er zijn soms van die dagen
daar spring ik midden-in
dan stopt de tijd voor even
ontstaat er een begin
het leven echt beleven
dat is wat ik verzin
ik maak een nieuwe start
en tover…
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Er is maar 1 iemand, die leegte om toveren kon naar pijn.
Er is maar 1 iemand, die het verleden om toverde naar hoe het nu zal zijn.
Ik haat je, zijn niet genoeg woorden om te zeggen hoe vreselijk ik je vind.
Ik veracht je en tracht je, in de hoop dat je nooit het geluk vind.…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,
is niet dood.
-------------------
- Eerder verschenen (7 oktober 2010) op www.dichttalent.nl onder pseudoniem Rui M. Prichard)…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Druppels toveren
diamantjes langs de ruit.
Niet te veel kijken
naar dat wat voorbij gaat.
Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Treur niet om mij, ik loop op wolken, tover
Met Peter en met Geert ons eigen paradijs.…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
MMXVIII
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
513 Geef mij een feestelijk gedicht
hier op dit nieuwetijdsgewricht
het hart, de lever en het bloed
willen bezieling, frisse moed
Kom, vul je nieuwjaarsvers met licht
Schets ons een zonnig vergezicht
dat is je dichterlijke plicht
tover juwelen uit je hoed
poëetjelief wees braaf en zoet
Geef mij een feest..…
geklommen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 Zijn zweet is omhoog gemengd
met de modder en het stof
en zijn griploze handen klommen
achter de trekhaak van de ogen
de grijze rotstanden grijnsden
reeds vele krijgsgevangenen
van de strijd met zijn huid bloot
ook de winden lachten neerwaarts
en met schmink van geld
toverend gemaakte ogen
lachten vanuit een glazen paleis
met…
Gerrit Komrij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.029 Spelend met de klei van onze taal
viel me op dat je de naam ‘Komrij’
met een simpele maar slimme omhaal
kunt kneden tot het woord ‘Korijm’
En als ik dan wat verder tover
- met zijn Hollandse voornaam erbij -
hou ik enerzijds ‘Geri’ over
maar heb ik anderzijds wel ‘Kortrijm’
Na wat gepuzzel en wat gemijmer
leent deze veelzeggende naam zich…
Heer van de herfst
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
14.221 laat mij het lied
uit de lispel van de linde puren
nu de uren minder vurig zijn
van zonneschijn
laat mij de tover
uit het het rosse lover
van de hoven halen
nu de schalen overlopen
van karmijn
laat mij nieuwe noten kraken
grote herfsttapijten maken
vol van opensplijtend rijm voor u
want mijn hart bespeurt
de geur van uw beminnen…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Iets vertelt me, zo is het goed
In gedachten tover ik een glimlach op je liefste snoet.
Een gloeiend hart, ligt bij je in bed en geniet stil
Dat is toch wat je wil...
Al wonen we beiden in een ander land
Liefde kent geen afstand.
Vier vochtige ogen, het stemt me rijk en blij
Verwondering, verbazing, ontroering, het hoort erbij.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn liefde ging in weemoed over,
Voorbij is de pracht, het licht, de tover,
Gedoofd zijn de vlammen, geblust het licht,
Nu ga en sta ik met blind gezicht.
Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.…
Droomwinkeltje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
500 ik heb mijn
droomwinkeltje gesloten
alle snuisterijen weggehaald
van de kleine toonbank
vol tovers heb ik met
veel moeite afstand gedaan
de chique balie met
gebakken lucht nam
al nooit een grote vlucht
glimmers en glanzers
waren niet aan te slepen maar
werden ook snel weer vergeten
een paar kleine knuffels
waren mijn stille vennoten…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat kan een mens
nog meer verlangen
dans met liefde door het leven
het duurt maar even
Geniet
ook van dit gedicht
dan
tover…
mannen van Mars, vrouwen van …
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 ’ik hou van jou ervoor, erna
en ondertussen en terwijl
altijd vanaf ‘t begin en nog meer sinds
nadien en ook veel later
hou ik van jou in mij
mij diep in jou, de eenheid
die wij samen zijn
want jij bent ik en ik ben jij
tijdens de tover van begeerte
en de liefde’
zeg ik
’liefde is verlangen’ antwoordt zij
’en ik verlang jou
na en voor…
Vonkjes op mijn huid
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.968 Rode wangen van verlangen
Mijn borst gaat hevig op en neer
Onzeker voor wat komen gaat
Maar ik vlei me naast je neer
Je handen toveren vonkjes op mijn huid
Ik sta volledig onder stroom
Je voel me trillen als een blad
M`n verlangen wordt steeds meer
Ik fluister zachtjes
Maak me nu de jouwe
Laat ons samen komen
Laat ons samen één lichaam…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 mijn ogen, neus en mond zijn uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als…
mijn kleine leven
gedicht
3.4 met 16 stemmen
8.376 mijn kleine leven verkruimelt
in de krimpende vuist die heet: tijd
hoe ik mijn lijfje
tegen zijn vereelte handpalm smijt
opnieuw opnieuw
wil ik met mijn voorhoofd
door zijn vlees en pezen heen
ik blijf hier niet
ik ben dit niet
dit verrimpelde kind
dat handenvol tanden verliest
en mandenvol haren
o kon ik toveren
ik klapte in mijn handen…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Ik zing je een feest, een beeld
van walsende akkoorden
Uitgelaten en liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 oostelijke horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach…
stilte opent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 in mij de herinnering
opent zich in de stilte
dankbaarheid aan hen
die dorsten moesten
in verzet te komen
om vrij te mogen zijn
met of zonder naam
zijn zij de dapperen
die nu de tranen toveren
die frank en vrij ik en jij
als regenbogen glimlach
de wereld tonen mogen
in mij dat weten
opent zich in de stilte
sprekend mij het besef…
Dichter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 Benieuwd blijven of je
weer
een gedicht,
tevoorschijn kunt
toveren.
Dichter zijn, het is
fantastisch,
want je mag in vrijheid
schrijven.
Dit kunstwerk,
kreeg ik met Vaderdag.
Een prachtig plekje zal
het
zeker krijgen.
Natuurlijk hoop ik wel
dat
de inspiratie mag blijven.…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 plompverloren golfde ze voorbij
in het koude water van de zee
haar gebronsde huid glom als
een veel te kort moment, een
flits van onverklaarbare schoonheid
het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks leven ongeschminkt
zijn grijs verweeft in horizonten
voor dat de bladeren vallen
en in de herfst de tover…