11237 resultaten.
In mijn hemd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Je kleedde je uit,
je zette me in mijn blootje :
ik stond in mijn hemd.
Je kruiste je armen,
afstotend,
een streep door mijn verlangens.
Je lag als een sfinx
in de woestijn :
peilen naar jouw gevoelens
ontweek
je
onberoerd en de tijd trotserend,
overstromingen van het leven negerend.
Piramidale ontzag had ik !…
Onze Franse omwenteling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Wij bestormden de Bastille
om onze gevoelens de loop te laten.
Later vormden wij de pijlers
van spanten die aan de hemel
vanuit het Aards Paradijs
tot 1 spits samensmolten :
een Eiffeltoren waarmee
wij luchtkastelen tekenden.
Thans zijn wij de raakvlakken
van een eeuwige en ondoorgrondelijke piramide
in het hart van wonderlijke pracht…
De tijd van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 De snelweg van nu
snijdt het wandelpad
van gisteren af
en maakt herinneringen
onbereikbaar voor iemand
van meer dan tien tot twaalf jaar.
Het land van toen ligt daar
en hoe graag
stap ik in de tijd
over wat mij hier weerhoudt.
Een scherm van bomen
voor het verleden
dat ik door de nevel
even ontwaar.…
Woorden toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Mijn jouw-indrukken gegrift
op stenen tafelen in m'n geheugen
staat verzegeld
ons gebeiteld verbond
vanaf het ogenblik
dat we mekaar vonden
was het een blik op oneindig
was het geen blik meer maar goud
dank zij jou, m'n Steen der Wijzen
waarvoor ik gouden kalveren terzijde liet.…
Zeggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
985 Wij zijn de 2 koningskinderen
en staan voor het water,
uitgegraven door ons trots onbegrip
en gevuld met tranen van spijt.
Mijn mond zei woorden
die ik niet denken kon
maar mijn mond zei ze toch.
De tranen vielen 1 na 1
en vormden een lawine
die de rots doordrong.…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Nauwelijks letten
op de druilerige druppels
die samenklitten
tot een zwellende zondvloed.
Geen acht slaan
op het tromgeroffel van regen
op het verbloem(en)de regenscherm.
De wind briest de waarheid
en knaagt aan de vergullende dijken
van de helende tijd.
Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke…
Winterwijsheid
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
1.453 De winter is de zachtste ooit gemeten
De broeikas brandt en gloeit onder de korst
Eén dag met sneeuw en 15 dagen vorst
Maar toch hoorden wij veel van weerprofeten
Die gaven met hun wijze sterke arm
Voor ieder vlokje sneeuw een weeralarm…
De 5 zintuigen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Ik kijk haar aan al kijkend
kijkend luister ik haar aan
al luisterend
luisterend ruik ik haar aan
al ruikend
ruikend raak ik haar aan al smakend
smaak ik de liefde?…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Je stem is de
zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt.
Liefde leest als de nerven
van een broos blad, getekend door
stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verzinkend in het slijk der aarde
rest me slechts
wroeten en geknabbel.
Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!
Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest…
Zomerkomst
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
303 Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan,
Met knoppen op de takken,
Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras,
Aarzelend schijnend zonnetje.
In de wei dartelen lammetjes,
Nog nauwelijks onderscheid tussen
De ooitjes en de rammetjes,
Genietend van klaver en bloemetjes.
Rivieren vullen zich met gesmolten ijs,
Plannen worden gesmeed
Voor vervolgonderwijs…
Zachte blaadjes
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.499 Alleen wij
In de nacht
Donker
Harde grond
Zachte blaadjes
Jouw lijf
Op het mijne
Jouw gezicht
Boven het mijne
Zwevend
Je ogen
Samengeknepen
Je mond
In die lieve
Glimlach
Je hand
Die een haarlok
Van mijn gezicht
Wegstrijkt
En mijn wang
Streelt
Aait
Zachtjes
Lief
Je bent lief
Fluister ik
De lieve glimlach
Wordt breder
De ogen…
Zachte handen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
981 Jouw ogen vullen
zich grijs
kleuren schaduwen
in zwart-witte lijnen,
doorwaadbaar in
het spiegellicht
je wist de warmte,
smelt de schaamte
in wangenrode armen
donker en duister
apart
omrand je mijn huid
met een oogopslag…
Egoistisch
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.885 Als twee kleine kraaloogjes vragen,
Help mij, want ik voel me niet fijn,
Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort,
Dit komt nooit meer goed,
En hij krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan omdat je hem niet kan missen,
Egoisch zijn??
Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
En je…
In stilte.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.307 Het knisperend grind op de paden
draagt geruisloos de stilte voort
waar bomen de graven omarmen
rust zacht, klinkt als draaglijk woord
lief dwarrelen de eikenblaadjes
als warme deken over de dood
ik hoorde jouw stem in een leeuwerik
toen ik heel even mijn ogen sloot…
zacht vraag ik aan hen die ik bemin
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
811 zacht vraag ik aan hen die ik bemin
wil je me dragen even
of een heel klein zetje geven
de meesten lopen me voorbij
en zij die wel willen
kunnen me niet tillen…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen,
werd al zo vaak gezegd:
de glimlach sterker dan de vuist,
de dageraad zo roze en zo stil;
de kleine mens weer opgericht.
Dat de zachte krachten het toch halen:
de reis opnieuw begonnen, tegen beter weten in,
een kans gegeven aan de boef, de boze;
het lied opnieuw gezongen door de engelen.…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
WINTER?
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
843 Nee, Koning Winter heeft hier amper macht.
De nieuwjaarsduikers waren zeer content.
Elfstedenrijders voelen zich miskend:
door hen wordt naar een strenge vorst gesmacht.
Ik vrees: hun wacht dit jaar een hard gelag
tenzij de Tocht der Tochten zwemmend mag!…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Vroeger dwaalde ik
in vier windrichtingen:
oost, west en al de rest
totdat ik jou tegenkwam.
Stotterend stond ik daar,
daar jij mijn adem benam.
Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken…
ZACHTE WINTER.
poëzie
3.3 met 39 stemmen
3.716 De winter brengt hier menig lentemorgen,
Van zachte zonneschijn en heerlijkheid.
Wat houdt het leven nog voor ons verborgen?
Vraag niet. Geniet uw tijd.
-----------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Instrumenten van het zachte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.027 Ik hou niet van de wereld,
Waar ik me nu in beweeg.
Dus blijf ik proberen,
Om te herstellen,
Wat aan mijn hart ligt.
Ik weet inmiddels
dat geen verandering iets verandert
zolang ze niet durft te worden wie ze is.
Ik verlang geen boosheid,
geen kleinheid,
geen handen die anderen naar beneden trekken —
alleen een stem die optilt.
Zijn…
Zacht staal
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.154 Er ontstaat een zachte druk in mijn borst.
Ik ben gestoken,
door de wijzers van de klok.
Het heeft zich gewroken,
en mijn tijd is op.
Voor mij zal het niet meer tikken,
voor mij zal het niet meer slaan.
Een mes steekt uit mijn rug,
omhuld met een krans van bloed.
Ik schreeuw de kriebels uit mijn hart.…
Zacht licht
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.021 In de schemer van de avond
Laat je jezelf zien
Het zachte licht
Schijnt over je prachtige lichaam
Je loopt geruisloos naar mij toe
Mijn ogen volgen elke beweging
In de schemer van de avond
Sta je heel dicht bij mij
Onze ogen verdrinken in liefde
Harten die bonzend kloppen
We raken in zinderende opwinding
Zonder dat we elkaar aanraken…
zachte ogen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.442 het diepe van je ogen
parelend mooi
oplichtende sterren
verdwijnen in het niets
engel van mij
mag ik je dromen
zachte ogen
bekoor mijn hart
omhels mijn leven
met vleugels vol liefde
nevel verdwijnt
in de kleur
van je ogen…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
slaap zacht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.413 waar het geluid
van babykreten
het mooiste lied
overstijgen wil
twee grijpende handjes
zoekend naar troost
in zachte armen
tot rust gekomen
slaakt het een zucht
in de warme omhelzing
waar zijn lach geschonken
jou zacht beloofd
dat na zachtjes gapen
dit nieuwe leven
in alle stilte
vredig zal slapen…
rust zacht
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.261 met kunst en vliegwerk
hielden we jou in leven
tot je uitgemergeld
je laatste adem uitblies
zonder kracht
je kon niet meer lopen
niet meer praten
je ogen zagen zonder zicht
flarden uit het verleden
spraken zonder inhoud,
zonder bericht
je handen lagen stil
huid om skelet
we hebben je laten leven
dood in je bed
rust zacht…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 We glijden door de tijd als een mes in zachte boter.
De seizoenen rijgen zich aaneen.
Lentes met zacht gekleurde bloesem aan de bomen.
Zomerse lome dagen, jonge mannen die om kusjes vragen.
Herfst met vallende bladeren en de geur van vergankelijkheid.
Winters waarin we de kou moeten verdragen.…
hoe zacht is de dood
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.337 bittere smaak van tranen
de verslagenheid is groot
stel mij duizend vragen
hoe zacht
is de dood
waarom nu dit scheiden
toekomstplannen gesmeed
vrij van al het lijden
is jouw leven
nu
geleefd…