8588 resultaten.
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat
alleen de ziel…
de ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 het trauma
zit in de ziel
hoor ik op tv
vanuit oorlogsgebied
dan denk ik even
aan alle discussies
of de ziel wel bestaat
als de sneeuw valt over Ierland
en in Pastoetrietsje
weer een raket is ingeslagen
denk dan toch aan de ziel
en blijf er aan denken altijd
naast de vele koffers
bij de kippenboerderij…
Zielen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Hun ziel naar beneden.…
de ziel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 de ziel
dat is zo'n oud belegen woord
ik weet haar niet te vinden
tenzij men aan haar komt
dan doet zij zeer betrapt
30 november a.d. 2014
dominicus prima adventus
begint met 'ad te levavi
animam meam': tot u
hef ik mijn ziel op…
Mijn ziel is in mij.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.407 Mijn ziel is in mij als een kind
Dat droomt, terwijl zijn voeten bloeden,
Van vleugels verloren, die hij, de moede,
Wel eenmaal wedervindt.…
Ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
427 Van buiten stil zijn
om te horen wat je Ziel
je wil vertellen...…
Ziel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
451 Met iedere geschreven zin
ontbloot ik een deel mijn leven
ik ben een mens die eens diep viel
en nu op zoek is naar zijn ziel
ik voer op de wildste oceanen
in iedere uithoek van de aardbol
heb ik gezocht
In iedere bergspelonk, de diepste krocht
ik heb mij dus naar het schrijven gekeerd
daarin vind ik haar zeker
alleen wat verweerd.…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 mijn rusteloze ziel
met wie je
goed verdwalen kan
neemt plaats
bij het venster
met zachtmoedige blik
ziet ze het menselijk
tekort daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten…
De ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 De ziel
Van de mens
Is het onuitgesprokene
Het onaantastbare
Het niet weten
De ziel
Draagt de wetten van de kosmos
De ziel brengt levensvreugde en verdriet
Voor de ziel heb ik eerbied
De ziel staat in contact met de wetten der natuur
Zonder wetten
geen bescherming van het heilige vuur…
Ziel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
479 Brokken van haar ziel lagen voor haar
over haar bed verspreid
wat eens een sponde van vlinderliefde was
was het er nu een van spot en nijd
tot hij haar hart had ontnomen
zij had bloed geroken
het was haar eigen
hij had haar ziel gebroken.…
De ziel
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.250 De ziel is in diepste wezen zielig. Op ieders lip slaagt zij
er maar niet in substantie te verwerven.
Begrensd door ene begrip dat loos is, zonder materie
is zij niet meer dan het woord dat haar benoemt
zielsveel, met hart en ziel, zieltogend: niets dan taal.…
Zielen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 ‘Geboorte is geen begin, dood geen einde’
daartussen, ondertussen
zielen, zielen, zielen
doelende en dolende zielen
doelende die er wat van maken
dolende die het afmaken
zielen-fijn en zielen-pijn
op en in de eeuwigheid zijn wij allemaal zielen
zielen die komen, zijn, blijven hangen en gaan
naar overlevende zielen, geen overleden zielen…
Zonder ziel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 ik heb de spiegel
gevraagd niet meer
te kaatsen omdat ik mijn
beeld niet kan verdragen
ik kijk maar het
lijkt op geen stukken na
op de persoon die ik ben
er is niets dat ik herken
het is een vreemde
maar zonder ziel
een ander die als
medemens niet echt beviel
wij hebben geen gevoel
bij het zien van elkaars smoel
geen affiniteit…
Hun zielen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 zee liet verrijzen
idyllische havens met
oude stadjes en dorpen
die heuvelop deden vergrijzen
slechts eenmaal heb
jij jouw middelpunt
van de aarde getekend
basalt was ontdaan van
kleur en in contrasterend
zwart wit overgegaan
daar mengde jij alle
kleuren die land en zee
nodig hadden om te geuren
jij gaf de doeken hun
zielen…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig de ziel…
De ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
151 levens
van de eeuwig oude en
eeuwig jonge ziel…
ALS DE ZIELE LUISTERT
poëzie
4.0 met 27 stemmen
10.914 als de ziele luistert!
----------------------
lijzig - zacht
kouten - praten
klappen - praten
wee - wei
wegel - weg
talen - spreken…
Neem de Tijd...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.150 Onder de gewelven
van mijn gedachte door,
Struin ik van poort tot poort,
Om deze te delen,
Met zij die er weet van hebben.
Bewust te krijgen,
In het Hof van hun gevoel.
Vruchtbaar uit te laten komen,
Gevoed door wat ik aanreik,
De sleutel tot hun deur.
Passievol gedreven,
Met liefde geopend.…
Klaaglied van een gevangene.
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.422 Wee mij, nu de poorten sluiten...…
het huis dat we niet schoon kunnen houden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Dodelijke tegenstanders zijn het
die elkaar wonden in je ziel toebrengen.
Uit al die hoeken en krochten
peilt de geest de diepten
van lusten, pijn door mensenwoorden
en helse herinneringen aan verwerpingen
waar bovenop nog passies die verscheuren.
Uithoeken van de ziel......
het huis dat we niet schoon weten te houden.…
De tuin
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.324 Ik vroeg de smid,
Smeed mij een poort,
Een poort met gouden krullen
Gesmeed in flonker kolenvuur.
En na een enkel uur
Zie daar,
Gedreven, gehamerd het ijzeren werk
Met bladgoud, dun fineer.
Ik zei de smid,
Tussen twee tuinen wordt zijn plaats.…
romantische bui
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.052 heb de regen
voor jou gevangen
en gespannen
in een boog
onder een poort
van hemelse kleuren
zwelt ons
lijfelijk verlangen
maar houden
we het droog?…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 Engelen zullen hen daar ontvangen
als ze staan voor de gouden poort die
open zal gaan en hun verwelkomen
met muzikale klanken hen omarmen
met de warmte van het eeuwige licht.
De poort zal voorgoed achter hun sluiten
ze zijn thuis bij “de bron van het bestaan”…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 mystiek stralend van de maan
vloeiend in zijn ziel is opgegaan
en stormend stroomt door ‘t wolvenbloed
De herboren dag spiegelt zijn ogen
gedreven versmelt hij met het zicht
op jacht naar fris ontluikend licht
door impuls van ’t pure jaar bevlogen…
TAAL
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.525 Leven is hogeschool
voor nieuwe en dode talen
Die lang mag leerling zijn
in haar rumoeren zalen
die kan uit kolken roes
van juichen en van smeken
redden het ijl relaas
waarin de zielen spreken.…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 niet meer
hemelse deurwaarders
staan voor de poort
de ritssluiting knapt
we weten het wel
maar we zijn liever pijnbomen
triest diepe ellende
vindt U het nog prettig op reis
ik geef het goud aan de goden
een harde hitte voel ik
in deze wereld vol gemissen…
O, heilige toorn o, lieflijk kind!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Raas als de woedende wind
die de Aarde weer verschoont
In een flinterdunne hemel woont
de wachter die gezwind
zijn poorten sluit
Een dwaze moeder huilt
haar ziel in stukken
en o, verbaast
het jou, mijn kind
dat de vissen plastic proppen
eten... men moest eens weten...…
steekspel
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.195 door de zijden poort
van kousengordel en jarretellen
jaagt
de ruiter
opgewonden
zijn steigerende hengst
als zijn speer
het doel treft
rinkelen zilveren bellen…
schouderblik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 het plein ervoor
bezaaid met lijken,
onder en over stoeten
die de zeven poorten beliepen
ramshoorns bliezen als gekken
maar voor iedereen
bleef de poort vandaag gesloten
en het werd akelig stil
een vallende haar zou nog kabaal maken
vandaag geen opname
zelfs de spionnetjes bleven dicht
vandaag geen vergeving
op deze dag die voor mij de…