4357 resultaten.
Jouw liefde....
hartenkreet
4.4 met 54 stemmen
2.974 Ik wil al jouw liefde voelen,
en zal al je liefde dragen,
en als het zou bekoelen,
durf ik er echt wel weer om vragen,
ik kan al je liefde verspelen,
of al je liefde verspillen,
door je niét meer te willen delen,
of door je gewoon niet meer te willen...…
haar blik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 Het loodzware juk moet ze zelf dragen,
ze durft het aan niemand vragen.
De wangen bleek en aderloos,
het gezicht als steen zo broos,
uitgehouwen zonder gevoel,
als ijs zo koel.…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen dragen…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 De harde schil van de omheining
borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen…
Het Spinnenweb
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 ragfijn,
zoal een spinnedraad
of als een
kluwe wol kan zijn
die in een klittebos
uiteen valt
maar later als een
hermelijnekleed
hemelbreed zich uitstalt
proberen op een rij
te zetten
de kluwen wol beletten
zich te kronkelen
in een klit
gedachten te ordenen
de ragenbol te ragen
zodat je weer
de vragen
van 't leven
weet te dragen…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Vrij zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Een vogel slaat zijn vleugels uit
Laat zich dragen
op de handen van de wind
Het enige van waarde
is dat hij zijn vrijheid vindt
De stilte kunnen horen
Zacht dansen met het leven
Heelt verdriet en pijn
Laat vergeten en vergeven
Niets meer willen
Alleen maar zijn
Zoals de vogel op de wind
Waarom moet een mens
vaak eerst hard vallen…
Schimmenschemer
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
628 zie wat ik voel
mijn naam is zwaar van zonde
zie, hoe donker zwart
door het ontbinden heen
schimmen passeren
voorbij mijn haard
zie
zie dan het gestamp van de nacht
mijn waanzin ligt bebloed
in de herinnering van het zelfmoordzaad
zie
en geef mijn borst
een onvergeeflijke naam
in het zwarte hart van
wat ik draag
zie
zie…
Masker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.891 waarom schuil je achter een masker
je ogen glinsteren van verlangen en genot
je kunt je gevoelens niet verbergen
naast mij, tot het ochtend wordt
waarom zwijg je onder dit masker
je mond om te kussen zo zacht
waarom zou je mijn lippen onthouden
ze zijn de jouwe mijn liefste, deze nacht
wat draag je onder je mantel
is het een hart van marmer…
Neem mijn zwijgen.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
825 Leg mijn woorden voor je voeten
lees hier,
ze vragen hoe ik ooit zou moeten,
zonder jou
Neem mijn zinnen in je zachte handen
hoor ze van verliefdheid vertederd zingen,
alle dagen,
alle streken in de wind
Vlecht mijn letters in je haar
en draag ze mee
over verre horizonnen
Neem mijn zwijgen en hoor me aan:
Ik hou enkel maar van…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd
en hebben geen weet meer
van genegenheid
om enkel een verloren
verwachting te dragen…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 de winter huivert in haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar…
Deuntje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Ik fluister tegen de boom
dat mijn hart een dansje maakt
voor jou
ik neurie in de wind
het deuntje van je glans
ik draag in mijn borst
een kruidje van de dag
dat ik je klaarlicht
uit de verte komen zag
ik herkende heel je gloed
en schokte bij je blik
die mijn bestaan verlichtte
met de vlam van juist en vol
nu fluister ik naar…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.
Doe ze stralen en wenken, doe ze zingen.…
Eerlijke mensen, hoe gaan we er mee om?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.070 Klets maar met je leer het dragen.
De mensen genieten van over een ander praten.
Dat is iets wat de meesten niet kunnen laten.
Ik geef eerlijk toe, ik ben niet perfect.
Soms gebeurt er iets dat je nekt.
Wil je hier eerlijk over zijn.
Dan stuit je op onbegrip, dat doet pijn.
Gelukkig heeft het me sterk gemaakt.…
anker
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
998 ik heb m`n vijanden lief
vergeef hen
zij zijn blind
dragen het kind
naar het kruis
vergeef mij
voor al mijn kwalen
ik leef van mijn verhalen
verhalen waarin ik leef
ik leef
mens!
één wens
de toekomst komt
tot nu
onder het stront
m`n lief
wablief?
ook jouw
vijand
leer
er is hoop…
Hart van goud
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
556 Ze doet echter een stapje terug door haar managementstaken over te dragen...…
HARTENKREET- KUSJES
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
575 Er hangt liefde in de lucht
er gaan harten-kusjes vallen
op 'n ieder die liefde zoekt
en die kusjes doen bevallen
Toelichting:
Deze hartenkreet draag ik op aan Elma, waarvan haar buitenkant spoort met haar binnenkant en die mij samen met onze gemeenschappelijk vriend H. te R. een aangename museumnacht bezorgde, 5 op 6 maart 2011 Rotterdam-Centrum…
VADER ZIJN...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.459 .
---------------------------------------
Dit netwerkgedicht draag ik op aan
de vader van mijn levenspartner.…
Wees welkom DOOD!
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.203 -------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan de Werkgroep voor Liturgie Heeswijk van de Obrechtkerk te Amsterdam, waar de dichter op 18 september de Vredeszondag bijwoonde en hem de gebedszinsnede "als de dood zo welkom is" trof.…
Het broeit (OCCUPY)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 niet meer
zij willen
vogels horen fluiten
zonder stress naar buiten
het economisch groeien
kan hen niet meer boeien
geen jacht op geld en macht
breken met afhankelijkheid
van kapitaal en speculaties
een eigen koers zonder hun malversaties
de maatschappij zal
in zijn voegen kraken want ooit gaat
de mens zijn eigen vlag weer dragen…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 , in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van haar liefde en de macht
haar kind te dragen…
Snor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.247 Movember vraagt of u een snor wilt dragen
Opdat er zonder gêne wordt gepraat
Over het wel en wee van de prostaat
Gelukkig mag ik daar niet over klagen;
Mijn dokter gaf hem laatst een fikse por
En zei: 'Met die van u zit het wel snor.'…
Doorkijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Over dit papier
ligt meer dan ik dragen kan
een belofte tussen zwart
en wit.
Onder mijn aandacht
verwelkt jouw bloem
nooit.…
Voedt het kruit de lopen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 de mensen dragen wit
branden zijn al uitgewoed
spatten bloed op grauwe muren
nog echoën kanonnen
slaan granaten stille gaten
jagen raketten geluidloos op hun doel
die waanzin is nu afgeschaft
ingepakt en opgebracht om
in de isoleer weer oorlogje te spelen
deze brandhaard is geblust
maar elders voedt het kruit de lopen
van hen die…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
Op de rechte plaats
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.817 Het luchten het treffen
het breken het stelen
het vasthouden het opvreten
het winnen het schenken
erin dragen wie achterbleven
de weg naar het hare
het laten uitgaan, maar wie krijgt het
erop trappen, alsof het niets was
met heel mijn 'tuut'
de vrouw van je 'biep'
een pak van mijn 'zap'
Waar het pompend van vol is
en wat er dan…
Kleinkind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.133 Dragen zal hij je,
zoals eens ik hem droeg
op handen naar de toekomst
Hij zingt voor jou
dezelfde liedjes
die ik ooit voor hem zong
Vragen zal hij zich
diezelfde vragen
over hoe dat met je verder moet.
Zorgen heeft hij
of wat hij doet wel goed is,
zoals ik vroeger had.…