1813 resultaten.
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Zijn eerste kwast is
op de tast
als in een lelieblanke duisternis.
Dan woelt hij verf in coloriet en klodder
bevoelt bevecht beziet de kleurenmodder
bekoelt het goede van zijn woede
totdat de chaos lijkt beslecht.…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 met de vele woorden
die mijn fantasie prikkelen
de woorden die in mijn gedachten
willen wonen
ik hou van het kaarslicht
dat alles mooier maakt
het licht dat me laat verlangen
naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 gevallen in de duisternis van het leven.
geen bodem, geen einde, alleen vallen.
de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.…
Eenvoudig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
290 Ik zie duisternis
waar jij licht eist.
Ik zie scheuren
waar jij stabiliteit noemt.
Het zit in mijn hoofd,
maar dat is
waar ik leef.
Waar alles gebeurt.
Waar niets ontsnapt.
Wie vertrouw ik nog
als jij mijn angst
herdoopt tot iets.
Dat ik moet inslikken
om je niet te verliezen.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.
Als de volgende steek komt,
zal ik glimlachen.
Niet uit kracht,
maar uit gewenning.
Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 Duisternis bedekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis.
Kinderen spelen in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.…
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 Ik probeer door het plafond heen te kijken
Met een brok in mijn keel
Probeer ik door mijn verdriet heen te zwijgen
Als de avond valt staat mijn duisternis op
Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop
Bleef mijn hartstocht onzichtbaar
Toen ik jou volgde over lege straten
Langs dunne steegjes hoge daken
Maakten we dwars ‘n tocht,…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Dan klaart de duisternis, waarin ik machtloos strijde,
'k schud van mijn voet het stof der vreemde wegen af,
en wat mij verder lokke, en wat ik verder lijde,
rein is dat lijden dan....
------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Eenaam loop je verder de duisternis in
op zoek naar een plaats om te schuilen
geen mens die jou ziet huilen
wat heeft het leven verder voor een zin?
Je bent kapot van alles wat je door moet maken
de dag lijkt zo heel ver van je vandaan
je hebt de moed niet meer om verder te gaan
je verlangt naar een God die over jou zal waken.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 en intenser,
tot ze op haar hoogtepunt
één werd
met de hemelsblauwe lucht
Plots verschenen donkere wolken
vanuit het niets
en zij verhinderden
dat de warme zonnestralen
hun doel bereikten
Na een tijd trokken de wolken langzaam weg
maar ondertussen was de zon
steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 De dikke duisternis wiegt me
Voorbij de mist, de menigte, een stemmenvloed.
Straks kies ik wat ruimer sop,
de deining van de stilte
waar ik struikel over oud speelgoed.
Jeugd... de deugd waarin ik klauwen drijf
De prachtprooi die me nooit verliet
me ooit verwondde.…
Wees toch niet bang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
944 Ik schiet pijlen in een donkere duisternis.
De naakte waarheid is wat ik van jou mis.
Deze waarheid zweeft als een nevel om jou heen.
Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen.
Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden,
dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden.
Toch denk ik dat dit ook een leugen is.…
De nachtzaai
gedicht
3.4 met 9 stemmen
5.319 Hij brouwt er aan zijn vunzig voer
en voedt zijn voze leden
met doem en diepe duisternis -
als éér zijn ouders deden.
Bij valavond moet hij weer uit
om deemstering te zaaien;
dan dreint hij zijn doordringend lied,
vol raven, roeken, kraaien.…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Dan zal ik zonder knots of staf,
mijn eigen weg wel vinden,
door de dalen van duisternis en dood.
Terwijl ik nerveus en angstig
in mezelf mompel over tranen en een verloren stad,
die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.…
Guinevere
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.275 Elke dag bemerk ik weer
Dat ik in duisternis verkeer
Waarin geen licht zich onderscheidt
Want licht, dat was mijn Guinevere.
En nu ik steeds haar naam scandeer
En louter op geheugen teer
Verhevigt zich in mij de strijd
Die ik nu strijd voor Guinevere.…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 met goudblinkende trompetten
staat met wijd gespreide armen gekleed in een laken vol witte rozetten
de Beminnelijke Maagd, eeuwig verlicht door een fakkel in elke hand
het is haar gelukt een verzonken hek te openen aan de hemelrand
zij strijkt met warme honing over een zwartgeblakerde ziel
en bevrucht opnieuw de zin die reeds vroeg in duisternis…
JE WILT MIJ HELPEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.119 helpen wilt
nu ik zo diep in de beroerdigheid zit
En ik mij voel als aangeschoten wild
dat wenend delft aan haar onderspit
Ik weet best dat jij mij helpen tracht
dat je mij liefdevol de hand toereikt
Ik bemerk dat jij veel geduld betracht
als mijn blik jou nu en dan ontwijkt
Ik weet zeker dat jij mij helpen zult
wanneer ik door de duisternis…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de godsdienst van het ademhalen'.…
Vermoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
992 ( voor Oscar Wilde )
Gevangen in cirkels van haat viel hij in
de diepste trechter naar de duisternis,
maar het vervloekte bataljon van satan
volgde hem tot op de verpulverde lippen,
het land van zijn successen stak genadeloos
een bajonet in zijn hartstreek.…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 De duisternis
is niet begrepen. Het zonnebloed van deze
aarde corrumpeert en brengt nog steeds de dood.
Kinderen onder de zonnegloed geboren horen vrije
vogels in de lucht; één en ongewond is onze ruimte,
wij verstrooien de beweging die ons lichaam is. Open
ons gekleurde licht, zonder oever en gewicht.…
Moordenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.301 De duisternis zou de schuld krijgen.
Iedereen zou denken dat buurman
Tegen een betonnen paaltje opgereden was.
Onverzettelijke objecten
Dienen veroordeeld te worden
Wegens moord of poging tot moord.…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een ras dat de hemel laat leunen
tegen hun achterdeur van duisternis.
En de engelen in de hemel vragen
verbijsterd aan hun Heer:
zijn er nog mensen in dat ras?
God zwijgt.…
Vragen die we onszelf kunnen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
501 De dagen zijn kort en
de nachten vol duisternis, ook al is er
veel feestverlichting. De armoede is er
ondanks onze goede wil, maar nog niet
van iedereen. De oorlog duurt verder en
de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan
maar feesten. Toch is er licht, een kleine
waakvlam die we koesteren.…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 In duisternis verging zijn hoop op leven.
Bewogen werkend tot op de laatste dag,
Verstierf een eens zo innemende lach,
Die aan wanhoop weer hoop wist te geven.
Oh, oude heer!,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Wanneer jij in mijn droom verschijnt
dan is de duisternis in mij verlicht
zoals jij mijn droom laat leven
toen zoals de sluier van jouw gezicht
Wanneer jij mijn dag benevelt
dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren
mysterieus door de grondmist
me kleuren omlijst als nooit te voren
mijn balans door jouw kracht
de…
God in ellende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De duisternis verspreidt zich over de wereld, gestaag
Des mensen aandeel is groot, en toch rijst de vraag
Waarom is er zoveel verderf, dood en ellende
Maar, mens o mens, jij zorgt zelf voor die bende
Door des mensen wil kan het tij zich nog keren
'De wereld is van goed en kwaad gemaakt', zo zal men zich verweren…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Uw vriendelijk gezicht
Schijnt altijd in mijn hart, dat strekt mij voor een licht,
Als ’t aardrijk is bedekt met dikke duisternisse.
Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen,
Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen:
Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots
die het hart komt binnensluipen
een ijskoude hand dwars door je borst
de aardse somberheid
er vormt zich een ijzige korst
het uilskuiken zwicht
duisternis…