4130 resultaten.
Whitney
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
773 jouw stem is goud waard geweest
met een bereik
door bijna niemand
te evenaren
je raakte door drank
en drugs kwijt wat je lief was
de klank vernietigd
schor zong je de liedjes
waarmee je groot werd
het publiek joelde je uit
nu je overleden bent
klinkt overal jouw muziek
en zie
Je wordt opnieuw
de hemel ingeprezen
dood doe…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 zij wisten van het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken…
Proeven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.139 Een eindeloos moment
van goud en Godsbeminnen,
het sterven overwinnen
in eenheid ingeklemd
en dan in rust te voelen:
dit is zo voorbestemd.…
BADENDE KNAPEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.204 Mild zaait de zon, door 't klaterloof der popels,
Haar gouden spranken op het stromend water,
Waar, slank en blond, twee vlugge knapen zwemmen,
Als zwanen blank en fier als jonge goden.
Op hals en armen beeft der blaadren schaduw
En vonklend vloeit, van beider brede schouders,
In 't golvenblauw een regen van juwelen.…
Wegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
722 Ik wil geven
mijn goud,
kamperfoelie en cipres.
Zo eer ik de wegen
waar jij je voeten zet.…
Verdronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Goudgeel gerstenat
Van rijke kraag
Voorzien, hemels
Goud op aarde,
Smaakt naar meer,
Meer, meer, veel
Meer, natte sporen
Op wang en kin,
Is toch normaal
Want ik heb zo'n zin
Om alle sores die
Me kwellen weg te
Drinken, zodat ze -
In ieder geval even-
Niet meer bestaan
Nu zie ik pas
Hoe diep ik ben
Gezonken, nu niet…
de zwaarte van het licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 de dood van mijn dochter
is een rode draad
zijn laffe daad -toen hij haar nam
kwam onverwacht; mijn gram
voor altijd durend
na zoveel dagen nog haar geest
in duizend meisjes zien
blond en lang geschouderd bovendien
verwaait door mijn verlaten zien
tot goud
ik voel me oud
als ik haar jeugd in stilstand weet
het glas is koud, maar…
hartsverbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 er werd een kindje in
mijn hand gelegd, zijn
haren goud
zijn lach verweven met de mijne
schier beslecht, met al dat fijne
van een pasgeboren dag
alles mag opeens
nu bruikleen in mijn vingers snijdt
want straks als hij weer weg is, voel ik spijt
en ongeduld
wonderlijk, hoe liefde thans
mijn lach verguldt
gehuld nog, in zijn vroege…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten behoren
tot het werelderfgoed
als ze braakt
dan braakt ze goud…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij op de voorkant prijken
spreken is zilver goud…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
Taalgroepje asielzoekers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Zijn boerenbedrijf met vijftig koeien onteigend
Bij hem kwam een delegatie uit Groningen
leren hoe efficiënt Goudse kaas maken,
daar!
Nu zitten zij in het restaurant van het asiel
voor de dode magnetron
hun ontbijt te bereiden
in hun vet, gebukt,
hun ogen op hun mobiel.…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving'ren door haar gouden haar:
En loopt onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 ik maak goud
van oud spinrag.
en moet lachen
met wat zonneslag.
ik streel netels
met mijn lippen.
en brei jarretels
van kersenpitten.
ik kan zwemmen
als een glasaal.
maar ook remmen
met het gaspedaal.
ik kan vliegen
zonder vleugels.
en ook liegen
zonder leugens.…
Zomerend strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 je lachte
ik zag hoe jij
de wereld
bedekte met een
dun laagje goud
voelde jouw
warmte gloeien
in hoe jij alles
lieftallig met
zijden bestreek
zag tedere
gebaren in ogen
die staarden
naar jou als
bron van de zon
raakte je hand
wist in je blik
licht witte wolken
jij golfde al zee
op zomerend strand…
Twee Nymphaea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 Op het blauwe Weerib water
wiegen zacht de waterlelies
voorzichtig opengevouwen
witte kronen rond een gouden hart
lieflijke landingsplaats
voor eftelingelfjes.
Daarnaast de Gele Plomp
brutaal verheft de groene knots
zich boven water
de gele geile bloem
toont de wereld trots
haar pronte stempel
met haar zoete nectar.
Slootsloerie.…
Geweld in Jeruzalem
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Inkomende raketten
sirenes loeien
de ogen wijd open vol afschuw
om ‘t geweld in Jeruzalem
Zoete schoonheid roos van Sharon
gouden stad
van herinnering met
de man op de ezel
die hier de poort binnenreed
Och Jeruzalem stad vol leed
indien ik u vergeet
zo vergete mij mijn rechterhand
Zo sprak het Woord
in dit Heilig oord…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
De verre abdij
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
449 ik hoorde
het klokje van
de verre abdij
zag muren in
warmte trillen
tegen het silhouet
van de toren nabij
goud golfde
koren onder
een warme wind
eindeloze zomers
zijn hier geboren
waar koeien vloeiend
hun rust herkauwen
het vogel concert
nadert zijn einde
monniken gaan
in stiltegebed
hun brevier kent de
regels gesprekken…
Droog op droog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Ik kijk graag naar je
wil nog steeds
de handdoek wegtrekken
nat op nat in jou opgaan
Vroeger kon het vaker
altijd wel, het is bijna alles
wat we nodig hebben
Nu strelen mijn gedachten
jouw lichaam in het gouden
midden tussen verlangen
en ontvangen, tam
liggen we tegen elkaar
tot het te warm of
ongemakkelijk wordt
Mijn hand strijkt…
Schoonheid van het woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Doop je pen in de schoonheid van woorden
omring ze met een laagje goud
koester ze stuk voor stuk
omdat mooie woorden troost brengen en geluk
laat ze schitteren op het wereld wijde web
of draag ze hardop voor uit de mooiste bundels
met witte bladzijden en woorden
gedrukt in zwart
zo blijft de schoonheid van gedichten en poezië
een verrijking…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
.In loop der dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
sierraad om schone vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
Skin deep elime
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
367 Wat zou ik toch graag
dat boek willen zijn
maar dan moet je
goed zoeken Elime
het ligt diep verstopt
verder weg dan toen jij
Mamatova, je liefde
voor mij deed ontkiemen
skin deep zat je in me
maar onder de omslag
van mijn huid, goud op snee
kon ik jou terug verdienen
mijn onyxogen
zien jouw diamanten
van kaft tot kaft lezen…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…
Nog niet te laat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Ik verlies mij in de schoonheid,
Waarmee de wereld ons verblijdt,
D'aarde ons allen biedt om niet,
En de zon 't van goud licht voorziet.
De flora en de fauna hier ontloken,
Zo verscheiden en subliem,
Laat ons hun wonderen zien.
Helaas door ons wordt afgebroken.…
Olympische gedachte
snelsonnet
3.4 met 38 stemmen
2.463 Wanneer er een medaille zou bestaan
voor wie zich collegiaal sportief gedragen
dan mag zo'n ereplak naar Uytdehaage
die Derek Parra toejuicht langs de baan.
Wie meeleeft als een ander van hem wint
verdient daarvoor toch ook een erelint?…