2282 resultaten.
Ik bedoel maar
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.982 We mogen haar straks roemen
Dan mag zij zich Doctoranda
In de Nederlandse Letteren
Noemen.
Ik bedoel maar...…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen
aan wensen en haar ongeduld
het blaadje dwarrelt weer
heeft geen letters…
Zalige chocoladeletter
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
7.542 brengt hij suikergoed en marsepein
zakken vol van al dat lekkers
voor zoetekauwers oh zo fijn
voor dames en heren op dieet
echter funest voor de slanke lijn
maar je naam in chocolade
is een zaligheid, ongekend
je smikkelt heerlijk die onsjes op
totdat je kilo’s aangekomen bent
daarom voor jou wat matigheid
enkel van je naam de eerste letter…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
de dichter bekeken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
722 zie hier de dichter
neem hem de woorden
uit de welbespraakte mond
en laaf je aan de beelden
die hem altoos omringen
gebruik wat van dat elan
dat een ander kan beroeren
om je wereld aan te kruiden
een letteren specerij erbij
waar het soms droog toeven was
maar vermink hem niet, hij
die de kracht had gevonden
op te staan en uit te spreken…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
spreekt duidelijk aanraakbaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.796 koesterende armen
een diepgevoelde kou die
je niet meer kan verwarmen
je keert weer terug
naar overleven, oogt
nog vrolijk maar je hart
heeft weinig meer te geven
door de tralies van je kooi
je hebt je oren dichtgestopt
het geluk goed afgeklopt
en kleed je ongenaakbaar
maar je lichaamstaal is klaar
spreekt duidelijk aanraakbaar
letters…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 Die zwarte steen van marmer
de grijze letters al wat vaag
het is alleen nog een herinnering
die ik eventjes bezoek vandaag.
Het is hier stil tussen de zerken
alleen het grindpad maakt geluid
het ijzeren hek piept achter mij
wanneer ik het weer zachtjes sluit.…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids interesses
Schat, dim de kostbare lampen
het licht verlamt mijn handen
en mijn vurige spraak vervalt
tot ongelofelijk
onbeschofte
drie letter…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 In de krant
leest zij
dat het over is
er staan her en der
wat omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 A Sji An doet zijn best,
Maar in zijn hart haat hij de Letteren.
Yoeng Twan is dertien,
Maar kan geen zes van zeven onderscheiden.
Toeng Tse, toch al negen jaar,
Heeft alleen verstand van lekker eten.
Waar de hemel mij zo misdeelt,
Heb ik geen recht diep in het glas te zien?…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 In mijn hoofd gegrift,
in mijn geheugen,
tegelijk ontwrichtende,
ja zalvende beelden,
lijk een zwak nummer op een plaat
staat elk accent, elk letter,
elke uitdrukking op je gezicht
heel irriterend en pijnlijk
voor je betekenisvolle identiteit
pijnlijke momenten, verkrasst..…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 dagen
ik vond ze waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou
en er is geen betere manier om dit te zeggen
dan met de geborgenheid van inkt, zwart of helderblauw
en dit is eigenlijk het enige dat ertoe doet
omdat deze letters…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik staar naar de letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 De woordenwaterval is gestopt
De letters komen niet meer
Zij blijven aan de waterkant hangen.
Aangespoeld door stapels leugens.
Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.…
Overspannend
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
728 boeklezend letters via golvende regels
misselijkmakend geen nut, geen aandacht
het is koffietijd, rustmoment met koekje
even geen Zandvoort aan zee.....
geen ruisende baren, geen ontploffend strand
reclame zegt... weg met die grauwsluier
precies wat ik wil... weg ermee... weg...
weg... weg... weg....
IK WIL STILTE IN MIJN HOOFD....!…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 tocht
een stoet van woorden
straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters…
Vandaag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
493 gebleven
maar sinds 13.15, ook vandaag
dus exact een uur later
vatte ik mij bij de kraag
sindsdien kan ik weer schrijven
anders dan voorheen
het kon ook niet
het zelfde blijven
mijn pen was machteloos
geworden
iedere aanzet
was slap
woorden als
pap en smakeloos
maar nu
nu is er een volle zin
met iedere pennenstreek
nooit meer een letter…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 je mailtjes zijn lief
maar een brief
is heel bijzonder
met in jouw schrift
mijn naam en adres
gewoon als gift
je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Ragfijn in poëzie geschreven,
waar alle letters, in een ademtocht,
voor altijd bij mij zijn gebleven.
Ik zag ze komen,
verder van mij gaan.
Al die zielsmomenten,
hoe het fluisterdicht,
in alles kon bestaan.
De sterren heb ik stilgehouden,
de hartstocht meer dan ooit beleefd.
Ik voel nog steeds mijn hart in alles kloppen.…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Eens vroeg ik speelgoed, speculaas
aan zwarte piet en sinterklaas
letters, marsepein en koek en
zong van 't wild geraas.
Nu ben ik wat ouder en heb opeens
andere wensen die niet bij kinderen
passen maar bij de grote mensen.
Zo vraag ik Vrede op de wereld
geen honger en geen nood
voor ieder een goed leven en
elke dag een brood.…
Het enige wapen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 zich voedt aan
de navelstreng van het alfabet
de couveuse van de moraal
en ik meer te biechten heb
dan schrijven kan
de toekomst wordt op
elk moment gedrukt op
de onmetelijke borsten van
het zwervende boezemlicht
als ik dat kan begrijpen
in de ziel van de tijd te kijken, te
rijpen in het holst van elk gedicht,
waarvoor ik letterlijk…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag -
De taal van nu is geen mens meer,
Heeft geen adem meer, maar wordt
Geregeerd door louter cijfers,
Kent alleen nog levenloze letters…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…