3181 resultaten.
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
De ruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
991 ‘t Verkleurde licht van sterren roept
het universum te weerleggen
het tegendeel is ook, beroept
zich op zijn recht niet te ontzeggen
gepatenteerde feiten nemen
de eigen ruimte in, de stelling
om stelling, houdbare systemen
veroordelen een andre velling
donkere materie blijft verhuld
voor het oog maar is niet te negeren
althans, het vreemde…
De gordel van rozen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.740 Daar waar ‘k blij word van een
bloemenhulde is deze krans me
een doorn in het oog,
pijnlijk strompel ik door het leven,
geteisterd door gordelroos.
Dus geen bloemen in een vaas,
geen trotse pracht geschakeerd
in vazen
maar mijn ganse lijf met rode
vlekken en vurige blazen.…
theepotten van jac
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
3.193 voor jac van someren
er komt naar het verluidt
geen traan uit deze tuit
deze pot schenkt gedwee
allerlei soorten dampende thee
jac heeft vele soorten potten
het is heus zeer van de zotte
hij heeft er beslist meer dan twee
daar huist ie al een tijdje mee
doe nu maar luid een wens
een pot met ’n oog of ’n mens
jac schenkt altijd met…
IJdeltuit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.093 Ze droeg haar kleren als een brief
met kaarsvet verzegeld
wachtend op de lezer
het oog dat haar maten raadt
Ze pruilt in dure stoffen
naadloos sluitend om de leest
met opgeheven pink
Zij toont wat getuite lippen
niet lossen willen
Ze waant zich heel wat
het bont van de hermelijn
als een cobra rond haar hals
In haar hoed zit de…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
demon
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.598 tomeloze kracht
die mijn stroom
van woorden
brengt in een vrije val
als een sneeuwbal die
bergafwaarts
voortrolt, ongeremd
en groeit
zonder oog
voor werkelijkheid
steeds weer passeren
striemende beelden
mijn geestesoog
verlating, jaloezie
vernedering
amper overwonnen
dient een volgende
zich aan
een wond
die ik open houd
bezeten…
Avonddromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 ……
Stil is het
en groen voor m’n oog
De lucht wacht
op het donker
om haar te bedekken
verhullen
Een late merel
maakt
het hof
aan verre vreemden
die te antwoorden
lijken
voorbij
de laatste bomen
van mijn zicht
is dit het moment
waarop de aarde
heel even
in een moment van aarzeling
draalt
te draaien stopt
of snikt slechts
en alweer…
Achter je masker
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.010 Daar lig je op je jacht
Slechts denkend aan je teint
Zo vol van levenskracht
Achter je masker in je element
Daar sta je in driedelig blauw
Hoog boven al verheven
Voor ’t oog gezagsgetrouw
Achter je masker ongedreven
Daar rijd je in je BMW
’t Gevoel van arrogantie
de overtuiging van een dominee
Achter je masker intolerantie
Daar ging…
Goed koeren
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.144 Laat je niet
afleiden door zilvergroen wiegende
duivinnen aan de einder (knotwilgen)
of door de boer met voer bij het hok:
houd je symboolwaarde steeds in het oog.
Cirkel vervolgens traag weer omlaag
tot op je poten en begin te koeren.…
met z'n vieren door het midden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 dit vonden wij heel gewoon
opstellen in rijen van vier
opdrukken, strekken
vingertoppend naar tenen rekken
het oog van de meester
maakte de paardsprong vet
sommigen van ons
haalden het maar net
we ondergingen absurditeiten
omdat we hoopten
op paaltjesvoetbal, lekker knallen
of misschien wel volleyballen
reis om de wereld
hoog in de…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
voorbij de nacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.342 geel licht kleeft in geloken wimpers
en op de schoot een boek nog open
veel tijd verwaait sinds dat jouw blik
zich heeft gelegd op mij en lijf-
versmolten lief ik jou met één oog
door het sleutelgat hoe in de slaap
je adem zucht en stom geworden
wij samen liefde vlechten
tot dag door ’t spleetje van de deur gekropen
stil in je armen…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 toen Govert Flinck mij uitschilderde in het jaar 1653
Ik sluit vandaag een ring van zesmaal ellef jaren,
en zie mijn hoofd besneeuwd en tel mijn grijze haren
ook zonder glazen oog in deze schilderij.…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
Terrasmus
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.425 klein rond oog keek naar mij
van tussen de kruimels op mijn bord:
deze hoef je echt niet zelf?
nee hoor, ga je gang maar.
het knipperde even en ik wist zeker:
iemand kijkt mij uit dat oogje aan,
een iemand met heel dunne beentjes en
een dik veren lijfje dat tsjiep zegt
maar wel degelijk: iemand.…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 Zinnen zweven door de lucht
Niet uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog.
Is dat het teken?
Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.
Ontdooi met warme deken.…
Smaak van verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.601 Ik laat mijn eigen hart even uit
dolend in de nacht over straat
mijn gevoel belazert de kluit
alsof alles goed met mij gaat
Mijn wereld is in mist verdwaald
de controle is weer eens volledig zoek
spanning gaat door het oog van de naald
ik zie het verleden op bijna elke hoek
Eigenlijk verlang ik naar mijn bed
maar verdriet laat zich goed…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 Er is meer diepte dan zij laat zien
en een fonkelende helderheid
niet alleen onder de oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 ik heb wel zo mijn twijfels
het is waar ieder over praat
niet 1 minuut uit het oog verliezen
dat vinden wij niet echt vertrouwd
hadden wij het voor het kiezen,
dan hadden wij hem welbeschouwd
veel liever laten verbannen
en hem nooit meer aan de maatschappij toevertrouwd…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 de iris schaaft droog
van dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Het oog ziet soms te veel: een mond
loopt weg, een hand raakt niet gevuld.
Zo breed de angst die opspringt
in het lijf, dat wat doet en weg-
haalt. Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.…
de verzorger
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.170 daar ligt hij kermend op het veld
het zal beslist niet lang meer duren
dit zijn de laatste levensuren
van eens een trotse voetbalheld
hij wordt door helse pijn gekweld
hem trof de zwaarste der kwetsuren
men vreest een aantal botfracturen
het slachtoffer is uitgeteld
dan rent een schim en niet veel later
beschouwt een oog de breuk of wond…
Boomhut (2)
gedicht
3.2 met 31 stemmen
10.031 Vanzelfsprekend word je hierdoor geneuried, een windstoot
slist je naam (verkeerd): de zwelling aan je oog
vloeit uit in vergezicht. Hoe je zover gekomen bent.
De opgehaalde ladder als een lam been.…
IN MEI
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
975 Van Mei
tot mij
ziel met corrosie
een darm die blind is
mijn kaak is van slag
een hart met een tik
mijn arm is lastig
een voet met een angel
op vingers groeit er een plant
een nagel onder dwang
mijn bil krijgt van jetje
een naald in mijn oog
mijn oor heeft een wurm
haar op mijn tanden
een neus op de loop
mijn huid heeft 'n schimmel…
Trouwe tijd
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 Naast mij een vorm die zich strekt
wanneer ik naast haar lig en haar
perfectie bemin in een film die
op mijn netvlies voortbewoog,
zich schikt, verwekt, wikt, naar
eigen naar ziel en zin, was geschapen
voor mijn oog, een gracieusheid
die er niet om loog, rekt de nacht
van het einde en begin met alle
innigheid daar tussenin, werden…