3533 resultaten.
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 hoe die zon langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte een weg doorzichtig
toch was er maar één pad…
Yper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
823 leven
lijdzaam
overleden
Doods
toekomstloos
brutaal
door eigen hand
aangerand
Fragmenten
rond
gesmeten
sieren
ondergekregen
nooit
wederkerenden
De nacht slaakt
verdwaalde schoten
verschillend de
tussen
liggende tijden
De wacht schrikt op
bezweet
bleek
trekkend
Mijn god
het gaat
komen
de waanzin
bloeddorst
het pad…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 uit duinen waar ik zonnewandel
verzweeft mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad…
testamentgevoel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.406 een pagina vol wil hij schrijven
want zo kan hij blijven
verwijlen in ieder hoofd
dat hij zo graag heeft bemind
ook al is hij verder gegaan
naar de andere zijde
geen onderwerp laat hij gaan
hij vertelt over alles wel iets
wat het hem heeft gedaan
of zelfs helemaal niets
daarover beslist het uur
dat het zijn pad heeft gekruist
hij ontkent…
schlager
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.171 paden betreden
links-rechts, links-rechts
soms met z'n vieren
door het midden
de arm omhoog
fier het been gestrekt
laarzen klossen
kant noch wal
heil moest zegevieren
het streven was nobel
hoogmoed kwam
voor de val
toch zei mijn vader,
ontsnapt via het kolenhok
van communistische buren
"je kan zeggen wat je wilt
van die Duitsers…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 Het is tijd
om op te gaan ruimen
overgeven aan de ruimte
Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel…
Stramien
gedicht
2.8 met 17 stemmen
12.753 En hij met noodweer nog op pad.
Niet snik. 'Verkeerd bedraad.'
Van Luther met zijn inktpot tot Feith,
van Freud tot jou en mij geen mens
die zijn stramien begrijpt.
----------------------------------
uit: Mijn naam is Legioen, 2012…
Schuiftrompet,
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 De dromer gedenkt z’n wei,
de paden leeg, de sloten bol, in
het eerste daglicht zonder mij
verstuiven paardebloemen vol,
de wind bespeelt geluid met de
trompet en jaagt de dromen uit,
voorzichtig sluipen bomen naar
hun bed, vangen de noten
om weer in slaap te komen,
de stammen blazen zich naar
een eeuwig woud, van dat lange
slapen wordt…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad…
Ze leeft, ze lieft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
527 Inspiratie, exploitatie
Altijd op pad, om te onderzoeken
slingerpaadjes
wegversperringen
valkuilen
onverwachtse signalen
tekens aan de wand
niets uit de weggaand
rap van tong
ontdekt ze het leven
doet er inspiratie op
draait haar ring
om de middelvinger
van haar linkerhand
de wind streelt kracht
over haar nek en ruggegraat
ze…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister,
Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister,
De aarde – rood – mijn hart versterkt.
De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 je zocht een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 hoe van de ingang
zonder hulp
naar de doolhofuitgang te geraken
zelfs al zou hij hem vergroot zien
wie zou kunnen zeggen
waar het juiste pad
van de encyclopedieën te volgen?…
vallen en
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 in een land waar wij smullen
van de vuiligeid
het nieuws en daarna de thee
in de file heen
verbrand weer terug
de tijd tikt snel
veel te vlug
klimmen klimmen klimmen
op naar de top
o zo diep
dit dal van gal
stop
teken leef met me mee
de straten van woede neem ik mee
op een pad vol vrede
het is tijd voor de rede
tot dan mijn strijkt…
Ze wacht op mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
748 Ik heb mijn kleren uit gedaan
naakt loop ik door de kamers
nog een huid moet ik stropen
voor het licht wordt uitgedaan
En dan de vrienden die ik schikte
om 's nachts op pad te gaan
zonder vrees en zoete dromen
voor het licht wordt uitgedaan
De kelk heb ik leeggedronken
als was het het laatste avondmaal
of blijf ik nog even zwerven…
Rampspoed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 loslaten om zich te herenigen
bij hen die haar dierbaar waren
en geen kans hadden gehad
overvallen door Moeder Aarde
die de grond had doen trillen
waarna huizenhoge golven
nietsontziend auto's optilden
en woningen van hun fundering rukte
deze opjoeg als wilde dieren
oerkracht stuwde rampspoed voort
en verslond alles wat op haar pad…
Lichtpuntjes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.676 kon ik de lichtjes plukken
van het hemelse gordijn
de glimpjes strooien
in jouw nachtelijke brein
zo, dat jij gaandeweg
weer de stappen zet
het pad vol keien
tot stuifzand plet
kon ik op de mistdeken
wat aanknopingspunten stikken
wat kleurige versiersels
als houvast strikken
zo, dat jij weer gelooft
dat de zon in kale bomen
elk…
Niet waar ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Niet waar ik ben geweest was jij, niet daar
en niet waar ik me verstopte in het hoge gras,
je liep langs rechte paden, links noch rechts
kijkend, je had geen benul van slingeren,
jouw weg is ijselijk helder voorwaarts, jij
en ik daar was geen sprake van, ik verwilderd
en het kreupelhout en jij met de snoeischaar
in de hand de rozen temmend, wie…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
Beestenspul op de savanne.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
694 Ik zag op de hete savanne een antilope lopen
die liep daar met een giraf in draf,
zij waren met een hijgende schildpad op pad
daar kwam een olifant aan gelanterfant.
Hij was schichtig, flapperde met zijn oor
daar kroop een heuze vogelspin in door,
gelukkig voor de olifant daar was hulp
vakkundig haalde een tapuit de vogelspin er uit.…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
Balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden in het leven
waar ik verzekerd ben van ’t zijn,
liefde krijg waarnaar ik verlang
dat ik niet over eigen woorden val
zeker wetend het eind zal halen
niet…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Alles probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Ik laat me gedwee voortbewegen
over akkers, velden, paden.
Mijn zintuigen verkillen in de wind
het is lente, maar de zon
laat zich niet verraden.
Stuur ik mijn gedachten
of word ik bestuurd?
Ik zoek mijn weg door ezelsporen
en als we stoppen, luistert de stilte stiekem mee.
Wie kan mij zien, kan mij horen?…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Op het pad van de eerlijke vinder,
overschaduwd door waterrijke iepen en elzen,
is het dringen om het hoogste woord.
De wijsgeer kijkt jaloers naar de vlinder,
die erin volstaat de leegte van de lucht te omhelzen,
wie het hardste schreeuwt, wordt gehoord.
Is er wijsheid die zonder waarheid kan bestaan?…