2616 resultaten.
Gehoorbeschadiging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.021 Ach Heer, de wetenschap is zo precies
beschikt over een absoluut gehoor
de oerknal klinkt oneindig door
geen spoor van dreigend gehoorverlies
Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer
het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel
het dient toch slechts een schamel doel
wij kunnen, kennen, moeten alles, Heer
Uw hand, overbodig bij ons rapen…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen stellen wil.
De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken.
De vierde mei, als klokken niet meer spreken,
klinkt uit de lege tram een luid gegil.…
Karma
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 De Boeddha zit op een hoefblad
Hij draagt een juweel
Een licht gesplitst in drie sprankels
Een meervoudig kasteel:
Zijn les en vlottend lijf en zij
Die in een spoor van lotussen lopen
Voorbij de stapstenen vol mos
Hij verheft de geest tot een gasbel
Die opwelt uit het moeras van de schemerlach
Waar makkers naar medeleven streven
Zoiets…
Tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 onopvallend is doorgelopen
een stukje verder
tussentijds
niets gebeurd
geen moed, zin
iets te laten gebeuren
ook geen dingen die
moeten gebeuren
niets
doodlopende tijd
traag
oneindig
langzaam
lijdzaam
wachtend
voorbijgaande
schijnbaar zinloze
nutteloze uren
stil, liggend
passief
geen gerief
als een dief
stil sluipend
zonder een spoor…
Zolang er rozen bloeien
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.637 Stel, dat mijn huid briljanten bracht
m'n dagen brons verwerven
en mijn hart platina wacht
mijn sporen rijkdom erven...
En stel, dat een ieder mij verkoos
ook dan is voor jou mijn rode roos…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 bladeren vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten sporen…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek achterom
in het oog van vandaag, en lees wat hier staat
de zon op de sneeuw, het kind in de slee
het dichtgewaaid spoor…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 Kooi mij... en ik zal sterven
als vallend licht in de duisternis
als sporen van gedane schreden
als een teder uitgesproken woord
als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf
de sporen…
Ruimte
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.127 Ik doe het echter uit liefde
maar ja dat weet je wel
Ik wil je niet teveel pushen
maar ik ben erg enthousiast
Ik wil je steeds overtuigen
en haal alles uit de kast
Pas als ik zeker ben van jou
zal ik pas wat rustiger zijn
Je zegt dat je zeker bent
en dat vind ik heel fijn
Maar je twijfels al die maanden
lieten best hun sporen…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
- Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos.
Al denk ik aan een eindeloze tijd,
ik twijfel: is die echt besluiteloos?
Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?
Komt tóch een einde aan oneindigheid?…
verdamt
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
576 haar gehavende gevels voor
de kleine huiskamers, waar
lampen al eens durven flakkeren
tegen het einde van de maand
het aanvankelijk gevulde schap
haar nerven stoffig laat aanschouwen
hier kennen we elkaar nog
bij de voornaam, de relatie
tussen wie en waar en hoe
in uitgeleefde gesprekken
op de hoek, het plein, de bank
draagt hier de sporen…
Erelid in het krijt
netgedicht
2.9 met 65 stemmen
11.734 aandacht schonk
aan geruk getrek aan ex-excellentie Verdonk
zaterdag op tv zichtbaar door vele ereleden
Eén hunner trachtte haar vals te paaien
bood Rotterdam voor over twee jaar aan
terwijl de kiezers daar dan over gaan
maar Rita liet zich geen oor aannaaien
Typisch VVD - blij van betutteling bevrijd
gaat zij voor liberaal door op enkel spoor…
Wacht .....
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.152 Dansend in woeste golven
trek je mij zachtjes aan
het voelt weer als een tweede huid
ik wil me laten gaan
droomloos drijven zonder pijn
blikken verzand in niet meer weten
hoe koud en kil kan leven zijn
hoe langzaam het vergeten
mijn glimlach omhelst jouw zijn
verwarmt de naakte sporen
weer doen zeearmen pijn
ik voel mij verzopen verloren…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik langzaamaan
de velden en verliest de zomer
eindelijk zijn warme helden
leg onverwacht een witte loper uit
die mijn strenge vorst nog zonder
sporen…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.
En kijkend door het kader van het raam,
zie ik een wereld, maagdelijk en rein,
ervaar ik vrede en intens geluk.…
maskerade
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
689 hebben maskers voor ieder doel
voor ieder uur een eigen smoel
achter een façade van ongemak
hebben wij aan elke waarheid lak
zo is iedereen zijn eigen clown
een beetje leuk een tikje down
soms wat grappig dan weer triest
een euro winst en tien verlies
van koninklijk tot asociaal
het masker past ons allemaal
wij volgen zo het zelfde spoor…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…
Uitgeslapen lente
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.110 wekkers achterliepen
waardoor merels nog steeds wintersliepen
door het ontberen van een pinnige dirigente
tussen wat witbevroren sprietjes door
piepten krokussen eerst heel nieuwsgierig
doch vermenigvuldigden zich al snel tierig
tot een blozend voorjaarsmetafoor
eindelijk is de zomerzwaluw onderweg
om de laatste winterkoninkjes aan te sporen…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent
laat ik mij echt niet vangen
Ik trotseer dit laf geweld
en volg mijn eigen spoor…
Troost
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.530 Een vernietigende oorlog, die diep zijn sporen achterlaat
Ik gil en huil, bij het besef dat het zo niet langer verder gaat.…
als steeds te laat
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
4.398 ben als bijkomstigheid
neem de ballen bij tafeltennis
die vliegen thans in extremis
vervroegd zo snel op rij voorbij
dat de vraag al niet meer speelt
of ik ze nog wel terug kan slaan
daar de bond mij intussen mailt
ongetwijfeld bent u er weer te laat bij
edoch als special service voor senioren
om zonder inhaalslag thuis te blijven sporen…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen
in gebroken harten
Bloedrode tranen......uiteengerukt
laten een spoor…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 de weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 een vinger die wijst
niets meer te maren
ik volg je gebaren
maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde…