3967 resultaten.
Nuchter
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
917 Glimlachend kijk ik op je neer
terwijl je slaperig in je ogen wrijft
wijs je op het mooie weer
vertel je dat je bent als een roos
dat je ruikt naar viooltjes
narcis en lavendel
als ik je zie dat ik steeds bloos
met een glimlach sta je op
en zegt dat je de tuin ingaat
bloemen plukken voor op tafel.…
koninkrijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
722 dooi druipt en drijft
en tikt de takken los
mijn tuin komt weer tot leven
de vogels uit hun schuilplaats
door poes even verdreven
dragen zij hun lied
aan 't nieuwe scharrelen
en de vrijheid op
'k verbeeldde mij
een winterkoninkje heel trots
voor goudhaantje
nog te verlegen…
WONING...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
885 Een woning
hebben we gebouwd
met gedachten als stenen
met gevoelens als voegen
Het bouwen
is dag en nacht zwoegen
houdt niet op
er is geen halt,geen stop
We bouwen
voor elkaar
een woning
waarin lachen en wenen
onze tuin
groen omringen
begin en einde
ongewis.…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
NU DUS
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
649 Huis, tuin en keuken,
dat is de hele hemel,
het hele geluk.
Vergeet verleden,
vergeet de verre toekomst,
vergeet de hel maar.
Stop de ellende
van onvervulde wensen,
van mededogen.
Luister de vogels,
de schepper schept en ordent
zijn hemel voor jou.
Wat ik wil, gebeurt altijd,
nu hier en overal dus.…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
785 ’t Geluid van de wind door bomen vol met blad
De warmte van de zon die neerkomt op het pad
De rust en de stilte doorbroken door gefluit
Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit
Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij
De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
Geen trafiek meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
397 Het nest vond ik leeg
het mereljong
lag op het tuinpad dood
geen heen en weer
geen op en af
geen trafiek meer
de merel zweeg
ergens was het
stiller in mijn tuin
er krasten kraaien
hoog op het dak
schor en hees
kraaien krassen
heel het jaar
zei mijn vrouw…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
Uitzicht en inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Naar de rust van onze tuin.
Naar mijn vrouw en naar de poes.
Binnenkort ga ik weer op reis.
Het uitzicht zal dan anders zijn,
want inzicht zal me begeleiden,
naar mijn innerlijk paradijs.…
Schone kunst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
651 zij is één met de aarde
de morgen weet haar
schoonheid te raken
warm licht
gloeit door de bomen
ze draagt een waaier mee
een kleed vol dromen
de stilte van de tuin
een bloemenzee is haar thuis
in haar harenvlecht
rond het voorbeeldig gezicht
wordt puur en oprecht
de kunst belicht…
krokus
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
611 Lieve krokus, je bent mijn voorjaarsstempel
in mijn tuin,
met kleurige kelken in je kruin.
Je vervangt de wintertinten,
in levendige slierten en linten.
Een palet van lichtblauw
en fel geel in de ochtenddauw.
Je nestelt zich tussen de ontwakende planten,
met een lachend en stralend gezicht,
langs alle kanten.…
winters tafereeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
605 de tuinen en daken
schijnen sprookjesachtig wit
kunnen je vertellen
wie er zoal is langs geweest.
het sneeuwtapijt laat sporen na
een roodborstje en de kat
ze kunnen het niet ontkennen
dat ze er even waren...…
Mijn lente
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
659 De lente is in mijn
tuin losgebarsten
Tegen de avondlucht
luisteren vanaf vandaag
de merel de lijster en wie
al die andere gevederde vrienden
ook maar mogen wezen
dit wonderbaarlijk mooie feest
op met hun onovertroffen klanken
hun met avances doordrenkt geluid
Mijn boek blijft ongelezen
Als een nachtkaars
luister ik al die uitgevoerde…
Mijn liefje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 Mijn liefje, het is zo te prijzen
jij bent het zonnetje
als mijn uren zo ijzen
Mijn liefje, het is zo te roemen
jij brengt de zomer
als mijn tuin niet wil bloemen
Mijn liefje, het is zo te achten…
Aan het meer
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.743 Er was schemering
en het zachte geluid
van golven, klotsend
tegen wal en boten
Een kampvuur en de herinnering
van toen de wijn al was vergoten
en de wijsheid zijn keerzij toonde
en de liefde mij er beloonde
met een kus
Waarop ik verviel in vreugde
en vragen stelde over
de talen waarin verhalen
zich de ronde deden
Toen ik alleen en…
waar ik mij vinden zal
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
784 toch zijn er weer die warm oranje dagen
waarin de wereld klopt in mij
verlaten wil ik dan de schemer van voorbij
om blije vogel tussen groen- en blauwe veren
hoger dan hoog het leven in te dragen
de onderstroom verdwijnt en ook de kou
daar waar het zonlicht tovert tussen groen
van geel tot blauw en vermiljoen
baad ik me vrij in alle kleuren…
Koude oorlog
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.304 Verbannen naar daar waar zijn hoop-
volle vingers verdwijnen in schemer
en in voorgeschreven, trage tijd.…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind, die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.…
Vlijmscherp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 licht en schaduw
streden schemerend
hun wedstrijd waarbij
contrast de tijd
als zwaard hanteerde
zij blonk vlijmscherp
het eindsignaal in
de laatste flikkering
van deze heroïsch
gespeelde ronde
zacht duister legt
zich tevreden neer op
de bereikte plaats
maar donker kent nog
een laatst flits verweer
ongezien door velen
koestert…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
Elfenbankje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.323 Met mijn uitgeholde schoenen
liep ik murmelend verloren
door de dichtvertakte bossen
die verstierven in hun blad
Waar in stilte ik het fluiten
van de kierewiet kon horen
en verdroomd nog voor mij uit
de eikels trapte van het pad
In de schemer zag ik bankjes
die de elfen toebehoren
en ik viel op hen in slaap
met dromen die ik nooit vergat…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Trojaanse vrouwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 mij
ontsnapt tevergeefs
aan de mond van
verzilte weduwen
Wat moet de hel
nog ónder mij
Uitgewrongen trots
zorgt voor het
gapende litteken
op de zuurzoute toekomst
van de overlevenden
Laat de hoop maar
varen
Onder de broeierige melancholie
van een gehesen zeil brandt
Hekabes schande als laatste
misleidend baken in haar
schemerende…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Waar geen woorden voor zijn
is hier in de schemering
aanwezig, het geheim
nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 ik kijk naar de schemering
ik kijk naar de vogels
ik kijk in de verte vanaf het strand
Het wordt maar drukker
Geen moment van stilte, noch bezinning.
Ik ga verder zonder erbij stil te staan.
Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.…
Ragfijne regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 laat me schemeren
in je heldere ogen
die liefde stralen
uit een warme blik
nadat ragfijne regen
van nooit geziene tranen
langzaam is gaan klaren
in een eerste lach
waar je stem
nog zacht en timide
met emoties spreekt breekt
de zon zijn duizend stralen
zij verhalen van
passie en begrip
waarmee jij uit eigen hart
de zorgen van anderen…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…