Alle inzendingen over tuin,schemer

3967 resultaten.

Sorteren op:

Nuchter

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 917
Glimlachend kijk ik op je neer terwijl je slaperig in je ogen wrijft wijs je op het mooie weer vertel je dat je bent als een roos dat je ruikt naar viooltjes narcis en lavendel als ik je zie dat ik steeds bloos met een glimlach sta je op en zegt dat je de tuin ingaat bloemen plukken voor op tafel.…

koninkrijk

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
dooi druipt en drijft en tikt de takken los mijn tuin komt weer tot leven de vogels uit hun schuilplaats door poes even verdreven dragen zij hun lied aan 't nieuwe scharrelen en de vrijheid op 'k verbeeldde mij een winterkoninkje heel trots voor goudhaantje nog te verlegen…
annabel18 januari 2010Lees meer >

WONING...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 885
Een woning hebben we gebouwd met gedachten als stenen met gevoelens als voegen Het bouwen is dag en nacht zwoegen houdt niet op er is geen halt,geen stop We bouwen voor elkaar een woning waarin lachen en wenen onze tuin groen omringen begin en einde ongewis.…

Mijn hof

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 595
mijn tuin kent stenen vierkanten bij de vleet omgeven met kunstgras van een meter breed vanuit de serre aanschouw ik deze rijkdom doch ter volmaking zoek ik een zijden rododendron ik zet hem dan midden in mijn hof van beton hij staat dan in de schaduw, en gelijk mijn tuinkabouter uit de brandende zon…

NU DUS

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Huis, tuin en keuken, dat is de hele hemel, het hele geluk. Vergeet verleden, vergeet de verre toekomst, vergeet de hel maar. Stop de ellende van onvervulde wensen, van mededogen. Luister de vogels, de schepper schept en ordent zijn hemel voor jou. Wat ik wil, gebeurt altijd, nu hier en overal dus.…

Zomer

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
’t Geluid van de wind door bomen vol met blad De warmte van de zon die neerkomt op het pad De rust en de stilte doorbroken door gefluit Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
K.H.18 mei 2011Lees meer >

Geen trafiek meer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 397
Het nest vond ik leeg het mereljong lag op het tuinpad dood geen heen en weer geen op en af geen trafiek meer de merel zweeg ergens was het stiller in mijn tuin er krasten kraaien hoog op het dak schor en hees kraaien krassen heel het jaar zei mijn vrouw…
delius10 juli 2011Lees meer >

als dode mussen...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
als dode mussen in de tuin de gestorven woorden onbesproken zwarte lakens waaronder het veilig schuilen is op een dag verduistert de zon de avond valt uiteen in sombere nachtgedachten en besluit ik de sterren terug te hangen in het heelal waarna de slaap ongehinderd binnensluipt…

Uitzicht en inzicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Naar de rust van onze tuin. Naar mijn vrouw en naar de poes. Binnenkort ga ik weer op reis. Het uitzicht zal dan anders zijn, want inzicht zal me begeleiden, naar mijn innerlijk paradijs.…

Schone kunst

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
zij is één met de aarde de morgen weet haar schoonheid te raken warm licht gloeit door de bomen ze draagt een waaier mee een kleed vol dromen de stilte van de tuin een bloemenzee is haar thuis in haar harenvlecht rond het voorbeeldig gezicht wordt puur en oprecht de kunst belicht…

krokus

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Lieve krokus, je bent mijn voorjaarsstempel in mijn tuin, met kleurige kelken in je kruin. Je vervangt de wintertinten, in levendige slierten en linten. Een palet van lichtblauw en fel geel in de ochtenddauw. Je nestelt zich tussen de ontwakende planten, met een lachend en stralend gezicht, langs alle kanten.…

winters tafereeltje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
de tuinen en daken schijnen sprookjesachtig wit kunnen je vertellen wie er zoal is langs geweest. het sneeuwtapijt laat sporen na een roodborstje en de kat ze kunnen het niet ontkennen dat ze er even waren...…

Mijn lente

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
De lente is in mijn tuin losgebarsten Tegen de avondlucht luisteren vanaf vandaag de merel de lijster en wie al die andere gevederde vrienden ook maar mogen wezen dit wonderbaarlijk mooie feest op met hun onovertroffen klanken hun met avances doordrenkt geluid Mijn boek blijft ongelezen Als een nachtkaars luister ik al die uitgevoerde…
c. ale10 april 2018Lees meer >

Mijn liefje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Mijn liefje, het is zo te prijzen jij bent het zonnetje als mijn uren zo ijzen Mijn liefje, het is zo te roemen jij brengt de zomer als mijn tuin niet wil bloemen Mijn liefje, het is zo te achten…

Aan het meer

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.743
Er was schemering en het zachte geluid van golven, klotsend tegen wal en boten Een kampvuur en de herinnering van toen de wijn al was vergoten en de wijsheid zijn keerzij toonde en de liefde mij er beloonde met een kus Waarop ik verviel in vreugde en vragen stelde over de talen waarin verhalen zich de ronde deden Toen ik alleen en…

waar ik mij vinden zal

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
toch zijn er weer die warm oranje dagen waarin de wereld klopt in mij verlaten wil ik dan de schemer van voorbij om blije vogel tussen groen- en blauwe veren hoger dan hoog het leven in te dragen de onderstroom verdwijnt en ook de kou daar waar het zonlicht tovert tussen groen van geel tot blauw en vermiljoen baad ik me vrij in alle kleuren…

Koude oorlog

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Verbannen naar daar waar zijn hoop- volle vingers verdwijnen in schemer en in voorgeschreven, trage tijd.…

Windstil

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Windstil, een zon die straalt Kalm water, groen gefluister Net of alles 'n beetje draalt Wachten op stemmen in 't duister Als de zon dan langzaam zakt En lange schaduwen gaat trekken De schemering je emoties pakt Je geest zich aan de horizon wil strekken Dan pas is alles tijdloos Los van elke bestemming Lijken dilemma's belangeloos…

Berouw

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.795
In de schemer het angstige luistren Naar de wind, die waait om de huizen. Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister.…

Vlijmscherp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
licht en schaduw streden schemerend hun wedstrijd waarbij contrast de tijd als zwaard hanteerde zij blonk vlijmscherp het eindsignaal in de laatste flikkering van deze heroïsch gespeelde ronde zacht duister legt zich tevreden neer op de bereikte plaats maar donker kent nog een laatst flits verweer ongezien door velen koestert…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer. Een traan van de hemel, de eenzame luistert in stilte, de kamers van de dood staan open.…

Elfenbankje

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Met mijn uitgeholde schoenen liep ik murmelend verloren door de dichtvertakte bossen die verstierven in hun blad Waar in stilte ik het fluiten van de kierewiet kon horen en verdroomd nog voor mij uit de eikels trapte van het pad In de schemer zag ik bankjes die de elfen toebehoren en ik viel op hen in slaap met dromen die ik nooit vergat…
jan haak5 oktober 2008Lees meer >

Roet van mijn leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
de kaarsen werpen schaduwen die als doeken alles afdekken de ramen glanzen vermoeid alsof ze langzaam in diepe vergetelheid wegzakken als je dan je hoofd wegdraait gloeit je haar rood in het schemer ik zie alleen contouren en ben onzeker over het bestaan ervan jouw vormeloosheid in de schaduwen is de weerspiegeling van mijn onkunde…

Trojaanse vrouwen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 813
mij ontsnapt tevergeefs aan de mond van verzilte weduwen Wat moet de hel nog ónder mij Uitgewrongen trots zorgt voor het gapende litteken op de zuurzoute toekomst van de overlevenden Laat de hoop maar varen Onder de broeierige melancholie van een gehesen zeil brandt Hekabes schande als laatste misleidend baken in haar schemerende…

Fijndraden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Waar geen woorden voor zijn is hier in de schemering aanwezig, het geheim nog niet te weten hoe het verder gaat maar wel het net in mij te voelen samenkomen – onzichtbare verbindingen met de hartslagen van het leven In woordloze taal verovert het ademen van de pijpen zacht golvend de ruimte op de stilte en dan is niets vanzelf muziek…
Zywa18 maart 2021Lees meer >

Panorama

gedicht
2.5 met 126 stemmen aantal keer bekeken 26.959
de avond hangt stil boven de stad bewegingloos als op een foto, een filter van lila schemer verkorrelt het panorama, dringt erin door als losse thee in kokend water en verkleurt het leven zoals de dingen op een oude polaroid die mij nog later, wanneer ik hoop te vergeten, zal herinneren aan verliefdheidsvlagen waarin…

zo in de war

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 928
ik kijk naar de schemering ik kijk naar de vogels ik kijk in de verte vanaf het strand Het wordt maar drukker Geen moment van stilte, noch bezinning. Ik ga verder zonder erbij stil te staan. Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
AMM21 augustus 2008Lees meer >

Berouw

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.248
In de schemer het angstige luistren Naar de wind die waait om de huizen. Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister.…

Ragfijne regen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
laat me schemeren in je heldere ogen die liefde stralen uit een warme blik nadat ragfijne regen van nooit geziene tranen langzaam is gaan klaren in een eerste lach waar je stem nog zacht en timide met emoties spreekt breekt de zon zijn duizend stralen zij verhalen van passie en begrip waarmee jij uit eigen hart de zorgen van anderen…
wil melker28 oktober 2014Lees meer >

Zomeravond- verlangen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
De oranje gloed achter de bomen kondigt de avond aan door geruisloos zachte schemer is geen donker of licht Witte zwanen statig vergrijzen in het niets het water met lange stroom vloeit naar de einder De kelken dichten hun hart wat blijft is de geur stemmend geroezemoes verstomt, de stilte valt de schakering regenboog tinten, als…
lijda14 februari 2010Lees meer >