2730 resultaten.
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming, bespeeld door oogleden van de tijd
en als de woorden zich dan strekken
bovenop het puin van zwartverblinde vleugels…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Hier heb je vleugels, zei mijn vader.
Vlieg niet te hoog, vlieg niet te laag, riep hij
toen ik vliegend voorbij fladderde.
Buiten de hoge heggen gaat de wereld verder.
Ik wil alleen horen hoe jij naar me riep:
volg de vogels, volg de vogels.
Dolend in mijn dwaaltuin verlang ik naar zijn stem het meest.…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Vliegen op vleugels
van sneeuwlicht
naar een ongezien land
diep in het hart...
Wandelen door een tuin
waar vogels geuren als bloemen
en bloemen zweven als vogels...
Vertoeven in dat magisch oord
waar vreugde zingt
en eeuwigheid danst...…
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 namen van gezichten
verdwijnen met valwinden
van eb en vloed
langs veldlijnen van de zon
gehuld in onhoorbare gloed
hun reddeloze gedachten zijn
als vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
In haar hart
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
559 rechterkamer
wanden bekleed met bordeaux velours
‘k Zie zwart glanzend lak
het klavier bespelend met gemak
In haar linkerkamer
mag ik slenteren
langs toetsen, zwart en wit
rustende, liggend en in zit
in haar rechterboezem
trek ik mijn knieën op
wil blijven drijven en zinken
sonates van Bach horen klinken
in haar linkerboezem
fladderen vleugels…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 een vlucht zwanen
tekent witte
wieken in de zwaarte
van de lucht
eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart…
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Vlekkeloze natuur
Schoonheid in
Vleugels gevat
Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed…
Met strijkers en blazers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 wij hebben gedanst
als nooit tevoren
op vleugels van de tijd
muziek uit onze eeuwigheid
vloeren zweefden
wij werden verheven
door uithalende tonen die
sierlijke draaien bekroonden
galant zonder
pedant te zijn met hoofse ernst
naast uitbundig plezier
kostumeerden wij nostalgische zwier
wij dachten orkest met
strijkers en blazers…
Spelen met vlinders
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 jij hebt weer die
hypnotiserende blik in je ogen
lacht zacht met een klokkend geluid
de melodie trekt aan
in de spannende akkoorden
van nog niet gezegde woorden
lichtjes neurie je
bij het sierlijke gaan van je handen
die spelen met vlinders
liefjes leg je ze neer
spreidt tere vleugels en opent
hun kleur in de ondergaande zon
we…
vaya
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Vaarwel,
prinses
van mijn gebroken dromen
het ga je goed
geniet zo lang het kan
van je illusie:
de droom van vrijheid
en de vlucht vooruit
op eigen vleugels.
Geluk,
het weze je gegund
de prijs die ik betaal
en die je niet wil kennen
geeft er je recht op.…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Ik ren, ik hol, ik vlieg
Ik eis mijn vleugels
pak stevig mijn teugels
Ik keer om, terug....
...ik kom eraan...
heb de wind in mijn rug.
Al mijn angsten, ik daag ze uit
een voor een.
Geen comfortzone voor mij
Ik vecht, maak mijn rug recht.
Het is voorbij.
Acta est Fabula!
Het spel is afgelopen…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
Ook ik word, eens een engel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 Ze kijken daarboven niet wat voor mens je bent geweest,
ze accepteren je, zoals je bent, en al trekt het me niet echt,
te weten dat ik dan eindelijk vleugels heb, lijkt me dat idee
ineens helemaal niet slecht.…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Ach, vleugels.....is bij zekerheid en zorgen
de wiekslag van de ziel ook kadastraal geborgen?…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 wij groeien
bloeien en verwelken
maar diep in de kelken
gaat het leven door
als dood zijn
vleugels spreidt
is het nieuwe al bereid
de plaatsen in te nemen
mooier groter meer
voorspoed in bestaan
zo blijven generaties
in hun eigen cirkel staan
zou dood ook geschapen zijn
om ons naar het volmaakte
te laten gaan door aanpassing…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Ze heeft haar vleugels uitgeslagen
en is het onbekende tegemoet gevlogen.
Dat daar boeit je blijkbaar oneindig veel meer
dan dat er hier lentegroen aan de bomen zit
en alles trilt van leven.
Je zwijgt in alle talen, je luistert niet eens
naar ons, je bent verdampt.
Je bent elders druk bezig,
je bent onbereikbaar.
De vogel zingt niet meer.…
Vrij zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Wie zou zijn vleugels niet willen uitslaan,
de wereld verkennen
zijn eigen ik leren kennen
Op zoek gaan naar evenwicht
in zijn eigen leven.
Vrijheid is zo ruim als het heelal.
Je bent maar op één plaats vrij
dat is in uw eigen hart.
Het wordt dan nog gekwetst door
emoties en pijn.…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 wij vleugelen niet
verplaatsen ons al
ongehinderd in de geest
zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen
omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht
wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen
nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij…
Met een veer tussen de vingers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 slechts de witte lelies weten het
wanneer ze luisteren naar het
ruisen van de wind
achter een
optrekkende mist van tranen, troost daar waar
de vlinder zijn vleugels spreid
terwijl de arme dichter met een veer
tussen de vingers
de kwalen lichter schrijft
balsemende woorden honing dat
de rauwe wonden zalft, een nieuw mens
de hoop…
Kunst en vliegwerk
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
419 We vliegen niet
we overstijgen
beladen maar vastberaden
met vleugels op de IC
applaus bij het landen
er volgt begrip en lege stranden
we staan aan de grond
dagenlang kunst en vliegwerk
assisteren met schoolwerk
grenzen overstijgen ze
vliegend met bed en zuurstof
met hart en ziel wat nooit opviel
zij kennen de turbulentie
de…
Vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 Nu tussen hemel en aarde leven, omdat de verliefdheid
zoveel doet en vleugels geeft.
Een mooi begin, je hoopt natuurlijk dat het
iets moois en geweldigs wordt.…
Huiswerk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
796 Toen de jonge vogels uitgevlogen waren
die op eigen vleugels wilden gaan
met de wens, nu zelf een nest te bouwen
en ook te beschermen, als het heftig waait.
Het getuigde van veel zelfvertrouwen
want de eerste storm werd goed doorstaan
bomen hadden diep gebogen, maar
hun bouwwerk bleef naar wens bewaard.…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Dan sloeg ik mijn vleugels uit.
En vloog ik naar de gouden ochtendzon.…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 aangenaam
ben helaas
geboren zonder
vaste woonplaats
ook geen
naam
zeker genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud…