1727 resultaten.
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 stil blikt hij terug
op zijn wilde jaren
vechten met de wereld
betogen tegen onrecht
weer een dode voor vrede
het wandelen in de bossen
met aan elke hand een lief
zorgeloos proevend van alles
morgen net zo min in zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust
Ik trek
mijn jas aan, ga de buitenlucht in
glimlachend loop ik op wolken
nog ken ik hem niet, zijn naam al evenmin
Loop
zo uren over het strand
dikke jas aan met om mijn nek 'n sjaal
wandel…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Zo schiep U ook ons als vrije geesten,
als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht.
Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn duistere drang naar macht gezwicht,
tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.…
Weerzien in de Poort
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 Wat allemaal wel niet bekoort
aan de wandel door de oude stad
mokum heb je nooit echt gehad
nu terug op de Oudemanhuispoort
Erdwin de mesjogge boekhandelaar
riep nog altijd ongeneerd
ja ja ziet hij is er weer
ha ha zeker net gepensioneerd
Om de hoek van de Staalstraat
zat de pianist op het terras
zag meteen dat ik het was
vroeg wat…
lentekind - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 maken
al bak je toch wel liever
taart gebak en zoete koek
ook jouw eerste echte stage
die jij dit jaar lopen mocht
in voor ouderen een thuis
regelde jij zomaar even zelf
met ogen die stil glinsteren
blijf jij door de jaren heen
ook gewoon wie jij bent
een warme en vrolijke meid
die liefst een ommetje maakt
met in eigen brein te wandelen…
Winternacht 1995 (En Nog Steeds Is Alles Onveranderd Warm)
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.482 dreunt de stampende muziek
van de dorpsdiscotheek
nog na in m'n oren
Even na tweeën, sprintend
slaat mijn hart zes stappen over
zie ik haar voor me lopen
na al die maanden
steeds aan haar denkend
Even na tweeën, rennend
krijg ik het warmer
door de beweging in mijn hart
en zij, die zich omdraait
is blij verrast
Even na tweeën, wandelend…
Vuur in de regen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.427 Wandelend door de regen
De natte afkoeling is welkom
De nacht is warm en benauwd
Elke druppel water een zegen
Even niet zweten door elk bewegen
Druppels lopen langs haar gezicht
Een blik stralend als de zon
Druppels hangen aan haar wimpers
Glinsterend in het zwakke licht
Van de maan die voor de wolken zwicht
Haar ogen gericht op mijn…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 stil wandelen wegen naar de witgekalkte huizen
alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen
en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen
leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid
op pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met…
Gij dichter...
poëzie
2.2 met 4 stemmen
2.157 Hun handel en hun wandel liegt,
hun leven is één logen,
met schijn van deugd en eerlijkheid
en ijdle glans omgeven,
maar door uw blik die niets misleidt,
het brandmerk ingedreven,
uw blik die nier en ingewand
doorgrondt en, vrij geheven,
hun al de schande in 't voorhoofd brandt
van hun inwendig leven.…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 ( voor Johan Ram, vriend van Louis Couperus )
In de schaduw van de meester wachtte je
tot de les was afgelopen, zodat je wandelen
kon met hem, op geheime plekken in de bossen,
nabij Den Haag en in de warmte van Italië.…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Ik heb besloten zelf een wandelend gedicht te
zijn en het wijzelijk daarbij te laten. Ik leg
mijn gerimpelde hand op een scherf van de oude
klok. Ik heb geen verstand van klokken, moet
hem helaas aan zijn lot overlaten. Hij woedend.
De Lange Jan beeft onder mijn zware voeten,
stampend van de afkeer.…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 Onze wandelingen.
En alle vogels die lachten.
Behalve dan die ene kleine,
die droeve
die 's nachts in de dennen
het koele sterven bezong
en mij dan openhartig aankeek
alsof blauw nooit zou volgen.
Weet je nog.
Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.…
Kristalwijze
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 terug kwam nam hij
een lach mee die niemand van hem kende en de
verstarde massa ontweek hem, zoals men vrolijke
kinderen het zwijgen oplegt, wreed en jaloers,
omdat de donkere harten van oorlogszuchtigen
het licht niet kunnen verdragen, laat staan
een verlichte geest als plomp plomp Plomp,
zijn ziel die vrij en wijd is, de enige
echte wandelende…
Dag zonder woord ( 19 mei 2013 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.344 Er was een tijd van samen zwemmen, wandelen en fietsen.
Mark, het blijft voortduren!
Ik raakte jou blijkbaar, zonder het te beseffen.
Jij verlangde naar me, maar maakte het niet kenbaar.
Voltrekken van een lot... buiten ons om?
Alles wat wij ervoeren: het geschiedde en ligt voor altijd
vast in de tijd.…
Verlatenheid in het uitvaartcentrum
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
677 Een wandeling in de zon om
the day after de Canal Parade
even bij te komen.
Mijn andere broer verkiest zich
te benevelen met drank.
Gegrepen door zijn gifdrank
ligt hij apathisch op zijn bed.
En weer een rouwkaart
in de grijs gerande envelop
Sneetjes in mijn vingers
van het snijdende papier.
Elke kaart een sneetje in mijn ziel.…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Onder 'n blauwe sterrenhemel
Zij aan zij
Verdwaald in 't duister
Wandelen wij
Op 't ritme van de wind
Deint het gebladerte op en neer
Terwijl de krekel teder sjirpt
voor z'n laatste keer.…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof dronken van blijdschap.
De belachelijke glimlach op m’n gezicht,
bezorgt me kramp in mijn mondhoeken.
Ik barst van de metta,
voor mezelf, het bos en alles er in.…
VERHITTE CORONA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 De mensontwijkende wandeling wordt een zonwerend
stappenplan met zoveel mogelijk schaduwzijden.…
De homogenezers en genezeressen en het uiteindelijke resultaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 lust dat is geen werelds speeltje
en ook niet het hoogste lied
wil jij je vrouw wel gedragen
je bent getrouwd met een Krediet
je bent uit mijn ontstaan vrouw
jij bent een onlosmakelijk bestaan
met mij, je man, je leider, je voorbeeld
schiet op we moeten gaan"
ze pakt haar jas, tas en hoed
en intussen de 6 geboren kinderen
voor de wandeling…
hartstocht vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 de wandeling van jouw leven
laat zich vandaag halteren
in het vierend stilstaan
bij jouw zoveelste jaardag
een nieuw levensjaar start
waar het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 gisteren liepen ze me
vanuit de verte tegemoet
een man een vrouw
wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig…
hartstocht vieren - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 de wandeling van jouw leven
laat zich vandaag halteren
in het vierend stilstaan
bij jouw zoveelste jaardag
een nieuw levensjaar start
waar het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat…
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Toen je dreigde weg te gaan
maakte ik foto's van blaad'ren
die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen
en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou
zo nam ik het blad nog één laatste keer,
voordat het afvallen zou
En nu dat je lichaam verteert,
zoals ook het blad is verdwenen
er nieuwe lentes en zomers verschenen
zo dienden zich…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Zo wandel ik verder in dit breek-
bare seizoen dat zich vouwt rond mijn passen, elk
stapgeluid lost op in het zachte murmureren van bladeren, terwijl
in elk stervend kleurvlak een verborgen gloed van een nieuw begin blijft branden.…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 speels de bladeren in een wervelende begroeting omhoog
Ja ik weet, jullie lopen met mij mee
Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me
Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht
Hier hebben jullie mij grootgebracht
Nog één keer loop ik onze buurt in
Nog één keer met gescheiden afval naar het parkje
Nog één keer een wandeling…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Ik zie ons wandelen door
een woud dat nooit luid is, waar het mos onze voeten wiegt en tijd oplost in tintelingen.
Ik wil je ontmoeten in die ruimte
tussen aanraking en gedachte, waar alles wat ik
ben in jou fluistert zonder te verstoren.…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
554 Paden wandel ik die ik heb
gevoeld en gekozen, elke stap draagt
echo’s van mensen en momenten. Tijd vertraagt
zonder uitleg. Ik luister naar wat niet op de voorgrond wil staan.
Mijn kwetsbaarheid blijft een
rijkdom die leeft, open voor vreugde en
voor wat soms schuurt.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 Na een lange reis, over vele jaren
Mijn zoveel achter-, achterkleinkind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Ik wens daar jullie een natuur
Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de oorlog uit…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 O 't is daar stil stil stil,
wachten, alleen geril
van vlammen en vlamamandelen,
ruisende gaat te wandelen
het licht in het gouden gewaad
hangende in de luchtstraat."…