2521 resultaten.
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
Thuis
netgedicht
5.0 met 44 stemmen
441 rustig leken
de dagen
voorbij
te glijden
door een
zachte traagheid
scherpten kanten
geen pijn
het moet
of hoort zo
te zijn zonder
irritaties
maar het
discontinue
van de waarheid
geeft onzekerheid
in navraag en
herhaling met
handenvol
twijfels steeds
het ontbreken
van verbindingen
vergroot het gevoel
van alleen…
Ik loop van je weg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
519 Aarzelend
Onrustig voelend
Kijk ik naar je
Ik kijk je aan
Maar ook weer weg
Langzaam
Mijn hart bonst
Bijna pijnlijk
Hard gaat het tekeer
Ik beweeg
Twijfelend mijn lippen
Maar er komt niks
Hopend
Op een bemoedigend knikje
Kijk ik in je ogen
Mijn hart stopt
Met bonzen
Even voel ik niks
Mijn mond beweegt
Ik praat
En…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 De zeer bijdehande
en wijze Tom Poes
laat tijdens gesprekken
met zijn vriend Olivier
dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden…
Patatcafetaria
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
575 PRETGEDICHTEN
the place to be
for all kinds of poems
by amateur poets
like you and me
voor lyrische schrijfsels
en dichtconterfeitsels
voor muze oralia
eroticalia
beeldetalaria
quantummechanica
metamorfosica
prozapoëtica
langdurige twijfels
in rijmauditoria
kortdurende blijfsels
als snelsonnettaria
maar liever nimmer
kul…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 De vitale jeugdjaren van weleer
zijn heengegaan in droeve armoede
de Oud Hollandse havenstad geurt intens
naar zoete kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…
Het depressiebeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 het depressiebeest
ligt altijd op de loer
wachtend op een kans
om toe te springen
zijn er gevoelens
van schuld, twijfel
onzekerheid en verdriet
het depressiebeest geniet
hij begint zijn nagels
te scherpen
en is klaar om zich in de strijd
te werpen
toch nog plotseling
slaat hij toe
je bent moe
van het strijden
en niet in staat…
Ochtendkrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.043 vanochtend de krant
gelezen afgezien van
zwembad van ondergang gered
ouders binden kinderen vast in bed
doordacht aërodynamisch
een haakbek in de diepvries
politie toont verkeerde foto
huurder krijgt 30.000 euro
veel vraag naar au pair
een op de 25 miljonair
nu uit voorraad leverbaar
Chirac en Blair lief voor elkaar
nichtje…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Orkanen komen op
achter de kim van mijn jeugd
En ik wil verdwijnen
niet meer wetend
niet meer denkend aan
welke richting ik nu moet uitgaan
om gered ter worden
van de woelige zee
van mijn gevoelens.
Liever zou ik verdrinken
en heel ver weg
in een ander land
als iemand anders
weer boven komen.…
de droom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.342 Ik lachte blij en danste voort
Al zwierend met mijn haren
De prins, die ook aanwezig was
Omringd door mooie vrouwen
Hij had alleen maar oog voor mij
Hij wilde met mij trouwen
Ik vluchtte weg,verborg mij snel
Gehuld in oude kleren
Zo, dacht ik, die vent is weg
Dit zal hem wel eens leren
En toen op een gegeven dag
Kwam hij daar aan gereden…
ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.572 Maar ontzaglik leeft
zij onder 't koel bescheid;
te groot om zich te storten, zij,
op ene nietigheid;
gereed te lijden en zich zelf
te loochenen, tot eens zou
verschijnen — is zij mogelik maar! —
hare ideale vrouw.…
luchtkasteel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 het soms als schipbreukeling
die zich krampachtig vastklampt
aan wrakke zinnen
met wat woordenflarden
die moeten varen
naar het reddende geheel
maar vaak koersen
naar onbewoonde eilanden
om kort of langer te verblijven
of raken meer en meer
verstrikt in zinloze zinnen
in een plastic woordenbrij
tot ze uiteindelijk
toch worden gered…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 En onze deernis en ons medelijden
Strekt tevergeefs de zegenmilde hand
Naar dit hun onbegeerd geduld geleide
En keert in de oprechte stand
Van trouwbevochten nimmermeer te delen
Geluk tot delen altijd weer gereed,
Dat hier voorbijgaat langs de duistre velen
Als onuitspreeklijk godlijk leed.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 En onze deernis en ons medelijden
Strekt tevergeefs de zegenmilde hand
Naar dit hun onbegeerd geduld geleide
En keert in de oprechte stand
Van trouwbevochte nimmermeer te delen
Geluk tot delen altijd weer gereed,
Dat hier voorbijgaat langs de duistre velen
Als onuitspreeklijk godlijk leed.
-----------------------------------
uit…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?
Daar heeft een tante
op een deken gezeten
en bessen gegeten.
Hier was gehoest,
hier gebloed, daar geroest
voor onze aarde
de vrede verklaarde.…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht,
Ik ruiste zoals windbestoven blaren,
Ik stond gelijk een windzuil opgericht,
Gereed langs hemel, zee en aard te varen.
Ik heb gegeten van de hemelspijs,
Die opgedekt staat aan het ochtendverre,
Ik ging met gouden wolken op de reis,
En zat te kijken van de gele sterren.…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig voorbij
op weg naar verre
vluchtige oorden
De zon zendt
haar stralende stralen
naar de ademloos
wachtende aarde
De natuur maakt zich
geruisloos gereed…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen
golven bevelen
pijlers
verzakken
en ons
weggeslagen
als twijfels…
letters dansen nu niet meer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
890 ik streelde je
de twaalf slagen lang
we kwamen iets
na middernacht
nog onverwacht
stilte zong een
kouder wordend lied
tonen ijlden door
het donkere gebied
waar twijfel grijnsde
letters dansen nu niet meer
geven al betekenissen weer
die liefde doen vervagen
het warme welbehagen
kruipt als kilte op
de dag is zonder zon
jij stuurde…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.
Dan vliegen we samen, met
z'n twee, of willen er nog
meer personen mee?…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.
De rest van zijn leven niet durven kiezen
enkel doorspekt met leegte
die tot degeneratie leidt
zit hij voor de tv
het bestaan verspild
een muis in de val
daar...waar de kaas was uitverkocht
en hij niet leven mocht.…
Hoogtevrees
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
898 Vluchten naar de zolder of dankbaar naar beneden
Twijfel, moraal – ik ken ze allemaal
In tegenstelling tot de reden
Het hoe en waarom van deze gruwelijke dualiteit
Want wat is nu helemaal
Een eindig leven in de eeuwige tijd…
Bijna volmaakt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
968 Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want
Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief
Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand,
Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief.
Het ligt niet aan je ogen, die stralen
Als de sterren in de duistere nacht,
Want je blik, daar kan ik in verdwalen,
Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht.…