Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

Uitkomst

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 406
de stilte van eenvoud en van groei maar veer terug in kilte van evolutiesommen denk ik hoor de bommen vallen en het geloei waar niemand meer naar luistert de eerste maandag van de maand ik had me even teruggewaand in een vroeger element van nu verloren diepten die gevreesd want onbekend wachten tot de cirkel sluit in golven…

contrast

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 915
binnen ‘t strandpaviljoen bevechten de renners elkaar omwille van de eeuwige roem onze ogen blijven strak gericht op de strijd om het fel begeerde groen en geel buiten vloeien golven af en aan klinkt het ruisen van de eeuwigheid een kind rent langs de zilte waterlijn misschien zich meer bewust van wat vervliegt en blijft zoals…

De storm is gaan liggen

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Ons land in de ban van de storm, doden te betreuren die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren de zee, met monsterhoge golven het aanzien meer dan waard maar gevaarlijk. Niet bepaald een storm in een glas water meer een storm die woedend woedde nu gelaten is gaan liggen totdat alles weer hersteld is?…
an terlouw19 januari 2007Lees meer >

Het zwellen van zwart

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.296
meer, beet het kwaad in mijn gezicht als begin van zwart, plekken zonder glimlach op braakliggend land diepe nachten werden geblinddoekt en door waanzin ontwikkeld toen ik huilde om mijn huid en de dagen vervloekte van sterven ik had geen verweer of wereld meer slechts aarde als vingertoppen, afgesneden van leven en laatste golven…

wangenrood

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 801
jij door de ochtendwind hoort hoe aarde zingt doorheen de stilte op mijn huid jij kijkt me aan languit op je rug wanneer mijn ogen de dag in rennen samen met de lente, lachend naar de vleugelslag van wolken jij draagt mijn droom naar zonlicht golven zo teder sprekend oneindig blauw en ik plooi geef me over broos en wordend…

Kling

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 840
Donkere wolken jagen de aarde beeft Zwanen storten neder niets meer leeft Stormen benemen oerbossen het leven De natuur verziekt kon niet meer geven Vuurhaarden verzengend ongeremd Door niets belemmerd of getemd Overspoeld door woeste golven Zijn de continenten bedolven Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde In eeuwen van rust en ongemoeid…
Ivan Grud27 januari 2008Lees meer >

Zijn er nog die pionieren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
in allerhande lijkt de wereld te belanden in een eenheidsworst grenzen worden niet meer overschreden we leven nu in het heden van wat voorgeschoteld wordt zijn er nog die pionieren stenen rapen om een eigen haven te gaan maken golven breken in hun nakie struinen door de duinen vol met prikkeldraad voelend nog dat jeugdig kattenkwaad…
wil melker29 januari 2008Lees meer >

de mooist gekleurde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golven juichten wit en de branding brulde, maar de schelpen…

Dromendans

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.686
Ik zag je dansen op het strand golven verdronken in jouw ogen alsof je zweefde over het zand terwijl sterren overvlogen Ik zag je dansen op het strand zonnestralen op jouw toneel ineens pakte je mijn hand we vormden spontaan een geheel We dansten samen op het strand ik vloog met je mee in de nacht emoties namen de overhand deze droom…

Hij krijgt de tijd

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.816
Maar onder aan het strandhotel richtten zich de golven op en vielen neer. Soms trad in deze buldering ineens een stilte in. Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam. Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd! Hij kreeg de eeuwigheid.…

De antwoorden

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.003
de lange uren van de nacht kijken mij gepijnigd aan ze krijgen het benauwd en vragen of het mijn hese stem is die de nacht gekluisterd houdt zijn het mijn tranen die de hemel doen treuren, ben ik het die de vloed van de regen niet vertrouw verwekt mijn woelige storm de golven in de herfst, ben ik het die de dag doet vallen in…

Gevlochten verdriet

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Ik zie jou daar staan met handen vol liefde de angst om te geven volkomen misplaatst Jouw hart zonder muur geraakt door mijn passie laat liefde herleven toont nakend jouw ziel Golven van hartstocht breken mijn gedachten de sluizen gaan open warmte keert het tij Verborgen gevoel geopend verlangen verloren gewaand gevlochten verdriet…
metha19 februari 2004Lees meer >

ik vis liefde uit je ogen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
leg je maar neer bij mij en kijk naar boven in blauwe schemerhemel zie je een roze handschoen tot aan de elleboog zit een engel versnippert wolken in je ogen wil ik zien hoe gelukkig je bent dat er een meer in ligt met zachte rustige golven die soms wild bewegen daarin wil ‘k vissen op die zee eeuwig roeien een gevuld net in ’t water…
sunset17 oktober 2008Lees meer >

Woelig Leven

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 779
Woelig leven Zeilend over een zee met golven gelijk het leven van een mens . Doorploegend ieder storm van zorgen zonder te verliezen wie je bent. De mens zijn geest geënterd door piraten steeds beïnvloed door een onvoorspelbaar tij. Doorsnijdend steeds die enterhaken zo blijft zijn ziel een beetje vrij.…
Templar21 oktober 2008Lees meer >

Rechtdoorzee

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
ik staar naar het roomwitte schuim van golven die tegen klippen slaan de rusteloze zee knaagt aan het land zonder een voet aan de grond te krijgen als een ongelijke strijd vastbesloten onstuimig bij voorbaat verloren zeevogels scheren krijsend langs immense rotspartijen overstemd door het natuurgeweld lijken ze enkel lucht te happen…

TIDAL WAVE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.267
linke lenteleugens kunnen slecht verklaren wat ik met matte middagen in mei precies wil evenaren schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me zo graag mee bedolven onder golven van een nooit verstilde zee tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend uiteengaan kapot, verspreid altijd terugverlangend naar de stilte na de vloed naar een altijd…

Onbekende wateren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik klamp mij vast aan rotsen Golven volgen elkaar op Zij zuigen en zij botsen Overspoelen met getob Ik kan voelen het gevaar Achter mij en om mij heen De angst dat ik beland, daar In het kolkende geween Het verdwijnt onder water Mijn zicht, mijn vingers voelen Nog steeds de stenen sater Ik begin te verkoelen Glad het enige houvast…
Morpheus V2 september 2006Lees meer >

Liefde voedt ons

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 767
bloemzoet in dromen sluimert soevereine liefde dat je innerlijk draagt wanneer je slaapt houd ik mijn glimlach groot in de ogen van jou ruisen melodische golven door de windloze sfeer mijn hart begrijpt went zich tussen nacht en morgen waarin het licht niet dooft liefde voedt ons aan borsten, vleugel vrij breed verwarm ik mij helend…

zomernacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
De zon heeft ons weer licht blijheid en warmte gebracht nog even en zij gaat onder haar taak is volbracht dan wachten we op een fluweelzachte nacht waar het ritme van de branding ruist en de maan de golven verlicht met speelse schittering onder een betoverende sterrenpracht in deze ultieme sfeer van rust ga ik slapen en wacht op een nieuwe…
ria10 juli 2009Lees meer >

wens

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.514
een dag verandert van kleur de zon vertrekt avond wordt wakker ik hoor de rust van de zee golven komen naderbij voetsporen verdwijnen wandel met natte voeten koud briesje fluistert in mijn oren nog even een knipoog van het laatste licht donker is het buiten een ster valt naar beneden zal ik een wens doen nee laat ik voor een ander…
de ruiter17 januari 2009Lees meer >

Françoise

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 912
ik leg jouw naam in blauwe krullen op het parelmoer papier strijk voorzichtig als was het perkament mijn hand over het vel ik blaas jouw naam in witte krullen over de bloeiende zee die eindeloos zal golven tot daar waar ogen de einder raken ik plant jouw naam in rode krullen rond de oude plataan waar lelietjes der dalen hun kopjes…
Hanny12 september 2009Lees meer >

Het Wad als bevrijder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
Als kleine tollenaar inde ik van het Wad liefde, liefde die broos me omarmde en die mij bevrijdde van het juk om steeds maar drenkeling te wezen het koor van zout zonder een duidelijke dirigent braken de golven en tilden het schuim ver boven mijn kunnen zodat ik balanceerde tussen de mimiek van het klassiek of de garderobe die het heden…
elze21 november 2009Lees meer >

Voor later

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 504
Schrijf van zee en golven voetstappen in het zand. Van de bomen in het bos die omsloten zijn met schors. Van liefde en verlangen diep in mezelf gevangen. Vreugde om het mooie wat me is gegeven in het leven. Als ik er niet meer zal zijn blijven deze woorden voor altijd in dit gedicht bewaard.…

Stadsmens

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 659
Lopend op het strand met de golven van de zee die bruisend aankomen rollen hoor ik het ruisen van het helmgras in de duinen de duinen die ons land moeten beschermen op blote voeten loop ik voort het zand kriebelt tussen mijn tenen met de krijsende meeuwen om me heen voel ik me vrij als een vogel als stadsmens kom ik graag aan zee de…

Twee kanten van water.

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 605
We reden onder luchten, bevoeren de golven raakten bedolven door wat werd voorgeschoteld en ingeschonken We werden niet moe, en maar niet dronken: we hebben vanmiddag -aan twee kanten van water- de zon gekust.…

Baldakijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik weet wel dat ik op moet staan om niet te blijven liggen weemoedig staar ik naar de einder golven met witte kruinen vertellen een verhaal maar het spookt zo in mijn hoofd Ik spaar de tijd in ongebruikte kamers ik zit daar uren lang maar het vallen van de noten maakt me zo klein van binnen hij staat vaak boven aan de trap de man zonder…
rudy paans1 oktober 2010Lees meer >

De zee van jouw woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
heb in muren je naam gekerfd mijn mes geslepen op bomen het hart gesneden met pijlen doorboord godvergeten veel van je gehouden jij hebt me niet gehoord mijn liefde werd stil verdronk in de zee van jouw woorden mijn golven sloegen stuk in de drukte op strand als los zand liet jij mij door de vingers glijden naamloos op…
wil melker17 november 2010Lees meer >

Rampspoed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
happend naar overleving moest ze na oeverloos vechten uiteindelijk loslaten loslaten om zich te herenigen bij hen die haar dierbaar waren en geen kans hadden gehad overvallen door Moeder Aarde die de grond had doen trillen waarna huizenhoge golven nietsontziend auto's optilden en woningen van hun fundering rukte deze opjoeg als wilde…
LadyLove12 maart 2011Lees meer >

Moeder Aarde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Als zij oud is – geef het vleugels – laat het koren golven in de wind – zaaigoed voor sagen, zee voor al wat vruchtbaar is – in goede aarde. Als zij jong is – laat haar bezinken en gewiegd worden als een onnozel kind – bodem nog ongerept in de voren van zijn toekomst. Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…

IJSSELMEER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Hoog en droog op houten jukken ligt aan de voet van d'oude zeedijk Markerwaard - in vergeten drift - Ijsselmeer , onbegrensde onderstroom van Midslander schippers hun onvergeten droom van brekende zeeën vliegend schuim de mast teneêr nog brandt het licht in roekeloos weer geen teken van leven in kolkende golven nu later lig jij daar…