3244 resultaten.
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren diepten die
gevreesd want onbekend
wachten tot de cirkel sluit
in golven…
contrast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
915 binnen ‘t strandpaviljoen bevechten
de renners elkaar omwille van
de eeuwige roem
onze ogen blijven strak gericht op
de strijd om het fel begeerde
groen en geel
buiten vloeien golven af en aan
klinkt het ruisen van de eeuwigheid
een kind rent langs de zilte waterlijn
misschien zich meer bewust van
wat vervliegt en blijft
zoals…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Ons land in de ban van de
storm,
doden te betreuren die
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats waren
de zee, met monsterhoge golven
het aanzien meer dan waard
maar gevaarlijk.
Niet bepaald een storm
in een glas water
meer een storm die
woedend woedde
nu gelaten is gaan liggen
totdat alles weer hersteld is?…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 meer, beet het kwaad
in mijn gezicht
als begin van zwart,
plekken zonder glimlach
op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden
van leven en laatste golven…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
Zijn er nog die pionieren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
927 in allerhande
lijkt de wereld
te belanden in
een eenheidsworst
grenzen worden
niet meer overschreden
we leven nu in het heden
van wat voorgeschoteld wordt
zijn er nog die
pionieren stenen
rapen om een eigen
haven te gaan maken
golven breken in hun nakie
struinen door de duinen
vol met prikkeldraad voelend
nog dat jeugdig kattenkwaad…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
Dromendans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 Ik zag je dansen op het strand
golven verdronken in jouw ogen
alsof je zweefde over het zand
terwijl sterren overvlogen
Ik zag je dansen op het strand
zonnestralen op jouw toneel
ineens pakte je mijn hand
we vormden spontaan een geheel
We dansten samen op het strand
ik vloog met je mee in de nacht
emoties namen de overhand
deze droom…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Maar onder aan het strandhotel
richtten zich de golven op en vielen neer.
Soms trad in deze buldering ineens een stilte in.
Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd!
Hij kreeg de eeuwigheid.…
De antwoorden
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.003 de lange uren van de nacht
kijken mij gepijnigd aan
ze krijgen het benauwd
en vragen of het mijn
hese stem is die
de nacht gekluisterd houdt
zijn het mijn tranen die
de hemel doen treuren,
ben ik het die de vloed
van de regen niet vertrouw
verwekt mijn woelige storm
de golven in de herfst,
ben ik het die de dag
doet vallen in…
Gevlochten verdriet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.174 Ik zie jou daar staan
met handen vol liefde
de angst om te geven
volkomen misplaatst
Jouw hart zonder muur
geraakt door mijn passie
laat liefde herleven
toont nakend jouw ziel
Golven van hartstocht
breken mijn gedachten
de sluizen gaan open
warmte keert het tij
Verborgen gevoel
geopend verlangen
verloren gewaand
gevlochten verdriet…
ik vis liefde uit je ogen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.213 leg je maar neer bij mij
en kijk naar boven
in blauwe schemerhemel
zie je een roze handschoen
tot aan de elleboog
zit een engel
versnippert wolken
in je ogen wil ik zien
hoe gelukkig je bent
dat er een meer in ligt
met zachte rustige golven
die soms wild bewegen
daarin wil ‘k vissen
op die zee
eeuwig roeien
een gevuld net
in ’t water…
Woelig Leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
779 Woelig leven
Zeilend over een zee met golven
gelijk het leven van een mens .
Doorploegend ieder storm van zorgen
zonder te verliezen wie je bent.
De mens zijn geest geënterd door piraten
steeds beïnvloed door een onvoorspelbaar tij.
Doorsnijdend steeds die enterhaken
zo blijft zijn ziel een beetje vrij.…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 linke lenteleugens kunnen slecht
verklaren
wat ik met matte middagen in mei
precies wil evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
wens
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.514 een dag verandert van kleur
de zon vertrekt
avond wordt wakker
ik hoor de rust van de zee
golven komen naderbij
voetsporen verdwijnen
wandel met natte voeten
koud briesje fluistert in mijn oren
nog even een knipoog van het laatste licht
donker is het buiten
een ster valt naar beneden
zal ik een wens doen
nee laat ik voor een ander…
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 ik leg jouw naam in blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 Als kleine tollenaar
inde ik van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.
Als ik er niet meer zal zijn
blijven deze woorden voor
altijd in dit gedicht bewaard.…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Twee kanten van water.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
605 We reden onder luchten, bevoeren de golven
raakten bedolven door wat
werd voorgeschoteld en ingeschonken
We werden niet moe, en maar niet dronken:
we hebben vanmiddag -aan twee kanten van water-
de zon gekust.…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
Rampspoed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 happend naar overleving
moest ze na oeverloos
vechten uiteindelijk loslaten
loslaten om zich te herenigen
bij hen die haar dierbaar waren
en geen kans hadden gehad
overvallen door Moeder Aarde
die de grond had doen trillen
waarna huizenhoge golven
nietsontziend auto's optilden
en woningen van hun fundering rukte
deze opjoeg als wilde…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…
IJSSELMEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Hoog en droog
op houten jukken
ligt aan de voet
van d'oude zeedijk
Markerwaard -
in vergeten drift -
Ijsselmeer , onbegrensde onderstroom
van Midslander schippers
hun onvergeten droom
van brekende zeeën
vliegend schuim
de mast teneêr
nog brandt het licht
in roekeloos weer
geen teken van leven
in kolkende golven
nu later lig jij daar…