2600 resultaten.
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Diepe stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 Hier heb jij
het roer terug in diepe stilte
draai met de wind
achter de horizon
die niet meer beweegt
rond de rimpels van jouw lach
toe omarm nu de stilte
geef mijn hart nog een kans
en gun mij de benen van een antilope
wij zullen in dit stilteland
een nieuwe zon gebaren
naar diepere wortels
rauw en ongekookt
voor diepere lagen…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij verder door de avondrust.…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Zomercholesterol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 zonneschijn, zonnebril, zonnebloem
bij 't ontbijt, bij de tafel bijgezoem
warme avond, horizon, gouden bol
parasol, terrasjes vol, cholesterol.
Elke oogopslag betovert,
elk ontwaken is haast een feest
als jij terug bent, zomerke
terug van zolang weggeweest.…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het einde
zonder horizon…
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 En diep in mijn hart
fluistert een stem van
oh, wat mooi en de stem
vliegt door de kamer
naar het raam
richting horizon.…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 De zonsopgang van je billen
aan de horizon van mijn lust.
Mijn hart in bloei.
Ik zing felgekleurde emoties die vervloeien
in pasteltinten bij het beluisteren van
jouw fluisterende wimpers.
Je schoonheid raakt mijn ziel
met een snik.
Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.…
Mijn vurige wens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
646 wateren wordt
het leven weer manifest
en frivool vervolgt het kabbelen
van het levenswater zijn weg
De storm kent in de luwte
geen ademnood meer
Met zuivere intenties
breekt het verleden
zijn stakige punten
en herleid ik de schoonheid
der dingen tot hun
verfijndere openbaring
Dit was mijn vurige wens
om te komen tot waar
de horizon…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Zijn ogen onbewogen
over zijn onkruid,
ziet alleen
een horizon in zijn woord.
De mooiste boeketten worden
aan zijn oog onttrokken,
stuurt hij bloemen het bos
in zonder één woord.
Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 een strak
gaaf profiel
eenzijdig
verlicht met
donkerscherp
contrast
snijdt wind
en regen
onbarmhartig af
de kin wat
geprononceerd
houdt de armslag
in de schouders
keurig in balans
zonder de nek
met lichte druk
naar beneden
te buigen
geen hoogmoed
is er te bekennen
in de blik die
verder kijkt dan
de horizon reikt
de aanwezigheid…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Hollandse duinen, lieflijk en hard
haar lijnen vluchtig als een droom
meeslepend, verstikkend en grillig
opgeworpen tot aan de horizon.…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Op de grens van zichtbaar besef blijft
de horizon buiten bereik, zijn niettemin
gedachten in duizend landen tegelijk
en slaat de vermoeide reiziger
de weg van gescheiden geesten in.…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart gelucht.
Het pad is bezaaid met loze gaten
als hindernis van denkbeeldige leegte.…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.
Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef
Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.…
Aubade
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Niets van dat feest is mij teloor gegaan
en dat bracht bij mij heel wat teweeg,
de horizon leek volop in brand te staan
terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.
Totaal door dit schouwspel mee gezogen,
leek echt alles in je te zijn ontspoord...
dan opeens zo,n briesje dat langs je ogen glijdt,
en de werkelijkheid je weer toebehoort.…
Grip
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
733 Die niets verbergende lach
Gewoon omdat je niet nadenkt
Niets krenkt
Niets kraakt
Maar gewoon lacht
Die grip op zaken
Met je zachte handjes
Die passen in mijn grote
Alles al aangeraakte harde handen
Je laat me zien
Dat kijken genoeg is
Waarom die blik op de horizon
Gewoon hier en nu
We stapelen wat blokken
En de brokken in mijn…
Fataal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
659 Er zat iets
poëtisch in de conversatie
we wisselden gegevens uit
met geluidloze woorden
een duif weggevlogen
uit een oude droom
vloog over een landkaart
naar de horizon
waar geniale autisten
gespecialiseerd in nudisme
de route van organisatie voorzagen
je vertelde iets over een woonplaats
waar vogels met de doden spraken
ik…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Wanneer Ik wegga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.075 En samen zo nu en dan
Naar de horizon turen,
Tot het wachten op de laatste uren.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?
En kruip dan dicht tegen mij aan,
Van de duisternis tot het licht,
Heel dicht met jouw gezicht.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?…
Mijn souvenir
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
521 Voorbereid op je komst
verblind door licht uit de tunnel
schaduwde de horizon
haar postuur mijn prikkel
Voor euforie van jouw glimlach
stond ik steeds direct klaar
zelfs zonder woorden gesproken
leidde mijn weg naar haar.…
Verlost van spijt?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Moet ik ook zo worden,
verwelking welaan in-
uitstaande stramme man,
cumulatie van gedichten
mij bij de neus en hand namen
bloemlezing van de geschreven
tijd op de beider lippen
knutselend verwoord waaraan
mijn pen moest tippen
met verder wat onvoltooide stippen
vervuild door vol gespat papier
aan de onpeilbare horizon
om die in…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.
Het podiumlicht dat mijn wens hypnotiseert
met herinnering die als een metronoom gaat
en glinstert joviaal als een eeuwig portret.…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het land achter de horizon…
Tot de verbinding brak.
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Kinds wereld geprojecteerd in
het prisma van een druppel dauw,
nu ijzig balancerend aan een onwillige tak,
die trouw bleef aan een voorspelde in het
Hooglied van de zon tot aan de horizon.
kleine vlinder die zij wilde vangen in
een gesponnen vleugels van woorden,
verlangens die ze begreep maar
bewust ontweek, voordat ik sprak.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 schuift over
de dag, de hand
die hem beroert
als scherm tegen
een onbekende
regen en scheurt
elke dag een
pagina van de
kalender af, we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst zijn eigen
horizon…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…