Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Met paarse streken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik heb het bos achter me gelaten nog groenen drogende bomen of ik terug wil komen leg net de laatste hand aan de bosrand in zijn overgang naar hei met herten spiedend op een rij oplichtend wit met paarse streken geven lucht zijn horizon in weidsheid en vrij perspectief ik zoek het zand de kaalheid van de droogte waar de scheve…
wil melker5 augustus 2015Lees meer >

Diepe stilte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 776
Hier heb jij het roer terug in diepe stilte draai met de wind achter de horizon die niet meer beweegt rond de rimpels van jouw lach toe omarm nu de stilte geef mijn hart nog een kans en gun mij de benen van een antilope wij zullen in dit stilteland een nieuwe zon gebaren naar diepere wortels rauw en ongekookt voor diepere lagen…
mobar20 januari 2009Lees meer >

Nachtwacht

gedicht
3.1 met 52 stemmen aantal keer bekeken 16.219
De kap buigt koud over beton En tijd hangt ingeblikt in klokken Verkrampt bewegend soms met schokken; Dit barre eiland heet station Achter een zwarte horizon Zijn alle treinen nu vertrokken Ofwel ze liggen tegen blokken Hier languit naast een leeg perron. Geen mens te zien.…

De zwaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Horizon van einder tot einder verguld. Toekomst, die zich in het donker hult. Over donker water een witte zwaan, Zoals gedachten door ’t duister gaan. Een schim die in het duister licht. Een gedachte, zich naar de toekomst richt. In al haar gratie, haar schoon bewust, Zwemt zij verder door de avondrust.…

Geest uit de fles.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
Onverwacht een hete dag, de bries stond stil, zo ook jouw vlag, de blanke schil getekend in wolken van stralend wit en hemels blauw, en op het meer jouw rimpels, de vrije wil van een smachtende weerspiegeling, de zon zonk neer, de horizon spoog rood de sproeten op je huid, kennelijk te snel en te jong ontbloot in prikkelende dauw,…
pama25 mei 2009Lees meer >

Zomercholesterol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
zonneschijn, zonnebril, zonnebloem bij 't ontbijt, bij de tafel bijgezoem warme avond, horizon, gouden bol parasol, terrasjes vol, cholesterol. Elke oogopslag betovert, elk ontwaken is haast een feest als jij terug bent, zomerke terug van zolang weggeweest.…

zon

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.015
moet klein blijven in je hart en ziel wie onzichtbaar blijft onbereikbaar zonder fantasie blijft hangen zonder geluid in een ruimte leeg in het donker verlangen naar het licht lila met grijze wolven huilt het bos samen vannacht geen kier laat mij doorgaan zodat men verder kijkt alsjeblieft nooit meer lief klopt het einde zonder horizon…

Hemels geluid

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 924
En diep in mijn hart fluistert een stem van oh, wat mooi en de stem vliegt door de kamer naar het raam richting horizon.…

Zintuigen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
De zonsopgang van je billen aan de horizon van mijn lust. Mijn hart in bloei. Ik zing felgekleurde emoties die vervloeien in pasteltinten bij het beluisteren van jouw fluisterende wimpers. Je schoonheid raakt mijn ziel met een snik. Duinen van melk en honing het fluwelen strand van je buik dijken van dijen de zilte vrucht.…
J.H. Booij4 oktober 2010Lees meer >

Mijn vurige wens

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
wateren wordt het leven weer manifest en frivool vervolgt het kabbelen van het levenswater zijn weg De storm kent in de luwte geen ademnood meer Met zuivere intenties breekt het verleden zijn stakige punten en herleid ik de schoonheid der dingen tot hun verfijndere openbaring Dit was mijn vurige wens om te komen tot waar de horizon…

wintertelg

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 589
zal lente koude verjagen zwarte knopen lichter maken metaforen in vraag stellen weer en steeds wanneer transparante rozen onverteerbaar illusies bouwen op een horizon zoals het meisje dat met roze plastic emmertjes een vochtig huis naar zich toe praat verdorde bloemen plukt uit lijf en leden kringsgewijs lintjes knoopt rond…

Akkerman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Zijn ogen onbewogen over zijn onkruid, ziet alleen een horizon in zijn woord. De mooiste boeketten worden aan zijn oog onttrokken, stuurt hij bloemen het bos in zonder één woord. Zo peinzend is hij in zichzelf verzonken. Tegen de wind monkelt hij: Bedankt voor de praat.…

Trigger voor ieders blik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 551
een strak gaaf profiel eenzijdig verlicht met donkerscherp contrast snijdt wind en regen onbarmhartig af de kin wat geprononceerd houdt de armslag in de schouders keurig in balans zonder de nek met lichte druk naar beneden te buigen geen hoogmoed is er te bekennen in de blik die verder kijkt dan de horizon reikt de aanwezigheid…

Hollandse duinen

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Hollandse duinen, lieflijk en hard haar lijnen vluchtig als een droom meeslepend, verstikkend en grillig opgeworpen tot aan de horizon.…

Waterscheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Op de grens van zichtbaar besef blijft de horizon buiten bereik, zijn niettemin gedachten in duizend landen tegelijk en slaat de vermoeide reiziger de weg van gescheiden geesten in.…
Iniduo18 augustus 2012Lees meer >

Draagvleugels

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Innerlijk nabij in vrije vlucht, zonder vaste grond of horizon in zicht, in het strakgespannen lichaam gevangen en tegen klankbare muren in weergalm het verzoekende hart gelucht. Het pad is bezaaid met loze gaten als hindernis van denkbeeldige leegte.…
Iniduo24 augustus 2012Lees meer >

De laatste brief

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 29.116
Toen herbegon Achter de grijze lijn der horizon Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen. Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.…

Aubade

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Niets van dat feest is mij teloor gegaan en dat bracht bij mij heel wat teweeg, de horizon leek volop in brand te staan terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg. Totaal door dit schouwspel mee gezogen, leek echt alles in je te zijn ontspoord... dan opeens zo,n briesje dat langs je ogen glijdt, en de werkelijkheid je weer toebehoort.…
H.J.Breuren7 september 2013Lees meer >

Grip

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Die niets verbergende lach Gewoon omdat je niet nadenkt Niets krenkt Niets kraakt Maar gewoon lacht Die grip op zaken Met je zachte handjes Die passen in mijn grote Alles al aangeraakte harde handen Je laat me zien Dat kijken genoeg is Waarom die blik op de horizon Gewoon hier en nu We stapelen wat blokken En de brokken in mijn…
Ruud Jobse12 december 2013Lees meer >

Fataal

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
Er zat iets poëtisch in de conversatie we wisselden gegevens uit met geluidloze woorden een duif weggevlogen uit een oude droom vloog over een landkaart naar de horizon waar geniale autisten gespecialiseerd in nudisme de route van organisatie voorzagen je vertelde iets over een woonplaats waar vogels met de doden spraken ik…

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
tijdens de ontmoeting van schaduwen blijft taal verborgen in onontwarbare kluwen het zwarte bloed sijpelt aderloos door de hersenpan het ego heeft er weet van weerstand is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder…

Wanneer Ik wegga

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.075
En samen zo nu en dan Naar de horizon turen, Tot het wachten op de laatste uren. Wanneer ik wegga, Ga jij dan met mij mee? En kruip dan dicht tegen mij aan, Van de duisternis tot het licht, Heel dicht met jouw gezicht. Wanneer ik wegga, Ga jij dan met mij mee?…

Mijn souvenir

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Voorbereid op je komst verblind door licht uit de tunnel schaduwde de horizon haar postuur mijn prikkel Voor euforie van jouw glimlach stond ik steeds direct klaar zelfs zonder woorden gesproken leidde mijn weg naar haar.…

Verlost van spijt?

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
Moet ik ook zo worden, verwelking welaan in- uitstaande stramme man, cumulatie van gedichten mij bij de neus en hand namen bloemlezing van de geschreven tijd op de beider lippen knutselend verwoord waaraan mijn pen moest tippen met verder wat onvoltooide stippen vervuild door vol gespat papier aan de onpeilbare horizon om die in…
Pama8 september 2020Lees meer >

Sterren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Alleen met de omlijsting van de avondgloed verwatert mijn beeld in een brede horizon waar alleen het geluk schittert van euforie. Het podiumlicht dat mijn wens hypnotiseert met herinnering die als een metronoom gaat en glinstert joviaal als een eeuwig portret.…

In de nacht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
herinneringen terug ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd aan hoe het ooit was, die liefdesjaren lang geleden, toen we vlinderden vol liefdesdrank in wereldsteden en nooit waren we dichter bij elkaar dan in die amoureuze nachten toen we verder dwaalden in kroegen van het duisterlied aan de kade bij de rivier in het land achter de horizon…
mobar9 november 2015Lees meer >

Tot de verbinding brak.

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
Kinds wereld geprojecteerd in het prisma van een druppel dauw, nu ijzig balancerend aan een onwillige tak, die trouw bleef aan een voorspelde in het Hooglied van de zon tot aan de horizon. kleine vlinder die zij wilde vangen in een gesponnen vleugels van woorden, verlangens die ze begreep maar bewust ontweek, voordat ik sprak.…
Pama15 februari 2016Lees meer >

Verre verten

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
landschap Bruegelt naar winter naar het spel van verre verten, haasje-over voorbij de horizon en terug. verloren wegen glooien. ze plooien naar paarse stilte tot ze dwalen. en kijk, ginds, in het laatste huis de ongeschonden winterochtend, de geur van spek en koffie.…
Guy Aarts14 september 2016Lees meer >

Ondoorgrondelijk?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
schuift over de dag, de hand die hem beroert als scherm tegen een onbekende regen en scheurt elke dag een pagina van de kalender af, we zoeken naar de juiste woorden, ze zijn niet te plaatsen, ze passen in geen enkel alfabet, gemorst, verwaaid in de branding van de toekomst, verstart alles wat zeker was, verrijst zijn eigen horizon…
Pama20 april 2020Lees meer >

schetsen in kleur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
‘k zou zo graag je hemel kleuren met pastel en blauw een oranje gloed bij de horizon een vredig schilderij om eindeloos te kijken voor als het leven je pijn doet jij hebt je schets allang gemaakt je potloden liggen klaar ik zie donker en licht er mogen wolken zijn ‘k zou zo graag je eeuwig beschermen voor donker en kou…