3975 resultaten.
Slingers in mijn tranen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Je huid is wat ik mij wens
dicht tegen mij aan
verborgen, geborgen
stil tegen mij aan.
Doelen zijn er niet
alleen zijn bij jou
zonder dat er iets hoeft
of moet.
Geen verleden daar
de toekomst komt vanzelf
toch feest ik door het leven
en wie daar bij mag zijn.…
Sloten stukjes tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we kijken naar een…
Ogenblikken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.326 raadselogen
staarden me aan
maar ik bleef terugkijken
tot onze blikken elkaar
gemagnetiseerd aantrokken
passie tastbaar werd
handen elkaar aanvulden
lippen alles verwarmden
lichamen zich verstrengelden
Nu lig je ontspannen naast me
ik proef het zout
van de kleine zweetpareltjes
die ik kus
als mijn tong hartjes tekent
op je nog verhitte huid…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 De wereld lijkt stil te staan
De energie is verdwenen
Dwarrelende bladeren in de lucht
Bewijzen het tegendeel
Zittend onder de douche
Het water dat over je huid stroomt
Kleine watervalletjes
Een druppel valt van het puntje
Van je kin
Gevolgd door een rivier
Die uiteengaat als hij de stenen vloer raakt
Beweging
Overal
Maar in mijn hoofd…
hij las me
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
738 zij vroeg hem aarzelend
om haar gedicht te lezen
hij las haar woorden
tastte naar de bron
verloor zich in haar ogen
en haar mond, haar huid
ontdekte zelfs verdriet
driftig dronk hij
van haar lippen
liet hij haar woorden zwijgen
in zijn stille stem
haar zucht verdwijnen in de zijne
de hartstocht vluchtte weg
haar uitgelezen woorden…
Baren
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.862 jij kwam een
lange weg
won een hele
wedloop
onbewust
jij weet net
als ik alles
draait om dit
moment van
één naar twee
jij en ik wij
voelen ook
zonder levenslint
dat een band
ons samenbindt
jij en ik hier
door een poort
in barensnood
hartje op huid
wonder uit schoot…
zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 De strelende zee
kust zijn huid
terwijl zanderig water
golft in het strand
Het waterend kind
waait zijn emmertje
terwijl golvend gras
wuift in de wolken
Zijn spelende schaduw
likt de branding
terwijl stralende schelpen
glimmen in de zon
Een bollende parasol
koelt zijn wangen
terwijl zeeën van tijd
stranden in de avond…
Braziliaanse
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.241 Door het open raam het geluid
van de vallende regen
een ritme van druppels
op de bladeren dat rustig maakt
Was jij hier dan konden we
samen naakt een eindje stappen
weggaan en terugkomen met
grote spetters op de huid
Elkaar afdrogen en ontdekken
waar het in het lichaam gloeit
Jij blijft het meisje van Brazilië
het land waar jij van houdt…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Teloorgang van een jong talent
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.057 Voor J. 1967-1995
Jij was nog
in woelige schemering
waarin tijd versmolt met
wat ooit gebroken werd
Ontluikend als subtiel licht
in warme ogen
Op tere huid drogen
tranen zich als fijn stof
der herinnering
Als een vervlogen
zondagskind
in pijn verdronken
Zo een jong
fragiel
weerbarstig talent
Jij was nog
niet aan…
het gemis
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
642 dan lijkt het leven
op het verzamelen
van littekens
voel je de huid
niet meer eronder
een leeg boek
vol onzichtbare inkt
alleen leesbaar
voor die ene lezer
het gemis dat er is
zal altijd blijven
voor een deel
dat andere deel
moet je helemaal
opnieuw schrijven
de gaten invullen
de letters spellen:
o v e r l e v e n…
Vleierij
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
509 zachtjes vlei je tegen mij
glijdt mijn hand om jouw schouder
trek je aanzienlijk dichter en hou je
stevig tegen me aan
een gelukkige zucht vindt zijn weg
naar buiten welke een voldane glimlach
tovert op mijn gezicht, nu we
samen één zijn
mijn hand wrijft over jouw huid
kruip je nog nader en sluit je ogen
als mijn lippen jouw bol kussen…
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 schrijf geen waanzin
over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 23 stemmen
6.805 niets zeggen
en alleen maar kijken
of niets zeggen zelfs niet kijken
maar doorgaan met doen
net of er niets gebeurd is
hier ben ik dan
hun vriendelijke vreemdeling
ik spreek de taal der mensen
hoe is het weer
het is weer ja
het is weer nee
het is weer mooi weer
buiten
---------------------------------------
uit: 'Met huid…
WENS DIE STEEDS WEER KEERT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.628 Mocht
in de stille kerstnacht
een kleine smeulende vlam
geboren uit de ster van Bethlehem
op me neerdalen, door mijn huid dringen
zich bescheiden schuilhouden
binnen aders en zenuwen
als een onschuldig brandend stipje
onder weke pollen vochtig mos
somtijds vermanend gloeien
of
even aanzwellen tot oplaaiend vuur
waarin moed en hoop liefdevol…
Voorbode
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
703 een Poolse vrieslucht
waait binnen
de tijd vertraagt
wanneer een kale boom
driehoog
mij oud aankijkt
zijn takken zijn dofgrijs
en zwart
aan de randen
alsof hij treurt
en me wil waarschuwen
voor wat komen zal
ik ril
om reeds gevallen schaduwen
en knik hem toe
hij heeft het koud
in zijn marmeren huid
vol huiver
ik ween…
Dmitri Shostakovich
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
658 ik hoor hem
ontbloot aan
zijn stem raakt
verjaarde plooien
van mijn huid
lijken zich
te berusten
in klanken
van snaren
gespannen op
nobele pilaren
dan wel gedragen
door levende liefde
hij kijkt mij diep aan
door zijn verre kijkers;
de wijsgeer voor
ongrijpbare zielen
schenkt mij
noten in kracht
en melancholie
op weg naar…
Proeven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.139 Vanavond zal ik proeven
jouw huid op die van mij
mijn zinnen langs jouw zij
en stilaan meer behoeven.
Ons stoffelijke wezen
brengt dichter zo bijeen
wat heel was, lang voorheen;
geen tel is meer na deze.
En langzaam cel na cel
ga ik zo in op jou
en jij dan op in mij
met innig zielespel.…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik zal de rust van de wieken
nippen, bewaren onder mijn huid
en onder groene kruinenbomen
kan ik dorstig verder dromen…
Radiostilten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De stilte doorbreekt geruisloos de tijd,
de klok zit de gedachte op de huid.
Aan wat komen gaat,
of ooit geweest is.
Aan wat voor de deur staat,
in het volle licht van de duisternis.
Is het beter aan onwetendheid besteed?
Is het beter te weten wat de toekomst zal brengen?
Wakker worden, badend in ’t zweet.…
Over de schreef
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.645 rijkelijk gevulde fruitgaard
zoek ik de grens, stap voor stap,
die zich tijdloos aan mij openbaart
zo ongeveer tegen het ontwaken
van een andere ik, een weerklank
van de ochtend in nachtbraken,
ontdekken wij ons samen op de bank
je witheid van onbekrast honingkruid
je schutwater laat wilskracht geen keus
drip voor drip op een verhitte huid…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
ZIN!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.040 Van onder
Mijn huid
Borrelt het
Langzaam op
Als zijnde
Een magneet
En ik
Ik reageer
Zonder het
Te weten
Te bedenken
Te willen
Het is
Chemie of
Een klik
Magnetisch veld
Nabijheid
Vergroot de
Spanning tussen
Twee velden, ons
Klein verlangen
Gaat over in
Stille hunkering
Doet zeer
Een zoete smart
Verwelkom ik
Ik blijf…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
Op de achtergrond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Het sprookje blijkt getekend
getatoeëerd op je huid
de achtergrond waarmee je manipuleert.…
Oliver Sacks
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Jij kon kruipen in hun huid.
Denken wat zij dachten.
Zien wat zij zagen.
Negen jaren lang was je rechteroog blind,
maar je wist dat we met onze ogen kijken,
maar met onze hersenen kunnen zien.
Je beschreef wat je zag.
Je deelde wat je voelde.
In de harten van patiënten en lezers,
blijf je voortleven Oliver. Leven!…
Doordringende blik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Haar huid was net satijn,
haar ranke hals was uitdagend.
De film in mijn hoofd legde haar op de gevoelige plaat.
Mijn handen deden de rest,
mijn brein werd getest.…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven
en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid…