2296 resultaten.
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 bent zó mooi, vol verleiding
Mijn adem stokt telkens als ik je zie
Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon kust…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 Die 't water teert, zoet DDT
kust vroeger dan hij de engelenveer.
Nog niet eerder snelwandelden veenlijken.
Hinnikten paarden harder voor hun wagen,
zag ik in de straten kinderen banger.
Rogge en haver wilden hondsdraf zijn.
Onbarmhartig werden zelfs de zandwegen
en handenwringend boog de ellendige.…
Duizend en een nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.366 Ik vergroot mijn wereld
ver van huis en haard
en de tijd laat
mij eindelijk even vrij
duizend en een momenten
gevangen in een ogenblik
en nog duizend
passen daar bij
Duizend en een nacht
en net zo veel sterren
zij schitteren boven mij
hier is mijn waarheid
mijn rust
en thuisgekomen
is het mijn hart
die een andere
waarheid kust…
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Inktzwarte wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden…
Begeerlijk
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.826 Ik droomde vannacht van jou
Verdomd het was levensecht
Opeens lag je naast mij in bed
Hoe kwam jij daar nu terecht
Je nam me gelijk in je armen
Alsof je mij nog dagelijks zag
En kuste mijn lippen zo zwoel
Ik werd bedolven onder je lach
Handen begonnen te strelen
Jouw lichaam tegen mij aan
Verslavend versmolten begeerlijk
Ik dacht….. laat…
M`n lief
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.914 Je kwam als een droom uit het verleden
Onverwacht en zo lief
Teder vol van verlangen
Je kuste me
En de jaren vielen weg
Zag je mooie blauwe ogen
En droomde er op weg
Weg van het heden
Terug naar het verleden
Met nog steeds de zelfde passie
Nog met even veel aan vuur
Ik was weer 18 en het leek van lange duur
De tijd dreef ons uit…
Strijkt wat wilde haren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
762 naar boven
de poppenkamers lijken
nu steeds verder weg
de trap was
nauwelijks te belopen
maar hun ogen hielden
jou niet van ze weg
je hebt ze aangekleed
met alle zorg en
liefde in die jaren
zij gaven jou een evenbeeld
vertellen hoe jouw
leven is gevaren
met wie je bed en
dagen hebt gedeeld
je strijkt wat
wilde haren plat
kust…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin bemand
in de vervagende jaargetijden
wilden zij, weliswaar onbewust,
wat eens het voorjaar heette,
de naweeën van een winter bestrijden
om het komen en gaan
te aanschouwen
ben ik met ogen toegerust
en zie dat de natuur met
het tonen van twee gezichten
de schaduw en het daglicht kust…
Mijn schoot de zee
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.256 zijn
een brug voor al jouw vragen
dan wees ik jou de overkant
voorzichtig langs de leuningrand
en hielp jou daarbij dragen
Als mijn oog de maan zou zijn
een maan voor al jou zwichten
dan trok ik met mijn zwaartekracht
aan blauwe ogen die dan zacht
weer sterren deden lichten
Als mijn kus de zon kon zijn
een zon voor bange nachten
dan kuste…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik zoveel van je hou
De bergdorpjes dompelen zich in witblauw
en steken sierlijk af in een deken van rust
Lief mooi eiland ik moet je weer verlaten
"Efcharisto" dat je mij elk jaar weer wakker kust…
zondagsrust
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
922 verwaaide geur van een oude
smederij en bakkerij bij het zogeheten
‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken
daar waar geen mens of kraai zich horen
liet of zien en zelfs de schapen en koeien
de zondagsrust eerbiedig heiligden
fietste ik door het zwijgzame achterland
wat lomer naar mijn zomers stekje aan
de glooiende onvolprezen Zeeuwse kust…
Dans in dromen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.414 langzaam voor mijn voeten neer
en mij liefdevol onthaalt
zodat ik eens temeer
dansend in jouw armen
me heel dichtbij je voel
een lijf om aan te warmen
jouw diepe stem zo zwoel
krachtig maar toch zacht
voorzichtig aan me vraagt
blijf bij me hier vannacht
al is het wel gewaagd
toch laat ik je begaan
en als je mij dan kust…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
M'n poëzie
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.219 O Gij, die m’n gedachtjes kust
En wiegt m’n droefenis,
’t Is of m’n innerlijke rust
Door u beveiligd is.
O lieflijkheid! o zang getril!
Verwarm het harte mijn,
Dat arm verlaten hart, en wil,
M’n eeuw’ge rijkdom zijn.
-------------------------------------
uit: Vondelingskens (1920)…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een wrong de lange manen
die ze eens sierlijk uitschudde
als ze met hem gezwommen had
aan de dijk bij opkomend water
hij hoorde haar niet meer hij was
weer op dat andere eiland bij de baak
hij keek en keek en sprak daar niet
geluid van fluiten in de avond
louter zeewier op de kust…
de gang was donkerlang
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
5.610 ik mocht je huis betreden
de gang was donkerlang
je kamer was een lach en
in je ogen zag ik alle kleuren
van het bloemetjesbehang
je lippen kusten uitzicht
op een verre horizon
die pijlsnel nader zwom
toen zwoele blikken liefde
vroegen zonder schikken
ik opende in diepte die
de tijd verzegeld had
jouw overgave maakte
passie los…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
Vuurwerk
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.584 Kerstgedachte 2003
Vuurwerk,
Knallen die klinken
tot diep in de nacht
blije gezichten, een
kind dat hard lacht
vuurwerk dat knalt,
't wordt afgestoken
de beste wensen
worden uitgesproken
armen omarmen,
en iedereen kust
dorst wordt met dure
champagne geblust
vreugde en feest,
gelukkig nieuwjaar
een waanzinnig…
Als ik in mijn slaap dood ga
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.825 Mocht ik morgen toch weer opstaan,
weet ik dat het ochtendlicht mij zachtjes kust.
Als ik in mijn slaap dood ga,
weet ik nooit meer wat ik zal missen.
Mocht ik morgen toch weer opstaan,
zal ik weer naar mijn toekomst gaan gissen.…
Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Breng mij ten slotte voor een langdurige rust
en ontspanning terug naar de kust.
Zoek voor een zekere en veilige landing
'n steunpunt; een rots in de branding.
Laat mij dan hierop uitkristalliseren,
om als een stevige eenheid de zee te trotseren.
Mijn rots en ik zijn dan niet langer een prooi,
maar statig rijzend en dankbaarder dan ooit…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 de wind die met jou, lieve kind
de toppen van de bomen kust
dus fluister nu m’n lieve kind
je laatste lieve zucht...
m’n lieve, lieve, stille kind...
Wenend, wiegend, als de wind
dag lieve, lieve winterkind...…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Zeewinden
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
727 De zee, de zee, de zee,
brengt alle winden mee;
van noord naar zuid,
van west naar oost,
vanuit het noorden
is zij doorgaans het boost;
zij hapt dan brokken
uit de kust, vervuld
van woede, pure lust,
dikwijls is zij op haar best,
al waaiende uit de west;
zij laat de golven rustig
neer, ze deinen ritmisch
heen en weer: aflandig
komt…
Stilte
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.160 zet verder alles even stil,
er zijn wel eens van die dagen
dat je zit met zoveel vragen,
vrienden die je even niet ziet
ook zij hebben hun eigen verdriet
dan is een telefoontje snel gedaan
en heb je er even bij stil gestaan,
je hebt er aan gedacht al was 't maar even,
dan weer snel verder met je leven,
mijn gedachten dwalen weer over de kust…
Broeierig en loom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 Een middag om zacht in het struweel te rusten
dromend van lippen die vannacht nog kusten
als perziken geplukt in frisse ochtenddauw
of vlinders om zoete bloem, de nectar trouw.…
ontwaak doornroosje
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
649 ontwaak - doornroosje - ontwaak
wrijf de slaap uit je dorstige ogen
sper ze wijd- wijd open
en zuig naar leven met volle teugen
er is geen prins die je zacht wakker kust
je hoeft geen honderd jaar te slapen
als je de moed hebt kun je nu ontwaken
leg hem maar af die dichte doornen droom
verjaag de moeheid uit je bange handen
geef je over…
Het was weer zaterdagavond
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 schoot
geen zin om er in te lezen
je luistert naar muziek
en je gedachten gaan terug
naar toen, en je vraagt je af
waarom je je geluk
niet vast hebt kunnen houden
waarom en wanneer
ging het stuk
als een zeepbel
spatte het uit elkaar
langzaam sluit je de gordijnen
het is tijd om te gaan slapen
er is niemand
die je goede nacht kust…
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 jaagt in vlagen
een dorst die door alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het…
Het Ultieme
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.838 haren
was ik even onsterfelijk voor eeuwig jong
Als een boog lag jij gespannen je lichaam trilde
alle gêne was verbannen je geilheid nog lang niet gestild
dus nam ik jou ruw vloekend, gemeen hard en boos
jouw lust aanwakkerde zoals jij dat verkoos
Jij die hevig kermde kronkelde omklemde mijn dij
nadat wij ineen hevig gekromd na schokten
kuste…