Alle inzendingen over op gang brengen

9852 resultaten.

Sorteren op:

We noemen hem Kees III

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
niks over om te verbranden zijn laatste adem lag opgedroogd als een vlies te wachten om weggeveegd te worden de mouwen van de agent die de melding kreeg waren echter opgestroopt om alle tatoeages te showen wie er bleker was zij of de man met de afvalpas in zijn vergeelde vingers om de redenen van zijn dood naar buiten te brengen…
Sjors Boesch14 september 2025Lees meer >

OPKOMST KERSTNACHTDICHT WESTERKERK AMSTERDAM? op kerstavond!!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 380
Wat de opkomst brengen mogen ik wacht het af en zie het wel om 22.00 uur maar het is koud en guur, en heel veel wind zullen het er weer meer dan duizend worden of zakt het in tot '2 of 3' ook dan ben ik in hen midden en ga ik zingen met de WesterCantcorij o.lv.…

Dankbaarheid in bloei

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 303
ik buig mij voor de bomen hun wortels diep in stille aarde ontroerd door het groen dat ademt voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt de wind vertelt mij oude verhalen de bijen brengen zon in hun vleugels ik adem in en voel dit alles is een geschenk de regen kust het dorre gras de zon streelt de waterkant ik glimlach naar de wereld om…

Schenking

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 142
eerst moet het kind leren praten, daarna leren we dat geluk ergens moet zijn, er altijd iets moois te vinden is, meermaals noemen wij het niet geboren worden een verlies, om het vermeende verlies te herstellen brengen we iemand naar deze wereld, een vreemd soort liefde. de leugen blijft zich zo voortplanten…
Nathan4 september 2026Lees meer >

Aanwezigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Op weg naar huis passeer ik de terrassen, vriendinnen zitten ontspannen te praten met een warme jas aan Ik geniet van de gezelligheid de verbondenheid die me aantrekt en waar ik afstand van neem Ik hoef er niet bij te zijn om op een geschikt moment ter sprake te brengen hoe het echt met ons gaat: onze zielenroerselen bij de persoonlijke…
Zywa14 november 2026Lees meer >

Ziel der Bloemen

hartenkreet
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.335
laat haar knop openbreken de natuur gaat zijn eigen gang “Gooi me pas weg als ik hang" zou zij ons willen smeken. Zo kan een mens zich ook voelen eender, zoals de bloemen bedoelen. Sla deze smeekbede niet in de wind als je in andermans ziel gaat woelen en niet met diegene mee kunt voelen besef dan goed dat je geen vrienden vindt.…

Vier uur 's nachts

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.363
Het is vier uur ‘s nachts Ik sta op Ruik weer die geur Die zet m’n wereld op z’n kop Stierend stuif ik binnen Met de angst in heel mijn lijf Discussie komt op gang Zijn kamer de plek waar ik even blijf Ouder zijn van een puber Doet zo vreselijk veel pijn En toch dat hele lieve kind Is helemaal van mijn Op weg naar zijn volwassenwording…

afscheid van Constant Nieuwenhuys

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.803
bleef hij verder gaan na Cobra Corneille Appel deed hij een appél voor Nieuw Babylon toekomst van ruimte en zon er was genoeg ruimte onder zijn zon einde Grote Wittenburgerstraat op het oude lange eiland tegen de waterkant in een oude school zag men hem jarenlang onvermoeibaar gaan en komen werken aan z'n dromen Constant z'n eigen gang…

Vergeet Mij Niet...

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Als ik door de gangen loop van het bejaardenhuis, met een rolstoel hier, een rolstoel daar, dan- vind ik het net een sterf-huis De verrimpelde gezichten, staren, met holle ogen naar mij En ik, ik kan hun pijnen niet verlichten, hun eenzaamheid, straalt van hun gezichten; Ik zie geen enkel lachend gezicht dat vrolijk kijkt naar mij...…

Natuuromslag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 985
De herfst nog in volle gang bladeren vallen, groeperen zich met gratie over ontvangende aarde. Sneeuw wuift, stuift doorheen de witte stilte. Winters glorie roept de weergoden aan strijkt over, bedekt het landschappelijk leven met koele passie. Sneeuw wuift, stuift doorheen de witte stilte.…

Stenen Gevangenis

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Oude Gregoriaanse gezangen echoën melancholisch en hol, lyrische teksten klinken vol door lange geplaveide gangen. Slepende voetstappen op het plein doen vermoeidheid vermoeden, soelaas alleen voor de goeden in vergiffenis verworven door pijn. Mannen in zware bruine gewaden leven in stilte en eenvoud, hun boete met offers beladen.…
Ditheke7 oktober 2002Lees meer >

OOIT GAF JIJ MIJ....

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Je kunt nu je eigen gang gaan want mij ben je voorgoed kwijt eens heb ik echt van je gehouden en dat is wat mij het meeste spijt.…
Moeke29 juli 2004Lees meer >

besmeurd maar toch onaangedaan

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.198
ik zag je schoenen staan besmeurd maar toch onaangedaan wachtend op de stap waar ze voor gaan je hebt ze uitgeschopt je voeten weggestopt in het geitenwol van sokken zachtheid en hun warmte lokken we lopen niet meer paralel voeten kennen nu de wegen wel en gaan hun eigen gang niet bang om uit de pas te lopen jij bent geschoeid…
wil melker28 oktober 2004Lees meer >

Polikliniek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.247
De gang is grijs Zoals de gezichten Afwachtend starend Naar blauwe deuren Grijs het linoleum tot Barstens toe gedweild Langs de gekleurde lijn Deuren openklappend Rolstoelen vanzelf Men komt en gaat Zwijgend gevangen In eigen gedachten Dood of leven Vraagt geen stem Alleen het kind Kan dwars door Zware stilte springen Breekt de…

Atleet

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.806
Er beweegt zich een atleet door de gangen van het huis, langs de kamers waarin we zitten, er klinkt voorbijgaan. --------------------------------------------- uit: ‘Alsof er iets gebeurt’, 2000.…
Mark Boog22 december 2023Lees meer >

Middelbaar

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.167
kon zijn en waar ik niets van het volwassenzijn snapte Die wereld was zo wreed en medogenloos en opeens stond ik daar middenin als het kon zou ik terug zijn gegaan want ik had het hier niet naar mijn zin Maar ik groeide mee en werd volwassen paste mij aan vele dingen wel aan toch bleef ik terug verlangen naar daar waar ik mijn eigen gang…
Moeke16 september 2007Lees meer >

Soms voel ik mij zo leeggehaald

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Mijn gang vertraagt, de uren wegen al is mijn hart nog onderweg en kwam het U, God, zelden tegen - en weet het hier ook heg noch steg. ik treur niet in de najaarsregen en 't is geen klagen wat ik zeg. --------------------------------------------- Uit: Herworteld leven, 1990…
Adeleyd21 november 2005Lees meer >

Luchtwortels

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Ach, lachwekkend, lillend lijf Potsierlijk uitgedost gaat het zijn gang verplaatst zich eigener beweging een autonome massa In dat corset van vet en vlees gaven de spieren allang krimp de wervels knarsen op elkaar ontdaan van kraakbeen staat het daar en tart de evolutie Ach, lachwekkend lillend lijf Ooit noodde het een arm een…

Eerste liefde(vervolg)

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.055
zij drie- hij tweeëntwintig jaar hij haar vreselijk boeiend op een meeting haar ogen geilig lonkend greeting weer bewonderend heur haar haar geur was blond gebleven maar zijn jonge liefde was verjaard hij vond haar nog steeds eigenwijs wond zich op zij bleef bedaard hij voelde haar liefde in aanbidding als een hondje volgde zij zijn gang…

verlangen

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.083
In de kerker van verlangen Ergens tussen licht en duisternis Zit ik stilletjes gevangen Achter een grote hindernis… In de verte hoor ik zingen ’t lijkt een hemels kinderkoor die de stilte gaan omringen afgestemd op mijn gehoor… Ik geraak lichtjes bevangen Denk aan dingen die ik mis Eenzaam in de donkere gangen Wat is de betekenis?…
Indy19 april 2008Lees meer >

Stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.022
De stilte sluipt zacht door de gangen De galmen in een nis gevangen Verlangen eenzaam naar wat tonen Waar nu de rust en stilte wonen De stilte sluipt zacht langs de ramen Waar dag en nacht de rust beamen De oude blijheid van weleer Kruipt in de nis bij hartezeer De stilte sluipt zacht langs de muren Hoelang nog zal zijn dolen duren Hij…
Riava5 december 2006Lees meer >

Blauwe maan

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Zachtjes zwaaide in de gang de hoorn een pendel heen en weer. Zijn roepen luidde zich dit keer een weg naar mij. Het duurde lang wij spraken beiden achter glas voordat ik meer dan klanken hoorde maar niet meer dan losse woorden: kou en stil en stof en as. Hij riep mij uit het diepste diep. Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…

Villa Hadriana

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Door openingen hoog in de halfverzonken gang valt licht op ruwe steen en omgevallen beelden. Resten stucwerk hier en daar vertellen met gebarsten stem: "dit was een keizershuis, met alle bouwvallen rondom in 't weidse heuvelland".…

midden in het leven zijn wij door de dood omvangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.964
media vita in morte sumus gekraakt de allerlaatste roos die rood op geel de ijsselstenen muur besloeg de nacht zo streng en bitter van de dood verwoestte weer wie tijd van leven vroeg ik voel de oude worm hardnekkig knagen ik voel hoe krom en slom hier gangen boort die doorgedrongen tot de liefste lagen gestaag verteert wat nog aan…

Bekendheid

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.093
En hangt mijn schilderijtje daar, heel mooi te wezen in de gang. Een ieder die dat kunstwerk ziet, vindt het mooi maar koopt het niet, al is het schilderwerk nog zo fijn. Herkend word je pas na een tijd. Want voor een beetje bekendheid, daar moet je dood of gek voor zijn.…
Joëlle23 januari 2004Lees meer >

Mensenkennis

hartenkreet
0.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.284
En de rest, Ach, de rest blijft Heel eenvoudig Zijn eigen gang gaan.…

zij groeit in terminaal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
ik schuw de hemel in het paradijs zij groeit in terminaal terwijl ik liever blijf in elkaar is warme liefde eindelijk gevonden waarvan we het bestaan nooit echt konden doorgronden in de boom met appel en de macht over bestaan laat ik de slang zijn duistere gangen gaan maar hap niet op bevel ik weet het ondertussen wel wantin…
wil melker30 januari 2006Lees meer >

Haar geur wordt alles

gedicht
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 14.564
Achter ons raast nachttrein door een weiland - wij kwam van ver, op verhaal, staan met lange jassen in de gang, herhalen enkele gebaren. Wij weten weer hoe deze vrouw ons soms niet meer kon zien wanneer zij door de grote kamer ijsbeerde, vlammen van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…

Alternatieve troonrede

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Ik heb zo’n zin om op weg te gaan en voor de ramen van het Binnenhof te staan rinkelend met bellen en schallend met cymbalen en sprekend in alle talen Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan door gangen te dwalen met rouwkleren aan kloppend op deuren met sloten van goud trappend tegen het hardhouten hout Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen…
Rozerood20 september 2006Lees meer >

Ten slotte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
een grindpad slingert langs het lang niet gemaaide gras naar de saillante poorten van het uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren zelfs gesloten reveleren ze de vervlogen geschiedenis…
Nina Laverona24 september 2006Lees meer >