9852 resultaten.
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 niks over
om te verbranden
zijn laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde vingers
om de redenen van zijn dood
naar buiten te brengen…
OPKOMST KERSTNACHTDICHT WESTERKERK AMSTERDAM? op kerstavond!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Wat de opkomst brengen mogen
ik wacht het af en zie het wel om 22.00 uur
maar het is koud en guur, en heel veel wind
zullen het er weer meer dan duizend worden
of zakt het in tot '2 of 3'
ook dan ben ik in hen midden en ga ik zingen
met de WesterCantcorij o.lv.…
Dankbaarheid in bloei
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
303 ik buig mij voor de bomen
hun wortels diep in stille aarde
ontroerd door het groen dat ademt
voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt
de wind vertelt mij oude verhalen
de bijen brengen zon in hun vleugels
ik adem in en voel
dit alles is een geschenk
de regen kust het dorre gras
de zon streelt de waterkant
ik glimlach naar de wereld om…
Schenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 eerst moet het kind
leren praten,
daarna leren we
dat geluk ergens moet zijn,
er altijd iets moois
te vinden is,
meermaals noemen wij
het niet geboren worden
een verlies,
om het vermeende verlies
te herstellen
brengen we iemand
naar deze wereld,
een vreemd soort liefde.
de leugen blijft
zich zo
voortplanten…
Aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Op weg naar huis passeer ik
de terrassen, vriendinnen
zitten ontspannen te praten
met een warme jas aan
Ik geniet van de gezelligheid
de verbondenheid
die me aantrekt en
waar ik afstand van neem
Ik hoef er niet bij te zijn
om op een geschikt moment
ter sprake te brengen
hoe het echt met ons gaat:
onze zielenroerselen
bij de persoonlijke…
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 laat haar knop openbreken
de natuur gaat zijn eigen gang
“Gooi me pas weg als ik hang"
zou zij ons willen smeken.
Zo kan een mens zich ook voelen
eender, zoals de bloemen bedoelen.
Sla deze smeekbede niet in de wind
als je in andermans ziel gaat woelen
en niet met diegene mee kunt voelen
besef dan goed dat je geen vrienden vindt.…
Vier uur 's nachts
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.363 Het is vier uur ‘s nachts
Ik sta op
Ruik weer die geur
Die zet m’n wereld op z’n kop
Stierend stuif ik binnen
Met de angst in heel mijn lijf
Discussie komt op gang
Zijn kamer de plek waar ik even blijf
Ouder zijn van een puber
Doet zo vreselijk veel pijn
En toch dat hele lieve kind
Is helemaal van mijn
Op weg naar zijn volwassenwording…
afscheid van Constant Nieuwenhuys
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.803 bleef hij verder gaan
na Cobra Corneille Appel
deed hij een appél
voor Nieuw Babylon
toekomst van ruimte en zon
er was genoeg ruimte
onder zijn zon
einde Grote Wittenburgerstraat
op het oude lange eiland
tegen de waterkant
in een oude school
zag men hem jarenlang
onvermoeibaar gaan en komen
werken aan z'n dromen
Constant z'n eigen gang…
Vergeet Mij Niet...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.272 Als ik door de gangen loop
van het bejaardenhuis,
met een rolstoel hier,
een rolstoel daar, dan-
vind ik het net een sterf-huis
De verrimpelde gezichten,
staren, met holle ogen naar mij
En ik, ik kan hun pijnen
niet verlichten, hun eenzaamheid,
straalt van hun gezichten;
Ik zie geen enkel lachend gezicht
dat vrolijk kijkt naar mij...…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De herfst
nog in volle gang
bladeren vallen,
groeperen zich
met gratie over
ontvangende
aarde.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Stenen Gevangenis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.024 Oude Gregoriaanse gezangen
echoën melancholisch en hol,
lyrische teksten klinken vol
door lange geplaveide gangen.
Slepende voetstappen op het plein
doen vermoeidheid vermoeden,
soelaas alleen voor de goeden
in vergiffenis verworven door pijn.
Mannen in zware bruine gewaden
leven in stilte en eenvoud,
hun boete met offers beladen.…
OOIT GAF JIJ MIJ....
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.986 Je kunt nu je eigen gang gaan
want mij ben je voorgoed kwijt
eens heb ik echt van je gehouden
en dat is wat mij het meeste spijt.…
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
Polikliniek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.247 De gang is grijs
Zoals de gezichten
Afwachtend starend
Naar blauwe deuren
Grijs het linoleum tot
Barstens toe gedweild
Langs de gekleurde lijn
Deuren openklappend
Rolstoelen vanzelf
Men komt en gaat
Zwijgend gevangen
In eigen gedachten
Dood of leven
Vraagt geen stem
Alleen het kind
Kan dwars door
Zware stilte springen
Breekt de…
Atleet
gedicht
2.8 met 27 stemmen
12.806 Er beweegt zich een atleet door de gangen van het huis,
langs de kamers waarin we zitten, er klinkt voorbijgaan.
---------------------------------------------
uit: ‘Alsof er iets gebeurt’, 2000.…
Middelbaar
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.167 kon zijn
en waar ik niets van het volwassenzijn snapte
Die wereld was zo wreed en medogenloos
en opeens stond ik daar middenin
als het kon zou ik terug zijn gegaan
want ik had het hier niet naar mijn zin
Maar ik groeide mee en werd volwassen
paste mij aan vele dingen wel aan
toch bleef ik terug verlangen naar daar
waar ik mijn eigen gang…
Soms voel ik mij zo leeggehaald
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.114 Mijn gang vertraagt, de uren wegen
al is mijn hart nog onderweg
en kwam het U, God, zelden tegen -
en weet het hier ook heg noch steg.
ik treur niet in de najaarsregen
en 't is geen klagen wat ik zeg.
---------------------------------------------
Uit: Herworteld leven, 1990…
Luchtwortels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
984 Ach, lachwekkend, lillend lijf
Potsierlijk uitgedost
gaat het zijn gang
verplaatst zich
eigener beweging
een autonome massa
In dat corset van vet en vlees
gaven de spieren allang krimp
de wervels knarsen op elkaar
ontdaan van kraakbeen
staat het daar
en tart de evolutie
Ach, lachwekkend lillend lijf
Ooit noodde het een arm
een…
Eerste liefde(vervolg)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.055 zij drie- hij tweeëntwintig jaar
hij haar vreselijk boeiend op een meeting
haar ogen geilig lonkend greeting
weer bewonderend heur haar
haar geur was blond gebleven
maar zijn jonge liefde was verjaard
hij vond haar nog steeds eigenwijs
wond zich op zij bleef bedaard
hij voelde haar liefde in aanbidding
als een hondje volgde zij zijn gang…
verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.083 In de kerker van verlangen
Ergens tussen licht en duisternis
Zit ik stilletjes gevangen
Achter een grote hindernis…
In de verte hoor ik zingen
’t lijkt een hemels kinderkoor
die de stilte gaan omringen
afgestemd op mijn gehoor…
Ik geraak lichtjes bevangen
Denk aan dingen die ik mis
Eenzaam in de donkere gangen
Wat is de betekenis?…
Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.022 De stilte sluipt zacht door de gangen
De galmen in een nis gevangen
Verlangen eenzaam naar wat tonen
Waar nu de rust en stilte wonen
De stilte sluipt zacht langs de ramen
Waar dag en nacht de rust beamen
De oude blijheid van weleer
Kruipt in de nis bij hartezeer
De stilte sluipt zacht langs de muren
Hoelang nog zal zijn dolen duren
Hij…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Zachtjes zwaaide in de gang
de hoorn een pendel heen en weer.
Zijn roepen luidde zich dit keer
een weg naar mij. Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Door openingen hoog
in de halfverzonken gang
valt licht op ruwe steen
en omgevallen beelden.
Resten stucwerk hier en daar
vertellen met gebarsten stem:
"dit was een keizershuis,
met alle bouwvallen rondom
in 't weidse heuvelland".…
midden in het leven zijn wij door de dood omvangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.964 media vita in morte sumus
gekraakt de allerlaatste roos die rood
op geel de ijsselstenen muur besloeg
de nacht zo streng en bitter van de dood
verwoestte weer wie tijd van leven vroeg
ik voel de oude worm hardnekkig knagen
ik voel hoe krom en slom hier gangen boort
die doorgedrongen tot de liefste lagen
gestaag verteert wat nog aan…
Bekendheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.093 En hangt mijn schilderijtje daar,
heel mooi te wezen in de gang.
Een ieder die dat kunstwerk ziet,
vindt het mooi maar koopt het niet,
al is het schilderwerk nog zo fijn.
Herkend word je pas na een tijd.
Want voor een beetje bekendheid,
daar moet je dood of gek voor zijn.…
Mensenkennis
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
1.284 En de rest,
Ach, de rest blijft
Heel eenvoudig
Zijn eigen gang gaan.…
zij groeit in terminaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
698 ik schuw de hemel
in het paradijs
zij groeit in terminaal
terwijl ik liever blijf
in elkaar is warme
liefde eindelijk gevonden
waarvan we het bestaan
nooit echt konden doorgronden
in de boom met appel en de
macht over bestaan laat ik
de slang zijn duistere gangen
gaan maar hap niet op bevel
ik weet het ondertussen
wel wantin…
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Achter ons raast nachttrein
door een weiland - wij kwam van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Alternatieve troonrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik heb zo’n zin om op weg te gaan
en voor de ramen van het Binnenhof te staan
rinkelend met bellen en schallend met cymbalen
en sprekend in alle talen
Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan
door gangen te dwalen met rouwkleren aan
kloppend op deuren met sloten van goud
trappend tegen het hardhouten hout
Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…