1973 resultaten.
tussen droom en werkelijkheid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.034 Ze ontwaakt,
een hoofd vol kunstwerk-verzen
zelfgemaakt.
Ze proeft nog steeds,
de pracht van haar gerijm.
Gedachten, woorden, beelden,
als bubbels in d'r brein.
Maar,
steeds als ze ze wil grijpen
spatten ze, luchtbel-verzen eigen,
als tranen op 't papier.
Om dan,
doodgewoon te verdrogen
tot zwijgen...…
Tussen droom en werkelijkheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
865 Ze ontwaakt,
een hoofd vol kunstwerk-verzen
zelfgemaakt.
Ze proeft nog steeds
de pracht van haar gerijm.
Gedachten, woorden, beelden,
als bubbels in d'r brein.
Maar,
steeds als ze ze wil grijpen
spatten ze,
luchtbel-verzen eigen,
als tranen op 't papier.
Om dan, doodgewoon te verdrogen
tot zwijgen...…
Dichtmethode
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.030 Als ie nog eens wat te zeggen voelt
blaast ie de woorden in een plastic zak
die hij voorzichtig onder een stolp ledigt.
Onder de stolp van het H.-Hartbeeld
op de schoorsteenmantel
van zijn grootmoeders huis
zweven de woorden in het luchtledige.
Urenlang kijkt ie ernaar
en het maakt hem intens gelukkig
wanneer er toevallig zinnen voorbijzweven…
Warme woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.070 Wanneer warme woorden
op hete zomerdagen
ijzige gedachten verjagen
verschijnen geïnspireerd
of soms uit het niets
letters en woorden
Wanneer de kou optrekt
en taal het hart verwarmt
worden lege witte vellen
weer gevuld met zinnen
vol met hartstocht
en verschijnt langzaam
een liefdesgedicht…
De woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
920 De woorden die alles over de liefde
zouden gezegd moeten hebben,-
ten dode letter zijn zij opgeschreven,
breedsprakig aan hun eigen overkill.
Een andere dichter heeft het
eens rakelings gezwegen
in een ademtocht klankkleur
zonder betekenis,
Want alles van liefde
immers is woordloos.
Hier leg ik dan maar
de taal ter ruste,
hopend op…
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 De dichter, in zijn afgeleefd karkas,
spreekt van de vogel die hij liever was.
Hermetisch is zijn lijf tot vlees vervloeid
in wat achter zijn vel is aangegroeid.
Dicht zich een vogel met alweer een wens:
het klaaglijk tsjilpen: “Was ik maar een mens,
de boom waarin ik zoveel nesten vlecht
is door die zak als kachelhout geslecht”.
Zo denkt…
beginnelingeling
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
924 Ik ben geen groot dichter
Voel mij niet verplicht
tot het dichten van een dicht
Veel eerder gezwicht
Ik ben geen aanstichter
van nieuw literair licht
Vondel en Bloem
hebben mij pootje gelicht
Nee, ik ben geen zwaargewicht
Niet als poet, noch als dichter
Maar, na het dichten van een dicht
voel ik gauw drie kilo lichter…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 de leraar droeg hem op
Jan Hanlo voor te dragen
"zo meen ik dat ook jij bent"
hij kreeg een rooie kop
waarom krijg je het warm?
begon de leraar uit te dagen
"zo meen ik dat ook jij bent"
zijn wezen sloeg alarm
is er een meisje uit de klas
aan wie je dit wenst op te dragen?
"zo meen ik dat ook jij bent"
dacht je aan haar toen je dit las…
licht en draaglijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 ik spring in het duister
en schrijf je over
alles wat ik niet weet
alles dus want het
gaat nu eenmaal
over niet-weten
vier dingen maken
de sprong licht
en draaglijk:
1. vanaf de maan gezien zijn we allen even groot
2. jij bent mijn medemens
3. de liefde is de eerste wet
4. de dood schrijft en streept…
Evolutie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
934 Woorden
Stapelen
Ontwijken elkaar
Zien zinnen
Te maken
Zinnen
Gaan evolueren
Woorden
Individualiseren
Veranderen
Binnen de
Bestaande context
Zo kan het
Dat gedichten nooit
Stil staan
Stil staan
Stil stan
Staal stin
Zo kan et
Dat gedichten noit
Stil stoan
Stil staan
Snaal stit
Slaan tist…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?
Nee, het is ons allen wreed
Tijd voelen kent…
poëzieavond
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
823 ik treed in het heden waar gister nog voortleeft
zag daar metselaars die met woorden spraken
bouwend en rijgend aan beelden in verzen
en ons al dan niet met gesloten ogen de stem
in onze richting lieten horen op de melodie afgestemd
op de zielenfibratie van de gedichtenarbeider
ik hoorde de stilte van alle medewerkers met letters
vol gevulde…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Proëleuteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 Soms kriebelt het ergens
voel je een heftige drang tot
kladders ophoesten
de ene mens snottert mee
een ander blèrt mogelijk
hánd voor de mónd
of laat zich preventief
tegen-enten.
Wat kan het schelen
leuteren schijnt ook
in de vingers te zitten
al dan niet genetisch bepaald.
Of het besmettelijk is
werd nooit beschreven,
alhoewel…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Achter de muze
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
652 en ik mompel
naar iets diep in mijn hart
terwijl je verder loopt
ben jij de muze in mij
woorden spelen een melodie
tussen jou en mij
ik neurie zomaar
wat noten op een deuntje
hoewel niet helemaal zuiver
welja, wie kent dat niet
ik neem de middenweg hierin
maak meer tijd vrij
wat mijn dagelijkse leven betreft
dat je weet wat je doet…
Gedichtendag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
910 Tijd
voor een gedicht
over de tijd.
De bomen
heffen hun armen
naar de lucht
die ons omgeeft,
De mensen,
klein en beweeglijk
als we zijn.
Zoals jij,
die je armen
weer opent
als ik daar
aan kom lopen.
De bomen,
de lucht,
de meeuwen
en de eenden
in de vijver,
Ze schrijven
zonder woorden
hun gedicht
op deze dag.…
Te Wezemaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
558 ze raakt volledig
ondergedompeld
in de glorie
van een geboorte
woorden
in haar soort
blauw gekozen
gaan van mond
tot mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees…
Diep warme tonen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
948 langs de wereld van
zomerbloesems
dicht ik jou mijn liefde toe
met diep warme tonen
op lippen die samen gaan
zoenvrijend
liefkoos ik jou
vlinderwiekend aaiend
in het stralende liefdesmeer
onder witblauwe luchten
zacht in- en uitademend
naakt tot naakt…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Hup Hans Warren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 In ruil bezit ik niets.
Spelers spreken.
Schrijvers lezen.
Ik ben een gedicht.…
[ Mensen zijn dichters ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Mensen zijn dichters,
hun halve zinnen scheppen --
nieuwe verbanden.…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Nooit zegt mijn vader
-hij is 93-:
'Het is lente'.
Wel vraagt hij bijvoorbeeld:
'Hebt ge de patatten al gezet?'
Zo zou ik een gedicht willen schrijven,
niet over,
maar DAT lente is.
Of slechts een woord,
een klank,
waarvan de nieuwe kracht
niemand ontgaat.
Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 gisteren ontmoette ik een dichter, die me
(alsof hij het allemaal netjes uitgedacht had)
vertelde hoe de zaken in elkaar zaten
'ginds aan de horizon, waar dit pad
de hemel pleegt te kussen:
daar vatten wij het onbereikbare en
proeven van de waarheid, toch?'
toen glimlachte hij
weemoedig, reikte zijn hand
naar een dichtbijzijnde ster en…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 Schrijf mij onmiddellijk een gedicht
gebood de dood aan een muze man
Nog vòòr voor je mij bent gezwicht
schrijf het nu dus, nu je het nog kan
De poëet zag, dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn…
Voeten op tafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Ze voelen zich thuis
bij jou,
mijn gedichten,
met hun voeten op tafel,
open en blootsvoets
vertellen ze,
geen woord vooraf,
elk vers
vers voor jou,
zappend
van liefde naar liefde,
blad per blad.…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 "Kom Pegasus, mijn trouwe paard,
een godentitel ben ik waard;
gezwind de berg op,
bestorming van de top.
Bij goden zal ik wonen,
de oppergod onttronen;
nog meer eer en roem vergaren,
ja, grote sommen geld bewaren.
Een groot dichter zal ik zijn,
mij sieren wagen, krans en wijn;
de lauwerkrans zal ik krijgen,
een smaak zo zoet als vijgen…