1728 resultaten.
een uur eerder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Ik denk het niet, want hij is altijd mee met het ochtendritueel
zijn kraaiende roep aan het oefenen,
om antwoord te krijgen van zijn soortgenoten.
Onze biologische klok doet ons ontwaken
als gevolg van een ritmische gewaarwording.
Maar nu wordt die klok overhoop gehaald,
want morgen moet zij één uur eerder haar dag aankondigen.…
Ik kom je tegen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.356 Die mij roepen
of groeten. Het geslacht der mensen is gelijk aan
dat der bladeren, staat in de Ilias. Ik zie de aarde
als bol omdat mensen ervan af kunnen.…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
de ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandenloze mond
hard en luid moest je roepen…
Lieve Mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 nu jij het aardse hebt verlaten
en over bent gegaan naar zomerland
zullen wij jouw feestelijkheid missen
het horen roepen van ‘stuk’ of ‘70-roem’
heb jij je gevoegd bij jouw geliefde Ben
met wie je vele jaren toerde
meanderend door het vlakke land
genietend van vele steden, de natuur
ook zullen wij jouw kookkunst
moeten missen, kippen-tomatensoep…
Ode aan de heldhaftige kerk Staphorst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 dagen
Vallen aan op hun buit
Een brandende pijl door glas en lood
Gevecht van leven en dood
In Zijn Huis daar voelt het Godsvolk zich thuis
Om Hem te loven met betraande ogen
En een blij gezind hart naar boven
Dat kan in de binnenkamer
Maar in zijn huis daar is saamhorigheid
Om te drogen elkanders tranen ook in Corona tijd
Allen tezamen roepen…
Pittoreske straatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 De visboer luidkeels roepen
van tongetjes, kabeljauw tot pladijs
zelfs een blinde kon hem van ver zien komen
de geur bedekt met zout smeltend ijs ...
De propere was
te grote onderbroeken
bengelend aan de ramen
op vrijdag tijdens de markt
overvolle marktkramen.…
Aankondiging van de smelttijd door Freya de Walrus
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
510 Nederlands-Koninkrijks-grondgebied
Zij voelt zich lekker, senang en blaakt van gezondheid
Zij, met flinke snor, is gehard in het noordpoolgebied
Maar geniet nu van de zon, het warmere water en Hollande luchten
Zij, bruine Freya, is een verschrikkelijk aantrekkelijke verleidster
Zij ligt lekker lang uitgestrekt en laat zich graag fotograferen
De mensen roepen…
Zal ze leren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
479 Kom we gaan bijten
in de hand die de tafel dekt
We gaan rotschool roepen
we gaan fietsen achter dat meisje
uit de klas
We gaan extra traag tot tien tellen
en niet weten wat de hoofdstad is
We gaan een hoge pet opzetten
we gaan nooit meer boeken lezen
nooit de tafel dekken
en hele nachten film kijken
We gaan het licht
in de koelkast…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 hoor je de vogeltjes roepen..
kijk maar hoe klein de steentjes..
doe maar met rust..
luister naar de wind..
wat hij vertelt.
Soms blijft een kindje staan,
gooit een steen
in des meerkonings water,
kijkt naar de kringen..
en een hond is daar ook,
die verbaasd is,
vrolijk blaft en springt
en holt en geniet
van het pure leven..…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 In de vroegte van de morgen tot op late
avond laten vogels zich ook horen met meesterwerken
in roepen en zingen op hetzelfde moment bloeien warme kleuren open
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
Dierenwereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 dat ze het
aan niemand mogen zeggen
De eekhoorn in de boom kijkt
naar twee grote beren
hij wil dat ze hem vertellen
hoe hij zijn brood moet smeren
In een grote vijver zwemmen
een witte en een zwarte zwaan
ze vragen steeds of iemand
mee naar Engeland wil gaan
In de olmen zit een uil
het is midden in de nacht
hij hoort een koekoek roepen…
KREDIET, het zit opgesloten in mijn familienaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 niet in ‘n gat
Want ik sta steeds weer op
Opperderrrrrpop, pleurt op
ik ben zelden mat of het zat
altijd wel een grap of een grol
met als accent innerlijke lol
ik ben van het schuddebuiken
Ik ben ook wel moe, hondsmoe
Dan ben ik vooral aan innerlijke rust toe
Ik kan dan vreselijk geeuwen, gapen
Keihard boeren, het uit schreeuwen
Ik roep…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.
Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen,
zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt.…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Eerste roep klinkt zacht
door koude takken zingt iets
de dag opent zich
Lucht is nog dof van de nacht, een vage
blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken
breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller,
als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 En o, wat is het menselijk
om toe te geven aan die roep.
Maar niet het voelen is zonde.
Het zondige schuilt
in het botvieren,
het breken van bruggen
omdat je hart in brand stond.
De ware kracht is
niet de vuist,
maar de adem ertussen.
Niet het bord dat breekt,
maar de stilte die je kiest
als je hand omhoog wil gaan.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Een scherpe roep snijdt door
de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.
Zijn korte, krachtige vleugels
snijden door de frisse lucht, laag over het
spiegelende water. Een zeldzame flits van blauw en oranje,
steeds weer in beweging, jagend en trekkend, gedreven door instinct.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Zijn roep is geen haast, maar
een heldere, metalen noot, een druppel klank
die valt in de stilte van een middag die al naar avond neigt.
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.
Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen.…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is de taal van overleven,
een roep om ruimte
in een wereld die te hard ademt.
Want soms,
nog voor het eerste huilen,
wordt pijn doorgegeven als erfgoed,
in de schaduw van een moederhart,
in het zwijgen van een vaderhand.…
ALLIN LIJFCHIP KOMT BESCHIKBAAR VOOR 18 MILJOEN ZIELEN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
818 vingers
maar we zouden wel ten onder kunnen gaan
aan het gekwakel, geklets, en priet gepraat en kijken
luisteren doen we steeds minder en minder
alhoewel we 2 x 18 miljoen oren hebben
die zijn bezet met noise cancelling koptelefoons
dus mochten we toch kopje onder gaan
dan gaan we geluidloos ten onder, ter ziele
om help, hulp, hé, ho, roepen…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Door straten
Keer op keer
Spoor naar spoor
Elk station
Gelaten
Zoek ik weg
Van wegen
Naar woorden
In steden
Met stegen
Zo smal dat
De muren
Bewolken
Het uitschot
Van de stad
De panden
Bevolken
Hun stemmen
Stil spreken
Gedaante
Verliezen
Hun stemmen
Luider gaan
Wanneer ze
Staan liegen
Hun zinnen
Zelfs roepen…
KUSJE VAN G IULIA!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
507 Jouke mijn oudste broer (85)
ik heb het, hem gesymboliseerd
in een kopje koffie
met de tekst juni
en een Chocolaatje met een zoen
de zoen heet Djouliaatje Chocolaatje
afgeleid van de naam van mijn dochter Giulia
wijlen Moeders nog 13e kleinkind
het zijn verhaaltjes voor het slapen gaan
Jouke dat nog heel veel ochtenden
je moge roepen…
Prometheus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
166 serieus,
heus
hij kwam hedenochtend zomaar ineens
au bout portant en out of the blue
uit de lucht als een stel ganzeveren
dat rauw op mijn dak viel als was het een drone
in het snelsonnet zie je het dreigend gevaar
de k van kleinkunst, de c van cultuur
de spiegel van humor en taal wordt te duur
en te licht voor die npo-managers daar
Dus roep…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.
Leg deze schatten naast…
'T BROEKIE VAN JANTJE
poëzie
3.2 met 104 stemmen
18.277 De jongens op school roepen: 'Jantje,
Jouw billen die zien we d'r deur!'
De moeder werd ziek van de zorgen,
Lag stil en bedrukt in een hoek.
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek.
Toen heeft ze haar rok uitgetrokken,
De enigste die ze bezat.…
Wie maakt zich nog druk?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.921 Het is nét of het niemand meer wat kan schelen,
We roepen allemaal, stóp dat zinloos geweld,
maar als al die tochten nou níks opleveren,
hoelang denken we dan nog aan
"elk mensenleven telt"?
Je móet toch nu wel denken, wat maakt het uit,
wie geeft erom?
Niemand toch?
EEN minuut stilte is niet genoeg, een stille
tocht evenmin.…
Ik Ben Er
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
4.754 Ik word inelkaar geperst en,..Auw, ik zit vast
Mijn hoofd en mijn oren, mijn hele bast
Ik kan niet roepen, niet schreeuwen...
maar als ik kon, zou ik gillen:
"gooi me niet voor de leeuwen...…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 mijn sneeuwwit gewaad toont donkere plooien,
ik val hard op mijn knieën, tot bloedens toe geschaafd,
maar zij wil niet luisteren
ik beschrijf haar teder de man van wie ik houd,
zijn zachte en heerlijke lijf, zijn ziel en leden,
in zoete doch heftige gebeden,
maar zij weigert te luisteren
ja, met blote voeten betreed ik vuurhete stenen,
roep…
Als tranen verdrinken
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.377 Ik zou drijven
in de wolken, onzichtbaar
en hoefde je nooit meer te roepen,
alles zou voorbij zijn.
De pijn in mijn hart,
het zinloos verlangen naar jou,
alles vergeten, alles voorbij.
Alles, behalve mijn liefde voor jou.
Mijn oneindige liefde geef ik
aan alle bloemen en alle vlinders,
die jouw weg ooit zullen kruisen.…
Geniale afweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 De
strakgekamde haren roepen vechtlust op,
zijn kale voorhoofd barst van topprestaties
in de hersengymnastiek. Losgekomen van
bedilzieke krankzinnigen is er ruim baan
voor zijn psyche, maar overal loert de
ziekte die - zo moet hij toegeven - nu
in hem zit. Paranoia strompelt voort,
maar walging heerst.…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 rust
neen, en toch ben ik jouw koningin
want wat geen sterveling vermoedt
wij zijn voorgoed geliefden
al is ons samenzijn steeds kort
omwille van ons groot verschil
buiten ligt het leven stil
zolang ik hier bij jou vertoef
lief, ontdooi je koude armen
al dat dode maakt mij droef
ik wil de aarde weer verwarmen
hoor je de vogels die me roepen…