2393 resultaten.
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één G
in een onvruchtbaar gebied
wassen zij zich handen tot
de snelstromende rivier tot
sneeuw…
Kom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.440 De zon zakt weg met de sneeuw
Van een paardebloemen geeuw
Vliegen hand in hand als een,
Strooien zich overal heen
De zon zakt verder met de regen
Sprankelen beien overal tegen,
Beien bol, langs mijn been,
Strooien zich overal heen
Daar komt hij, en ik duik weg,
In de bloemen naast de heg,
Wat een wonderlijk begin,
Ik strek me uit, en…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in een heuvel van sneeuw…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in een wereld vol vreugd
alleen als het wintert
lijkt alles weer nieuw
in het weerkaatsen van sneeuw…
Tomtom is de weg kwijt
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.741 Tomtom is de weg kwijt
Sneeuw op het beeldscherm, hoop geruis
kan geen verbinding maken, staat er
dan maar de GPS van m'n hart inzetten
en hopen dat ze mijn weg toevallig kruist…
Versleepregeling
netgedicht
3.7 met 51 stemmen
1.413 Maar weeskinderen in de winter
die draag ik door de sneeuw
isoleer hun afgehakte handen
draai op mijn voeten
en sta alleen.…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn oren tuiten door het kraken van de verse jonge sneeuw…
ik laat je gaan
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.657 ga maar kind
beweeg mee met de winden
de noordenwind de oostenwind
als je meebeweegt dan breek je niet
buigen is beter dan barsten
ga maar mee met de seizoenen
dans in de regen
en baadt in de zon
draag haar zacht over sneeuw en ijs
als je warm ben dan bevries je niet
ga maar kind
ga maar mee met eb en vloed
kabbel in zacht golvende zee…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
Wereldburgeres inn lijn 9
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 dan anders
mensen spraken met ogen
en duwende armen
een man uit Amsterdam
zette zich neer naast haar
er was “die babbel”
die je alleen met een echte
“Amsterdammer”
kunt hebben
vond zij, hij hield het op
een”echte”Haagse
een glimlach bij haar opborrelend
ze was immers geboren
in Rotterdam
die dag onderweg naar Leiden
maar de sneeuw…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 bolgeblazen wangen vreten zich
door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang
of snelle gang maar slechts een trage tred
die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
Winterwandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 De verse sneeuw reikt
tot hun kuiten,
hun sporen zeggen mij
dat niemand
voor hen uitgelopen heeft.
Waarover ze zo
ingetogen spreken
laat zich gezien hun houding
goed verstaan
als ze hun passen
doen vertragen
en ik hun blijk
van medeleven gadesla.…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
In duizend geuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 penselen zijn nog hard
haren stram en ongeordend
door de lange winterslaap
het doek lijkt grauw geworden
door het helle wit van sneeuw
uit reeds voorbije dagen
maar als het zacht pastel
de eerste krokus opent in het
prille groen dan ruik je leven
dansen kwasten weer
in het warme licht van zon
straalt linnen in een nieuw beginnen…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
kleinkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.203 Een kind van je kind
Vraag eens of hoe ik dat vind
Zoiets moet overweldigend zijn
Ondanks al mijn zorgen en pijn
Dat verdwijnt als sneeuw voor de zon
Nooit gedacht dat zoiets kon
Nu het nog niet tastbaar is
En straks weet wat ik mis
Een kind met ook mijn genen
Een kind waarom ik nu al kan wenen
Vreugdetranen om dit grote geschenk
Zo puur…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Er heerst een winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 In de sneeuw
klinkt gedempt geschreeuw.
Een groepje kinderen maakt pret
en laat zich niet hinderen
door het vorstverlet.
De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten,
op steeds dezelfde route,
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
Aanval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
602 fijn
Alleen
maar toch met z'n twee
het maakt niet uit
ook al waren er meer
ze maken het toch niet mee
Beroerd
helemaal terug op je eigen
niet uit te leggen
niet te vinden
dus ook niet te dreigen
Zo onbegrepen
op dit ogenblik
wat zal dit zijn
waar zal het tot doen leiden
het lijkt wel of ik stik
De aanval gaat voorbij
als sneeuw…
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Eindelijk weer sneeuw...en ijs op de sloten.
Waar zijn mijn noren of kunstschaatsen nou?
Misschien in een verloren hoekje op zolder.
Ik kan ze niet vinden en sta in de kou.
Nog één keer de schaatsen onder te binden,
te zwieren en zwaaien net als weleer
maar hoe graag ik het ook zou willen,
ik durf en ik kan en ik mag ook niet meer.…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…
Papierbakvondst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
512 Genieten van oude port en malse brie,
terwijl de sneeuw voorgoed ontdooide
verstoken van iedere blaam en smet.…
lentewoorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 bijna bezweken onder
karrevrachten sneeuw
spraken we met vederlichte
schone lentewoorden
de kleine krokus schudde het
laatste restje winter van zich af
een sprankelende ontsnapping
aan witte winterlagen
gesmolten en verstijfd
dropen winterwoorden af
geurige lentewoorden openden
onze bevroren zielen
zoveel lentes later toen
onze…