2935 resultaten.
De rozen en het lied
gedicht
3.0 met 148 stemmen
27.758 Te sterven, maar een levende te zijn;
en niet beleven wat er is beloofd.
Er kwam een stilte na de storm
waarin haar hart de regen binnenliet.
Er drongen zachte druppels in het lied
dat zij, terwijl het donkerde, begon.
--------------------------------------------------------------
Uit: Armen met het Rijk alleen, 1993.…
We gaan er tegen aan
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.148 Niemand ziet de ander staan
iedereen is alleen met zichzelf begaan
Mensen sterven eenzaam en alleen
onrechtvaardig, onmenselijk gemeen
In deze wereld worden mijn kinderen groot
daar waar mensen zinloos worden gedood
Maar de wereld hoeft niet ten onder te gaan
Zolang er mensen zoals ik zijn....we gaan er tegen aan !…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Sterven zal ze in de nacht,
zonder iemand te zijn.…
Voor Monique
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.385 Mijn gevoel vertelt mij iets anders
De dood kan ons niet scheiden
Onze harten zullen samen sterven
"Liefde is sterker dan de Dood".…
Afleggen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.952 Nog voor ik sterven moet
zal ik me geven aan jou
tonen dat ik niets ben
dan het lijf dat van je houdt.
Het bloed dat aderen voedt
gestremd door zoveel jaren
stolt in je blik van troost
o mijn hart is te moe.
De liefde die je moeder maakt
verheft jou tot ware schepper
als man zit er niets meer op
dan te verliezen, te wissen.…
Ja, jij
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.578 deel de lucht met me
mijn kind
en de wolken
en de toppen van de bomen
want gisteren
zomaar
door een paar woorden
liet je mij de zomer zien
je weet dat ik voor jou
zou willen sterven
mijn kind
jij, die de zon voor me reikt
door de hoge vensters
van je jeugd
gaf mij met je wondermooie ogen
jouw wereld
jij, mijn kind zei :…
Hun boodschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 in onderscheiden
emoties springt
jouw melodie eruit
gedragen door tonen
van liefde en warmte klinkt
harmonie van binnenuit
nog zonder stem
spreekt lichaamstaal
jouw welkomstwoord
tot in de verste
hoeken word je gehoord
in melodisch aanhaken
ook zij spreken
de stem van het hart
hun boodschap zuiver verpakt
in weten is sterven…
Vrede
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.921 Kunnen wij nog leven
in een wereld die steeds meer benauwt
Waar men alleen aan zichzelf denkt
zich voorziet in eigen levensonderhoud
Kijk maar eens goed om je heen
rijken klagen hun nood
Terwijl de armen
sterven aan de hongerdood
We zeggen de wereld is van iedereen
voor blank en voor zwart
We belijden dit met onze mond
maar is dit ook…
Juliana
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.761 Die leeft die zal ook sterven
Die sterft die gaat ons voor
Het Koninkrijk beërven
Zij leeft nu immer door….…
De tweespalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 waar roze valt
in de tweespalt
van waken en
verder dromen
zijn dimensies
hun grenzen kwijt
er is niemand
die kijkt of past
op overtreding
allen zijn gelijk
op het prilste uur
van de nieuwe dag
als de nacht zijn
beelden in licht
heeft zien sterven
is de keuze vrij
tussen dromen
en werkelijkheid
meteen een wankel
moment…
Naar Venus
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.476 Het Eeuwige Leven
En nooit meer te sterven…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
IN VEILIG VERKEER NEDERLAND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
10 In de schaduw van het licht
Word ik nog hevig verblind
Ik kijk de dood in de ogen
Een tunnel van licht schijnt
Ik wenk met mijn linkerarm
Niet om te sterven maar om te dimmen
De nieuwe zo koud en kil lichtende koplampen
Van auto's, motoren, fatbikes, fietsen, steps
Kenmerken de felheid van de hel
Of toch de hemel, het hemelse licht…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ik betreed het ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog…
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw kleur
als een zachte sluier over fel verdriet
violen sterven…
Een enkele haan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
450 er wolkten rode
strepen door
rekeningen warmte
van de zon in lijnen
naar onpeilbaar hoog
de aarde ging
op slot voordat
zij totaal beroofd
en neergeslagen
sterven zou
compassie met al
wat leeft bleek
vergeten wilde men
in herinnering niets
meer van weten
egotripperij was er
weer als de kippen bij
om met andermans
veren te pronken…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren
het versnellen staat voor willen
zonder mee te kunnen
moderne dinosaurus
ligt op sterven…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
't is maar een droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
881 over hele enge wolven
die me met huid en haar verslonden
toen ik op zoek was naar de maan
ze hebben mijn bloed gedronken
en geroken aan mijn vlees
dat ik die dag nog had gewassen
in een algengroene beek
het duurde slecht maar even
totdat ik was vergaan
er een heel klein hoopje overbleef
het bewijs van mijn bestaan
dat ik zomaar sterven…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 mijn lach herbergt
de diepte van het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel…
Iemand in mij
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
962 ik wil je
over jou vertellen
en vandaag de jaren neerleggen
in woorden en in wording,
nog onwezenlijk vooruit
we kunnen ook even terug
naar twee mensen en mijn buik,
naar mijn borsten en die avond
dat ik de maan liet drijven
en op een dag zou ik je schrijven
over gewaden van de nacht
over liefde en soms, een heel
klein beetje sterven…
Behoud
gedicht
3.7 met 30 stemmen
19.183 Vergeet waarvoor je in de kou
wou staan en sterven
toen je dacht dat de wereld een lente
was of een vrouw.
Verwacht dag en nacht
maar vergeet de vrees die je was.
Betaal geen rente voor je gedrag.
Morgen versnelt.
Gisteren zwelt
liefde doodt, gaat niet dood.
Behoud geen resten.
Stap over haar schreef.…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 niet langer dan even
of wat meer, beet het kwaad
in mijn gezicht
als begin van zwart,
plekken zonder glimlach
op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.617 Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen…
- Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, magre dij;
ik zie uw donkre vlechte.
---------------------------------------
uit: De gulden schaduw (1910)…
In het licht van een droom
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
849 misschien heb je gelijk
en is het te vergeten
is het als gedroomde tijd
waaruit je eens ontwaakt
waren de gestolen momenten
slechts beleefde ogenblikken
die we achteraf betaalden
met een gevoel van schuld
misschien heb je ongelijk
en blijven de vlinders in leven
tot ze uiteindelijk zullen sterven
aan een onverzadigbare dorst
was de…
la vie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
729 de dagen dralen zich
niet bewust van ik
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan
uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond
ik zie hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens…
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid van sterven…
Disques simultanés
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
2.632 En rood scheurde jij mij
Als een der wellustige Mainaden
in scherven uiteen
als een weerloos
bloot
in een bloedig bed
van bederf
Ik spatte uiteen
in abstracte lusten
zoog beelden
die ik enkel kende uit
een vage
en sneeuwwitte droom
Het kostte je
geen drank
geen traan
geen dans
nee
Maar omkijken
in het vuile Niets
is sterven…