Alle inzendingen over ter-apel

3973 resultaten.

Sorteren op:

splitsing

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.422
mijn ogen wenen me uit hoe uw rug tot de stip krimpt die ons warme hoofdstuk afsluit de enkele flitsen en gevoelen die mijn geheugen nog omklemt lijken door uw verlaten getand en mijn hart bloed het bijlen de forse adem van het lot heeft uw zachte zeilen in andere richtingen gebold en het vuur van echte liefde dat onze tere…

Nevelsluiers

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Met zwevende nevelen omhuld danst schuchter een tere maagd mild maanlicht schijnt verweven in doorzichtige sluiers van geduld Ontluikend schemert schoonheid wanneer zij traag het kleed ontleedt en haar verleden - blank en naakt - een sprong naar de toekomst maakt Als de nacht lang is gestorven en de zon stralend warmte leest in een vrouw…
Sacrajewa8 februari 2003Lees meer >

Ach II

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Je bent zo'n park vol stille bomen midden in een zomerdrukke stad Zo'n lege bank aan spiegelwater Een knisperend oktoberblad Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld de ijsjas om een tere tak Zo'n krokusveld op een rotonde lichtparels door een wolkendak Je bestaan kleurt mijn seizoenen Van mijn decembers maak je mei Ik kan alleen…
Olijf16 oktober 2002Lees meer >

Het lied van de nacht

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
Laat mij het lied zijn van de nacht De duistere klanken van de aarde De kille pijn, de stille kracht Weinig zicht maar zoveel waarde De dood is zachter dan het leven Puur volmaakte rust en pijn Laat mij de stille klanken geven Van wie ik ben, wie ik wil zijn Het licht verblindt mijn tere ogen Het land des duivels voelt volmaakt…
Esther Frenay23 november 2004Lees meer >

Laat me...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in een verstarde lach als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht z’n deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn hoofd ter…
Biba2 januari 2005Lees meer >

2 januari 2005

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
------------------------------------------------------------------ * ter verduidelijking: spertijd was ingesteld in de 2e wereldoorlog, en gewoon een huisarrest 's avonds na 8 uur…
Sienie3 januari 2005Lees meer >

Fotografisch geleugen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Spontaan door prentenier bestolen van tere wenken evenwicht aan welk het eeuwig licht beloofd. Wie alles klakkeloos geloofd wordt standaard lachend opgelicht. Het vogeltje klikt beetgenomen.…
WOLF29 september 2005Lees meer >

Ik rook

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Ik rook dus ik verga teer de wegen zwart zuig etherische dampen ver het lijf in en leg plat. Ik rook dus ik verteer alle foute moleculen word sterk en recycle alles wat mij ontzet. Ik rook dus ik heb sfeer steek kaarsen op voor jou lig aan je voeten en dans de Vitus en de wals.…

Aan mijn dood geboren kind

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.783
Al was het maar klein en teer.…
frans.m21 december 2006Lees meer >

Ingetogen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 981
Eenzaamlied mag nog best d`r refrein, een beetje tonen teer decor om te bewonen. Niet te lang; zonder orkest. Breekbaarlied zo zinnig kuis wervelend al van geluk maar toch liever niet gelijk heel het liefdeswijsje rijk. Dat maakt de ontdekking stuk het gevoel van zingen, thuis.…
WOLF22 juni 2004Lees meer >

Als de avond valt

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.149
wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in ‘n verstarde lach en als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht zijn deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn hoofd ter…
Biba27 juni 2004Lees meer >

De vaderzegen

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.648
Spreekt hij plechtiglijk en teer. En zijn waarde mond ontzegt mij 't Kusje van beloning niet. Moest ik 't missen om mijn stoutheid, O, wat weende ik van verdriet!…

Papavers bloeden zolang ze bestaan…

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 910
In plat geschoeide velden klappen rozen open, bewijs van argeloze plicht, de wereld zich met het licht zal voeden van te vroeg gestorven helden, waar de koppen blijven bloeden, om gemorst zaad een kans te geven, te aarden aan beide zijden van een tere grens, zich steeds weer de ultieme wens te beleven en hoop te laten ontkiemen…
pama26 januari 2009Lees meer >

Droomvlinder

netgedicht
3.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.530
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal. Dan raakt ze de dorre grond en met een lichte trilling nestelt ze zich tussen de anderen. En zo is het goed.…
Bostok26 juni 2009Lees meer >

Lief

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst spreekt hij met tere kleuren de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken de rustgevende klanken voelen aan als een zachte warme knuffeldeken ze voeden mijn honger naar tederheid woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig als meeuwensporen…
Nadine21 februari 2010Lees meer >

Zorgeloos schommelen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
staand laat zij zich in éne vieren voelt ze de wind door haar haren hoor haar toch eens gieren Beentjes strekken zich ver vooruit dan gebogen en weer terug handjes houden zich stevig vast pretoogjes met 'n rechte rug Zo schommelt zij zorgeloos de hele zomer heen en weer lacht het leven haar vrolijk toe het kleine meisje breekbaar en teer…

Nationale ramp (H)

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
. ------------------------------------------- ter herinnering aan Driek van Wissen herplaatst de redactie op zaterdagen een snelsonnet van Driek.…

Stille eenvoud

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 811
Stille eenvoud bedekte naaktheid breekt de broosheid van het witte kleed waarin de tere vrucht beschermd vertoeft ver weg van alle leed. Stil gezeten de tijd vergeten handen in zachte schoot gedachten zwevend tussen leven en dood. Pure schoonheid die in wachtende houding haar zuiverheid aan het oog ontbloot.…
Katty6 augustus 2010Lees meer >

De lucht was geel als gele chrysanthemen

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.018
Een gouden licht ter wereld, gouden twijfel, overal, overal, koninklijk twijfel, twijfelend goud, gouden vertwijfeling. Troonden onz' harten in het gouden duister, in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
Herman Gorter4 september 2010Lees meer >

In de gulle wind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
heb je me gelezen geprezen en mij ter schrift gesteld me bewaarheid in vloeiend inkt dat mijn woorden onbetwist als zijden rozen die in ’t water gelegd zich drinken aan de hand van de naaister, ik had gekozen voor ’t steriele onderlaken, maar jij verpoost liever in de gulle wind waarvan jij denkt te kunnen leven ga maar mijn trouwe…
elze6 maart 2011Lees meer >

Vlinders.

hartenkreet
4.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.801
Hoe fragiel en teer ze ook zijn. Woorden die een ander niet horen. Een zang van rustige melodieën en harde klanken. Worden overwonnen. Een stilte snijdt. In de schemer hun vleugels gesloten. Een heldere nacht. Een sterrenhemel. Stilte...…

Thans

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 825
morgen zal zich spiegelen aan vandaag maar het heden nog aan gister zo komt het dat ik thans een herinnering draag waarop ik teer; een dunne laag zo licht als een veer maar wel met een gouden rand; handjes vol geluk wil voor even gedragen worden in geborgen gedachten die zichzelf zalig aaneenrijgen en niet op uitstel willen wachten…

SLEEPING FAWN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen, Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot: 't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen, Als vroeger in de donkere moederschoot. - Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen, Dat iets, uit u geboren, in mij rust, Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen, Op lichte voeten, langs…
P.N. van Eyck30 augustus 2011Lees meer >

Hulpjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
Soms word je van het nieuws weer goedgeluimd; Een kist was uit een geldauto gevallen, en men was snel ter plekke met z’n allen, want die biljetten moesten opgeruimd We leven toch maar in een (h)eerlijk landje Want iedereen hielp enthousiast een handje.…
trawant29 augustus 2011Lees meer >

Plaszak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
DEN HAAG - De aankondiging van de NS in Sprinters zonder wc reizigers een plaszak ter beschikking te stellen, leidde vrijdag tot smalende reacties bij Tweede Kamerleden. De NS ontspoort met een niew plan Moet u zo nodig?…hier een zak Voor al uw dringend ongemak Niet knoeien hoor als ’t even kan!…

fee

netgedicht
4.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.734
verhaal draaiende woorden en zinnen maakten mij duizelig en anderen buitenstebinnen jij schudde een boom op zijn grondvesten om de boete te bekleden met een driedelig pak de vruchten die vielen waren een maat te groot want jij wilde niet dood gegooid worden met woorden die er niet toe doen en dan ben je weg fee in een flits met tere…
Fred22 februari 2012Lees meer >

Vanmorgen nog

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.083
Vanmorgen nog Zweefde er een Veertje voor me neer Gewoon een veertje, Zo klein, zo puur, zo teer Dwarrelde zo maar Voor mijn voeten neer Bukken deed ik, En raapte het op Stak het in Mijn hemd Als wilde ik Het geluk omklemmen Na twee stappen alweer Zweefde het weg - Gedragen door de wind Op zoek naar een Ander gelukkig…

Moment van hart tot hart

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
jou te mogen omringen in het lied van de ochtend klanken van vreugde moment van hart tot hart de wind strijkt zich als adem over tere bloemenkleuren zweeft zwoele junigeuren over een blaadjesschoonheid passie cirkelt rond in een stil vertrouwen een wonderlijk samenzijn ogen sluiten zich voor de tijd * ik zal de dag dromen in ons…

lampionnen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
als een jonge vogel die los van zijn nest wil komen slaat het kind zijn armen fladderend op en neer het ondoorgrondelijke water kan het tere niet dragen opent de stomme onverzadigbare kaken om de mond te snoeren van het weerloze kruipend neemt het stille geweld bezit van wat het niet tillen kan als het kind de kleine armen strekt buigt…
J.bakx19 juni 2013Lees meer >

Levenslicht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
Kind dat moeizaam ter wereld komt, Moeder verscheurd in lichaam en geest, Harde winterzon die gevoelloos Het binnentafereel beschijnt - Schoongewassen lakens liggen Stijfgestreken gestapeld in de kast; Vader die allang weer aan het werk is, Zich van de prins geen kwaad bewust; Moeder met gesloten ogen, Dromend van het kind dat naast…