2490 resultaten.
Geef jezelf toch
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.479 Soms ben ik de gelukkigste man op aarde
maar soms ook twijfel ik weer aan jou
Dan voel ik één of andere blokkade
je herstelt je meestal wel weer gauw
Maar toch blijf ik denken dat af en toe
je in gedachten terug bent bij hem
Als je enigzins twijfelt lieverd
trek dan nu nog hard aan de rem
Overdonder me met jouw liefde
of ga terug en laat…
Zou u hem herkennen?
hartenkreet
3.7 met 47 stemmen
4.791 Donkerbruin waren zijn ogen,
oosterse trekken en een baard.
Wonden aan armen en benen,
doch uiterlijk kalm en bedaard.
Broeders van het leger des heils
hebben hem netjes opgevangen.
Hem van zijn rare goed ontdaan
en het door een net pak vervangen.
Toen hij zei: ’Ik ben de verlosser,
de heiland, ja de zoon van God.’…
Ah ! Vous dirai-je, Maman
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.221 Wanneer ik mijn geliefde toetsen streel
Zie ik zo af en toe hun boerse snuiten
Grimassen trekken voor mijn schone ruiten
En erger ik mij dikwijls groen en geel.
Diep in mijn hart hoor ik een melodie
Die ik in noten voor mijn ogen zie,
Het wordt een variabel meesterwerk.…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Insecten trekken strepen langs de ruit
en vlinders buit'len om elkanders buit.
Een dikke duif vliegt in de groene krater
van bladeren, een duiker onder water,
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit,
wordt speeltoneel terwijl ik kijk en staat er.…
Goffertpark dagdromen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.568 de avondzon schijnt afzwakkend licht
door de kerkhoge bomen
en kleurt het bloemenbed goud
net als mijn verliefde dagdromen
de schaduwen trekken lange strepen
lang en tijdrekkend duurt het wachten
van begraven bloembollen op de lente
die hier zolang overnachten
twee bomen leunen tegen elkaar
ik leun tegen spelende gedachten
de bladeren…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 de zonnevlegel dorst de velden
onder een juk van stilte en rust
het koele water van de Schelde
trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes…
Interieur
gedicht
3.6 met 26 stemmen
12.534 Bij wie is wat ik liefheb nog in trek?
Het meeste is al eeuwen uit de mode.
Van wat ik deed, uit nood of om den brode,
rest enkel de grandeur van het echec.…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 Ook zij slaan en trekken
bangelijk op de vlucht.
Droombeeld. Wordt zacht versperd, kordaat afgeblokt.
In de schuimende muur staat mergzacht
‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert,
slurpt de glazige zon aan diggelen.
Alles lijkt nu regengetint. Slapeloze wind
sleurt slapmeedogenloze waarschuwing mee.…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Later trekken we Strijp binnen.
Een prentbriefkaart,
honderd jaar oud,
waarop mijn grootvader rustig
bij de opstal van het gehucht,
de dingen van de dag
te bespreken staat.
De linden, eiken, vlierstruiken,
waken bij de strobedekte,
langgerekte donkere hoeven
om het plein.…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Zwaar als lood zakt bloed grijs in benen,
trekken spieren stijf, slaan armen zich bitter.
Zinkwit sterven teugen mist buiten adem,
vriezen lippen vast in een blauwe maankus.
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.…
overgevoelig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.712 betreurd
een wentelteef per rollator reed me aan
zag mijn fragiele wezen heel niet staan
in de super en ze is niet eens bekeurd
zonder blik of kik kruiste ze alle paden
groot alarm terwijl ze echt niets laadde
zelfs toen ik verslagen naast een schap lag
als normaal zit ik nu onder de rode vlekken
want bij gemis aan echt menselijke trekken…
Kopzorgen
netgedicht
3.3 met 141 stemmen
47.513 gezicht dat een tintje bleker
mijn hart vol medelijden raakt
Ik vind ‘m mooi, hij lijkt net echt
vervolg je …op onvaste toon
die druipend van gefaalde hoon
zorgt dat ik tegen m’n tranen vecht
Terwijl je hand zich radeloos strekt
om te voelen aan het donkere haar
prevel je dat ‘t je mooier zou maken
en terwijl onze blikken elkaar raken
trek…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen
vuile knuistjes trekken…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me stond
Nu ben ik slechts een nul
Kleinzielig en ook blut
Kijk omhoog en zie de rand
Van mijn eigen, diepe put
Maar laat me daar mooi zitten
En trek…
bedrog
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.985 Kom, verdwijn nu uit mijn ogen
en trek de deur dicht als je gaat!
(Ik weet dat je echt spijt hebt
maar ik kan je niet vergeven.
En hoe hard ik ook proberen zal
met bedrog kan ik niet leven!)…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 lieve fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 schaamte kou en droefheid
trekken op en vluchten vogels
gonzend in het grote donker boven ons
woensdag 6 februari 2002
zonneleen de episoden van amos 68…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd
terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig machtig lichaam
dat rustig adem haalt
en zich niets lijkt aan te trekken…
Najaarstrek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
892 vogels flierefluiten vol overtuiging
een nazomers positief reisadvies
luist’ren naar de natuur is het devies
bij zo’n vrolijk stemmende betuiging
een verwarmende trek naar het zuiden
om drukbezette terrassen te beproeven
zonder jassen in volle zon te vertoeven
en het carillon op ‘t Vrijthof horen luiden
nu de wind uit het oosten hoogtij…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 scheef weggezakt
voor de pc verdwijnt
de echte wereld
neemt me mee
we gaan weer koppie
onder in de virtuele zee
zien maskers
die gezichten zijn
touwtjes die ze trekken
handjes van hout
een enkeling van porselein
het lichaam kan verrekken
ze spelen het spel
van doden en vermisten
mensen koud als ijs die
liefde en de goot verwensen…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij
En dit is sterker dan uw averij:
De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…
monsterverbond
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.294 hij lacht in zijn
vileine vuist, de lust likt hem aan de baard
watertandend lokt hij haar van het rechte pad
blijmoedig zingt ze haar lied en wijst hem
de weg naar het stillen van tomeloze trek…
de vriend van m'n moeder.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.072 Dat kan niet met blauwe plekken
En als hij aan m'n armen en kleren blijft trekken.
Laat mij gewoon gaan
En blijf van kinderen af.
Ga ze niet slaan.
Daar zijn ze niet voor bedoeld.
Jij weet niet hoe zij zich voelt.
Het ergste is nog
Dat andere lelijke gedrocht
Wat mijn moeder moet zijn.
Maar zij doet mij ook alleen maar pijn.…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de zon verdwijnt
achter grijze wolken
de zee zal kolken
in dagen en in nachten
storm en regen
staat ons te wachten
vogels trekken…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 aan mij trekken vaak stoeten voorbij
ik spreek liever van stille tochten
geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude…
Alleen in mijn kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 hart
Eigenlijk niet vrolijk
Somber gestemd
Het masker blijft op
Zodat niemand mij herkent
Dit leven voelt zwaar
Een steen in mijn maag
Ik val mensen lastig
Als ík een keer klaag
Ik hou dus mijn mond maar
Zoals het blijkbaar hoort
En probeer ik wat te zeggen
Ben ik blijkbaar gestoord
Alleen in mijn kamer
Alleen in dit huis
Ik trek…