10152 resultaten.
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Geef ons:
geef ons terug
wat onze kracht was,
de kracht om altijd terug te kunnen,
terug te kunnen vallen op onze kracht.
Op de tafel vallen de feiten als rotsblokken;
tussen ons vormen zich bergmassieven,
die we zullen moeten willen bedwingen,
om überhaupt in de race te blijven,
-winnen is van latere zorg.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Ik voel je afwezigheid als mes in vlees,
een wond die openblijft in deze kille vlakte,
de jaren vallen als verdorde blaren neer,
en ’t hart dat klopte bloedt nu leeg en zwart.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
Het leven is vallen en opstaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.774 Het leven verloopt nou eenmaal niet zoals we zouden willen
Soms zit het leven tegen, we hebben problemen,
Liefdes die niet werken of onbeantwoord blijven
Fouten die we maken die ellende veroorzaken
Beslissingen die we nemen waar we spijt van krijgen
Keuzen uit het leven waarvan we zelf met de gevolgen moeten leven
Het leven is vallen en opstaan…
Slaap kindje slaap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.377 Ik lig naast je op je bed
stiekem lig je te gapen
het was zo’n dag vol pret
nu ga je weer slapen
Ik begin je te aaien
jouw handje zoekt mijn gezicht
je oogjes beginnen te draaien
langzaam vallen ze dicht
Voor eventjes laat je me alleen
ik merk dat ik ook gaap
Liefje, waar ga je vannacht heen?
Slaap...kindje...slaap...…
Eenzaam in duister
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.063 Zij vallen en springen omhoog en hun zingen,
melodisch en zacht,
is vreugd om te horen in dromen verloren
in windstille nacht.
Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonker
blinkt hoog in de lucht,
maar 'k hoor onder 't dolen muziek van violen
in 't regengerucht.…
En het einde is de dood...
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.174 De zon staat laag
in een zwakke schemering
in de lucht overheersen
oranje en zwart
Straks zal de duisternis
als een deken op je vallen
je zucht nog even
je laatste leven
Ik vecht tegen het bonzen
van mijn hart
de prikkende tranen
achter mijn ogen
Blijf!
Blijf alsjeblieft bij me!…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 Zwarte leegte
koude eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend…
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.
De regen plenst, maakt eind aan ’t dolle feest,
verzopen baljurk rest als lege luchtballon.…
Slecht Gebonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.030 Tussen mijn collectie boeken
heb ik pockets staan
van Achterberg tot Zwagerman
een genot voor oog en hand
maar Mulder en Rostelli
raak ik liever niet aan
ze vallen uiteen als vermicelli.…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
In de weilanden zie ik het groen
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.099 De vlokken die zo maar vallen
in het voorbij gaan van de auto's
draai ik in gedachten nog wat rondjes
terwijl ik simpelweg stil zit.
Turend over witte strepen
die het zwarte asfalt verdelen
over dat alles maar mag stroken
in liefde en met elkaar.…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 Schreeuwend tegen een muur
die nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen en vallen stil
en ademen doorheen de ruimte.…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om 't kind dat speelt en ademhaalt,
dat drentelt rond zijn moeder;
om 't vallen van de avond nu,
een vriend zijn broeders hoeder,
een glimlach naar Hierboven.
Om 't lied dat klinkt van over zee,
een steeds opnieuw beginnen;
om taal en teken, huid en haar,
om hier en nu beminnen -
een glimlach naar Hierboven…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 Op mijn rug, liggend
tekenen vingertoppen
letters in de lucht, vallen woorden
als kastanjes naar beneden.
Ik vang ze, verslind ze
vermaal ze tot een stroom van zand
vluchtig zand, dwalend in de wind.
In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O! wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven,
mijn daden, mijn spreken, mijn denken vergeven -
en leer mij hoe ik sterven zal.…
sterrenhemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.383 het is een bewolkte nacht
en ik zie sterretjes om me heen
ze vallen steeds uit de lucht
ik ben al door mijn wensen heen
overal zijn fonkelende lichtjes
die groter of kleiner worden
hemellichamen die veranderen
en nieuwe constellaties vormen
Cassiopeia blijkt Maagd te zijn
Ram neemt de gedaante van Leeuw aan
dansende sterren in de…
Erfenis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.108 Al vele kasten opgeschoond
en weldra zal nu blijken
of al het kuisen wordt beloond
met opgespoorde lijken
Ze vallen krakend uit het hout
en tuimelen op de planken
al is ‘t gebeente eeuwenoud
ze staan op om te bedanken
Want ook een lijkje in een kast
- ‘t is nauwelijks te verstaan –
wil eindelijk weer herleven
heeft genoeg van de verleden…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Blikkend door de donkere nacht
vallen sneeuwvlokken langzaam
in alle rust
als gedachten op hun plaats.
Ik voel de koelte op mijn huid
als strelende vingers die mij raken
betoveren zij de wereld
in en om mij heen.…
O vrouwe
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.443 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die in een willekeurig treinstation
uit een wagon stapt,
enkele seconden lang schittert
en dan opgaat…
gebroken vleugels
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.954 Ze vallen rondom
maar ik grijp ze niet
waarom niet ?
Ik weet niet hoe het moet
Weet ik het niet of..
durf ik niet.
Zwaar als van steen zijn mijn vleugels.
traag openen ze zichzelf
om dan te breken tegen de tralies.…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Gevallen ster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
455 De deur staat open
wagenwijd
niet voor iedereen
nee, het heeft een doel
ik fluister naar de maan
laat een ster vallen
want mijn wens
is al gedaan.…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 De bladeren vallen,de herfst is ingetreden
op de ramen tikken dikke droppen,
in de brieven met vergeelde enveloppen
herlees je in het kort,weer je verleden.
Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 Langzaam trekt de zomer
haar groene kleed weer uit
en verwelkomen we de herfst
die zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan…