2935 resultaten.
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Ze kent haar bruisende gestel;
herfst is slechts menstruatie,
een spoeling,
de voorbereiding op een vruchtbaar stoeien.
Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd in de nek
trots en onbeschaamd
om wat ze in zich heeft:
wederom een geboorte,
lente!…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
zomertijd (2)
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
481 in al zijn vergankelijkheid
was ineens de zomer daar
toen de zang van de merel
iedereen die maar luisteren wilde
uitnodigde voor een helder gesprek
de zomerwind streek over
het hoge gras beroerde
gedachteloos de mensenhuid
glanzende goudsbloemen bloeiden
zij zouden in de herfst vervagen
ergens rolde een zandkorrel om
niemand zou van…
Treurnis en hoop.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 Toch is er hoop, altijd opnieuw,
dat kan de herfst ons leren.
Straks komt de lente wel weer aan,
dan dragen bomen nieuwe kleren.…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het was herfst in mijn droom en ook buiten
bewegen zich dorre blaren
door de lucht, en over de ruiten.
-----------------------------------------------------------
uit: 'In Amerika' van Leo Vroman (Gouda, 1915)…
Willens en wetens
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.051 Zo weinig als we weten
en zoveel als we willen
zouden we geen van onze kinderen
het bos insturen, en toch
vallen we als bladeren in de herfst
als regen in het dal en geloven we
dat als het niet ergens goed voor
dan toch een natuurverschijnsel is.
----------------------------
uit: Tirade 393/2002.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een oud spinrag nestelt zich
in de herfst van het laatste zonlicht.
Draden breken onder een pijn
van afgestorven bladeren,
geweven op een zilveren lentedag.
IJskristallen treuren
om de kilte
van een zwijgende maan,
gevangen in een web
van een ingekraste traan.…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Ondergrondse gedachten
delven een seizoen
tussen de zomer en de herfst.
Tranen doordrenken de aarde.
Vochtig verdrinkt het groen
dat nu aanvaardend sterft.
Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 De herfst was aangebroken,
de schoorsteen van de baan,
doordat-ie van het roken
de pijp uit was gegaan.…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 de herfst schittert,
kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen…
Pijnlijke passie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.584 gekuste hartstocht en
opzwepende passie
voeren mij naar
het zachte mos
daar nog eenmaal
de zonde beleven
zonder berouw
noch enige spijt
in de herfst van
het leven weer
de bladeren voelen
op mijn naakte huid
jouw liefde laat
mij groeien in
kruinen van genot
hemelse momenten
als fijn versneden dope
laten mij heftig…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
In Newtons boomgaard
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.008 Het is herfst: appeltijd.
De appel doet of ik ver
van de boom of lucht ben
voor hem. De appel bloost
van opwinding. Zou hij
vallen? Wordt het dit keer
zweven?
------------------------
uit: 'Kromzang', 2015.…
onbemind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
642 chaos rolt
mijn ogen uit
't woont nu in deze kamer
deze kleine kamer
deze kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht
om het licht van de maan
neer te halen
lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten
die mij komen vertellen
dat het…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon
danst de ontvoogdingsstrijd op tafel,
bezingt de levensles het defaitisme.
Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 ik was
het laatste blad
dat de herfst
bijna liet hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig…