3326 resultaten.
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Hoor hoe de wind haar zware zuchten
loslaat op rots en strand,
stof opneemt wat zich vastzette,
en niets achterlaat
dat zich kan verschuilen.
Zie hoe het water zich eerst inhoudt,
geruisloos,
tot het breekt in golven
die alles meenemen
wat niet standhoudt.…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die je telkens achterlaat…
het narrenschip
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
256 visuele leesvoer voor
de gestudeerde, die nochtans
van alle literatuur zijn bekomen
waarin kwalen als geestelijken
hun kennis hebben toevertrouwd
aan Asklepios die met zijn
kronkelende slang het leven
tergt met het spuwend gif
dat kwaal en kommer tracht
te minimaliseren tot aan
de voortekenen die de
bijschrift onvolledig vertaald
achterlaten…
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 Ik laat hem liggen alsof ik mijzelf achterlaat,
en lees hoe iets mij in een ander mist.…
Zeil maar weg
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.019 Zeil maar weg
de wijde wereld in
Laat al het oude achter
dit is een nieuw begin
Zeil maar weg
leef je eigen leven
Wees zo vrij als de vogel
die zich op de wind laat zweven
Zeil maar weg
de horizon tegemoet
Kijk niet achterom
wat voor je ligt is goed
Zeil nu dus maar weg
over de azuurblauwe zee
Ik zal je enorm missen
maar in mijn…
Stilte voor de storm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.591 De blauwe lucht
Een oase van rust
Een vogel zingt zijn prachtigste lied
Dat langs de wateren voorbijschiet
Onbezorgd
Vol goede moed
Leven in voorspoed
Maar dan opeens vanuit de horizon
Een zwarte lucht dient zich aan
Woeste golven doemen op vanuit het water
En vogels stoppen met het getater
Eén moment
Het omslagpunt is daar
Zijner…
gedachten zwermen tot herinnering
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
807 mijn gedachten vliegen
vogels vluchten verder weg
niet een kijkt om
voorbij de horizon
verzet de wet de klok
en draait de wereld terug
op weg en dan verdwalen
en vervloeien in de wind
die alle richtingen verwaait
in een prisma dat het licht
verdeelt, de kleuren scheidt
uit geuren van het het leven
gedachten zwermen tot
herinnering…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
IK GROET DE STERREN...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.652 Achter de horizon
verdwenen
Een gouden zon,
mochten we
vandaag
weer even lenen...
De maan komt op
schijnt over't
donker van de aarde...
Ik schat de zon
en ook de maan
op juiste waarde...
Sterren, overdag
niet te ontwaren
De hemel bezaait,
ik kan het niet
verklaren...…
Gaai
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
2.219 Tot over de horizon hing rust
van je slappe vleugels,
monotoon dood.…
op schilderachtige panelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
788 we werkten samen
aan het oude jaar
op schilderachtige panelen
uren dagen waren ingevuld
fragmenten zijn er velen
we hebben kleuren opgehaald
de horizon reliëf gegeven
jij penseelde meestal weken
en ik streelde maanden glad
nu kan dat nog in klad
de meeste zijn al klaar
gevernist en onderschreven
maar in het perspectief van
volgend…
Stappenteller 2
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
685 Zij ontkent sinds kort niet meer
de drang naar het verkennen
en naar een ruime horizon
Waagt nu weer een zoektocht
naar verloren momenten
en een schaduw van geluk
De wind ruist de stemmen weg
die haar terugroepen
naar voorbije oorden
Zó moet zij de teller verzetten
en het verstand op nul
het zicht op oneindig
Naar de hoogte van de…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert me in horizon…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Pijn van het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.222 De horizon vervaagt de dreiging
op de woeste zee van gezichten
het bespringt mij
en beklemt mij
de noeste tree naar de gerichten
over het gelaat dat voorbij ging
Steeds als ik bijna kolkend omkom
doemt daar het laatste silhouet
van schuimend wit
en schamper wit
het vers opengevouwen bankbiljet
betaalt mijn geknakte ouderdom
Martelend…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Verdriet verbleekt
door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 Een bloeiende sinaasappelgaard
gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de…
Vuurzee
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.243 De avond opent zich
met kruimels maanlicht
sterren als kastanjes
vallend uit alle bogen van de horizon.
Het vuur laat zich niet vangen
de nacht rust in haar handen
lilalinten strijken door de nacht
een onzichtbare schaduw houdt de wacht.
Daarachter ligt de wereld open.…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.
De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen:
de poort tussen het nu en het ooit
is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Hemels lijnenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
663 De ligstoel horizon gericht
ontspringt
het verticale
dat weerklank vindt
in een gedicht
waar mens en Schepper
elkaar kruisen.
Het licht
te fel om in te kijken
straalt warme gloed.
Een straaljager
doorbreekt
het hemels blauw met witte strepen.
Opeens verschijnt een tweede die hem kruist.
Heer
dit is geen toeval meer.…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Mensen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
1.867 En toch hoop ik dat ik ooit
een lichtpuntje aan de horizon zie
Ooit zal het misschien beter gaan
Ik hoop...
Dat het dan voor sorry en berouw niet te laat zal zijn...…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…