4147 resultaten.
De dans van de nuance
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 De nuance is de dans van de rede
Een dans van het verleden
De nuance vereist souplesse, vereist talent
Niemand die de dans nog kent
Het populisme is één grote polonaise
Hand op de schouder en je loopt er achteraan
Terug in de tijd, slechts voor de eenvoud gaan
Geen oesters, maar friet met mayonaise
Ik wil de tango, wil dansen, wil…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
troost
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
901 al richt ik mijn ogen
nog zo omhoog
en mijn diepste een sterk
verlangen kent naar
het Hoogste mededogen
toch blijf ik zoeken
naar aardse hoop
sterker nog,
ik word juist met de
menselijke onmacht
meegezogen
ik ben van stof
ondergeschikt aan de natuur
in mij brandt de vergankelijkheid
dat dooft na korte of lange duur
wat rest is…
Avondzon
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
2.224 Jouw ster,
Kleurt de nacht
Wanneer eenzaamheid hoogtij viert
We zien dat je naar ons lacht
Het is de samenkomst die zegeviert
Je bent de avondzon
De ochtendgloed
De mist
En soms de wind
Je bent onze vader
Die het zo goed doet
Als Engel
Die ons bemint
De zon,
Vult de dag
Als ons geluk geen genade kent
Je geeft een knipoog en een…
verheldering herkomst van demonen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.046 l’Histoire kent vele gezichten zoals la nuit Barthélemy
schavotten Robespierre Jeanne d'Arc of l‘Inquisition
tragedies die somtijds herrijzen in kwade geest en demonie
hélas vers in de pers contre un danger danois dans le peloton
l’évocation nu lijkt uit de start bij la Sainte Cécile te verklaren
Albi's kathedraal gebouwd uit baksteen en haat…
TREURNIS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Westhoek, vergeten land
Waar de poëten wonen
Samen met hun demonen
Stikkend in ‘t Vlaamse zand
Stemmen als Brussels kant
Dichten op zachte tonen
Zingen van doornenkronen
Ieder kruis jankt er en brandt
De Leie is een Eufraat
Een Tigris stroomt er niet
De Hof kent men van horen
En zeggen, niet van zien
Daar waar het godslam blaat
En…
ooit gebriefd nooit gelezen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
791 zie de zwerver lopen
zijn achterzak puilt uit
dicht propvol brieven
sinds ooit misschien
wie weet
thuis nog
meegedragen nooit gelezen
hoewel ze zeggen
eenzaam stoot af
en gooit ze weg
vanwege personen en adressen
die er nog wel zijn
zijn hoofd kent hun bressen
misschien zelfs knopen
van moeders in zijn oren
hij wil ze kwijt…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 haar bezem vliegt echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel kent…
Het masker
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.365 Want het is simpeler
om te doen alsof je jezelf niet kent.
Dit ben ik zonder masker
mijn angsten en mijn pijn.
Het masker heb ik afgezet,
omdat ik echt bij jou wil zijn.
Ik wil doen wat ik wil doen
en zijn wie ik eigenlijk ben.
Ik wil zeggen wat ik voel,
zodat ik voor mijn problemen
niet meer weg ren.
Begrijp jij alles?…
Moeders lijstje
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
3.922 Moeders lijstje
heeft geen einde,
en mijn dankbaarheid
kent geen grenzen.…
Is er een dichter in de zaal?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
614 heb alleen maar toegekeken
hoe ik vol wanhoop en ernst
gedichten open snij en dood laat bloeden
laat deze overleven, laat dit de vanzelfsprekend tijdloze
tussen de verrassend goede
zijn
de dichter wordt een in zichzelf gekeerde boze
omdat het schrift niet de zijne
nog niet denkbaar is
is er een dichter in de zaal
die een uitgang kent…
Afgekoelde hemel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
741 het groen heeft zich verzoend
met dat wat onvermijdelijk is
het bloeien gaat verkrullend onder
in deze klamme avondlucht
stil is mijn hart van weten
dat alles klopt ten spijt
en deze wens niet willen kan
natuur, wie kent zijn wetten?…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
Ons Lieve Heer op Solder
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.024 Ach - U kent het denk ik wel
dat lieve kerkje in de stad
waar de Amsterdamse mensen
dicht bijeen waren gekropen
Om te zingen van de Heer
die daar zijn Huis genomen had
op een zolder waar de duivel
nog niet binnen was geslopen
En zo zochten zij elkaar
die jaren daar - terwijl men bad
dat de tijden zouden keren
en de hemel brak weer open…
De tederheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.356 Ik heb geen huis meer nodig
Om me thuis te voelen
Ik heb geen drank meer nodig
Om mezelf te zijn
Ik drink alleen nog melk
Zoals vroeger
Want er is een vrouw
Die mij begrijpt
Ik hoef geen psychologen
Om te leren leven
Ik heb een goede spiegel
Die mij beter kent
Ik heb geen goeroe nodig
Om te kunnen zweven
Want er is een vrouw
Die aan…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Bubbels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
655 .
------
Zo heerlijk warm en met volledige bemanning
Kent in zo’n bubbelbad gezelligheid geen tijd
Totdat een storing in de electriciteit
Je overlaadt met wel een héél apart soort spanning
Toch lijkt ’t me voor zondag sowieso
’N uitgelezen schoonnmoederkado…
Straks
gedicht
3.5 met 40 stemmen
11.077 Zij hopen dat jij straks de wereld kent.
Zie je de sterren en voel je de wind?
Iedereen hoopt dat jij wel iets vindt.
Iets dat verstopt is, dat niemand kan zien,
Enkel wie jong is die vindt het misschien.
Heeft het te maken met wat je graag wil?…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden is gedaan
de verlokkingen zijn in mijn
geest gelegd door opvoeding en
gemanipuleerd maatschappelijk besef
nu straalt ultieme vrijheid
in haar transparante pracht
maar de wereld aan mijn voeten
kent…
De wadden, een werelderfgoed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.745 ruiterstokken als één statige zeemansrug
de diepte voor ons peilt
het één zijn met de noemer, de geest
van het besef het broze en tegelijkertijd
het gezwel dat groeit langs polders en kwelders
om zich tenslotte te manifesteren
in een ongekende schoonheid
doch is elke schittering ten dode opgeschreven
want het pluralisme van de mens
kent…
Vreemde vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
866 Dit is een bewogen moment,
Ik zie dat je van mij houd
zonder dat je me kent.
Tot mijn schrik ruik je vreemd.
Je praat raar en bent
niet als ik dacht
en mijn gevoel zwijgt
dat had ik niet verwacht.
Je bent een vreemde vrouw.…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 als een rots in de woestijn
met een huid van leer
leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht…
- Cirkels op een stuk papier -
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
461 cirkels op een stuk papier,
vreugde en verdriet worden weggehaald
uit vicieuze ondoordachte lijnen
jij tekent mijn grenzen,
een tweedimensionale figuur
perfect en rond,
stuiterend teken je op stevig gekleurd papier
via de rand van het onvermogen,
als een naald die weleens over de stiklijn gaat
..en die de pijn kent.…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
- Achter Façades -
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
819 Gruwelijke werkelijkheid achter
een lange bruine stenen gevel
onbeantwoorde berichten blijken
uiterlijk eenzaamheid, die geen meester kent.
Op het kermisplein dat "gruwel" heet
schuilt onkwetsbaarheid ironisch
smeekt meer macht om aandacht,
achter die geen enkele mildheid schuilt.…
Voor nu en later
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.007 Hij kent die griet- voor
zijn gevoel- van binnen naar buiten
Er ontstaat een samenspel van
blikken, spinnen en strakgespannen
lust
Haar jurk omsluit haar
rondgolvend lichaam zacht
en verdraagt zijn teder minnen
eerst langzaam, gevoelig
De gedachten kruisen elkaars
terrein van fysieke stralen
(eerste aanraking)
In een zomerse straat…
Ontpoppen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.249 jezelf, nu eens geen ander
Het hoeft niet altijd blij
Ontspan en laat het los
Vergeet wie je moet zijn
Toon dat kleine meisje
Vol twijfels, zorgen, pijn
Heel onzeker grootgebracht
Bang in het leven en voor de nacht
Wees jezelf, laat mij je helpen
Toon hoe mooi je werkelijk bent
Wees eens kwetsbaar, durf te falen
Toon de vrouw die niemand kent…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 Ik kom hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het Al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…