3181 resultaten.
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Hij dook net uit het slijk
En kijkend in zijn boze oog
Weet ik "mijn" vader was nooit rijk.…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Het is hartverwarmend
als je er oog voor hebt
en
rekening mee houdt.
Mensen die in
eenzaamheid leven,
willen het liefst geholpen
worden,
al is het maar met een
beetje liefde of een
kleinigheid.…
Voor Ilse Starkenburg 1963 - 2019
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
631 Voor Ilse Starkenburg 1963-2019
Nu jij ook bent overgegaan
ik dat pas na weken heb gezien
het besef dat nu pas bezonken is
Jij weet wel hoe ik ben
altijd op de vlucht
Hoe we samen genoten
van een broodje kaas
met mosterd in een tramhuisje
Daarna verloren we elkaar
uit het oog maar niet het hart
Het regent in december
verlangen naar…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
Triestig plezier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Triestig plezier
geeft vreugde gelijk pijn
bitter en zoet
troost ook vervelend genoeg
lachen en huilen maar
vergeet de herinneringen
die altijd me vergezellen bij
het zo heel doodalleen zijn
Verborgen zijn
tenzij je ze toch ziet
diep in mijn hart
schaduw van mijn somber oog:
Triestig plezier ...…
bast
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.863 het zwarte oog. het gelig wit
van levend bot zwaait heen en weer
van zeldzaamheid zich niet bewust en slechts
zichzelf terwijl het lobbert door mist en dras
drukt natte, malse snoet in gras. waar het ook tast
daar vind het kruiden, groene scheuten. richt zich op
verrast tot aan de punten van het jong gewei
het gelig wit van levend bot zwaait…
Liefde! Ik hou van jou III
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 In het oog van de liefde,
klopt levenslang ons hart.
Kunnen we wat werkelijk is,
aandachtig zien en voelen.
Met de liefde in onze ogen,
kunnen we elkaar begrijpen.
Kunnen we stil laten voelen,
wie we ten diepste zijn.
Met tranen in onze open ogen,
kunnen we woordeloos zeggen.
Ik hou van ons leven liefde.…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Acht pogingen om
het woord prachtig te peilen:
de wijze waarop de pauw
zijn veren showt
de Eiffeltoren priemt
door het oog van een drone
de bollenvelden met hun kleurpatronen
de geboorte van een deerne
of een zoon.
Dat je bent teruggekomen om
je ongelijk te bekennen.
Hoe fonkelt het licht op de golven!…
Eerste schrijven in groppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Wat ziet mijn oog toch graag de wolk aan gindse kimme gaan
Doorkliefd slechts door de hoge boom en torens die daar staan
Gestut door bergen staat het al op hoogtes onbekend
En blauw en eindeloos de lucht waartoe de rots zich wendt
Wat zie ik graag, wat voel ik graag de berglucht en de regen
De oude huizen roodbepand, zo kalm en welgelegen…
Rastalarie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 Wees eens een vent, want met je
Half affe frazen raas je
Als een klein muizig dwaasje
Met voor zijn oog een waasje
Je brein draait dol, dan daas je
Maar verder alles goed, Ra?
Vergeef me dat ik opsta
Ik kan niet tegen rasta
Van jouw spaghettipasta…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij, 'k zeg zonder schroom of hoon,
Het oog…
Voor M
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 nachtelijke gedachten
kruipen onder de huid
te veel om te bevatten
te groot voor het gemoed
de Zwitserse zwarte koeien
brengen me op de koebellen
geluid door vrienden uit de Alpen
voor mijn dode broer
het traditionele klingelen valt me zwaar
hij heeft het vaak gehoord
ik kan mijn broer nooit meer vinden
we verloren elkaar uit het oog…
Ein Sof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 De beeltenis van mij is geen persoon
Geen verlichte inzichtelijke gedachte
Kan begrijpen wat ik ben: een stille kracht
Een lied dat luidt onhoorbaar schoon
Ik ben het woord dat niet te rijmen is
In verhalen zoek je mij en in de wet —
En als je contemplerend goed op let
Dan wordt hermetisch mijn geheimenis
In ieder oog dat ooit verkikkerd…
Een extra boost
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
366 jij hebt de massa
gevoeld waarmee
ook aarde aan jouw
massa trekt
jouw spieren
hebben zich verzet
met vliegensvlugge
lenige oefeningen
waarbij juist het
verschil in massa
snelheid een extra
boost zal geven
zo op het oog kost
het nauwelijks
energie maar
in de lichtheid
van snel bewegen
verliest traagheid
in stilte momenten…
scheppers hemels paradijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
258 scheppers hemels bloemenparadijs
ze strekken
de stelen in het
verbloemen
van groen
ooit was de knol
getransformeerd
tot dure bol na het
samengaan van
aparte genen
geen opzet maar
gewoon onder
gods oog
werd even nog
een nieuwe trits
erbij gelegd
de kweker was blij
maar vergeet nooit
hoe haar handen de
knol gekoesterd…
Grote Begrijper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
277 Ik krijg te eten, als
ik me groot genoeg maak
anders tel ik alleen maar mee
in de statistieken van het probleem
Er brandt licht in het kantoor
dat nooit open is
Het galmt achter de deur
die niet wijkt onder mijn vuisten
Dit kan geen kantoor zijn
Te hol voor mededogen
een dood lichaam
met een bol oog
en ik ben de niemand
die niet kan…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig…
Iota
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
939 Daar waar onder de fok
vlak voor de boeg schuimkoppen
tegen de steven brallen
als een scheepsorkest
dat in maatloze triolen
van meervallen en slangen
ter kaperen boog
bevond zich de leegte
van parasangen
tot het alziend oog
in de uitkijck riep
dat zich aan de einder
geen iota bewoog
maar driemasters met tientallen
vervaarlijk…
Aaike Jordans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
854 Waar in het oud papier mijn oog op viel
is nu al oud nieuws, bijna een fossiel.
--------------------------------------------------------------------
(naar aanleidng van uitgebreide reportage in de Provinciale Zeeuwse Courant van zaterdag 26 februari 2005 in de categorie Portretten met als titel "Ik speel een leuk spel met woorden" en als foto-onderschrift…
Ik stoor je niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.977 Je haren wapperen in de wind
een lok bedekt je oog
je loopt als een gazelle, fier
en torent hemelhoog...
Ik geef mezelf de sporen nu
en ga je achterna
in't wuivend riet verdwijn je nu
waar schuil je, primadonna...…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 Een beetje water in een spiegelplas
blauw overdreven met witte vlokken
die elkander op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al…
samen (broeder)
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
4.839 laten we samen strijden broeder
tegen de zwarte draak
we hebben elkander verzwakt
voor zijn grijpgrage klauwen
laten we vanonder één schild
de puinhoop vlammen overschouwen
en met twee zwaarden hakken
tot rust uit zijn groene aders bloedt
laten we samen over de middenweg
tussen hart en hoofd ronddolen
zodat we telkens met één oog
door…
zijn slagader trekt lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
965 zeg ja
en lach
maar in het hok
vertrapt de olifant
een tijger tot gehakt
kus
goeden dag
en weet een prooi
te haken in de vlucht
zijn slagader trekt lucht
ga
op weg
berijd de wolken tot
het oog van de cycloon
het huis bevrijdt van muren
neem
dan de tijd
de vleugels uit te vouwen
verneuk de wilde vrouwen
en geniet de kleine…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
de karavaan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
912 voorbij trok
Voor je ogen
Lachende maskers
van meisjes
Bleke karkassen
van kinderen
De gulzige smoelen
van monsters
Voorbij slenterden
Van rol wisselden
Je het ravijn zag
waar ze zich in
zullen storten
Wat voelde je
toen je tussen
gondels en pleinen
heren en wijven
langs bitter gekrijs
je blik liet wiegen
je een oog…
Heel even ... stop !
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.084 Zwaar vergrendeld
door het oog verduisterd
kent de opening
uitgang noch ingang
de breuk gegipst
ongenezen geheeld
scheurt bloedrood
nerven in tweëen
op een kiertje
net groot genoeg
voor een zachte zucht
laat liefde lopen
onbedekt hapert
het roestige beslag
zelfs de sleutel,
ooit soepel lopend,
past niet meer
aankomen mag…
Zondag stad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.048 De rust op zondag in de stad
Is een weldaad voor het oog
Zo kuierend door mijn stad
Kijk ik naar mooie panden
Statig hoog de herenhuizen
Ontdek de lijnen en de bogen
De zware deuren en hun oude taal
Aan de singels en de grachten
Hun tuinen en de lanen breed
De hofjes die de stad herbergt
Waar ik mij in een sprookje waan
Een wereld…
voor jou
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 als het jou bevangt zomaar
niet bedacht of gehoopt
één moment zo’n blik verzint
het geweest zijn nooit
ach wij passen ons aan
vrijen openlijk enkel jij
en ik in het hoofd lief
de herfst gevallen in kleuren
waarvan jij vergeten was
zo werkt chemie tekent
de schoonheid tekent het jou
welk oog billijkt verliefdheid
één passie één vertedering…
Het droommeisje
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.712 Pas later lijkt je oog vertrouwd
met deze buitenissigheid
wanneer de kamer zich herstelt.
Zelfs van het meisje is geen spoor.
Het lijkt of je haar hebt gedroomd,
Al is dat, meen je, ongehoord.
----------------------------
uit: 'Person@ges', 1997.…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.
Maar ik vergis me niet: de Dood
(herkende hij een speelgenoot?)
deinsde heel even voor haar moed.
Toen stak hij, en stak goed.
----------------------------
uit: 'Gillette', 1998.…