10502 resultaten.
Stilte kun je proeven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 Hier ruik je de stilte
hij ruikt naar oude kranten
opgestapeld in de hoek van de kamer
de stilte is oud
je kan de ouderdom proeven
het heeft de smaak van vochtig karton
je volgt zijn weg
vertrouwd.…
Opnieuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Aan mijn oude waslijnen
in de tuin, schoongemaakt
en aan de oude knijpers,
ook schoongemaakt
zolang ze willen dragen
hang ik met mijn lijf,
dat ik regelmatig schoonmaak
zolang het mij wil dragen
de was weer buiten…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 het schip dat wij voeren
jachtte door bekende wateren
of dobberde door nieuwe
groeiend naar volwassenheid
met en voor mensen
reizigers van het ruime sop
werd het langzaam maar zeker
van lonkende haven tot thuis
daar afmerend en ankerend
ons met en aan elkaar lavend
konden wij laden en sterken
alvorens de tocht te vervolgen
als dan…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…
Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Nieuw wordt ook weer oud,
je zult het zien
En wel in driehonderd
en zes en zestig dagen.…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.…
Iphigeneia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.401 Blaas ik vader’s schip naar Troje.
Ben ik het roer.
Vaar ik ze naar de overwinning.
Ben ik de romp.
Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee.
Voor eeuwig
Herinnert men zich mij.
Beteken ik hoop,
moed.…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Tweestrijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.091 Gijs ontmoet haar in 't café
herkent haar als escort dame
die avond dat Ajax de cup won
zij herkent hèm niet
ze ziet zich al als landvrouw
op zijn statige boerderij
geeft zich royaal maandenlang
Gijs ploegt in de zevende hemel
als ze over de toekomst begint
komt 't keerpunt; hij veinst verdriet
als haar geheim is onthuld
schip strandt…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze wuiven blind
geen schip…
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 De zon verdwijnt terwijl het nog dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 Daar ligt een schip, waarop ‘Vertrouwen’ staat,
Ik zie een jongen, turend over 't water.
Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij
En dit is sterker dan uw averij:
De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…
Metgezellen,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
512 Langzaam welt dat woord in
duigen, waarna een scheepsbel
klinkt in dag en duister, om
de tijd af te tellen is om
het schip te verlaten, wat
in aangezicht zinkt in
in de kolk van een doel
op een gehoorde klip,
de sirenes hun gezangen
laten klinken en de was
te laten stollen in de oren,
de weerstand zal ondermijnen
in een rusteloos verlangen…
Gordiaans
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
456 Als avontuur bedoeld,
hebben we ons schip
getuigd, werd het door
angsten weggespoeld
als jachtig galjoen, een
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauwe wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
bolde winddruk de zeilen
met 12 gordiaanse knopen
van vaste koers verstoken,
stuurloos…
Wie was er eerst ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 't Is niet waar, gij dom kieken,
ik was eerst en geef je deze tip:
stop je dwaze kippendromen,
met jouw verhaal maak ik schoon schip.
Trouwens, jij bent toch uit mij gekomen
dus zonder ei is er geen kip!
Maken jullie je maar geen zorgen,
ik was eerst, krijste de haan.
Wie kraait het eerst in de morgen,
het is toch simpel te verstaan.…
In memoriam J. Slauerhoff
poëzie
2.5 met 2 stemmen
2.238 - Waarom zijn dichters eiglijk nergens thuis,
Noch op een schip, noch in een koffiehuis?…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 Je legde het eerste puzzelstukje en ging
verwoed op weg om uit jouw gruzelementen
verleden te komen en schoon schip te maken,
een nieuwe tekening voor jouw toekomst.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Het schip van de geest werd opgetrokken
uit de expansie achter glas, kleinschalige
gedachten opgetuigd en aangeland.…
eerste kroonjaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 zo snel is het daar
jouw eerste kroonjaar
16 jaar is niet niks
dat is tien en zes
geen kind meer
maar ook nog geen man
hangend tussen wal en schip
soms gepaard met een dip
sleur jij jezelf door de pubertijd
ondernemend met soms wat spijt
waarvan ik weet,
het komt goed
daar troost ik mijn gedachten mee
tot ik jou weer ontmoet
en weer in…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Medemens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
523 inkt geschreven
Over pijn of vreugde in veel akkoorden
Slechts in onze ogen staan de lijnen
Waarop geluidloos geschreven staat
En die de waarheid steeds beschijnen
Die aan ’t licht komt vroeg of laat
In die onzichtbare levenswoorden
Die steeds vragen om liefde en begrip
Van hen die tussen de regels hoorden
Nood van een mens tussen wal en schip…
We reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 Onwrikbaar zijn we als een as,
een schip dat onvermoeibaar deint
op wilde, woeste baren.…
Kapisteijn
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
471 Het schip zinkt, maakt zelfs slagzij door Steijns feilen
Voor elke kapitein was het
te laat
Niet voor de nitwits in bestuur
en raad…
Kom gauw
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
1.932 Wachtend met oude boeken
ben ik een oude man
zonder verhaal
en staat
alleen het bord
met
vragende
kinderen
naast mij
en zwijg ik dapper
over het einde
dat ik zal lezen in het boek
van
mijn verloren
kindergedachten.…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met krullen van mijn allereerste haar...
beide bewaar ik als herinnering
aan het kind in mij dat zich
bij vlagen wel eens ontheemd voelt…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
635 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met de krullen van mijn
allereerste haar...
beide bewaar ik
als herinnering aan
het kind in mij
dat zich bij vlagen
nog wel eens
ontheemd voelt…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
alles draait om haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
542 ze draagt een oude grijze mantel
haar haren ongekamd,
de jaren van oude jongens krentenbrood
reeds lang voorbij
de tijd is niet vriendelijk geweest voor haar
oud is ze … voelt zich ook zo
al doet ze voor de schijn
als was haar leven één groot feest
ze kent de geur van nietszeggende liefdes
van oude dromen nooit uitgekomen
andermans verdriet…
jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.651 De laatste dag in het oude jaar
met al zijn oude zorgen
waarin je steeds zegt "morgen,
ja, morgen zal het beter gaan"
de wereld zal niet meer stil blijven staan
en de toekomst nog verborgen.…
Geen partij
snelsonnet
3.6 met 19 stemmen
2.399 Haha, lacht Heinsbroek met een hoop bombarie
Ik heb, haha, een gloednieuwe partij
Haha, gemaakt rond Wijnschenk en rond mij
Voor straks op 22 januari
Dus, haha, Herman Heinsbroek vormt weldra
Met Hulpje Harry lijst H.H.H.H.!…